Bölüm 1

Cadının dükkânından çıkıp dönüşüme uğramış Kuzey Toprakları'na adım attım. Genellikle sert kış manzarası, çılgın bir hareketlilikle uğulduyordu.Sürü üyeleri karıncalar gibi oradan oraya koşuşturuyor, göz kamaştıran peri ışıklarını asıyor ve görkemli bir kutlama olacağı belli olan bir etkinlik için masaları düzenliyorlardı.Keskin hava, taze çam çelenklerinin ve sıcak baharatların kokusunu taşıyordu."O kristal kadehlere dikkat edin! Onlar Alfa Kral'ın favorileridir!" diye genç kurtlara emirler yağdırıyordu bir beta gözetmen.Her şeyi Damien'in titiz standartlarına göre özenle düzenlediklerini izledim. Benim için her şeyin kusursuz olmasını isterdi.Yeni dönüşmüş bir kurt, kokusu hâlâ belirsizlikle keskin, yanındakinin kolunu çekiştirdi."Bütün bunlar ne için?" diye fısıldadı, gözleri fal taşı gibi açılmış. "Alfa Kral başka bir eş mi alıyor?"Oradan geçen bir beta arkasını döndü, dudağı tiksinmeyle kıvrıldı."Gerçekten bu kadar mı cahilsin?" diye terslendi. "Alfa Kralımız ve Si

Bölüm 2

Ertesi gün Damien tüm sürü işlerini iptal etti ve beni kasabadaki Kış Dolunay Festivali'ne götüreceğini duyurdu. Coşkusu gerçek gibiydi, neredeyse çaresizce.İnsan dünyası, kuzeydeki çorak topraklarımıza kıyasla renk ve hayatla dolup taşıyordu. Sokak satıcıları mallarını haykırıyor, çocuklar tezgahlar arasında maytaplarıyla koşuşturuyordu.Her şeye rağmen, içimde bir heyecan kıpırtısı hissetmekten kendimi alamadım. Festivalin enerjisi bulaşıcıydı.Damien olmasaydı, böyle ıssız, kasvetli bir yerde yaşamayı asla seçmezdim...Ama artık bunların hiçbiri önemli değildi. İki hafta içinde özgür olacaktım.Damien kalabalık festivalde beni kendine yakın tuttu, eli sürekli ay taşı kolyemi, eşleşme hediyesini, düzeltmek için uzanıyordu. Her dokunuş tenimde bir damga gibiydi.Bir grup festival müdavimi, çiçek tezgahlarının yakınında aramıza girdi ve birinin ceketi, boynumun arkasındaki ince zincire takıldı. Keskin bir çekiş hissettim ama Damien elimden tutup beni yürütmeye devam etti; ben bi

Bölüm 3

Dudaklarımı yukarı doğru kıvırmaya zorladım, acımı normallik maskesinin arkasına sakladım."Önemli bir şey değil," diye düzgünce yalan söyledim. "Sadece kendi kendime konuşuyordum."Bunu sorgusuz kabul etti, çoktan akşam yemeği planlarını konuşmaya dönmüştü.O gece Damien sürü görevini bitirdiğinde yarı uykuluydum, bedeni hâlâ başka bir kadının dokunuşundan sıcaklık yayıyordu.Beni sanki hiçbir şey yanlış değilmiş gibi kollarına çekti. Tamamen hareketsiz kaldım, geri çekilme dürtüsüyle savaştım.Elleri benimkileri örttü, Alfa sıcaklığı donmuş parmaklarıma sızdı. Bir zamanlar teselli veren bu jest şimdi bir alay gibi geliyordu.Uykulu halimde, ellerimi göğsüne, tam kalbinin üzerine bastırdığını hissettim, artık yalnızca benim için atmayan o kalbe.Yorgunluk sonunda beni altına çekti, rüyalarım beyaz kürk ve zafer dolu gülümsemelerle periliydi.Uyandığımda yatağın onun tarafı yine boştu. Çarşaflar hâlâ Emily'nin hafif kokusunu taşıyordu.Bir beta tereddütle yaklaştı. "Alfa Kral'

Bölüm 4

Sadece birkaç saat önce...Damien, Emily'yi evine bıraktıktan sonra Emily ikinci bir deri gibi ona yapıştı, kokusu muhakemesini bulandırdı."Biraz kal, Damien." Parmakları avucunda hipnotik daireler çiziyordu. "Zaten buradasın..."Açıklanamaz bir kaygı göğsünü sıktı. Bir şey yanlış geliyordu."Sierra'ya dönmeliyim," diye mırıldandı. "Bu geceyi onunla geçireceğime söz verdim."Emily'nin dokunuşundan çekilmeye çalıştı, Sierra'nın hayal kırıklığına uğramış yüzü onu rahatsız ediyordu.Eşiyle düzgün bir şekilde beraber olmayalı çok uzun zaman olmuştu. Suçluluk onu kemiriyordu.Sierra'nın beklediği düşüncesi dudaklarına şefkatli, suçlu bir gülümseme getirdi.Emily pes etmedi. Kendini ona bastırdı, kollarını beline doladı."Ama bunun altında ne giydiğimi görmek istemiyor musun?" Sesi bal damlıyordu. "Sadece senin için aldım... ama görmek istemiyorsan..."Elleri gömleğinin altına kaydı, tırnakları tenini sıyırdı.Damien'in ifadesi arzu kıpırdanırken bile sertleşti. "Hayır. Sierra'ya

Bölüm 5

Aniden, Sierra'nın evde bıraktığı telefon bilinmeyen bir numaradan gelen mesajla aydınlandı. Damien kelimeleri okurken kalbi durdu:'Zavallı küçük Sierra. Eşin artık en çok beni seviyor. O acınası kurt bahanenden kurtulmanın onu sadık tutacağını mı sandın? Sen o çiçekleri yakarken yatağında neler yaptığımızı bilmek ister misin?'Bir fotoğraf belirdi, özel inine ait, çarşaflar düğümlü ve lekeli, mahrem eşyalar gelişigüzel dağılmıştı.Başka bir mesaj geldi: 'Kokunun her şeyi daha heyecanlı yaptığını söyledi. Kulağıma ne fısıldadığını söyleyeyim mi?'Damien'in gözleri kan kırmızısı parladı, öfke dalgalar halinde yayıldı."Demek baştan beri sendin!"Alfa gücü dışarı patladı, odayı ölümcül bir enerjiyle çıtırdattı.Öfkeyle titreyen parmaklarıyla yazdı:"Emily, seni Sierra'yla asla iletişime geçmemen konusunda uyarmıştım! Çizgiyi aştın."Kahkahası telefondan geldi, tiz ve alaycı.'Ah Sierra, Damien taklidin çok sevimli! Neredeyse beni endişelendirecektin.''Ama gerçekten, zarifçe

Bölüm 6

Gün geçtikçe Damien'in güçlü bedeni çöktü, keder ve çaresiz arayışla oyuldu.Benim kayboluşumdan sonra Kuzey Toprakları'nda kahkaha öldü. Alfa Kralları bir hayalete dönüştü, ölü gözlerle koridorlarda dolaşıyordu.Sürü görevleri terk edildi, Avrupa'yı takıntılı bir şekilde dolaştı. Londra'nın sisli sokaklarından Paris'in ışıltılı ışıklarına, Roma'nın antik ara sokaklarından Berlin'in soğuk koridorlarına, her yerde aradı.Ama bir Alfa Kral'ın bile hatırı sayılır gücünün sınırları vardı.Prag'da, yaşlı ve buruşuk bir cadıya bir yıllık yaşam gücünü bir izleme büyüsü için takas etti.Viyana'da, başka bir cadı bir kehanet ritüeli için Alfa gücünün bir kısmını aldı.Moskova'nın en korkulan büyü uygulayıcısı, geleceğimden tek bir bakış için kalan gücünün yarısını emdi.Hiçbiri işe yaramadı.Aramalar arasında kurtboğan katkılı viskiye gömüldü, sürü topraklarında sarhoşluk sersemliği içinde sendeledi.Sürü üyeleri yanından geçerken fısıldaştı, Alfa'ları bu kırık kabuğa dönüşmüştü.Alko