เสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี의 모든 챕터: 챕터 61 - 챕터 70

ตอนที่ 38: ลมหายใจแห่งความหลงใหลสายลมเย็นจากแอร์ตกกระทบเรือนร่างที่เปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ ทั้งสองนอนกอดรัดกกเกยกันอยู่บนเตียงนุ่มอยู่นานสองนาน อ้อมกอดของโจอุ่นนวลและเป็นเหมือนที่พักใจเพียงหนึ่งเดียว แต่ทว่าไฟสวาทที่เพิ่งมอดลงกลับยังไม่ดับสนิท เกรซสูดหายใจเข้าลึก รวบรวมเรี่ยวแรงแล้วยันกายลุกขึ้นนั่งทับหน้าขาหนาของโจ หญิงสาวโน้มตัวลงไปประทับจูบร้อนแรงบดเบียดริมฝีปากชายหนุ่มอย่างโหยหาอีกครั้ง ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดอย่างช่ำชองบดขยี้อารมณ์สวาทที่เริ่มก่อตัวขึ้นใหม่ให้พุ่งพล่านเมื่อถอนจูบออก เกรซก็ส่งยิ้มพราวเสน่ห์ที่แฝงความขี้เล่นระคนเย้ายวน เธอขยับเรือนร่างพลิกหันหลังทับลงบนตักกว้างของเขา สองขาเรียวขนาบข้างลำตัวชายหนุ่มในท่วงท่าประดุจนักบิดสาวที่กำลังคร่อมขึ้นบิดคันเร่งบนเรือนร่างชาย สองมือเรียวเอื้อมไปเอี่ยวตัวคล้องคอโจไว้หลวมๆ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอแล้วเอ่ยกระซิบเย้าหยอกข้างหูชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงพร่าเสน่หา"คราวนี้..

ตอนที่ 40: หน้ากากผู้ใหญ่ VIPร่างบางของเกรซยืนสั่นเทาอยู่หน้าประตูห้องพักหรูบนชั้นสูงสุดของโรงแรมริมหาดบางแสน เสียงคลื่นลมทะเลด้านนอกดังซาซ่ากระทบกระจกบานใหญ่ แต่กลับเทียบไม่ได้เลยกับเสียงหัวใจของเธอที่เต้นระสับกระหน่ำอยู่ในอก สองมือน้อยที่ชื้นเหงื่อกำเข้าหากันแน่นจนข้อขึ้นขาว หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมความกล้าและศักดิ์ศรีชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่ ก่อนจะยกมือขึ้นเคาะประตูห้องเบาๆเพียงไม่กี่วินาที เสียงกลอนประตูอิเล็กทรอนิกส์ก็ดังปลดล็อก บานประตูไม้เนื้อดีค่อยๆ เปิดออกเผยให้เห็นบรรยากาศภายในห้องสวีทสุดหรูหรา ไฟสีส้มสลัวเพิ่มความโรแมนติกสไตล์เพนท์เฮาส์ริมทะเล เกรซก้าวเท้าอันหนักอึ้งผ่านธรณีประตูเข้ามาด้วยหัวใจที่ก้มต่ำยอมรับชะตากรรม เธอตกลงยอมมา "กินข้าวกับผู้ใหญ่ VIP" ตามข้อเสนอของเจ๊จอยเพื่อแลกกับเงินกู้ 15,000 บาท และการยกเว้นดอกเบี้ยทบต้นที่กำลังจะฆ่าตัวเธอให้ตายทั้งเป็นแต่ทว่า ทันทีที่เงาร่างของ "แขก VIP" คนนั้น

ตอนที่ 42: พันธนาการสวาทบรรยากาศภายในห้องสวีทหรูริมหาดบางแสนสลัวมัวด้วยแสงไฟโทนอบอุ่น กลิ่นหอมของน้ำหอมราคาแพงเคล้าไปกับความซาบซ่านของแอลกอฮอล์ที่ยังคงแล่นริ้วอยู่ในกระแสเลือด เกรซนอนหมดแรงอยู่บนโซฟาหนังตัวใหญ่ ใบหน้าหวานคมเข้ม ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดปรากฏรอยฝ้าแดงระเรื่อตรงพวงแก้ม ดวงตาสีน้ำตาลประกายคู่สวยที่เคยสุกใสบัดนี้ฉ่ำปรือด้วยตัณหาและสติสัมปชัญญะที่เริ่มเลือนหาย เรือนผมยาวสีดำคลุมไหล่สยายยุ่งเหยิงน้อยๆ รับกับริมฝีปากอวบอิ่มสีส้มอิฐที่เผยอออกส่งเสียงลมหายใจหอบกระเส่าพลมองดูเรือนร่างงามระหงในชุดนักศึกษาอย่างมัวเมา เสื้อนักศึกษาคอวิที่เกรซสวมใส่บัดนี้ถูกปลดกระดุมเม็ดบนออก เผยให้เห็นรอยแยกของทรวงอกอวบอิ่มน่ามอง กระโปรงทรงเอสั้นสีดำพร้อมสายเข็มขัดรัดเอวสอบเลิกสูงขึ้นจนเห็นต้นขาเรียวเนียน ชายหนุ่มไม่รอช้า ช้อนร่างบางอ่อนระทวยขึ้นมาจากโซฟาอย่างง่ายดาย"อื้อ... พี่พล... จะพาเกรซไปไหนคะ..." เกรซส่งเสียงประท้วงแ

ตอนที่ 44: ตัณหาไร้กาลเวลาความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องพักเพนท์เฮาส์หรูเพียงชั่วครู่ เสียงลมหายใจหอบกระเส่าของทั้งคู่เริ่มผ่อนจังหวะลง เกรซพยายามตั้งสติที่ยังคงพร่ามัว ค่อยๆ ขยับตัวออกจากใต้ร่างหนาของพล หญิงสาวเอื้อมมืออันสั่นเทาไปหมายจะหยิบเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นข้างเตียงขึ้นมาสวมใส่ หวังจะรีบออกจากสถานที่แห่งนี้กลับไปยังห้องพักเพื่อลบล้างตราบาปและความรู้สึกผิดที่กัดกินใจ"จะไปไหนล่ะครับเกรซ..."ยังไม่ทันที่เกรซจะได้ก้าวลงจากเตียง ฝ่ามือหนาอันทรงพลังของพลก็ยื่นมาคว้าหมับเข้าที่เอวบางอย่างรวดเร็วและกระชากร่างงามกลับเข้ามาบนเตียงนอนนุ่ม"พะ...พี่พล... พอเถอะค่ะ เกรซ... เกรซจะกลับห้องแล้ว..." เกรซพยายามเอ่ยปากขอร้อง น้ำเสียงแหบพร่าและสั่นเครือ ใบหน้าหวานฉาบไปด้วยความอับอายและวิงวอน"กลับเหรอ? คืนนี้เพิ่งจะเริ่มต้นเอง

ตอนที่ 46: ไมตรีจิตและภัยคุกคามการสลับตารางเวลาขึ้นมาทำงานกะเช้าของโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมอมตะชลบุรีกลายเป็นฝันร้ายย่อยๆ ของเกรซ ร่างกายของเธอยังคงบอบช้ำ ระเคืองผิว และอ่อนล้าเรี่ยวแรงจากบทรักอันดุดันที่ถูกพันธนาการไว้บนเตียงหรูริมหาดบางแสนเมื่อค่ำคืนก่อน ทุกครั้งที่ต้องก้าวขาเดินหรือเอี้ยวตัวขยับกาย ความเจ็บระบมตามข้อต่อ ทรวงอก และต้นขาด้านในก็แผ่ซ่านขึ้นมาเตือนสติให้เกรซรู้สึกตื่นตระหนกและหวาดผวาอยู่ตลอดเวลา สภาพจิตใจที่แหลกสลายและความอับอายเป็นเหมือนเงาดำที่คอยติดตามเธอไปทุกก้าวเดิน แต่ด้วยภาระหน้าที่และหนี้สินก้อนใหญ่ที่ยังค้ำคอ หญิงสาวทำได้เพียงประทินแต่งหน้ากลบความหมองคล้ำบนใบหน้า สวมเสื้อผ้าที่ดูมิดชิดปกปิดรอยรักตามซอกคอ แล้วฝืนเรือนร่างอันโรยแรงก้าวเท้าเดินเข้าสู่เขตโรงงานด้วยหัวใจที่หนักอึ้งและเต็มไปด้วยตราบาปเมื่อเดินทางมาถึงแผนก เกรซก็ได้รับการต้อนรับด้วยรอยยิ้มสดใสจาก พี่เบียร์ สาวสวยมาดเท่ ลุคสุดเซ็กซ