Lahat ng Kabanata ng Billionaire's Love at First Met: Kabanata 1 - Kabanata 8

Kabanata 2 Kung may isang bagay akong natutunan sa mga unang araw ko sa Manila, iyon ay ang hindi basta-bastang pagtanggi sa isang taong tulad ni Adrian Laurent. Hindi naman sa natatakot ako sa kanya. Ang totoo, nakakaasiwa lang kung paano niya nakukuha ang atensiyon ng lahat nang hindi kailangang magtaas ng boses. Isang tingin lang niya, alam mong may napansin siyang mali. Isang maikling pangungusap, at biglang nagbabago ang direksiyon ng buong pagpupulong. Hindi niya kailangang ipaalala kung sino siya. Sapat na ang presensiya niya para malaman ng lahat kung sino ang nasusunod. At siyempre, hindi ko puwedeng kalimutan na siya ang may-ari ng kumpanyang pangunahing kliyente namin sa proyektong ito. Kaya nang dumating ako sa opisina nang umagang iyon, determinado akong ituon ang isip ko sa trabaho. Tatlong linggo lang ako sa Manila. Hindi ako narito para magpalipad ng imahinasyon tungkol sa isang bilyonaryong may maayos na kasuotan, malamig na tingin, at kakaibang ugaling magpadala ng

Kabanata 4 Kinabukasan, mas maaga akong nagising kaysa karaniwan. Hindi ko alam kung dahil sa pananabik o kaba. Marahil pareho. Buong gabi kong sinubukang huwag isipin ang nangyari sa tabi ng ilog, ngunit paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mga sinabi ni Adrian. Hindi niya ako pinilit. Hindi niya rin ako minadali. Gayunman, malinaw niyang ipinakita na gusto niya ako. At marahil iyon mismo ang dahilan kung bakit mas mahirap siyang iwasan. Pagdating ko sa opisina, abala na ang buong pangkat. May bagong iskedyul para sa proyekto, at kailangan naming tapusin ang ilang dokumento bago matapos ang araw. Naupo ako sa mesa ko at agad binuksan ang laptop, determinadong ibalik ang sarili sa nakasanayang gawain. Trabaho ang dahilan kung bakit ako naroon. Dapat iyon ang manatili sa isip ko. Hindi nagtagal, may folder na inilapag sa tabi ng laptop ko. Pagtingala ko, nakita ko si Adrian. Wala siyang sinabi, tumingin lamang siya sa screen ko, saka itinuro ang folder. Binuksan ko iyon at nakita a

Kabanata 6 Hindi ko akalaing magiging ganoon kahirap ang umalis sa Manila. Tatlong linggo lang naman ako roon. Tatlong linggong dapat ay trabaho lang ang iniisip ko, pero sa hindi inaasahang pagkakataon, may isang taong naging dahilan kung bakit ayaw ko nang matapos ang pananatili ko. Si Adrian Laurent. Mula nang makilala ko siya, maraming bagay ang nagbago sa pananaw ko. Hindi ko inaasahang ang isang lalaking unang nakilala ko bilang isang seryoso at halos hindi ngumingiting CEO ay magiging bahagi ng mga araw na gugustuhin kong balikan. Pero dumating din ang araw na kailangan kong umuwi. Pagdating ko sa Bukidnon, sinalubong ako ng pamilyar na kapaligiran. Tahimik ang paligid kumpara sa abalang mga kalsada ng Manila. Bumalik ako sa dati kong gawain, sa simpleng pamumuhay na nakasanayan ko bago pa ako nagkaroon ng pagkakataong makilala si Adrian. Dapat ay masaya akong nakabalik. Pero sa tuwing hawak ko ang cellphone ko, hinahanap ko ang pangalan niya. Hindi naman kami nawalan ng kom

Kabanata 8Hindi naging maganda ang gising ko kinabukasan. ‎Kahit ilang beses kong piliting huwag isipin ang sinabi ni Adrian, paulit-ulit pa rin itong bumabalik sa isip ko. Minsan, habang nag-aalmusal ako, bigla kong maaalala ang pangalan ni Camille. Minsan naman, habang inaayos ko ang mga gamit ko, maiisip ko kung gaano na kaya sila katagal magkakilala.‎Hindi ko naman gustong ikumpara ang sarili ko sa kaniya. Wala akong dahilan para gawin iyon. Hindi ko siya kilala, at hindi ko alam kung anong klaseng tao siya. ‎Pero hindi ko rin maitatangging may kaba akong nararamdaman. ‎Iba kasi kapag ang isang babae ay hindi lamang basta naging bahagi ng nakaraan ng lalaking gusto mo. Mas mahirap kapag alam mong may mga taong umaasang siya ang magiging bahagi ng kinabukasan nito.‎Bandang hapon, habang nakaupo ako sa gilid ng kama, tumawag si Adrian. ‎Ilang segundo akong nagdalawang-isip bago sagutin. Nang makita ko ang mukha niya sa screen, napansin kong pagod siya. Nakaayos pa rin ang buhok