LUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

"ทำไม?" ลูเซียโน่เลิกคิ้วถามด้วยสีหน้าและแววตาที่ยากจะคาดเดา เขายืนพิงกรอบประตูพลางพ่นควันบุหรี่สีหม่นออกมาอย่างช้า ๆ ท่าทางนั้นมันดูอันตรายและเย็นชาจนเฌอร์ชีวารู้สึกใจสั่น"เพราะฉันไม่อยากให้นายอยู่ใกล้กับผู้หญิงคนนั้น...ยัยแพรวาอะไรนั้นไม่ได้เข้าหานายเพราะหวังดีหรอกนะ" เฌอร์ไม่แน่ใจเลยว่าถ้าพูดทุก

"อ็อก... อ็อก..." เฌอร์ชีวาตาเหลือกโพลงด้วยความจุกและเสียวซ่านไปพร้อม ๆ กัน มือเล็กพยายามยันหน้าขาแกร่งเพื่อประคองจังหวะ แต่ร่างกำยำกลับโหมสะโพกเข้าใส่ใบหน้าสวยอย่างบ้าคลั่ง จังหวะกระแทกกระทั้นเน้นหนักและรวดเร็วเสียจนหัวของเธอจมลงไปกับหมอนใบโตอ็อก ๆ ๆ จ๊วบ ๆ ๆ เสียงดูดดึงประสานกับเสียงครางต่ำอย่าง

ยิ่งเธอครางดังเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งดูดแรงมากขึ้นเท่านั้น"อ่ะ... อ่าส์... อ๊ะ... อ๊ะ!" เฌอร์ชีวาโก้งโค้งแอ่นรับสัมผัสจนตัวโก่ง มือเล็กจิกขยำผ้าปูที่นอนจนยับย่น ความเสียวกระสันแล่นพล่านจนสมองขาวโพลนไปหมด เธอแทบจะขาดใจตายคาลิ้นร้อนที่กำลังปรนเปรอเธออย่างป่าเถื่อนและเอาแต่ใจที่สุดเท่าที่เคยเจอมา"ลูเซียโน

เฌอร์ชีวาชะงักไปครู่หนึ่ง คำพูดของนิโคลัสตอกย้ำสิ่งที่เธอเพิ่งเห็นบนหัวเตียงจนหน้าชา"ฉันไม่รู้ว่ามันเอาไปเก็บไว้ที่ไหน?""พอดีคืนนี้ฉันต้องใช้นะ" ร่างสูงพูดเสริมขึ้นเสียงแผ่วเบา"โอเค..งั้นรอแปปนะ" เฌอร์ชีวาเม้มปากตอบกลับไปและรีบเดินกลับไปหยิบขวดไวอาก้ามายื่นให้กับนิโคลัส และเดินเลี่ยงออกมาในทันทีเ

เธอก็ยิ่งรู้สึกขัดกับภาพ รุ่นพี่ที่แสนดี ของนิโคลัสมากขึ้นเท่านั้น"เฌอร์คือ.." สายขิมกระอักกระอ่วนใจที่จะตอบ แต่แววตาของเธอมีคำตอบที่ชัดเจนอยู่แล้ว"ขิม..คนนี้อันตรายจริง ๆ นะเว้ย" เฌอร์ชีวาจ้องเข้าไปในแววตาของเพื่อนและเตือนเธออีกครั้ง"เมื่อวานกูก็เพิ่งไปกินข้าวกับครอบครัวของเขามานะ...ทั้งพ่อกับแม