Lahat ng Kabanata ng เด็ก D ของอากันต์ 18+++: Kabanata 11 - Kabanata 20

  กันต์ชะงักไปชั่ววินาที หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติของนักธุรกิจหนุ่มกลับกระตุกและเต้นรัวแรงขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ กลิ่นแชมพูอ่อนๆ จากเส้นผมของเด็กสาวที่ซุกอยู่ตรงอก ทำให้เขารู้สึกปั่นป่วนในช่องท้องอย่างประหลาด ชายหนุ่มระบายยิ้มกว้าง เขาโอบกระชับกอดตอบร่างนุ่มนิ่มนั้นอย่างลืมตัว พร้อมกับยกมือขึ้นลูบศีรษะเล็กอย่างเอ็นดูและทะนุถนอม ป้าสายใจที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ มองภาพคนทั้งสองด้วยรอยยิ้มละมุนละไมและสายตาที่อาบอิ่มไปด้วยความสุข ‘โถ... คุณกันต์ของป้าสาย คงจะรักและเอ็นดูคุณหนูวาดมากสินะ ดูสิ... สายตาที่มองคุณวาด มันเปิดเผยความรู้สึกออกมาจนหมด ส่วนคุณหนูวาดก็ช่างอ่อนเดียงสาเหลือเกิ๊น  ไม่รู้อะไรเสียจริงๆ ว่าคุณอาเขาคิดยังไง และแอบขยับสถานะในใจไปถึงไหนต่อไหนแล้ว’ หญิงสูงวัยคิดในใจอย่างขบขันและเอ็นดู พนักงานจัดการบังคับเครื่องจักร ถอยรถ BMW สีขาวมุกคันงามลงมาจากรถสไลด์ออนอย่างระมัดระวัง จนล้อแม็กซ์อัลลอยด์แตะลงบนพื้นถนนหน้าบ้านได้อย่างเรียบร้อยและปลอดภัย "เอ้า เลิกร้องไห้ขี

  ปานวาดสูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด ก่อนจะกลั้นใจกดปุ่ม 'Enter' บนแป้นพิมพ์...หน้าจอโหลดข้อมูลเพียงไม่กี่วินาที แต่สำหรับคนรอคอยมันยาวนานราวกับเป็นชั่วโมง และเมื่อผลการสอบปรากฏขึ้นหราบนหน้าจอ ดวงตากลมโตก็เบิกกว้าง น้ำตาแห่งความปีติเอ่อล้นขึ้นมาในพริบตา 'ขอแสดงความยินดี คุณผ่านการคัดเลือกเข้าศึกษาต่อ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัย...'"คุณอาคะ! ป้าสายใจคะ! วาดทำได้แล้ว วาดสอบติดแล้วค่ะ!"เด็กสาวกรีดร้องด้วยความดีใจสุดขีด เธอหันขวับลุกขึ้นไปสวมกอดเอวหนาของกันต์เอาไว้แน่น ซบหน้าลงกับอกแกร่งและร้องไห้ออกมาด้วยความโล่งอก ทุกความเหนื่อยล้า ทุกหยาดเหงื่อที่ทุ่มเทไปตลอดสามปี บัดนี้มันผลิดอกออกผลอย่างงดงามแล้ว กันต์หัวเราะเสียงดังลั่นบ้านด้วยความดีใจ เขาโอบกอดร่างบางเอาไว้แน่น ยกตัวเธอขึ้นจนเท้าลอยเหนือพื้นและหมุนไปรอบๆ อย่างลืมตัว"เก่งมาก! อาบอกแล้วไงว่าหลานสาวของอาเก่งที่สุดในโลกเลย!" "โอ๊ยๆ ป้าเวียนหัวแทนแล้วค่ะคุณกันต์ วางคุณหนูลงก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวก็ล้มกันไปทั้งคู่หรอก"  ป

 ตลอดเส้นทางที่นั่งรถกลับจากร้านอาหาร บรรยากาศภายในรถลีมูซีนคันหรูเงียบสงัด ทว่ากลับอัดแน่นไปด้วยมวลความรู้สึกบางอย่างที่มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้อย่างชัดเจน กันต์ยังคงกุมมือของปานวาดเอาไว้ไม่ยอมปล่อย นิ้วหัวแม่มือแกร่งเกลี่ยไล้หลังมือเนียนนุ่มไปมาอย่างเชื่องช้า สัมผัสนั้นแผ่วเบาแต่กลับจุดประกายความร้อนรุ่มให้แล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กายของเด็กสาว ทันทีที่ประตูห้องเพนต์เฮาส์สวีตปิดลงและระบบล็อกทำงานอัตโนมัติ ความอดทนที่กันต์พยายามสะกดกลั้นมาตลอดค่ำคืนก็ขาดผึงลง ชายหนุ่มรวบเอวบางของหญิงสาวเข้ามากอด แผ่นหลังบอบบางของปานวาดแนบชิดกับบานประตูไม้บานหนา ขณะที่ร่างสูงใหญ่ของเขาเบียดชิดเข้ามาจนแทบไม่เหลือช่องว่างให้อากาศลอดผ่าน "วาด..." เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม"อาทนไม่ไหวแล้ว อาอยากกอดวาดใจแทบขาด"ไม่รอให้หญิงสาวได้เอ่ยคำใด ริมฝีปากหยักได้รูปก็โฉบลงมาทาบทับกลีบปากนุ่มอย่างเรียกร้องและโหยหา สัมผัสแรกนั้นเต็มไปด้วยความนุ่มนวลและอ่อนหวานราวกับกำลังลิ้มรสขนมหวานชิ้นโปรด เขาดึงดูด ขบเม้มกลีบปากล่างของเธอเบาๆ&nb

  หญิงสาวปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากกาย ค่อยๆ ก้าวขาเรียวลงไปแช่ในอ่างน้ำอุ่น ความเหนื่อยล้าจากการเดินเที่ยวทั้งวันมลายหายไปในพริบตา เธอหลับตาพริ้ม เอนหลังพิงขอบอ่างอย่างมีความสุข... ทว่า ความสุขสงบนั้นก็อยู่ได้เพียงไม่นาน เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวตามเข้ามา กันต์ในสภาพเปลือยเปล่าอวดเรือนร่างกำยำก้าวลงมาในอ่างสปาเดียวกัน น้ำล้นออกจากขอบอ่างเล็กน้อยเมื่อเขาทรุดตัวลงนั่งซ้อนอยู่ด้านหลังของเธอ "คุณอา..." ปานวาดเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วเบา เมื่อแผ่นหลังเปลือยเปล่าของตนเองสัมผัสเข้ากับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม"ให้อาช่วยถูหลังให้นะ"   ไม่ต้องรอคำอนุญาต มือหนาที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ก็ลูบไล้ไปตามลาดไหล่เนียน นวดคลึงเบาๆ เพื่อคลายความเมื่อยล้า สัมผัสของเขาในตอนแรกนั้นดูเหมือนจะตั้งใจช่วยนวดให้จริงๆ แต่เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ฝ่ามือร้อนผ่าวก็เริ่มลากไล้ต่ำลงมาที่เนินอกอิ่มที่โผล่พ้นฟองสบู่ "อ๊ะ... คุณอา... ตรงนั้นไม่ได้ปวดสักหน่อยค่ะ" เธอประท้วงเสียงสั่น หดคอหนีเมื่อริมฝีปากหยักก้มลงมาขบเม้มที่ติ่งหูเบาๆ

 เช้าวันที่สี่ของการพักผ่อนในกรุงโซล ปานวาดตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกอ่อนเปลี้ยเพลียแรงไปทั้งร่าง บทกวีรักที่ถูกบรรเลงริมหน้าต่างกระจกบานใหญ่เมื่อคืนนี้ และการสานต่อความเร่าร้อนบนเตียงนอนคิงไซส์จนเกือบรุ่งสาง ทำเอาเด็กสาวแทบจะลุกไม่ขึ้น แขนขารู้สึกหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยลูกเหล็ก "อื้อ..." เสียงหวานครางงัวเงียในลำคอ เมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลของฟองน้ำชุบน้ำอุ่นที่กำลังเช็ดไปตามท่อนแขนและลำคอของตนเอง  หญิงสาวปรือตาขึ้นช้าๆ ภาพแรกที่ปรากฏแก่สายตาคือใบหน้าหล่อเหลาของกันต์ที่กำลังก้มหน้าก้มตาใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นเช็ดทำความสะอาดร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยรักสีแดงช้ำให้เธออย่างเบามือและตั้งใจ ชายหนุ่มอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาว ผมเผ้ายังคงชื้นเล็กน้อยจากการอาบน้ำ "ตื่นแล้วเหรอคะคนดี... พี่ทำหนูตื่นหรือเปล่า" เขาวางผ้าขนหนูลงบนกะละมังใบเล็กข้างเตียง ก่อนจะโน้มหน้าลงมาจุมพิตที่หน้าผากมนด้วยความรักใคร่"พี่กันต์... ทำไมตื่นเช้าจังคะ วาดปวดตัวไปหมดเลย ลุกไม่ไหวแน่ๆ"  เธอทำหน้างอออดอ้อน ซุกหน้าลงกับหมอนใบโต "ก็ใครใช้ให้หนูน่