บททั้งหมดของ HEARTBROKEN, I DIVORCED THE CEO AND KEPT HIS CHILD! : บทที่ 11 - บทที่ 20

“Siguro naman, nabasa mo na yung tungkol sa pag-alis…” Hindi pa man niya natatapos ang sasabihin niya ay mabilis na dumaan si Terrence sa tabi niya, hindi man lang nito napansin ang boses niya. Maya-maya ay narinig niya ulit ang mahinahon ta nakakapagpalubag=loob nitong boses at sinabi, “kung may sipon ka, magpahinga ka na lang ng maayos dyan. Papunta na ako dyan ngayon.” Wala siyang maisip na ibang tao na makakapagparamdam sa isang malamig ang puso na tulad ni Terrence nag ganoong kahabang pasensya. Ang Bentley ay mabilis na humarurot palayo sa mismong harap ni Jane. isang malamig at mamamatay-taong hangin ng taglamig ang umihip. Hindwakan ni Jane ang namamanhid niyang pisngi. Kung ito man ay dahil sa nakakapwing na hangin o sa hindi nakikitang sampal sa mukha niya galing sa pagkakaibang ito, hindi niya alam. Mas masakit pa ito kesa sa sampal ni Bernadette.Nasaktan siya sa mismong harap nito, ngunit wala man lang itong binitiwang kahit isang salita ng pag-aalala. Samantalang

Ang nakakalokong ekspresyon ni Lance ay nawala sa isang iglap. Tumingin sa magandang mukha ni Jane, napuno siya ng pagkagulat. Hindi siya makapaniwalang ito ang mga salitang sasabihin ni Jane. Hallucination ba iyon? Hindi pinansin ni Jane si Lance at tumalikod na para maglakad palayo. Kahit ganon, dahil sa pagdating ni Terrence, ang mga tao ay paunti-unting nagtipon dito. Maraming tao ang napabulalas sa pagkagulat. “Si CEO Terrence Samaniego? Anong ginagawa niya dito? Posible kayang si Ms. Olivia kaya ang faceless na Mrs. Samaniego?”“Isang matalinong babae at isang gwapong lalaki, para silang match made in heaven!”“Isang malaking karangalan para sa isang VIP na katulad ni CEO Samaniego na personal na pumunta at sunduin ang asawa niya. Ang kanilang pagmamahalan ay talagang nakakainggit.”Ang tunog ay napakalakas, patuloy na tumatagos sa tenga niya. Ayaw makinig ni Jane ngunit wala siyang magagawa, at hindi mapigilang kusang maalala iyon. Sa kanilang pitong taong kasal, minsan ba ay

Nagulat si Jane na naagaw nga ng kabilang panig ang papuri. Ngunit batid din niya ang paigiging komplikado ng mga relasyon ng tao sa likod ng lahat. Simpleng gusto lang ni Terrence na panatilihin ang karangalang ito para kay Olivia. Mas maayos na ang bata ngayon. Hindi na siya nag-abala pang kunin ang tinatawag na papuri. Ang mga doktor ay nagliligtas ng buhay ng hindi para sa medlyang ito. Ayaw niyang maagaw ang atensyon sa kung paano nila pinupuri si Olivia. Ang lamig ng December sa Pilipinas ay tumatagos hanggang sa buto. Mabilis na kinuha ni Jane ang mga sapatos at medyas ng bata at maingat na tinulungang isuot pabalik ang mga ito. Isinuot pa niya ang mahabang damit ng bata sa loob ng medyas, ang kanyang mga kilos ay napakasanay at maayos. Matapos makaramdam ng labis na tuwa, ang batang nanay ay nakatitig sa mukha ni Jane at hindi mapigilang magtanong, “Ma’am, may asawa ka na siguro, ano? May mga anak ka na ba? Parang mas marunong ka pa kasing mag-alaga ng bata kesa sa aki

Malamig ang simoy ng hangin nang makarating si Jane sa Mansyon ng mga Samaniego. Pumasok siya sa villa ng matandang ginang, na nababalutan ng nakatutusok na hangin. Sa pagpasok niya ay nakita niya si Bettina at Bernadette na parehong nasa loob. Malamig na sumulyap si Bettina kay Jane, naalala pa rin ang malaking kawalan ng galang ni Jane sa kanya noong araw na iyon.Patuloy nilang sinasabi na gusto nilang sila ay “mamatay”.“Jane! Magpaliwanag ka ngayon! Napakababaw mo naman at selosa, sinadya mong sirain ang reputasyon ni Terrence at ng iba pa! Ngayon ay nakita ng matandang Mrs. Samanigeo ang expose na iyon, at nagkasakit siya dahil sa matinding galit!” sarkastikong sabi ni Bernadette. Ibinato nila ang lahat ng sisi kay Jane. Hindi mapigilan ni jane ang bahagyang pagkunot ng noo. Tumingin siya kay Bernadette, na saik na akusahan siya, “sa halip na sisihin ang nagpasimula ng nakakahiyang gawain na yan, babaling ka sa akin na biktima? Tita naman, may utak ka ba talaga?” Hindi na

Para maiwasan ang mga problema sa future, kinuha niya ang initiative na resolbahin ang issue. Napakabilis ni Julian, na nagsend ng message sa loob ng 20 minutes lang, “anong nangyayari? Ibibigay mo ‘to kay Terrence? Kung makikita niya ang agreement na ‘to, hindi ba siya maghihinala tungkol sa bata?”Pumunta si Jane sa tea room na pinaghahatian ng pamilya Samaniego at ipinrint ang kasunduan. “Iisip ako ng paraan para mapapirma siya.” Ayaw niyang makipagsapalaran. Ayaw niyang masangkot kay Terrence sa usapin ni Julia sa hinaharap.Walang masama sa pagpunta sa sukdulan para protektahan ang iyong mga karapatan.Para mapapirma si Terrence sa agrremennt na nagsusuko ng custody, pinili ni jane na magstay sa ancestral home nang mas matagal pa. Ang ancestral home ng pamilya Samaniego ay may laki na halos 10,000 square meters at mga henerasyon ng mga tao na nanirahan dito. Sila ni Terrence ay meron ding bakuran dito. Bumalik siya at umupo sa salas habang naghihintay. Hindi siya bumalik sa