Todos los capítulos de Ninong Vaughn's Secret Lesson (SPG): Capítulo 21 - Capítulo 30

Amira's POV Umayos ako ng upo habang nakatitig kay Vaughn. Malinis at maayos na maayos ang kaniyang pagkakatayo, pero pagkatapos ng naging pag-uusap namin tungkol sa mga boundary at katapatan, tila may ibang aura na pumapalibot sa kaniya ngayong gabi. Walang mga libro o folder sa ibabaw ng kaniyang desk. Purong tahimik lang ang buong study room. "Sabi mo tuturuan mo ako kung paano humawak ng kontrol kapag ginagamit ang emosyon laban sa akin," panimula ko habang itinutukod ang aking mga siko sa mesa. "Paano ba magsisimula 'yon?" Bumuntong-hininga si Vaughn at humakbang patungo sa gilid ng bintana. Tinitigan niya ang dilim sa labas bago dahan-dahang humarap sa akin. "To master control, you need to understand why people build defenses in the first place," wika niya sa isang mababang boses. " You asked me earlier why I rely so much on protocol and rules. I think it is time I give you a real answer." Napakunot ang noo ko. Lumikha iyon ng kaunting gulat sa akin dahil hindi ako sana

Amira's POV Tinitigan ko si Vaughn habang binubuksan niya ang kaniyang notebook sa ibabaw ng desk. Subalit imbes na ituon ang pansin ko sa babasahin niyang paksa para sa aming pagsasanay, nanatili ang isip ko sa huli niyang sinabi tungkol sa pag-iwas niya sa mga seryosong relasyon at kung paano siya nagiging maingat kapag may taong nakakapagpagulo sa kontrol niya. Ibinaba ko ang dalawa kong kamay sa mesa at yumuko nang kaunti para salubungin ang kaniyang tingin. "Bakit?" tanong ko sa isang kalmadong boses. Napatigil si Vaughn sa pagbaliktad ng pahina ng kaniyang notebook. Dahan-dahan niyang inangat ang kaniyang tingin sa akin. "Anong bakit, Amira?" "Bakit kailangan mong maging sobrang maingat kapag may taong dumating na gusto mo?" direkta kong tanong habang nakatitig sa kaniya. "Bakit kailangang palaging may pag-aalinlangan at pagpigil?" Sumandal si Vaughn sa kaniyang swivel chair at inayos ang kaniyang salamin sa mata. "Itinuro ko na sa 'yo 'yan kanina. Emotional attachment weak

Amira's POV Hindi na ako pumunta sa study room kinagabihan. Nagkulong lang ako sa kuwarto ko habang nakatitig sa kisame. Sobrang gulo ng isip ko dahil sa nangyari. Galit ako kay Vaughn pero mas galit ako sa sarili ko dahil hinayaan ko ang sarili kong maging ganito karupok sa harap niya. Kinabukasan ng umaga, naabutan ko si Vaughn sa dining room habang umiinom ng kape at nagbabasa sa kaniyang tablet. Pormal at maayos ang kaniyang suot, na para bang walang anumang nangyari kagabi. Nang marinig niya ang mga hakbang ko, ibinaba niya ang tablet at tumingin sa akin. "Good morning, Amira," malamig at pormal niyang bati. " Kumain ka na. We have a busy schedule today." Ang malamig niyang boses ang huling patak na sumira sa natitira kong pasensya. Inilagay ko ang dalawa kong kamay sa gilid ng mesa at tinitigan siya nang madiin. "Hanggang kailan mo ba gagamitin 'yang pormal na boses na 'yan?" tanong ko sa isang mataas na tono. Hindi natinag si Vaughn. Kinuha niya ang kaniyang tasa at umino

Amira's POV Pagkatapos ng seryoso naming pag-uusap kagabi tungkol sa tiwala at totoong intimacy, mas naging magaan ang pakikitungo namin ni Vaughn sa isa't isa. Wala na ang dating matinding ilang at tensyon. Bawat galaw at salita namin sa bahay ay tila may kasama nang malalim na pag-unawa. Pumasok ako sa study room nang may bitbit na dalawang baso ng iced tea. Inilagay ko ang isa sa tapat ng kaniyang desk habang nakaupo siya sa kaniyang swivel chair. "Good evening, Mr. Rosen," nakangiti kong bati habang umuupo sa silya. "Ano ang nakahandang lesson natin para ngayong gabi?" Inilayo ni Vaughn ang kaniyang laptop at ngumiti nang bahagya. Kinuha niya ang baso ng iced tea at uminom bago humarap sa akin. "Tonight, we are going to do something practical," panimula niya. " We spent so much time discussing trust theoretically. Now, I want to test it." Napakunot ang noo ko habang nakatitig sa kaniya. "Practical test? Magkakaroon ba tayo ng quiz?" "Not a written quiz," sagot niya ha

Amira's POV Nakatayo kaming dalawa sa gitna ng study room matapos niya akong mailigtas sa pagkahulog. Hawak pa rin ni Vaughn ang aking kamay, samantalang ang isa niyang kamay ay nakalapat pa rin sa aking baywang para siguraduhing matatag ang aking tayo. Walang gumalaw sa aming dalawa. Walang humakbang pabalik, at walang nag-abala na kumalas sa hawak ng isa't isa. Tinitigan ko si Vaughn habang nararamdaman ko ang kaniyang mainit na paghinga na dumadampi sa aking balat. Ang kaniyang mga mata ay nakatitig sa akin nang napakalalim, puno ng matinding emosyon na hindi na kayang itago ng kaniyang pormal na aura. "Vaughn," pabulong kong tawag sa kaniyang pangalan. Hindi siya sumagot agad. Nanatili siyang nakatitig sa akin habang ang kaniyang mga daliri sa aking baywang ay dahan-dahang humihigpit nang bahagya. "Are you really okay?" mahina niyang tanong, ang boses ay basag pa rin mula sa matinding takot na naramdaman niya kanina. "Oo, okay lang ako," sagot ko habang nakatingin nang derets