Semua Bab Ninong Vaughn's Secret Lesson (SPG): Bab 1 - Bab 10

Amira's POV Malamig ang hanging umiihip mula sa bukana ng malaking bintana ng mansyon, ngunit hindi niyon kayang palamigin ang tila nag-aapoy kong mga pisngi. Nakatitig ako sa baso ng tubig na hawak ko habang nakaupo sa mahabang dining table. Natapos na ang hapunan, ngunit nananatili pa rin ang mabigat na katahimikan sa pagitan namin ng lalaking nakaupo sa kabilang dulo ng mesa. Si Vaughn Rosen. Gwapo, mayaman, at may taglay na awtoridad na awtomatikong nagpapatahimik sa kahit sinong pumasok sa silid. Siya ang aking ninong sa binyag, isang matalik na kaibigan ng pamilya na matagal nang nagpapatakbo ng sarili niyang imperyo sa mundo ng negosyo. At ngayong dalawampung taong gulang na ako, naiintindihan ko na kung bakit halos lahat ng tao ay may halong takot at paggalang kapag binabanggit ang pangalan niya. "I'll be waiting in my office. Come in when you're ready," malamig niyang saad bago dahan-dahang tumayo mula sa kaniyang upuan. "Sige po, Ninong," halos pabulong kong sagot. Inayo

Amira's POV "If Kier disappeared tomorrow, if he moved away and you never had to see him or hear about him again... would you still want these lessons?" Ang tanong na iyon ni Vaughn ay parang malamig na batong nabagsak sa gitna ng silid. Natahimik ang buong silid-aklatan. Tanging ang mahinang hum ng aircon at ang mabilis na pagtibok ng sarili kong puso ang naririnig ko. Bumaba ang tingin ko sa leather notebook na nakalapag sa mesa. Inisip ko ang tanong niya. Kung wala na si Kier... kung hindi ko na siya kailangang makita kahit kailan... gusto ko pa rin ba ito? "Opo," pabulong kong sagot matapos ang ilang minutong pag-aalinlangan. "Gusto ko pa rin po. Kasi... kasi gusto kong magkaroon ng kumpiyansa sa sarili ko. Ayoko nang maramdaman muli 'yung pakiramdam na kulang ako o hindi ako sapat para sa isang tao." Nang mag-angat ako ng tingin para patunayan sa kaniya na seryoso ako, huling-huli ko ang kaniyang mga mata na nakatitig sa akin. Hindi iyon ang tingin ng isang guro sa kaniy

Amira's POV Nakatayo ako sa gitna ng malamig at madilim na silid-aklatan, habang ang bawat paghinga ko ay tila ba may kasamang mabigat na init na pumupuno sa maliit na espasyo sa pagitan naming dalawa. Ang mabangong amoy ng mamahaling pabango ni Vaughn—isang halo ng bergamot, leather, at amoy ng mamahaling kahoy—ay pumasok sa aking sistema, dahilan upang mas lalong maglikha ng kaguluhan sa aking dibdib. Nakatitig siya sa akin mula sa kaniyang tayo. Ang kaniyang matangkad at matipunong kaanyuan ay lalong nagmumukhang imposing sa ilalim ng malamlam na liwanag ng warm desk lamp sa gilid. Nakatupi pa rin ang sleeves ng kaniyang puting polo hanggang sa kaniyang mga siko, at ang dalawang botones sa itaas ay mananatiling nakatuklap, na nagpapakita ng kaunting bahagi ng kaniyang matigas na dibdib. "Don't use that look on me again unless you're prepared for what it means." Ang mga salitang iyon na kaniyang ibinulong kanina ay paulit-ulit na kumakalembang sa aking tainga. Ang boses niya—maba

Amira's POV Kinaumagahan, maagang ipinatawag ni Vaughn ang attendance ko sa study room. Hindi ako gaanong nakatulog dahil sa salitang CHOICE na naiiwan pa rin sa isip ko. Pagpasok ko sa silid, nakaupo na siya sa kaniyang paboritong leather chair habang may hawak na baso ng kape. Malinaw na pormal na naman ang aura niya, na para bang walang nangyaring tensyon sa pagitan namin kagabi o nung nakaraang araw. "Naupo ka, Amira," bungad niya sa akin nang hindi man lang tumitingin mula sa kaniyang binabasang folder. Umupo ako sa katapat niyang silya. Inayos ko ang aking damit at pilit na kumuha ng lakas ng loob mula sa sarili ko. "Anong aral ang gagawin natin ngayon? Lesson three na ba tayo?" Ibinaba ni Vaughn ang folder sa ibabaw ng mesa. Tinitigan niya ako nang deretso sa mga mata, iyong uri ng titig na para bang binabasa niya ang bawat naiisip ko. "Today, we are going to do a simple exercise," panimula niya habang itinatabi ang kape. "Gusto kong magsalita ka tungkol sa sarili mo.

Amira's POV Habang nakatayo ako malapit sa glass wall, ramdam ko pa rin ang mabigat na titig ni Vaughn mula sa kabilang dulo ng ballroom. Ngunit bago pa ako makahakbang patungo sa kinaroroonan niya, isang matangkad na lalaki na nakasuot ng mabilis na charcoal gray suit ang humarang sa daan ko. "Good evening," nakatutuwang bati ng lalaki habang may hawak na dalawang baso ng wine. "I couldn't help but notice you from across the room. You look stunning tonight." Ngumiti ako nang bahagya, ginagamit ang tamang posture na itinuro sa akin. "Thank you. I'm Amira." "Julian," pakilala niya sabay abot ng isang baso ng wine sa akin. "First time mo ba rito sa annual charity gala? Ngayon lang kasi kita nakita sa ganitong event." "Yes, first time ko," sagot ko habang tinatanggap ang inumin. " benchmark event pala talaga ito." Nagsimula kaming mag-usap ni Julian. Masayahin siya at madaling kausap. Nagkwento siya tungkol sa kaniyang kumpanya at kung paano siya madalas pumunta sa mga ganiton