Alle Kapitel von HEARTBROKEN, I DIVORCED THE CEO AND KEPT HIS CHILD! : Kapitel 31 – Kapitel 40

“Mrs. Samaniego, please, pumasok na po kayo sa kotse. Hindi inaasahan ni Jane na magiging napaka “maalalahanin” ni Terrence sa sandaling iyon. Alam niya na nasira ang kotse nito. At dahil ito ay isang private park, hindi siya makakakuha ng taxi at matatagalan bago makalabas nang naglalakad. Walang dahilan para magdusa siya par alang magalit sa kanya. Pumasok pa rin si Jane sa kotse. Umupo siya sa likod kasama si Terrence, hindi malayo ang pagitan nila. Magkatabing magkatabi. Nakatungo lang siya na nakatingin sa iPad, na walang pinapakitang intensyon na makipag-usap. Masaya si Jane na magkaroon ng libreng oras. Inabot ng dalawampung minuto ang kotse bago makalabas sa private residence. Ngunit lalabas pa lang sa kalsada ay tumunog na ang cellphone ni Terrence.Patuloy na nakatingin si Jane sa labas ng bintana, ngunit ang mg abintana ng Maybach ay napakakintab na sa katunayan ay nakikita niya ang impormasyon ng papasok na tawag sa screen ng cellphone ni Terrence sa reflection.–

Galit na sumagot si Julian (Gagawa ako ng mga papel na effigy ng dalawang walanghiyang yan ngayon na! mag-aarkila ako ng gagawa ng maramihan!)Ngumiti lang si Jane at pinabayaan na ito.Nang tanghali, nagpasya siyang subukan ang Capital Care Cafeteria.Naghahanda na siyang sumakay sa elevator papunta sa floor ng cafeteria. Bumukas ang pinto. Bahagyang natigilan ang mga hakbang ni Jane nang ilang sandali. Si Terrence, na nakatayo sa loob, ay lumingon para tumingin nang marinig ang tunog.Nag-atubili si Jane nang ilang sandali bago pumasok sa loob. Hindi niya naramdaman na kailangan niyang iwasan ang sitwasyon.Walang masyadong tao sa elevator sa oras na iyon.Silang dalawa lang ang natira, nakatayo sa magkabilang dulo ng isang malinaw na nakaguhit na linya ng paghahati. Barado ang ilong ni Jane at malabo ang isip niya. Kailangan niyang singhutin at linisin ang ilong niya palagi. “Sinisipon ka?” ibinaba ni Terrence ang tingin niya, habang nag-iisip na nakatitig sa mukha ni Jane mul

Lumingon si Olivia at tinignan ang pinto ng elevator. Isa lang ang pumasok sa isip niya: Pumunta doon si Jane para sa isang job interview?Dumating siya ngaying araw para ipahayag ang kanyang intensyon na makipag cooperate sa Capital Care Hospital. Gusto niyang sumali sa core team nito para magkaroon ng magandang pagkakataon na makapasok sa mga teams katulad ng Capital Care, na nakikipagtulungan sa mga pambansang Centers sa future. Kung ang layunin ni Jane ay mag-apply ng trabaho, mas naging komportable ang isip niya. Sa huli, ang resume lang ni Jane ay pagiging nurse sa emergency room, na hindi sapat para maituring na kahanga-hanga, masyado lang itong ambisyosa. Kahit na maging sapat ang swerte ni Jane na makapasok sa Capital Care, mananatili pa rin siyang mas mataas kay Jane. kapag nakapagtatag sila ng pakikipagtulungan ng Capital Care, kailangang sundin at pagsilbihan siya ni Jane. sa oras na iyon, ipapaalala ng Capital Care kay Jane kung gaano ito kababa kumpara sa kanya.Dahil d

Ngumiti si Peeny at sinabi, “kung ganon, sa lalaki nga ang problema. Jane, sino ba ang asawa mo? Tawagin mo dito para magamot agad.” Jane: ….Lance: ….Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Olivia. Gusto pa rin niyang subukang makipagtulungan sa Capital Care ni Penny, kaya kahit masama ang loob ay hindi na siya nakipagtalo. Tumitig na lang siya sa mga media sa kalapit na lugar. Naniniwala siyang umakto siya nang tama, ngunit mabuti nang mag-ingat para hindi mailantad ang katotohanan nang dahil sa kapabayaan. Hindi inaasahan ni Jane na magiging ganoon ka-aggressive si Penny– tuluyang itinumba ang mesa para mawalan ng mukha ang kabilang kampo!Mabilis na nag-react si Lance at pinalitan ang topic. “Wala na tayong pakialam sa affairs ng iba. Ngayong may magaling tayong doktor dito, Olivia, diba masama ang pakiramdam mo kamakailan? Bakit hindi ka magpatingin sa kanya?” Biglang natigilan si Olivia. Sumulyap sa iginagalang na matandang doktor, saka tumingin kay Jane. Pumikit ang kanyang m

Naalala niya pa nung minsa, buong katangahang nagtanong siya sa isang meeting, “walang kahit sino sa inyo ang gustong mag-post sa FB Story? Hindi ko kahit kailan nakikita ang sa inyo.” Sa sandaling iyon, ang lahat ng tao sa mesa ay ngumiti nang walang sinasabi. Hanggang sa kalaunan, nakita niya ang mga Story ni Lance ng iba pa sa Story ni Julian. Doon lang niya naintindihan na ang pagtatanong niyon sa harap ng marami ay isa talagang katangahan, at ang mga ngiti sa mukha ng mga taong iyon ay tahasang pagmamayabang at pagmamataas. Nakakahiya siya noong mga oras na iyon. Kahit kailan ay ayaw niyang manghimasok ngunit nakaramdam siya ng konting pagkalito dahil ibino-block siya ng mga kainbigan ni Terrence, na tila ba sinasadya nilang alisin siya sa buhay nito. Noong oras na iyon, pumunta siya sa study room ni Terrence at banayad na tinanong kung bakit siya ibino-block ng lahat ng kaibigan nito.Naalala niyan hindi man lang itinaas ni Terrence ang ulo nito at kalmadong sumagot sa kanya