ตอนที่ 44.1: วงแขนที่ปลอดภัยและเพลิงสวาทรับขวัญ"อดทนหน่อยนะคนเก่ง... พี่อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่มีใครทำอะไรไพได้อีกแล้วครับ"แม็คกระซิบปลอบโยนชิดใบหูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ขณะที่มือหนาก็เช็ดน้ำตาที่ยังคงไหลซึมออกมาจากหางตาของเธออย่างเบามือด้วยความสงสารจับใจ... ในค่ำคืนที่แสนโหดร้ายและเกือบจะดิ่งลงสู่นรกบทนี้ อย่างน้อยไพลินก็ยังได้รับรู้ว่าอ้อมกอดของใครคือที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับเธออย่างแท้จริงสัมผัสเย็นชื้นจากผ้าขนหนูผืนนุ่มที่แม็คบรรจงเช็ดไล้ไปตามใบหน้า โหนกแก้ม และลำคอขาวผ่อง เริ่มดึงสติของไพลินให้กลับคืนมาทีละน้อย เปลือกตาบางขยับยิบๆ ก่อนจะค่อยๆ ลืมขึ้นอย่างยากลำบาก ภาพใบหน้าของแม็คที่เต็มไปด้วยความกังวล สายตาที่สะท้อนความห่วงใยจนปิดไม่มิด คือสิ่งแรกที่เธอเห็นภายใต้แสงไฟสลัวสีส้มอบอุ่นในห้องนอนของเขา"พี่แม็ค... พี่แม็คมาช่วยไพแล้วจริงๆ ใช่ไหมคะ..." เ
Terakhir Diperbarui : 2026-08-27 Baca selengkapnya