All Chapters of Crazy in love วิศวะคลั่งรัก (เลโอ): Chapter 71 - Chapter 80

เอวาเปิดประตูเข้ามา ไม่ได้สนใจอะไรทั้งหมด เพราะความเหนื่อย รีบเดินตรงเข้าห้องนอน “อุ๊ย! พี่เลโอมายังไงตกใจหมด” เอวาร้องลั่นเมื่อเห็นคนตัวโตนอนอยู่บนเตียง เลโอปรือตาขึ้นมอง “ทำไมกลับช้า” ถามเสียงง่วงๆ “พี่เข้ามาได้ยังไง” เอวารีบถาม “พี่มีคีย์การ์ด” “อะไรนะ พี่แอบเอาไปตอนไหน เอามาคืนเดี๋ยวนี้เลยนะ เอวาไม่อนุญาตสักหน่อย” “ไม่คืนหรอก”“พี่เลโอ” “เลิกโวยวาย พี่ง่วง เราจะไปทำอะไรก็ไปทำไป” “คนอะไรเนี่ย มาว่าเจ้าของห้องได้ยังไง พี่ตื่นเลยนะ ห้ามนอน ลุกขึ้นแล้วกลับไปได้แล้ว” เอวาเท้าสะเอวมองเขาที่หลับตานิ่ง เหมือนไม่ได้ยิน “พี่เลโอตื่นเลยนะ” เมื่อเขาไม่ยอมขยับ ก็เลยตรงเขาไปดึงแขนแข็งแรงให้ลุกขึ้น แต่ไม่มีผล คนตัวโตไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึก ยังหลับตานิ่ง “พี่เลโอเอวารู้นะว่าพี่ตื่นแล้ว ลุกจากเตียงคนอื่นเดี๋ยวนี้นะ….”เอวาพูดไม่ทันขาดคำ ร่างเล็กเซถลาลงไปนอนทับอยู่บนร่างแกร่ง ด้วยแรงกระชากกลับจากลำแขนแข็งแรงของเขา เลโอตวัดแขนกอดคนตัวเล็กไว้แน่น ก่อนที่จะพลิกตัวให้คนตัวเล็กนอนลงบนเตียงนุ่ม จูบแก้มนุ่มหอมไปหลายฟอด ขยับไปจูบรอยปูดที่หน้าผากเธอด้วย “หายเจ็บรึยัง” เขาลูบรอยนั้นเบาๆ

เอวามองสบตาเขาและดันตัวลุกขึ้นนั่งคุกเข่า ผลักแผงอกกว้างเบาๆ ให้คนตัวโตนั่งลง เลโอรีบทำตามขยับไปนั่งพิงหัวเตียง เอวาแทรกตัวอยู่ตรงหว่างขาเขา สองมือกอบกุมรูดเล่นให้เขาเหมือนที่เคย ก่อนที่จะจุ๊บลงบนหัวหยักสีชมพูแรงๆ เลโอมองสิ่งที่เอวาทำกับเจ้าลูกชายเขาแล้วถึงกับซี้ดปากเกร็งไปทั้งตัว ยัยตัวแสบเอาเรื่องจริงๆ เอวารับรู้ได้ทันทีว่าเขาชอบ ฉันรู้จักเขาดีเหมือนกันเรื่องนี้ ว่าเขาชอบแบบไหน ไม่ใช่แค่เขาหรอกนะที่รู้ทันฉันไปหมดฝ่ายเดียว เอวาแลบลิ้นเลียวนส่วนหัวและแหย่ลิ้นแรงๆ ตรงรูเล็กๆ ที่มีน้ำซึมออกมาแกล้งเขา ยังไม่ยอมอมทั้งแท่งเข้าไปในปาก “พี่ชอบรึเปล่าคะ” เหลือบตามองคนตัวโตและถาม แกล้งเขาเพื่อให้เขาร้องขอ “เอวาพี่จะแย่แล้ว เอาเข้าปากได้ไหม” เลโอกัดฟันพูดอย่างเสียวจัด “ได้ค่ะ” เอวารีบทำตามอย่างนึกชอบใจ อ้าปากอมแท่งยักษ์ของเขาและโยกหัวดูดแรงๆ ตามที่เขาเคยชอบ สลับกับลากเลียทั้งแท่งจนสุดโคน ดูดเลียพวงให้เขาแรงๆ จัดเต็มให้เขาอย่างถึงใจ แต่เหมือนตัวเองก็อยากทำแบบนี้มากๆ เช่นกัน นี่ฉันหิวเขามากขนาดนี้เลยเหรอ “อ้า!…เด็กดี พี่เสียว พอแล้วค่ะ พี่จะไม่ไหว” เลโอพูดเสียงพร่า รีบห้ามคนตัวเล็ก เ

เลโออ่านข้อความของเอวาจบ ก็รีบขอตัวกับเอเดนทันที เพราะคำว่าจะได้ไม่ต้องรอของเอวา มันทำให้เขารู้สึกสงสาร เขาผิดเอง เขาควรบอก เอวาตามเขาแบบนี้อยู่ทุกวัน เขาไม่เคยบอกว่าจะไปไหนทำอะไร อยู่ที่ไหนกับใคร จนกว่าเธอจะถาม ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง เพราะคิดว่าที่เธอตามเขาเพราะต้องการป่วน ตามที่เคยพูดไว้ แต่เอวาไม่เคยพูดว่า ตัวเองรอเขาเลยสักครั้ง ทำไมครั้งนี้ถึงพูดล่ะ รึเธอกำลังรอเขาจริงๆ “เลโอจะรีบไปไหน เมาแล้วมึงจะไปไหนอีก” เอเดนห้ามเพื่อนไว้ “ไปหาเอวาหน่อย มึงไม่ต้องห่วง กูเรียกรถ” ว่าจบก็รีบเดินออกไป เอเดนมองเพื่อนแล้วส่ายหัวยิ้มๆ “ไอ้เวร! เนี่ยนะ จะเพื่อใจไว้ ไอ้เลโอ แค่นี้ก็รีบไปหาทันที เผื่อใจยังไงของมึง” @คอนโดเอวา แกร่ก! เลโอเปิดประตูเข้ามา มองหาคนตัวเล็ก คงอยู่ในห้องนอน เขาเดินย่องเบาๆ ไปที่ห้องนอนของเอวา เปิดประตูเข้าไป พอดีกับที่เอวาเดินออกมาจากห้องน้ำ “อ้าว! พี่เลโอไหนบอกว่าเมาแล้วไงคะ ทำไมถึงมาละคะ พี่ขับรถมารึเปล่า” เอวาเดินเข้ามาใกล้ๆ “เปล่าพี่เรียกรถมา” “เหม็นเหล้าสุดๆ ไปอาบน้ำเลยค่ะ แล้วพรุ่งนี้พี่ไม่ไปส่งลูกชายเหรอคะ” “ไปสิ ค่อยออกไปตอนเช้า ที่บ้านมีคนช่วยดูแลไทเกอร์ก

@คอนโดเอวา เอวากลับมาถึงก็งีบหลับ ทั้งเหนื่อยและเพลีย ส่วนข้อความของพี่เลโอฉันเห็นตั้งแต่เขาส่งมาแล้ว และตั้งใจเมินเขา เพราะยังโกรธเขาอยู่ ได้หลับเต็มอิ่มแบบนี้ สดชื่นขึ้นมาเลย เอวานอนพลิกตัวไปมาบนเตียงนุ่ม เลโอมาถึงคอนโดของเอวา เปิดประตูเข้ามาเมื่อเห็นว่ารองเท้าของเธอวางอยู่ ก็ยิ้มออกมาได้ เอวากลับมาแล้ว รีบเดินตรงไปที่ห้องนอน แกร่ก! “เอวาหลับอยู่รึเปล่า” เลโอเอาถุงกระเป๋าแอบไว้ด้านหลัง และเดินเข้ามาใกล้ๆ “ตื่นแล้วค่ะ” ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ และดันตัวเองลุกขึ้นนั่ง เลโอยื่นถุงกระเป๋าชาแนลให้เธอ “พี่ซื้อมาให้ เอวาน่าจะชอบ” เอวาเงยหน้ามองเขา “ให้ทำไมคะ เนื่องในโอกาสอะไร” เลโอส่ายหน้า “ไม่เห็นต้องมีโอกาสอะไรเลย พี่อยากให้ รับไปสิ” เอวารับถุงกระเป๋ามาถือไว้ “ขอบคุณค่ะ” ฉันลุกขึ้นและเดินเอาถุงกระเป๋าเข้าไปในห้องแต่งตัว และวางไว้แบบนั้น ไม่ได้สนใจที่จะแกะออกมาดูด้วยซ้ำ การให้ของแพงๆ ของผู้ชายโดยที่ไม่มีวันพิเศษอะไร ทำให้ฉันย้อนคิดไปถึงเคนโซ่ตอนที่ไปทำเรื่องที่ผิดต่อฉันมา นั่นคือการนอกใจ เคนโซ่ก็มักจะซื้อของแพงๆ มาง้อแบบนี้ พี่เลโอก็เป็นแบบนั้นเหมือนกันเหรอ เพราะเขาพูดเรื่องผู

ก๊อกๆ เด็กสาวคนหนึ่งเป็นคนมาเปิดประตูให้เอวา “ฉันมาหาพี่เลโอ” เอวามองหน้าเด็กคนนั้นและประเมินอายุของเธอไปด้วย บรรลุนิติภาวะรึยังก็ไม่รู้ “คุณเลโออาบน้ำอยู่ค่ะ” เอวาเดินเฉียดไหล่ของเธอคนนั้นเข้าไปด้านใน พร้อมกับถาม “เธอชื่ออะไรฉันจะได้เรียกถูก” “หนูชื่อฟ้าใสค่ะ” เอวามองสำรวจไปรอบๆ ก่อนที่จะเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ใกล้ๆ ตรงนั้น “ชื่อเพราะดี แล้วเธอมาทำอะไรในที่พักพี่เลโองั้นเหรอ” “หนูมาทำความสะอาดค่ะ และเอาผลไม้มาให้คุณเลโอด้วย” “ทำเสร็จรึยัง” เอวาเลิกคิ้วถาม “ค่ะ” ฟ้าใสมองเอวาอย่างไม่ชอบใจนัก “แล้วทำไมยังอยู่” เอวาจ้องหน้าฟ้าใสนิ่ง “แล้วคุณละคะเป็นใคร คุณยังไม่ได้บอกหนูเลย เข้ามาในที่พักคุณเลโอทำไม” ฟ้าใสถามเสียงห้วน เอวานิ่งเงียบไป นั่นสินะฉันเป็นใคร ได้แต่ถามคนอื่น แล้วตัวเองล่ะ มาหาเขาในสถานะอะไร ตึก!ตึก!เสียงฝีเท้าหนักๆ เดินมา “เอวา มาตั้งแต่เมื่อไหร่” เลโอเดินออกมาจากห้องนอน มองคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ในที่พักของเขาอย่างแปลกใจ “เพิ่งมาถึงค่ะ แล้วก็เจอน้องคนนี้ เธอบอกว่าชื่อฟ้าใส คนเดียวกับที่รับสายเอวาแทนพี่เลโอรึเปล่าคะ” เอวาพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งไม่ยิ้ม มองจ้อ