บททั้งหมดของ The Gangster and The Popstar - Love, Lies & Betrayal: บทที่ 11 - บทที่ 20

CHAPTER ELEVENHindi maalis sa isip ni Rafael ang litratong hawak niya.Apat na tao. Isang kuwarto. Isang gabing pilit niyang kinakalimutan.At ang mas nakakabahala, may ibang taong nakakaalam ng mga bagay na matagal na niyang itinago.Muling binasa ni Rafael ang huling mensahe sa kaniyang cellphone.Ask Olivia what her father told her before he died.Napahigpit ang hawak niya sa telepono.“Find out who sent these messages,” utos niya sa lalaking nasa kabilang linya. “And don’t let my father know.”“Understood, sir.”Pinatay ni Rafael ang tawag. Bago pa niya maibalik ang litrato sa folder, may panibagong notification sa kaniyang screen.Isang Instagram post.Si Olivia iyon, nakaupo sa recording studio habang may inaabot na kape si Adrian Cruz. Pareho silang nakangiti. Sa caption, nakasulat:Some people feel like home, no matter how much time passes.Hindi niya alam kung alin ang mas nakakainis—ang pagiging komportable ni Adrian sa tabi ni Olivia o ang katotohanang ganoon din ang tingi

CHAPTER THIRTEEN“You okay?” tanong ni Adrian habang nagmamaneho.Nasa passenger seat si Olivia, tahimik na nakatingin sa cellphone. Ilang beses nang nag-vibrate iyon dahil sa mga mensaheng galing sa hindi kilalang numero.“I’m fine. Just tired.”“That’s your third lie today.”Napabuntong-hininga siya. “Someone is trying to scare me. They know things about my father, Adrian. Things even I don’t remember.”Nawala ang ngiti ni Adrian.“Have you talked to your mom?”“Not yet. I don’t even know what to ask her anymore.”“Then start with what you remember. Sometimes, that’s enough.”Gumaan nang bahagya ang pakiramdam ni Olivia. Hindi niya kailangang magpaliwanag nang mahaba kay Adrian. Madalas, sapat nang makinig ito.Hindi niya alam na may sarili ring mga tanong si Adrian tungkol sa kaniyang ama.Mga tanong na maaaring konektado sa pagkamatay ni Julian Villareal.*****Lumaki si Adrian sa London kasama ang kaniyang Filipino father na si Daniel Cruz at British mother na si Eleanor. Financi

CHAPTER FIFTEENHabang nagmamaneho papunta sa apartment ni Adrian, maraming beses niyang sinubukang tawagan ito pero wala pa ring sumasagot.May nakakaalam tungkol sa ikalawang envelope bago pa nila ito mabuksan. Ibig sabihin, may nagmamasid sa kanila—at posibleng alam nito ang mga bagay na matagal nang pilit itinatago ng kanilang mga pamilya.Samantala, nasa living room si Adrian, nakatitig sa lumang kahon na iniwan ng kanyang ama. Sa loob nito ay ang litrato nina Daniel, Julian, Alejandro, at ng lalaking may kakaibang singsing. May mga dokumento rin siyang hindi pa lubos na naiintindihan.Sa ilalim ng mga papel, may nakita siyang maliit na envelope na kulay krema. Pangalan niya ang nakasulat sa harap.Adrian CruzKilalang-kilala niya ang sulat-kamay ng kanyang ama. Sa likod ng sobre, may nakasulat na isang pangungusap.Open this only when someone asks about the second envelope. Be careful, son.Napailing siya. “Dad, ano na naman ba to? Is this a game?”Ilang taon nang wala si Daniel

CHAPTER SEVENTEEN“Were you holding the gun when my father died?”Nakatitig si Olivia sa lumang litrato sa cellphone ni Rafael. Sa harap niya, tahimik ang lalaking minsan niyang pinagkatiwalaan nang buong-buo.“Yes,” sagot ni Rafael.Napaatras siya. “Oh, my God.”“But you need to understand—”“Understand what? That you were holding a gun beside my father’s body? That you knew something about his death and let me believe you had nothing to do with it?”“I never said I had nothing to do with that night.”“Because you never told me anything!”Napayuko si Rafael.“Did you shoot him?” tanong ni Olivia.“No.”“Look at me and say that again.”Tumingin siya sa kanya. “I didn’t shoot your father.”Gustong maniwala ni Olivia, pero paano niya pagkakatiwalaan ang sarili niyang alaala kung ang taong pinakamalapit sa kanya ay may kakayahang itago ang ganitong kalaking sikreto?“Then why were you holding the gun?”“I found him on the floor. The gun was there, and I picked it up.”“Why?”“Because I h

CHAPTER NINETEENHindi maalis sa isip ni Olivia ang pangalang nakasulat sa lumang dokumento.Benedict Villareal.Nakatayo siya sa study ng kaniyang ama, hawak ang photocopy na natagpuan nila sa likod ng lumang key tag. Nasa harap niya sina Rafael at Adrian.“What if Benedict knows what happened to my father?” tanong niya.“Then we find him,” sagot ni Rafael.“We don’t even know if he’s alive,” singit ni Adrian.“Do you have a better idea?”“Yes. We stop acting like threatening people will solve everything.”“Enough,” putol ni Olivia. “Tomorrow, we’re going to Room 218. We’ll find out what my father left there. Until then, no more secrets.”Tumango si Adrian. “I promise.”“Rafael?”“Whatever you say.”Malamig ang sagot nito. May gusto pa itong sabihin, pero pinili nitong manahimik. At sa kabila ng galit niya, mas nababagabag si Olivia sa katahimikan ni Rafael kaysa sa mga tanong ni Adrian.⸻Sa biyahe palabas ng lumang Villareal house, si Adrian ang nagmamaneho. Nasa passenger seat si