อะไรเอ่ย นารีมีรู เพชร สีชมพู คา รู นารี

“เธอเป็นแค่ภรรยาในนามของเขา ที่ไม่มีวันได้เป็นคนที่รักหมดหัวใจ”

“เขาห้ามใจมานาน แต่เมื่อเธอไม่ใช่น้องอีกต่อไป... หัวใจก็ไม่มีเหตุผลอีกแล้ว”หรือ“น้องสาวเพื่อน... คำว่าต้องห้าม ทำให้เขาอยากครอบครองยิ่งกว่าใคร”

คำโปรย "ปริมมาแล้วเหรอพี่กำลังหิวอยู่พอดีเลย" ชายหนุ่มพูดขึ้นโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสาร หญิงสาวหยุดชะงักไปทันทีเมื่อได้ยินคนเป็นสามีเรียกผู้หญิงที่เขารัก เขาไม่เคยรอเธอเลยสินะ "มาทำไม" ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่าเป็นภรรยาที่เขาไม่เคยให้ความสำคัญเขาเปลี่ยนสีหน้าเย็นชาขึ้นมาทันที "เอ่อ...ลินทำอาหารกลางวันมาให้ค่ะ" มาลินีฝีนยิ้มเมื่อเห็นอาการไม่พอใจของสามีที่แสดงออกมา "ใครสั่ง" ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "เอ่อ...ไม่มีค่ะ" มาลินีส่ายหัวไปมาก่อนจะก้มหน้ามองปิ่นโตในมือด้วยความเสียใจ "กลับไปซะแล้วก็ไม่ต้องเสนอหน้ามาที่นี้อีก" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมามองเขาด้วยสีหน้าที่เศร้าหมอง

ชีวิตแต่งงานห้าปีของหนิงหนานเสว่และฟู่เฉิน ถูกประคับประคองไว้ด้วยการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีทั้งกายและใจ เธอคิดว่าแม้ไม่มีความรัก อย่างน้อยก็ควรมีความผูกพัน จนกระทั่งวันที่... หนังสือแจ้งอาการวิกฤติของลูกเพียงคนเดียวของพวกเขา และพาดหัวข่าวบันเทิงที่เขาทุ่มเงินไม่อั้นเพื่อรักแรกปรากฏขึ้นพร้อมกันต่อหน้าเธอ ในที่สุดเธอก็ไม่ต้องสวมบทบาทคุณผู้หญิงฟู่อีกต่อไป แต่ผู้ชายใจดำคนนั้นกลับติดสินบนสื่อทุกสำนัก คุกเข่าขอร้องให้เธอกลับมาด้วยดวงตาแดงก่ำท่ามกลางหิมะ ในขณะที่หนิงหนานเสว่ปรากฏตัวพร้อมกับจับมือผู้ชายอีกคน เพื่อประกาศให้โลกรู้ว่าเขาคือคนรักใหม่ของเธอ

จากอุบัติเหตุ ราชินีทหารรับจ้างกลายมาเป็นผู้หญิงขี้เหร่ที่มาหลอกลวงผู้คน!เพียงแค่การเกิดใหม่ ทำไมถึงตื่นมาในโหมดนรกล่ะ?ทำให้เสียโฉม ลักพาตัวไป ร่างกายอ่อนแอและพละกำลังต่ำ กรีดข้อมือฆ่าตัวตาย? เฉินมู่ตั้งท่าต่อสู้ ในโลกนี้ไม่มีอุปสรรคใดที่ฉันไม่สามารถผ่านไปได้!ต้องต่อสู้กับพ่อห่วยและแม่เลี้ยง ลงโทษชายเลวหญิงชั่ว ไม่เพียงฟื้นฟูใบหน้าให้กลับมาสวยงดงามเหมือนเดิม แต่ยังมีความแข็งแกร่ง ที่ใครก็ไม่สามารถเอาชนะได้! ไม่กี่เดือนต่อมา คุณหนูใหญ่เฉินขึ้นเป็นอันดับหนึ่งอย่างมั่นคง ชั่วชีวิตนี้ก็เตรียมตัวสง่าผ่าเผย ข่าวลือว่าหัวหน้าใหญ่ตระกูลฮั่วไม่ชอบผู้หญิง และพูดเสียงเบาว่า “ภารกิจสำเร็จแล้ว ก็ควรจะกลับบ้านไปให้กำเนิดลูกได้แล้ว”

จางอันอันจะทำอย่างไรเมื่อเธอต้องเข้าไปอยู่ในร่างของเด็กหญิงวัยสี่ขวบตัวน้อยที่เป็นครอบครัวของตัวประกอบนิยายใช้แล้วทิ้งจากการเขียนของตน (รู้แบบนี้ข้าเขียนให้ครอบครัวนี้รวยไปเลยซะก็ดี)