“รีบปล่อยฉันลง แล้วรีบไสหัวออกไปจากห้องเลยนะ!”พอเขาเปิดประตูพาเข้ามาข้างใน ยี่หวาก็ปากเก่งขึ้นมาอีกรอบ“เหอะ ไล่เก่งจังเลยนะ” เอี่ยมสาวเท้าเดินไปจนถึงเตียงนอนหลังใหญ่ แล้ววางร่างเย้ายวนเธอลงบนนั้นอย่างไม่เบามือนักฟึ่บ!“อ๊ะ! ไอ้บ้านี่ วางลงเบาๆ ไม่เป็นหรือไงห้ะ?”“เป็น...แต่ไม่อยากทำ” นาทีนี้เอี่ยมไม่สนใจอีกต่อไปแล้ว เขาต่อปากต่อคำกับคุณหนูขี้วีนอย่างไม่ลดละในเมื่อบอกว่าพรุ่งนี้เช้าจะไล่เขาออกงั้นคืนนี้เขาก็จะไม่อดทนอีกต่อไปแล้ว!“ไอ้บ้า! รีบออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ”“ไม่ออกแล้วจะทำไม?”ว่าแล้วเขาก็สาวเท้าเข้าไปใกล้ แล้วขยับขึ้นไปบนเตียง ก่อนจะคร่อมอยู่เหนือร่างของเด็กสาวคราวหลานก่อนหน้านี้เขาล็อกประตูเอาไว้แล้วเสร็จสรรพ แถมคนงานก็นอนกันหมดแล้ว เลยไม่กลัวว่าใครจะเข้ามาขัดจังหวะยังไงซะคืนนี้เขาก็ไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่!“กะ แกจะทำอะไรน่ะ...อ๊ะ อื้อออ~”เสียงหวานกลืนหายไปในลำคอทันทีเมื่อเขาโน้มลงมาแล้วประกบจูบอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว“อื้อออ~”“อืมม...อย่าดิ้นสิ”มือหนารวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะ อีกมือก็บีบคางเรียวบังคับให้เธออ้าปากออก แล้วแทรกเรียวลิ้นเข้าไปด้านใน ก่อ
Última actualización : 2026-09-05 Leer más