เสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี

ตอนที่ 1: เสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี

ณ หอพักในนิคมอมตะซิตี้ชลบุรี แสงไฟสลัวยามค่ำคืน

เกรซเหลือบมองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานเก่าที่ขอบเริ่มขึ้นราดำ แสงสลัวโทนส้มอมแดงจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องกระทบผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียด เรือนร่างทรงนาฬิกาทรายที่เคยถูก ‘ต้น’ สามีทอดทิ้งและละเลยมานานจนเกือบหมดสง่าราศี บัดนี้มันกลับดูเปล่งปลั่งอวบอิ่มและเย้ายวนใจอย่างประหลาดภายใต้ชุดชั้นในลูกไม้ซีทรูสีแดงเพลิงที่เธอจงใจเลือกมาสวมใส่ มันบีบเค้นทรวดทรงองค์เอว ดันหน้าอกอวบอิ่มล้นทะลัก และขับเน้นบั้นท้ายงอนงามให้ดูเด่นชัดกระตุ้นอารมณ์ดิบ

รอยยิ้มบนปากอิ่มที่เคยแห้งแล้งชืดชา บัดนี้กลับดูฉ่ำหวานหยาดเยิ้มด้วยไฟราคะที่ถูกจุดขึ้นมาจนร้อนผ่าวไปทั้งสรรพางค์กาย เกรซตื่นตัวจนเสียววูบที่ท้องน้อย รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นดอกไม้ป่าที่ใกล้แหี่ยวเฉาตายคาต้น แต่เพิ่งได้รับหยาดน้ำค้างอันรุ่มร้อนจัดจ้านมาชโลมใจจนฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง

"พี่โจ... อื้อออ... เกรซไม่ไหวแล้วค่ะ... แรงอีก... เอาให้เกรซลืมไปเลยว่าเคยเหงาและโดดเดี่ยวแค่ไหน ซี๊ดดด"

เสียงครางหวานแผ่วพร่าระคนกระเส่าของเกรซดังเล็ดลอดออกมาประสานกับเสียงกรนฟี้อย่างหมดสภาพของต้น สามีตามกฎหมายที่นอนเมามายไม่ได้สติอยู่บนฟูกข้างเตียงไม้ ความรู้สึกอัดอั้นตันใจจากการถูกทอดทิ้ง ความน้อยใจและสมเพชในโชคชะตาที่สะสมมาแรมปี บัดนี้ถูกปลดปล่อยและบำบัดออกมาจนหมดสิ้นในอ้อมกอดแสนอบอุ่นทว่าดุดันของ พี่โจ วิศวกรหนุ่มรุ่นพี่มาดเข้ม สัมผัสที่ดิบเถื่อน หนักแน่น และช่ำชองของเขาทำเอาเกรซซ่านสยิวจนตัวสั่นระริก รู้สึกถึงตัวตนและความหมายของการเป็นผู้หญิงที่ถูกรักอีกครั้ง ความคับแน่นและร้อนผ่าวที่ได้รับจากมังกรใหญ่โตของชายตรงหน้ายามที่เขาขยับโยกยัดใส่ร่องรัก มันช่างแตกต่างจากความว่างเปล่าแสนเยือกเย็นที่เธอต้องเผชิญมาตลอดหลายปี

"ซี๊ดดด... พี่โจขา... ตรงนั้น... อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ! กระแทกเข้ามาลึกๆ เลยค่ะ... เกรซชอบ... เกรซเสียวร่องใจจะขาดใจอยู่แล้วผัวขา!"

เกรซบิดเร่าส่ายร่อนสะโพกมนเบียดเข้าหาท่อนเนื้อร้อนฉ่าไปตามแรงเหวี่ยงของห้วงอารมณ์อีโรติกที่พี่โจปรนเปรอเน้นย้ำเข้าใส่จุดกระสันลึกซึ้ง มือเรียวบางเอื้อมไปจิกขอบเตียงไม้จนปลายนิ้วขาวซีดเพื่อระบายความเสียวซ่านหยาดเยิ้มที่พุ่งพล่านทลวงผ่านแนวกระดูกสันหลังจนเกือบทะลุขีดจำกัด ทุกจังหวะที่พี่โจสวนสะโพกแกร่งเข้าหา มันเต็มไปด้วยความทรงพลังสไตล์ชายชาตรีจนเกรซต้องอ้าปากหอบหายใจรัว ร่างกายที่โหยหาการเติมเต็มและรีดเค้นมานานสั่นสะท้านไปกับความรุ่มร้อนแสนอันตราย

เธอแอ่นหยัดบั้นท้ายงอนรับแรงตอกมิดโคนครั้งแล้วครั้งเล่า นิ้วมือเรียวจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างที่ชุ่มเหงื่อของเขาจนขึ้นรอยแดง พลางกระซิบเรียกสรรพนามยั่วยวนด้วยเสียงสั่นเครือสลับกับเสียงครางลั่นที่พยายามอุดกลั้นไว้ในลำคอเพราะกลัวคนเมาจะตื่น

"โอ๊ยย... ผัวขา... เกรซเสียว... แรงๆ เลยค่ะผัว... อัดร่องเกรซให้พังไปเลย... เกรซเป็นของพี่โจแล้ว..."

คำเรียกขานสุดเอ็กซ์คลูซีฟที่เธอไม่เคยคิดจะใช้ปากหวานๆ พูดกับใครนอกจากสามี บัดนี้กลับหลุดออกจากปากเพื่อมอบให้ชู้รักตรงหน้าด้วยความเต็มใจและเสน่หา ความตื่นต้นท้าทายจากการกระทำที่ผิดศีลธรรมสลับกับความซ่านสยิวเลเวลสิบที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เกรซเกิดฟีลลิ่งเหมือนคนกำลังคลั่งไคล้ในรสสวาท เธอหลับตาพริ้ม เชิดหน้าซี้ดปาก ปล่อยใจและเนื้อกายไปกับรสสัมผัสที่หนักหน่วง จังหวะซอยกระหน่ำกระแทกกระทั้นลงมาซ้ำๆ เน้นๆ จนเตียงไม้เก่าๆ ส่งเสียงประท้วง ‘เอี๊ยดอ๊าด เอี๊ยดอ๊าด’ ดังระงมประสานไปกับลมหายใจหอบกระเส่าและเสียงชื้นแฉะของน้ำรักที่ถูกรีดเค้นออกมาจนชโลมง่ามขา

"อื้อออ... พี่โจ... แรงอีกค่ะผัวขา... เกรซจะเสร็จแล้ว... มันแน่น... มันเสียวไปหมด... อ๊ะ อ๊าาา! ผัวขา... รักเกรซแรงๆ เอาเกรซให้ตายคามือพี่เลย..."

เกรซขยับเรียวขาคู่สวยขึ้นเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่นหนา ล็อกสะโพกหนาไม่ให้ถอยหนี พลางแอ่นอกอวบอิ่มชูชันยอดอกแข็งไตรับสัมผัสจูบลูบไล้ที่เร่าร้อนอย่างไม่รู้จักอิ่ม ทุกหยาดเหงื่อที่ซึมออกมาตามผิวกายเนียนลื่นมันคือเครื่องยืนยันถึงความต้องการดิบที่ถูกจุดติดจนยากจะดับลง เกรซสะบัดหน้าไปมาบนหมอนยับย่น เส้นผมยาวสลวยยุ่งเหยิงกระจายตัวไปตามแรงอารมณ์ที่พี่โจโหมถาโถมเข้าใส่ไม่ยั้ง เธอเริ่มลุ่มหลงในความแข็งแกร่งนี้ ลุ่มหลงในกลิ่นอายชายชาตรีแท้จริงที่ต้นไม่เคยมีให้และไม่มีวันทำได้

"พี่โจขา... เกรซเป็นของพี่... ของพี่คนเดียว... อื้อออ... อ๊ะ แรงๆ ค่ะผัวขา... จะเสร็จแล้ว!"

ในวินาทีสุดท้ายที่ความสุขสมพุ่งทะยานเตะขอบฟ้า ร่างกายของเกรซกระตุกเกร็งแอ่นหยัดถี่ยิบ ผนังเนื้อนุ่มภายในบีบรัดรัวเขม็งหนีบตอดแกนกายแกร่งหนึบหนับ เธอซบหน้าลงกับไหล่หนา หอบหายใจอย่างหนักหน่วง ปลดปล่อยหยาดน้ำหวานระเบิดความสุขสมระลอกใหญ่ออกมาอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมานานแสนนาน

เสียงกรีดร้องครางสุดท้ายถูกกักเก็บและซับไว้ด้วยริมฝีปากของพี่โจที่ประกบลงมาบดจูบอย่างดูดดื่ม แลกน้ำลายพัวพันร้อนแรง ขณะที่ชายหนุ่มซอยสะโพกเน้นย้ำครั้งสุดท้ายแล้วฉีดพ่นน้ำรักอุ่นวาบพุ่งทะลักล้นเข้าสู่กายเธอจนสุดทาง ท่ามกลางเสียงกรนที่ยังคงดังสม่ำเสมอของต้นที่นอนหมดสภาพอยู่แทบเท้าขอบเตียง

เกรซรู้ดีว่าชีวิตของเธอหลังจากค่ำคืนคึกคะนองนี้จะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป เธอไม่ได้แค่ก้าวข้ามเส้นศีลธรรมแบบเบาๆ แต่วันนี้เธอได้มอบทั้งกายและใจ ยอมติดอยู่ในบ่วงราคีและรสสวาทชู้รักที่พี่โจมอบให้อย่างถอนตัวไม่ขึ้น เธอยอมรับรอยบาปเนื้อแนบเนื้อนี้ด้วยความเต็มใจ เพราะมันคือความรุ่มร้อนเดียวในโลกความเป็นจริงที่ทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมีค่า เป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์เย้ายวน และมีชีวิตอยู่จริงๆ ไม่ใช่แค่หุ่นยนต์ในไลน์ผลิตหรือเมียที่ไร้หัวใจอีกต่อไป