Lahat ng Kabanata ng LUCIANO | ปรนเปรอรักคุณชายสารเลว: Kabanata 181 - Kabanata 190

"นายช่วยจริงจังกับอะไรบ้างได้มั้ยเนี่ย" เฌอร์ชีวาถอนหายใจยาวพลางบ่นอุบอิบ ก่อนจะค่อย ๆ ดึงมือออกจากกางเกงของอีกฝ่ายอย่างช้า ๆ"เดี๋ยวฉันไปเปิดแอร์ให้..เสื้อยืดตัวใหญ่ ๆ ก็น่าจะพอมีอยู่บ้าง" คนตัวเล็กลุกจากเตียงเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าหาเสื้อยืดตัวใหญ่ที่พอจะให้คนตัวสูงยืมใส่ได้ในคืนนี้ รวมถึงเปิดตู้เย็

ร่างหนากำยำเกร็งกระตุกถี่รัวระริกหน้าท้องแบนราบขึ้นลอนเด้งสวนรับ ท่อนเอ็นอวบหนาขยายตัวเบ่งบานจนคับตึงเกร็งแน่น ฉีดพ่นสายธารน้ำรักสีขาวขุ่นอุ่นร้อนฉ่าเข้าสู่ส่วนลึกสุดใจกลางความสาวของเธอทุกหยาดหยดอย่างอัดอั้น ทะลักทลายพรั่งพรูไหลย้อนซึมซาบออกมาตามรอยแยกง่ามขาขัดกับสายตาเปรอะเปื้อนผ้าปูเตียง"อื้อออออ

"ใส่ไว้ตลอดนะ..แล้วก็เอาออกมานอกเสื้อด้วย" เขาพูดพร้อมกับเคาะเบา ๆ ที่เกียร์ KING OF ENGINEER เฌอร์มองดูสร้อยอย่างไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะคิดว่าเขาคงอยากแค่แสดงความเป็นเจ้าของ เหมือนกับคนอื่นๆทั่วไป"……" นิโคลัสมองที่สร้อยนิ่ง ๆ "ผัวไม่อยู่…อย่าทำตัวเป็นหนูร่าเริงล่ะ" ลูเซียโน่พูดก่อนจะสตาร์ทรถคันจิ

"นี่มันอะไรกัน?" พวกเชียร์ลีดของคณะนิเทศหันมองหน้ากันอย่างงง ๆ "ถ้าใครคิดจะมีเรื่องกับผู้หญิงคนนี้..ก็เท่ากับมีเรื่องกับพวกกูด้วยเหมือนกัน" คำพูดของผู้ชายอีกคนในชุดเสื้อช็อปวิศวะสีน้ำเงินเข้ม เดินตรงเข้ามาหยุดตรงหน้าของเฌอร์ชีวา พร้อมกับมองที่สร้อยเกียร์ที่เธอสวมอยู่ "กูไม่ติดเรื่องเพศนะ เพราะพวกม

"เฌอร์?" ทว่าในตอนที่ฝีเท้าของทั้งห้าคนกำลังจะขยับก้าวเดินลึกเข้าไปในโซนห้องขังรวมด้านในสุด ร่างสูงใหญ่คุ้นตาในชุดเสื้อช็อปวิศวะสีน้ำเงินเข้มที่นอนเอกเขนกอยู่บนม้านั่งปูนยาว ค่อย ๆ ยัดกายลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นที่กางเกงยีนเนื้อหนาของเขาเบา ๆ ก่อนจะเดินก้าวตรงมาหยุดที่หน้าห้องเพื่อรอรับผู้ที่มาใหม่ในทั