ZARIE’S POVGumising ako nang dahan-dahan, at ang unang naramdaman ko ay ang hapdi sa buong katawan ko. Mabigat ang bawat galaw, parang may dumagan sa akin habang tulog. Idinilat ko ang aking mga mata at pilit na inalala ang huling nangyari — ang paglalakad ko pauwi, ang mabilis na pagtakip sa aking bibig, ang pagkawala ng malay ko sa gitna ng dilim. Napabalikwas ako nang tuluyan. Hindi ako nasa bahay. Hindi ako sa pamilya ko.Agad kong nilibot ang paningin sa buong kwarto. Kulay rosas ang pader, malambot ang kurtina, at maaliwalas ang ilaw. Sa mesa sa gilid ay nakahanay ang iba’t ibang pampaganda — paborito kong tatak, eksakto ang kulay na ginagamit ko. Sa loob ng aparador ay nakasabit ang mga damit na sukat sa akin. Parang inihanda ang lahat bago pa man ako dinala rito. Parang alam niya ang bawat bagay na gusto ko bago pa man niya ako kausapin. Nakakapanindig-balahibo isipin kung gaano na niya ako katagal pinagmamasdan nang palihim.Tumayo ako at naglakad patungo sa pinto. Hinawakan
Última actualización : 2026-10-02 Leer más