Lahat ng Kabanata ng Crazy in love วิศวะคลั่งรัก (เลโอ): Kabanata 51 - Kabanata 60

สามเดือนต่อมา ครืดดด ครืดดด เคนโซ่โทรหาเอวา โทรอยู่นานพอสมควรเลยกว่าเอวาจะรับสาย “ฮัลโหล” “เอวา ทำไมรับสายช้าขนาดนี้” ถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “ฉันก็ไม่ได้ว่างรอนายโทรมาอยู่ตลอดนะเคนโซ่ มีอะไรรีบพูดสิ” เอวาถามอย่างไม่สนใจอะไรนัก “มาหาผมที่คอนโดหน่อย ออกมาเลยนะผมว่างตอนนี้” ออกคำสั่งเสียงเข้ม “ทำไมเอวาต้องไปด้วย” เอวารีบพูดเพราะไม่อยากเห็นหน้าเขาด้วยซ้ำ “ที่รักเราเป็นอะไรกันลืมไปแล้วเหรอตอนนี้ ผมคงใจดีไปสินะ ที่รักคิดว่าข้อแลกเปลี่ยนของเรา ที่รักควรจะนั่งอยู่เฉยๆ อย่างเดียวงั้นเหรอ…”“จะให้ทำอะไรเคนโซ่รีบพูดมา” เอวารีบถามเพราะเริ่มรำคาญเต็มทนแล้ว “ก็แค่มาถ่ายรูปด้วยกันหน่อย แค่นั้น” “นายก็มาบ้านฉันสิ แค่ถ่ายรูป” เอวาเริ่มระแวงเลยรีบเสนอไปแบบนั้น “ไม่ได้ผมอยากได้รูปที่เป็นคอนโดผม แบบว่าที่รักมาทำอาหารให้ผมทาน เรามีโมเมนต์สวีทกันตอนที่ผมว่างอะไรประมาณนั้น ผมอยากได้แบบนั้นเอวา และคุณต้องมา ตอนนี้เลยด้วย” “ก็ได้ แต่นายจะให้คุณเทซี่เป็นคนถ่ายรูปให้พวกเราใช่ไหม” เอวาถามขึ้นมาเพราะไม่อยากอยู่กับเขาสองต่อสอง และถ้าเทซี่ไม่อยู่ด้วย ฉันก็จะพาคุณแม่ไปด้วย “ไม่ต้องก็ได้ เป็นโมเ

“พี่เลโอจะมาถามเอาคำตอบทำไม ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว เอวาบอกพี่ไปแล้วมันจะได้อะไร พี่ตัดขาดเอวาแล้วไม่ใช่เหรอ เอวาจะโดนอะไรมาพี่จะมาสนใจถามทำไม ขอโทษด้วยที่ขับรถชนรถพี่เอวาไม่ได้ตั้งใจ และจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง” เอวาพูดเสียงสั่นตอบโต้เขา “อวดดีไม่เข้าเรื่อง” เลโอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินผละไปหาเจเจกับเอเดน “เลโอกูว่าเอวาดูตกใจมาก เหมือนหนีอะไรมา ถ้าแค่ขับรถชนนิดหน่อยคงไม่ขนาดนี้หรอก ดูสิตัวน้องยังสั่นอยู่เลย มึงอย่าเพิ่งดุน้องไปนักเลย” เจเจพูดห้ามเพื่อน เลโอหันไปมองคนตัวเล็ก มันก็จริงอย่างที่เจเจพูด ไหนจะรอยช้ำบนแก้ม ไหนจะมุมปากที่มีรอยแตกจนเลือดซิบนั่นอีก เลโอมองอย่างนึกสงสาร เดินเข้าไปใกล้ๆ อีกครั้งและคิดว่าเขาควรจะปลอบเธอหน่อย “เอวาไปนั่งในรถพี่เจก่อนดีกว่า” เขาจับแขนเล็กจะช่วยฉุดให้คนตัวเล็กยืนขึ้น เอวาดึงแขนกลับ “ไม่เป็นไรค่ะ คุณพ่อน่าจะใกล้มาถึงแล้ว” ปฏิเสธเขาไม่อยากได้รับความช่วยเหลืออะไรจากเขาอีก “ถามหน่อยเราจะบอกคุณพ่อว่ายังไง จะอธิบายยังไงกับรอยช้ำบนแก้ม และมุมปากที่เป็นแผลแบบนั้น” เลโอถามเสียงขุ่นทันทีเมื่อคนตัวเล็กปฏิเสธความช่วยเหลือจากเขา “เอวาจะบอกคุ

“แกกล้าดียังไงขัดคำสั่งฉัน แกปล่อยมันไปทำไมนังสารเลว ฉันจะเอามันให้สมกับที่มันกล้าหักหลังฉัน แกมาเสือกอะไรด้วย” เคนโซ่ด่าเทซี่และฟาดเข็มขัดเต็มแรงทุกครั้ง เทซี่เจ็บปวดแทบขาดใจ แต่ไม่มีทางขัดขืนเขาได้ ครั้งนี้มันไม่ใช่การมีเซ็กซ์แบบที่เขาชอบ แต่เป็นการทรมานกันชัดๆ ถึงเทซี่จะชอบแนวนี้ แต่ก็ไม่ได้ชอบการเฆี่ยนตีทรมานกันถึงขนาดนี้ เสียงโทรศัพท์ทำให้เขาหยุดเฆี่ยนตีเทซี่ เพราะคิดว่าผู้ช่วยเทซี่โทรมา เคนโซ่เลยกดรับสาย และเดินออกไปคุยด้านนอก กลัวว่าคนอื่นจะได้ยินเสียงเธอ เทซี่คิดว่าวันนี้ตัวเองคงต้องตายด้วยน้ำมือเขาแน่แล้ว แต่แล้วก็มีเสียงคนทะเลาะกันด้านนอก จนกระทั่งทุกอย่างเงียบลงไป และมีคนเข้ามาช่วยเธอไว้ พอรู้ว่าเป็นใครเทซี่ก็บอกให้เลโอกับเพื่อนเขากลับไป และพอเคนโซ่ฟื้น เธอก็ขู่เขาว่าจะไปแจ้งความเรื่องที่เขาทำร้ายร่างกาย เธอได้ถ่ายรูปบาดแผลไว้พร้อมหลักฐานทั้งหมดแล้ว และได้ส่งรูปพวกนั้นไปให้เพื่อนเก็บไว้ ถ้าเคนโซ่คิดจะทำร้ายเธออีก รวมถึงเอวา เธอจะไม่ยอมและจะไม่เข้าข้างเขาอีกต่อไป จะแฉทุกอย่างกับสิ่งที่เขาเคยทำไว้ด้วย พร้อมกับข้อมูลจากเมมโมรี่ของกล้องวงจรปิดที่เลโอเอาไป ก็จะถูกเปิดเผย

ด้านเลโอ ครืดดด ครืดดด ครืดดด กลับมาถึงบ้านก็รีบโทรหาวิคเตอร์ทันที “ฮัลโหลเลโอมีอะไร” “วิคเตอร์ใครเป็นคนเลือกบริษัท เอเวอลินมาทำโฆษณาบริษัทเราวะ”เลโอถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “เดี๋ยวนะทำไมมึงดูหงุดหงิดวะ บริษัทนี้ทำงานไม่ดีเหรอ” วิคเตอร์ถามกลับด้วยความไม่รู้ “แต่เลโอเรื่องพวกนี้ ที่ผ่านมาเป็นคุณแม่ฉันนะ ที่เป็นคนช่วยดูให้ ฉันก็เหมือนนายไม่รู้หรอก” วิคเตอร์รีบบอกเพื่อน “ไม่ใช่ทำงานไม่ดีหรอกวิคเตอร์ แต่มันเป็นบริษัทของเอวา” “โอเคๆ กูเข้าใจแล้ว เดี๋ยวกูคุยกับคุณแม่ให้ มึงรอแป๊บเดียวนะเลโอ เดี๋ยวกูโทรกลับ” สักพักวิคเตอร์โทรกลับมาหาเลโอ ครืดดดด ครืดดดด ครืดดดด “ฮัลโหล” เลโอรีบกดรับสาย“เลโอคุณแม่บอกว่า เราเคยร่วมงานกับบริษัทนี้มาหนึ่งรอบแล้ว ทำงานดีมากน่าประทับใจ พอมีงานชิ้นนี้ท่านก็เลยเรียกมาคุยดูน่ะ ส่วนเรื่องจะตกลงร่วมงานด้วยไหม เป็นสิทธิ์ของมึงกับกูสองคนเท่านั้น เลโอถ้ามึงไม่โอเคก็ปัดตกไปได้เลย แต่คุณแม่ถามนิดหนึ่งด้วยความที่ท่านไม่รู้นะเลโอว่ามึงมีปัญหากับสาวสวยตั้งแต่เมื่อไหร่” วิคเตอร์หัวเราะ อธิบายให้เพื่อนเข้าใจ และแอบขำเพื่อนกับคำถามของคุณแม่ตัวเอง “หึ! วิคเตอร์ฝากบอ

เลโอดึงโทรศัพท์ของเอวา มาโดยเร็ว และกรอกเสียงพูดแทน “น้องคริสนี่พี่เลโอนะ พี่ได้ยินทุกคำที่สองคนคุยกัน” เขารีบพูดและเบี่ยงตัวหลบ เมื่อคนตัวเล็กพยายามจะเอาโทรศัพท์คืน “พี่เลโอคือผู้ชายที่เอวาพูดถึงเหรอคะ” คริสเบิกตาโตอย่างคิดไม่ถึง “เดี๋ยวพี่ดูแลให้เอง น้องคริสไม่ต้องเป็นห่วง” “ค่ะพี่เลโอ” เลโอกดวางสายจากคริส และมองสบตาเอวา ที่มองเขาอยู่ก่อนแล้ว ด้วยท่าทางไม่พอใจ “นิสัยไม่ดีจริงๆ” เอวาบ่นพึมพำว่าเขา หยิบโทรศัพท์ของตัวเองจากมือเขาใส่กระเป๋า แล้วก็หยิบเงินจ่ายค่าเหล้า และรีบลงจากเก้าอี้บาร์ โซเซไม่เป็นท่าเมื่อเท้าแตะพื้น “คุณไหวไหมครับ” บริกรรีบเอ่ยถามเอวา “ไม่เป็นไรผมดูแลเอง เธอเป็นแฟนผม เราทะเลาะกันนิดหน่อย” เลโอหันไปตอบบริกรแทนเอวาที่เดินออกไปแล้วไม่ได้สนใจอะไร ก่อนที่จะรีบเดินตามเอวาออกมาจากร้าน หมับ! เลโอจับแขนเล็กไว้ “เอวาจะกลับยังไง” “ไม่ต้องถาม ไม่อยากตอบ ไม่อยากคุยด้วย ปล่อยนะ” เอวาพยายามบิดแขนออกจากมือหนาแข็งแรง “นี่บอกให้ปล่อยไง” “จะกลับยังไงพี่จะไปส่ง เมาขนาดนี้ทำไมเอวา” เลโอไม่ยอมปล่อยแขนเล็ก แถมอดไม่ได้ที่จะพูดเสียงดุใส่คนตัวเล็ก “อย่ามาดุนะ มีสิทธิ์อะไรมา