บททั้งหมดของ The Forbidden Love: บทที่ 1 - บทที่ 4

Nagising ako sa sinag ng araw na tumatama sa aking mukha, wala pa sana akong balak bumangon nang maalala ko na ngayon nga pala ang klase ko at 7:30 ang first subject ko. Nagpapanic akong bumangon mula sa kama ko at mabilis na naligo, nag bihis at nag ayos ng sarili. Patakbo akong bumaba ng hagdan at sa kasamaang palad ay nadulas pa ako.   “Ang malas naman oh.” Inis na bulong ko sa sarili ko at ipinagsawalang bahala ang masakit kong tuhod, wala rin akong pakialam kung may sugat o wala dahil simula bata ako ay mabilis gumaling ang mga sugat ko.   Ako nalang mag-isa sa bahay na ‘to dahil umalis sila Mommy papuntang US para magluksa at mag move-on sa pagkawala ni ate at kahit kailan ay hindi na raw sila babalik dito. Iniwan nila sakin ang bahay, kotse at kaunting pera para makapag simula ako ng bagong buhay na wala sila.   First year college nako at Bs in nursing ang kinuha kong kurso. Since junior highschool i loved to take

Nagising ako na nasa hospital na, sabi saakin ni Erica ay nakita niya ako na parang babagsak na kaya agad siyang tumakbo saakin, nong tinanong ko sya kung bakit sya nandoon ang sabi nya ay napadaan lang kaya tumango nalang ako. 1am na nung nagising ako kaya pinauwi ko na si Erica at umuwi narin ako. Ang sabi ng doctor ay kailangan ko raw ng pahinga dahil masyado raw akong nai-stress. Naalala ko na naman lahat ng ala-alang bumalik sa akin kahapon, ang akala ko ay panaginip lang ‘yon, kaya pala paggising ko kahapon ay masakit ang ulo at kamay ko pero wala naman akong sugat. Dumiretso ako sa public library at hinanap doon ang libro ngunit wala na ito doon. Agad akong sumakay ng taxi at umuwi sa bahay. Dumiretso ako sa kwarto ni ate at hinanap ang scrapbook ngunit pati yon ay wala na doon, napaupo nalang ako sa may kama ni ate at hindi napigilang umiyak, ako? Bampira? Pa'no? Ang sabi sa libro bago