ติ๊ดๆๆๆๆแกร๊กกล้วยยืนนิ่งอึ้งมองดูสภาพ "เมีย" ทั้งสามที่นั่งแผ่หลากันอยู่บนโซฟาบุหนังราคาแพง รอยเลือดแห้งกรังที่มุมปากของเอและรอยช้ำเขียวปั้ดที่หางคิ้วของซีทำให้สมาจำเป็นทำตัวไม่ถูก ความรู้สึกตีกันยุ่งระหว่างความโกรธกับความเป็นห่วง"ยืนบื้ออยู่ได้ ไม่เห็นหัวกูหรือไงว่ามันแตกขนาดนี้กล่องยาอยู่บนโต๊ะไปหยิบมา!" เอ ตวาดเสียงแข็งพลางถ่มน้ำลายปนเลือดลงกระดาษทิชชู่ สายตาคมกริบจ้องเขม็งมาที่กล้วยอย่างดุดัน กล้วยเม้มปากแน่น เดินไปลากกล่องปฐมพยาบาลออกมาอย่างจำยอม ร่างสูงนั่งขัดวมาธิลงตรงหน้าเอ บรรจงหยิบสำลีชุบแอลกอฮอล์ขึ้นมาเช็ดรอยเลือดที่มุมปากให้คนตัวโตอย่างเบามือที่สุดเท่าที่มือหยาบๆ ของเด็กช่างจะทำได้"ซี้ด... เบาๆ สิวะ ไอ้โง่! มึงจะฆ่ากูเหรอ" เอสบถใส่แต่มันกลับไม่ปัดมือกล้วยออก แถมยังจ้องลึกเข้าไปในตาของกล้วยด้วยแววตาที่อ่านยาก"กู... กูระวังอยู่" กล้วยตอบเสียงอ้อมแอ้มบี ที่นั่งอยู่ข้างๆ คว้าหมับเข้าที่ต้นคอของกล้วยแล้วกระชากให้หันไปหา "ทำเสร็จแล้วก็มาดูทางนี้ด้วย หมัดไอ้พวกนั้นแข็งชิบหาย"ซี หัวเราะในลำคอพลางพาดขาลงบนตักกล้วย "ไอ้ลามกทำแผลให้พวกกูแต่ควยแข็งโด่ มึงนี่มันหื่นจริงๆ "ควา
Terakhir Diperbarui : 2026-10-18 Baca selengkapnya