Todos los capítulos de 𝙃𝙞𝙨 Obsession : Capítulo 31 - Capítulo 40

CHAPTER 030(ROBERTO POV)Hinanap ko siya araw at gabi, halos hukayin ko na ang buong lungsod para lamang mahanap siya. Matapos ang tatlong araw ng paghahanap sa kanya, napag alaman kong hindi siya nagtatago sa sarili niyang lungsod. Kahit ipinakalat ko na ang mga tauhan ko sa paligid, hindi pa rin nila siya natunton. Kaya nagpasya akong ako na mismo ang maghanap sa aking Isabella.Naglalakad ako noon sa isang palengke nang mapansin ko ang likod ng isang binatang kamukhang-kamukha ng kapatid ni Isabella.Mabilis akong lumapit sa kanya at pinaharap siya sa akin, ngunit iba pala ang taong iyon.Gayunpaman, may isang bagay sa pangyayaring iyon na nagpagana sa utak ko at bigla akong nakaisip kung paano ko matutunton ang aking Isabella.Sigurado akong ang tanging paraan para makarating ako sa kanya ay sa pamamagitan ng kanyang kapatid.Pumunta ako sa unibersidad kung saan nag-aaral si Enzo. Dahil ang ama ko ang nagtatag ng unibersidad na iyon, naging madali para sa akin na makuha ang lah

CHAPTER 032(ISABELLA)Pumayag si Mr. Russo na makipagkita ako sa pamilya ko kapalit ng pagsama ko sa isang pagtitipon ng kanilang pamilya. Sinabi niyang ginagawa niya iyon dahil hindi niya ako mapagkakatiwalaang mag-isa kasama ang anak niya. Gusto niyang matiyak na ligtas at malusog ang kanyang anak—anumang mangyari.Pagkatapos kong mag-almusal, pinayagan niya akong makipagkita sa pamilya ko.Labis silang nag-aalala para sa akin kaya tiniyak ko sa kanilang ayos lang ako at hindi niya ako sasaktan habang dala ko ang kanyang anak. Higit sa lahat, ang sanggol ang pinahahalagahan niya.Nangako si Mr. Russo na aalagaan ang aking ina at hahayaan ang kapatid kong ipagpatuloy ang pag-aaral nito, basta susunod ako sa kanya. At alam ko kung ano ang ibig sabihin ng “sumunod” sa bokabularyo niya—ito ay ang sundin ang lahat ng mga utos at alituntunin niya!Ngunit ewan ko lang kung hanggang saan ko kayang mag pigil.Kailangan kong makaisip ng paraan para hindi niya tuluyang maagaw ang kontrol sa b

CHAPTER 034(ISABELLA)Abala ang mga katulong sa paligid ng mesang pag-aagahan na yari sa mahogany, na punô ng kung anu-anong masasarap na pagkain. Sa kabila ng napakaraming handang nakahain, prutas lamang ang kinakain ni Sophia. Hindi ko tuloy maiwasang isipin kung ano ang silbi ng paghahanda ng napakaraming pagkain kung prutas lang din naman ang kakainin niya.Ang unang pumasok sa isip ko ay, Nagda-diet siguro siya.Palipat-lipat ang tingin ko sa mga pagkain at sa walang laman kong plato, hindi ko malaman kung alin ang dapat kong piliin.Isa sa mga katulong ang naghahain ng almusal ni Roberto, habang ang isa naman ay nakatayo sa tabi ko, naghihintay na sabihin ko kung anong pagkain ang gusto kong unahin."Isabella, bakit wala ka pang kinakain?" tanong ng ina ni Roberto na si Lady Margarette habang salit-salitan ang tingin niya sa akin at sa walang laman kong plato.Napakamaalalahanin niya. Hindi ko maiwasang maalala ang sarili kong ina kapag kasama ko siya."Uhm..."Wala akong mais

CHAPTER 036(ISABELLA)Lumipas ang dalawang araw na tila isang malabong panaginip, at hindi ko namalayan kung paano lumipas ang oras sa palasyong ito.Napakabait at mapagmahal ng ina at kapatid ni Roberto. Tinatrato nila ako na para bang tunay na miyembro ako ng kanilang pamilya.Hindi ko nararamdamang naiiba ako sa kanila dahil palagi nilang sinisiguro na kasama ako sa lahat ng kanilang ginagawa.Samantala, abala si Roberto sa mga paghahanda. Mula nang makarating kami rito, gusto niyang maging perpekto ang kasal ng kanyang kapatid at wala ni isang aberyang mangyari. Ibang-iba ang mga kilos niya rito.Mula nang dumating kami, hindi niya ako ginalaw o sinubukang gumawa ng anuman sa akin, maliban sa yakap iyon lang. Bukod doon, ginagawa rin niya ang lahat upang iwasan ang kanyang ama.Tinitiyak niyang walang nasasayang na oras ang mga kasambahay. Minsan ay narinig kong pinag-uusapan siya ng ilan sa mga ito at sinasabing napakawalang-galang at istrikto niya. Ngunit hindi na iyon bag

CHAPTER 038(Isabella)Walang sabi-sabi, sumimangot siya at tumalikod. Aakmang tatanungin ko na sana si Roberto kung paano nito tratuhin ang kanyang kapatid nang bigla kaming makarinig ng boses ng isang lalaki.“Hello, I'm back!”Napalingon ako sa tarangkahan at doon ko napansin ang isang lalaking nasa bahagi ng edad ng kanyang twenties. May bitbit siyang bag sa kanyang likuran at isang malawak na ngiti ang nakapaskil sa kanyang mga labi.Bagama't halatang pagod ang kanyang mukha at magulo ang kanyang buhok, hindi maikakaila na guwapo siya.Ang pangangatawan niya ay katulad ng sa isang atleta.“Kuya!” masayang tili ni Sophia habang tumatakbo patungo sa lalaki. Agad niya itong niyakap sa leeg at halos sumabit sa katawan nito.Ginantihan naman ng lalaki ang kanyang yakap at iniikot siya habang hawak sa kanyang mga bisig.Kuya?Totoo bang kapatid nila siya?Pero walang sinuman ang nagsabi sa akin na mayroon pa pala silang isa pang kapatid. Hindi rin nila ito kailanman pinag-uusapan.