Todos los capítulos de รวมเรื่องแซ่บ (10) : Capítulo 131 - Capítulo 138

“ไง ไม่เจอกันนานเลยนะ”“ค่ะ ไม่เจอกันนานเลย” น้ำค้างตอบเขาเสียงแข็ง ก่อนจะลงมือทานอาหารตรงหน้าต่อ แม้แทบจะรับรสไม่ได้แล้วก็ตามทีตอนที่คบกับโดม เขาไม่เคยพามาเจอครอบครัวเลยสักครั้ง อ้างเรื่องนู้นเรื่องนี้ เธอเองก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไร แต่ก็ดีแล้วที่เขาทำแบบนั้น ไม่งั้นการมาเจอครอบครัวของพี่แดนเหนือคงรู้สึกอึดอัดใจน่าดู“อ้าว รู้จักกันเหรอ” วิไลถามอย่างแปลกใจ เมื่อกลับมาที่โต๊ะแล้วพบว่าทั้งคู่เหมือนจะรู้จักกันอยู่ก่อนแล้ว“ครับป้า ก็น้ำเป็น...”ปึก!“โอ๊ย!” โดมร้องเสียงหลงเมื่อถูกน้ำค้างกระทืบเท้าเข้าเต็มแรง“ก่อนหน้านี้พี่แดนเหนือแนะนำให้รู้จักแล้วน่ะค่ะ” น้ำค้างส่งยิ้มให้ แม้วิไลจะรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยกับท่าทีของโดม แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้เพราะคิดว่าเป็นเรื่องของเด็กๆ ที่ต้องจัดการกันเอาเอง“เหอะ...” โดมแค่นหัวเราะออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะนั่งทานข้าวต่อและพยายามชวนน้ำค้างคุย แต่เธอก็แทบไม่ตอบคำถาม หรือไม่ก็คุยแบบขอไปที ไม่ได้สนใจเขา เอาแต่กะหนุงกะหนิงกับแดนเหนือจนเขาเริ่มทนไม่ไหว กระแทกช้อนกับส้อมแล้วเดินปึงปังออกจากบ้านไปในที่สุด“วันนี้ไอ้โดมมันเป็นอะไรของมัน”เสียงของดนัยเอ่ยขึ้นอย่างประหลาดใจกับท่

“อึก...อร่อยค่ะ แต่แท่งใหญ่ไปหน่อย เลยติดคอ”พอเขาหยอกล้อมา เธอก็หยอกล้อกลับอย่างเป็นธรรมชาติ แดนเหนือเลยหลุดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่ได้ ดึงแก้มใสเนียนเด้งของเธอเบาๆ อย่างนึกมันเขี้ยว“ตื่นเต็มตาแล้วสินะ ได้กินเต็มปากเต็มคำซะขนาดนั้น”“อื้อ...แต่หนูยังง่วงอยู่นิดหน่อยอะ พี่ว่าเราควรทำอะไรต่อดีคะ?” น้ำค้างแกล้งถามเสียงยั่วเย้า พร้อมกับลูบมือนุ่มไปมาบนหน้าตักแกร่ง และเคลื่อนไปที่ลำเนื้อเขื่องที่ยังคงแข็งโด่ของเขาพร้อมกับสาวรูดขึ้นลงด้วยจังหวะเนิบนาบ“อ่าส์...ทำอะไรดีนะ?” แดนเหนือเอ่ยเสียงพร่า เคลื่อนมือหนาของตนไปใต้กระโปรงของเด็กสาวบ้าง“ซี้ดด ออกกำลังกายช่วงดึกกันดีไหมคะ”“ไหวเหรอ? เมื่อคืนบ่นปวดขานี่” เขาถามยิ้มๆ เพราะเมื่อคืนเด็กสาวขึ้นให้เขาแล้วบ่นปวดขาตลอดทั้งวันหลังจากตื่น“พี่ก็ช่วยน้ำด้วยสิคะ อย่าเอาแต่กินแรง”“หึ...พอพี่ทำก็บอกเจ็บ”“ซี้ดด อูยยย...เลิกเขี่ยแล้วล้วงเข้ามาสักทีค่ะ” น้ำค้างครางเสียงหวานอย่างเสียวกระสันเมื่อเขาเอาแต่ลูบไล้และเขี่ยติ่งเล็กไปมาจนน้ำเยิ้มเต็มขาแล้ว“ใจร้อนอีกแล้วนะเรา” แดนเหนือเอ่ยเสียงพร่า พอเด็กสาวอ้าขาแล้วถอดกางเกงในเปียกเยิ้มไปกองตรงที่พักเท้าเขาก

@มหาวิทยาลัย H“ทางนี้ๆ”เสียงของมิรินตะโกนพร้อมกวักมือเรียกให้เข้าไปถ่ายรูปด้วยกัน“เร็วๆ หน่อยยัยน้ำ~”เสียงหวานของกอแก้วตะโกนเรียกอีกคนตอนนี้สองคนนั้นกำลังถือช่อดอกไม้ช่อโตหลายช่อ ที่คอก็เต็มไปด้วยพวงมาลัยเงินแบงก์พันห้อยระโยงระยางเต็มไปหมด ซึ่งน้ำค้างเองก็สภาพไม่ได้ต่างกันมากนักเนื่องจากวันนี้เป็นพิธีรับปริญญาของพวกเธอนั่นเอง“รู้แล้วๆ กำลังไป” น้ำค้างส่ายหน้ายิ้มๆ เพราะยัยสองคนนั้นตะโกนเสียงดังจนคนอื่นหันมามองกันหมดแล้วปกติพวกเธอก็เป็นแก๊งนางฟ้าที่ถูกจับตามองแทบตลอด พอเป็นวันสำคัญแบบนี้เลยมีทั้งรุ่นน้องชายหญิงพากันวนเวียนเข้ามาพูดคุยและให้ช่อดอกไม้กันไม่ขาดสาย บางกลุ่มก็นินทากันสนุกปากด้วยความหมั่นไส้ แต่พวกเธอก็ไม่ได้สนใจอยู่แล้ว เพราะยังไงในอนาคตก็คงไม่ได้เจอกันอีก“พี่แดนถ่ายรูปให้หน่อยสิคะ”น้ำค้างอ้อนเสียงหวานพร้อมกับยื่นกล้องถ่ายรูปดิจิตอลไปให้เขา“รับทราบครับเมีย”“พี่แดน!”“หึๆ จะให้ถ่ายให้ไหม”“ถ่ายสิคะ!” เธอส่งค้อนให้เขาทีหนึ่งอย่างนึกหมั่นไส้ตอนนี้เธอกับเขาก็คบกันมาได้เกือบสองปีแล้ว ตอนแรกก็ไม่นึกว่าจะคบกับเขารอด เพราะมีเรื่องไอ้แฟนเก่าเฮงซวยเข้ามาก่อกวนช่วงแรกๆ ไม่

“ถึงหื่นก็เป็นผัวหนูนะ”“ยะ ยังไม่ใช่สักหน่อย”“เดี๋ยวก็ได้เป็นแล้ว อึ้! อึ้! อึ้!” เขาขบฟันกรอดจนสันกรามนูนเด่น เร่งกระหน่ำเข้าไปในร่องฟิตของเธอถี่ยิบเพื่อเร่งให้ทันเวลาก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้พูดผิดเสียทีเดียว เพราะเขาขอเธอแต่งงานไปเมื่ออาทิตย์ก่อน และเธอก็ตกลงพร้อมกับเลือกวันที่จะจัดงานแต่งเอาไว้เรียบร้อยแล้วด้วย“ซี้ดด แต่ตอนนี้ยังไม่เป็นนี่”“หึ...กระแทกซะขนาดนี้ยังไม่ใช่ผัวอีกเหรอหื้ม?” คนตัวโตถามพร้อมกับขบเม้มติ่งหูเธอทีหนึ่ง พร้อมกับกระแทกลำเขื่องเกือบเท่าแขนเข้าไปเน้นๆ จนเธอร้องเสียงหลงปึก! ปึก! ปึก! ปึก!“อะ อ๊ายย~ ปะ เป็นก็ได้ค่ะ ซี้ดด แรงเกินไปแล้วนะ”“ก็เห็นพูดแบบนี้ทุกที...ซี้ดด แต่สุดท้ายหนูก็ชอบไม่ใช่หรือไงหื้ม ไม่งั้นคงไม่ตอดพี่แน่นขนาดนี้หรอก” แดนเหนือเอ่ยอย่างรู้ทัน กระแทกเข้าไปอีกหลายครั้งก็ถอนลำยาวออกมา แล้วอุ้มร่างเย้ายวนของเมียเด็กขึ้นนั่งบนหย่อนขาบนโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะแทรกตัวเข้าไปตรงกลาง แล้วจัดลำยักษ์ยัดเข้าไปใหม่อีกรอบสวบบบ!“อูยยย อย่ามารู้ทันได้ไหมคะ”“ก็หนูเป็นเมียพี่ จะไม่รู้ได้ยังไงล่ะหื้ม?” เขาเอ่ยยิ้มๆ จับขาเรียวทั้งสองขึ้นมาพาดเอวสอบของตนแล้วจับเอ