All Chapters of Yüzüğümü mü İstiyorsun? Önce Diz Çök: Chapter 1 - Chapter 7

Anlaşılan Sofia, Luca'nın sadece vaftiz kardeşi değildi. Luca bana tatmin edici bir açıklama yapamazsa bu nişan bitecekti.Telefonuma kaydettiğim ama daha önce bir kez bile aramadığım numarayı çevirdim. Telefon açılır açılmaz doğrudan konuya girdim. "Vaftiz kardeşin seçtiğim nişan yüzüğünü elimden kapmaya çalışıyor. Buna ne diyeceksin?"Kısa bir sessizlik oldu. Ardından telefondan soğuk, tanımadığım bir ses geldi. "Sen de kimsin? Sofia'yla aramızda ne olup bittiğini sorgulamak bir yabancıya düşmez."Daha adımı söyleyemeden telefonu kapattı. O an kararan ekrana bakıp inanamayarak güldüm. Belli ki numaramı telefonuna kaydetmemişti bile.Sofia'nın alaycı kahkahası kalabalığın arasından yükseldi. "Acınacak haldesin! Bir şekilde Luca'nın numarasını aldın ve bu yüzden seni tanıyacağını mı sanıyorsun? Tanrım, çok güldürüyorsun beni!"Çenesini kaldırıp bir tutam saçını parmaklarına dolarken beni bir kez daha baştan aşağı süzdü. "Cidden, şu üstündekilere bir bak. Marino ailesinin dadıları

Babam, Luca'nın babası Antonio Marino'nun bu nişanın gerçekleşmesi için elinden gelen her şeyi yaptığını söylemişti. Her şeyin Luca yüzünden mahvolduğunu öğrendiğinde yüzünün alacağı hâli görmek için neler vermezdim.Bunu düşünmek sinirimi biraz yatıştırdı. Bu aptal sürüsüyle daha fazla tartışacak hâlim yoktu, bu yüzden arkamı dönüp gitmek istedim.Ama Sofia'nın işi henüz bitmemişti. Arkasında iki korumasıyla, kan kokusu almış bir sırtlan gibi topuklarını yere vura vura üzerime doğru geldi. Korumaların belindeki kılıflardan görünen siyah tabancalar, salondaki herkesi susturmaya yetti."Seni kaltak! Yüzüğümü elimden alıp bir de bana saldırdıktan sonra çekip gidebileceğini mi sanıyorsun? Bu iş burada bitmedi!"Ona soğuk bir bakış attım. "Peki, tam olarak ne yapmak istiyorsun?"Sabrımı korku sanmıştı. Eli hızla yüzüme doğru kalktı. "İçim soğuyana kadar sana vuracağım!"Avucu yüzüme ulaşamadan bileğini yakaladım, büktüm ve diğer elimle yüzüne bir tokat indirdim.Sofia yanağını tutup

Luca kurtulmak için çırpındı, şakaklarındaki damarlar kabarmıştı. "Bırakın beni! Yemin ederim, ödeyeceğiniz bedelin farkında değilsiniz!"Babam, Luca ile Sofia'ya yerde sürünen böceklermiş gibi tepeden baktı."Bedel mi?" Sesi ürkütücü derecede sakindi ve bu sakinlik salonun havasını daha da soğutuyordu. "Kızımı dövdürürken ödeyeceğin bedeli hiç düşündün mü?"Sonra bana döndü ve gözlerindeki o öldürücü soğukluk yumuşadı. "Isa, bunlara ne yapmak istiyorsun?"Sofia'ya doğru yürüdüm. Parmaklarımdaki ağrı her adımımı zorlaştırıyordu ama içimde yanan öfke beni ayakta tutuyordu.Özenle yapılmış saçlarını avucuma doldurup sıkıca kavradım ve başını bana bakmak zorunda kalacağı şekilde yukarı çektim."Bana ne yaptıysan aynısını sana yapacağım," dedim soğukça.Yanakları şişip kırazana kadar onu tokatlamaya devam ettim. Sofia nefretle bana bakıyordu. Gözleri öfkeyle doluydu ve dudaklarına kan bulaşmıştı. Buna rağmen hâlâ küfürler savuruyordu. "Seni kaltak! Sen bekle! Luca seni ölmek için

Sofia'nın tiz çığlığı, kırılan cam sesi gibi salonu boydan boya yarıp geçti.Vito'nun adamlarından biri kalabalığın arasından çıkıp Sofia'nın yüzüne birkaç kez tokat attı. Sofia sonunda sustu."Yeter!" diye bağırdı Luca aniden. Kendisini tutan adamlardan kurtulup kendini Sofia'nın önüne attı. "Bunun Sofia'yla hiçbir ilgisi yok. Ben kör bir aptaldım. Bayan Borgia'ya saygısızlık eden bendim. Bütün bunlar benim suçum. İntikam almak istiyorsanız benden alın ve Sofia'yı bırakın."Sofia, Luca'nın göğsüne yaslandı. Gözleri yaşlarla doluydu. "Luca, beni gerçekten önemseyen tek kişinin sen olduğunu biliyordum."Sahne trajik ve bir o kadar da saçma bir şekilde neredeyse dokunaklıydı. Kendimi tutamayıp ellerimi kaldırdım ve onları yavaşça alkışladım. "Ne kadar dokunaklı. Madem birbirinize bu kadar bağlısınız, gitmenize izin vereceğim."Herkes şaşkınlıkla bana bakarken devam ettim. "Şimdi onu da alıp gidebilirsin. Borgia ailesi adına söz veriyorum, kimse sizi durdurmayacak."Luca bana inan