All Chapters of กับดักรัก ยัยตัวแสบ: Chapter 21 - Chapter 30

“หนูขับมาตั้งแต่ ม.4 ขับมาจนจบ ม.6 หนูขับได้สบายมาก”(ถ้างั้นก็ค่อยๆ ขับแล้วกัน ยังไม่ชินกับถนนหนทาง แล้วอย่าลืมกินอะไรไปก่อนด้วยละ)“หนูรู้แล้ว ห่วงแต่หนู พี่นั่นแหละกินอะไรหรือยัง”(กินกาแฟกับปาท่องโก๋ไปแล้ว ไอ้น่านมันออกไปซื้อมา)“พี่น่านมาเหรอ”(มาถึงตั้งแต่เมื่อคืน มันบอกไอ้ธาราชวนมาเที่ยวบุรีร

“ก็วุ่นๆ กับการเตรียมตัวมาเรียนมหาลัยนี่แหละ”“เห็นไหม พงศ์บอกแล้วไงถึงพงศ์จะไม่ติดวิศวะเหมือนคะนิ้ง แต่พงศ์ก็ต้องเรียนมหาลัยเดียวกับคะนิ้งให้ได้”“อืม”“คะนิ้งจะไม่ถามพงศ์หน่อยเหรอว่าเรียนคณะอะไร”“แล้วพงศ์เรียนคณะอะไรล่ะ”“พงศ์เรียนบริหาร การจัดการ แล้วนี่คะนิ้งพักที่ไหน พงศ์จะได้ย้ายไปอยู่ใกล้ๆ”

คะนิ้งวิ่งกลับมาหาธารา เขย่งปลายเท้าขึ้นแล้วยื่นสองแขนเรียวโอบรอบลำคอหนา และจูบที่ริมฝีปากของเขา“นอกจากพี่จะห้ามไปจูบคนอื่นแล้ว ต่อไปหนูจะจูบพี่ทุกครั้งที่เราเจอกัน” พูดจบก็เดินยิ้มเริงร่าเข้าไปด้านในคอนโดมิเนียม“ยัยตัวแสบ” หากเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่น้องสาวเพื่อนสนิท เขาคงไม่รีรอต่อคำเชิญชวนนั้น“พี่เ

“พี่อย่าขู่หนูแบบนี้ หนูเอารถแล้ว จะขับไปเรียนทุกวันเลย” คะนิ้งคว้ากุญแจรถในมือใหญ่กลับมา กำมันไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะแย่งมันคืนไป แววตาของเธอวูบไหวอย่างเห็นได้ชัด และไม่มีจริตมารยาแฝงอยู่เลย มันเป็นความรู้สึกที่แท้จริงของเธอ“อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้” ถ้าคะนิ้งทนไม่ได้ที่เขาขู่ว่าจะไม่มาเหยียบท

“ไปยกของที่เหลือในรถมา หรือจะมาตอกหมุดเต็นท์”“หนูไปเอาของในรถก็ได้ ดุเก่งจริงๆ เดี๋ยวให้เป็นพ่อแทนแฟนเลย” พอเป็นเรื่องที่ตอบไม่ได้ หรือไม่อยากตอบก็ทำเป็นเข้มเป็นดุกลบเกลื่อน คะนิ้งย่นจมูกใส่ เดินบ่นกระปอดกระแปดไปที่รถ ธาราส่ายหน้าอย่างเอือมๆ แต่สุดท้ายก็เผยยิ้มออกมาด้วยเป็นช่วงฤดูฝนพอตะวันตกดินจึง