Todos los capítulos de 𝙃𝙞𝙨 Obsession : Capítulo 11 - Capítulo 20

CHAPTER 010(ISABELLA)Mas mabuti na ang kalagayan ni Mama kumpara noon. Wala na siya sa panganib, ngunit sinabi ng doktor na kakailanganin pa rin niyang sumailalim sa operasyon anumang oras—maaaring sa loob ng isang linggo o isang buwan. Kaya kailangan kong maging handa.Kailangan kong makapag-ipon ng sapat na pera para sa operasyon niya.Dahil dito, maaga akong pumasok sa trabaho. Hindi ko na kayang galitin pa si Mr. Russo. Galit na galit na siya noong umalis ako nang hindi nagpapaalam. Maaari pa akong mawalan ng trabaho, at iyon ang hinding-hindi ko kayang mangyari sa ngayon.Mula pa kaninang umaga ay abala na ako sa paghahanda para sa auction, habang si Mr. Russo naman ay walang tigil sa pagbibigay ng mga utos upang matiyak na maayos ang lahat.Para akong isang robot na sunod-sunod sa bawat utos niya.Hindi ako nakatulog buong magdamag, at mula pa kaninang umaga ay tuloy-tuloy na ang trabaho ko kaya pakiramdam ko ay ubos na ubos na ang lakas ko.Inorganisa ni Mr. Russo ang auction

CHAPTER 013"You." Muling bumaba ang kanyang tingin sa aking mga labi."I want you." "Hindi! Hindi mo ako maaaring angkinin!" mariin kong tugon habang pilit na umiiwas."Hindi ako isang bagay!""Kung gugustuhin ko, maaari kitang kunin sa ayaw at gusto mo, at walang sinuman sa mundong ito ang makakapigil sa akin." Napakalakas ng awtoridad sa kanyang boses kaya napanginig ako.Napakalapit namin sa isa't isa kaya alam kong ramdam niya ang mabilis na tibok ng aking puso at ang putol-putol kong paghinga."Pero gusto kong kusa kang sumuko sa akin at ikaw mismo ang tumupad sa pagnanais ko." Mas lalo niyang inilapit ang kanyang mukha sa akin."Paano mo nagagawang ipilit ang gusto mo sa akin?"Malapit na akong maiyak, hindi dahil sa sakit ng katawan kundi dahil sa matinding emosyonal na paghihirap na ibinibigay niya sa akin. Kahit anong pilit kong makawala sa mahigpit niyang pagkakahawak ay wala akong nagawa. Hindi rin niya ako balak pakawalan.Pakiramdam ko ay napakaliit ko sa harap ng ma

CHAPTER 015(ISABELLA)Mahigpit na nakapikit ang aking mga mata habang mariin kong pinipisil ang kumot. Napapaling ang ulo ko sa gilid nang maramdaman kong may kamay na tila gumagapang sa aking katawan.Nang mapagtanto kong nasa sariling silid ko pa rin pala ako, bigla akong napamulat at napasinghap nang malakas. Huminga ako nang malalim sa sobrang ginhawa. Mabilis ang pagtaas-baba ng aking dibdib at ang mga butil ng pawis ay dumadaloy sa aking sentido.Bangungot na naman pala.Pinunasan ko ang aking labi gamit ang likod ng aking palad bago inabot ang bote ng tubig. Tuyong-tuyo na ang aking lalamunan.Ngunit bago ko pa ito maabot, napako ang aking tingin sa nakabukas na bintana.Bahagyang nanlaki ang aking mga mata.Sigurado akong isinara at ikinandado ko iyon bago ako natulog.Mula nang salakayin ako ng tatlong lalaking iyon, palagi na akong natatakot. Bago matulog, tinitiyak kong nakakandado ang lahat ng bintana at pintuan ng apartment.Ayokong kahit ang hangin ng gabi ay makapasok

CHAPTER 017Ang operasyon ng aking ina ay kahapon, at gaya ng ipinangako niya, tinulungan niya ako sa lahat ng mga kailangan—hindi lamang sa pera kundi pati na rin sa lahat ng kailangang asikasuhin. Hindi ko na kinailangang mag-alala pa sa kahit ano.Magdamag kaming nanatiling gising, nagdarasal para sa mabilis na paggaling ni Mama. Tahimik si Enzo sa buong magdamag. Halatang nabibigatan siya sa mga pagsubok ng buhay; napilitan siyang mag-mature nang mas maaga kaysa sa kanyang edad.Nagpapasalamat ako dahil hindi sinubukang gumawa ni Mr. Russo ng anumang hindi nararapat sa harap ng kapatid ko. Tahimik lang siyang tumulong, personal na kinausap ang mga doktor, at nang matiyak niyang maayos na ang lahat, umupo siya sa isang sulok habang kaming dalawa ni Enzo ay pabalik-balik sa paglalakad habang naghihintay. Wala siyang ipinakitang pag-aalala sa mga nangyayari sa paligid; tila ang tanging layunin niya ay tuparin ang kanyang bahagi ng kasunduan.Ang pinakamagandang balita ay naging matag

𝘾𝙃𝘼𝙋𝙏𝙀𝙍 019𝙄𝙣𝙞𝙡𝙖𝙥𝙞𝙩 𝙣𝙞𝙮𝙖 𝙖𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙣𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙜𝙖 𝙠𝙖𝙢𝙖𝙮 𝙖𝙩 𝙙𝙖𝙝𝙖𝙣-𝙙𝙖𝙝𝙖𝙣𝙜 𝙞𝙣𝙖𝙗𝙤𝙩 𝙖𝙣𝙜 𝙥𝙖𝙜𝙠𝙖𝙠𝙖𝙠𝙖𝙗𝙞𝙩 𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙗𝙧𝙖. 𝙈𝙖𝙧𝙞𝙞𝙣 𝙠𝙤𝙣𝙜 𝙞𝙥𝙞𝙣𝙞𝙠𝙞𝙩 𝙖𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙢𝙜𝙖 𝙢𝙖𝙩𝙖 𝙨𝙖 𝙢𝙖𝙩𝙞𝙣𝙙𝙞𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙝𝙞𝙝𝙞𝙮𝙖𝙣 𝙝𝙖𝙗𝙖𝙣𝙜 𝙪𝙣𝙩𝙞-𝙪𝙣𝙩𝙞 𝙞𝙩𝙤𝙣𝙜 𝙣𝙖𝙩𝙖𝙣𝙜𝙜𝙖𝙡. 𝙐𝙢𝙪𝙣𝙜𝙤𝙡 𝙨𝙞𝙮𝙖 𝙣𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙝𝙞𝙣𝙖. 𝙉𝙖𝙣𝙡𝙖𝙠𝙞 𝙖𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙢𝙜𝙖 𝙢𝙖𝙩𝙖 𝙣𝙖𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙧𝙖𝙢𝙙𝙖𝙢𝙖𝙣 𝙠𝙤𝙣𝙜 𝙢𝙖𝙧𝙖𝙝𝙖𝙣 𝙣𝙞𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙝𝙞𝙣𝙖𝙬𝙖𝙠𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙙𝙞𝙗𝙙𝙞𝙗.“𝙈𝙖𝙨 𝙢𝙖𝙡𝙖𝙢𝙗𝙤𝙩 𝙠𝙖𝙮𝙨𝙖 𝙨𝙖 𝙞𝙣𝙖𝙖𝙨𝙖𝙝𝙖𝙣 𝙠𝙤,” 𝙗𝙪𝙡𝙤𝙣𝙜 𝙣𝙞𝙮𝙖 𝙝𝙖𝙗𝙖𝙣𝙜 𝙣𝙖𝙠𝙖𝙩𝙞𝙣𝙜𝙞𝙣 𝙨𝙖 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙢𝙜𝙖 𝙢𝙖𝙩𝙖 𝙝𝙖𝙗𝙖𝙣𝙜 𝙥𝙖𝙩𝙪𝙡𝙤𝙮 𝙖𝙣𝙜 𝙠𝙖𝙣𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙜𝙞𝙣𝙖𝙜𝙖𝙬𝙖.“𝙉𝙤!” 𝙨𝙞𝙜𝙖𝙬 𝙠𝙤.𝘽𝙞𝙜𝙡𝙖 𝙣𝙞𝙮𝙖𝙣𝙜 𝙝𝙞𝙣𝙖𝙬𝙖𝙠𝙖𝙣 𝙖𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙥𝙪𝙡𝙨𝙪𝙝𝙖𝙣 𝙖𝙩 𝙞𝙩𝙞𝙣𝙖𝙖𝙨 𝙞𝙮𝙤𝙣 𝙨𝙖 𝙞𝙗𝙖𝙗𝙖𝙬 𝙣𝙜 𝙖𝙠𝙞𝙣𝙜 𝙪𝙡𝙤 𝙜𝙖𝙢𝙞𝙩 𝙖𝙣𝙜 𝙞𝙨𝙖𝙣𝙜