ทะลุมิติมาเป็นแม่หม้ายลูกติดพร้อมระบบมิติ

ทะลุมิติมาเป็นแม่หม้ายลูกติดพร้อมระบบมิติ

last updateLast Updated : 2025-09-17
By:  วริษาCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
9
2 ratings. 2 reviews
33Chapters
9.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

นอนหลับอยู่ดี ๆ ลืมตาอีกทีทะลุมิติมาอยู่ในร่างของแม่หม้ายลูกติดในยุคโบราณซ่ะได้ ในเมื่อสวรรค์ต้องการให้เป็นอย่างนี้ นางจะเป็นมารดาที่ดีและเลี้ยงดูบุตรชายแสนน่ารักผู้นี้ให้เติบโตเอง

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ทะลุมิติ

Estaba a punto de irme cuando alguien dio unos golpecitos en la mesa para animarme a quedarme.

—Vamos, Daniel, no te vayas. Una última ronda. Hagamos algo más atrevido: que cada uno muestre el chat de WhatsApp que más usa.

Sebastián sonrió y dejó su teléfono sobre la mesa.

—Por mí está bien. No tengo nada que ocultar.

Sin embargo, cuando revisamos los chats, el salón quedó en silencio por un instante. La persona con la que Estrella más hablaba no era yo, sino Sebastián.

Alguien soltó un par de risas incómodas.

—Vaya… Ustedes dos sí que hablan mucho.

Sebastián parpadeó con aire despreocupado.

—No puedo evitarlo. Daniel siempre es muy comprensivo y se guarda todo para él. A veces Estrella está bajo mucha presión y necesita hablar con alguien, ¿no?

Al terminar de hablar, abrió por accidente —o eso quiso aparentar— una de sus conversaciones. En la pantalla aparecieron varios mensajes de Estrella.

"Daniel volvió a preguntar por la organización de la boda. Se toma todo demasiado en serio".

Sebastián le había respondido:

"Es que vive demasiado tenso. Yo soy todo lo contrario: una boda es para disfrutarla".

Estrella contestó con un emoji sonriente.

"Por eso hablar contigo es mucho más relajante que hablar con él".

Apreté los puños sin darme cuenta. Enseguida apareció otra parte de la conversación.

"Hoy Daniel volvió a ponerse esa camisa blanca. ¿De verdad cree que el blanco le queda bien?"

Sebastián envió un emoji de risa con lágrimas.

"No seas tan dura con él. Aunque sí, no le favorece mucho; su estilo es demasiado apagado".

Estrella respondió:

"Sí. A ti te quedaría mejor".

Esta vez, nadie dijo una sola palabra. Permanecí de pie, con un nudo en la garganta. Una punzada de amargura me atravesó el pecho y me dejó respirando con dificultad.

Así que todas aquellas ilusiones que había cuidado con tanto esmero, incluso los nervios que había sentido al probarme el traje, solo servían para que Estrella y Sebastián se burlaran de mí.

Sebastián se acercó y me pasó un brazo por los hombros con familiaridad.

—No te enojes. Si Estrella hablara de esas cosas con cualquier otra persona, yo mismo la regañaría por ti. Pero soy tu mejor amigo. —Inclinó la cabeza y me miró con inocencia—. Solo estoy pendiente de ella por ti. ¿Qué tiene de malo?

Miré la mano que descansaba sobre mi hombro. En la muñeca llevaba un reloj plateado.

Unos días antes, durante un viaje de trabajo, Estrella me había enviado una foto de aquel reloj para preguntarme si me gustaba. Me quedé contemplándolo durante mucho tiempo y le respondí lleno de ilusión:

—Es precioso.

Pensé que sería una sorpresa para mí. Incluso había imaginado que, cuando volviera, fingiría no saber nada y le preguntaría en broma si me había traído algún regalo.

Esperé durante días, pero la sorpresa nunca llegó. Ahora estaba en la muñeca de Sebastián.

Me aparté lentamente de él.

—¿Es que tú tampoco confías en mí? —preguntó Sebastián.

Estrella por fin frunció el ceño.

—Daniel, solo estamos jugando. No seas tan susceptible.

Al oírla, sentí que hasta mi tristeza carecía de sentido.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Anděl K
Anděl K
อยากให้ 10 ดาว เพราะสนุก ไม่เวิ่นเว้อ ทั้ง 2 เรื่องในหนึงเดียว
2025-12-14 01:57:25
2
1
Nattery
Nattery
กลิ่นอายไทยมาก ชีวิตสโลไลฟ์ทั้งสองเรื่อง ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-10-18 13:43:00
2
2
33 Chapters
ตอนที่ 1 ทะลุมิติ
บทนำเสี่ยวหลินสาวสวยในยุค 2024 นอนหลับอย่างที่เคยเป็นทุกวันใครจะคิดว่าลืมตาขึ้นมาอีกวันเธอจะได้เป็นมารดาของเด็กชายตัวน้อยในยุคโบราณ ที่มีชีวิตรันทดอยู่ในกระท่อมหลังเล็กที่แทบจะต้านลมหนาวไม่ไหว ชีวิตละหกระเหินถูกชาวบ้านรังเกียจประนามว่าเป็นสตรีที่นิสัยเลวทราม เพราะนางท้องไม่มีคนรับทำให้ป้าของนางอับอายจนขับไล่นางออกจากเรือน มาอาศัยอยู่ในกระท่อมหลังเล็กหลังหมู่บ้าน ใช้ชีวิตในแต่ละวันด้วยความรักที่มีต่อบุตรอาศัยเก็บผักเก็บสมุนไพรไปขายที่ตลาดแลกของกินประทังชีวิตแม้จะถูกชาวบ้านดูแคล้นนางไม่เคยสนใจ ก้มหน้ารับคำด่าเสมอมาจนเด็กชายอายุได้ 8 หนาวโชคดีที่นางมีบุตรชายที่ดี รู้จักช่วยเหลืองานทุกอย่างและรู้ความทำให้นางมีความสุข ทว่าฤดูเหมันต์มาเยือนกระท่อมหลังน้อยถูกพายุหิมะพัดผ่านความหนาวเหน็บเกินจะทนไหวนางกอดบุตรชายเอาไว้ในอ้อมกอดให้ผ่านค่ำคืนนี้ไปได้แต่ร่างกายของนางมิอาจจะต้านต่อความหนาวไหวหมดลมหายใจโดยมีลูกชายนอนซุกไออุ่นในอ้อมแขนวิญญาณของเสี่ยวหลินที่อยู่อีกมิติหนึ่งถูกดูดเข้ามาอยู่ในร่างของเฉินไป๋อิงเพื่อเปลี่ยนแปลงชะตากรรมชีวิตของนางกับบุตรชายมาพร้อมระบบมิติของใช้มากมาย ต่อจากนี้เสี่ยวหลินจ
last updateLast Updated : 2025-08-30
Read more
ตอนที่ 2 ปะทะท่านป้า
ตอนที่ 2 ปะทะท่านป้าสองเท้าย่างก้าวมาที่ตลาดสายตาของชาวบ้านที่จ้องมองสองแม่ลูกพร้อมก้มหน้าซุบซิบนินทาไม่ว่าจะกี่ครั้งเฉินไป๋อิงไม่อาจจะคุ้นชินเสียที ไม่เข้าใจทำไมถึงทุกคนถึงยังไม่ปล่อยวางต่างคนต่างใช้ชีวิตของตนเอง นางเดินมาถึงหน้าโรงหมอจ้องมองแผ่นป้ายอีกรอบพร้อมสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด หันไปยิ้มให้เฉิงหงจับมือบุตรชายเดินเข้าไปด้านหน้า“ท่านหมอข้ามีสมุนไพรมาขายเจ้าค่ะ”“เจ้านะหรือหาสมุนไพรมาขายให้ข้า เฮ้อ! เอาเถอะเอามันออกมาดูว่าสมุนไพรที่เจ้าหามาได้จะเป็นของดีเพียงใด” ท่านหมอในหมู่บ้านปรายสายตาเหลือบมองครู่หนึ่งสองมือนำสมุนไพรมาตากบนแคร่ให้แห้งเพื่อนำไปทำยา เฉินไป๋อิงรีบวางตะกร้าลงหยิบสมุนไพรออกมายื่นไปต่อหน้าพร้อมถามราคาที่เขาจะจ่าย“สมุนไพรนี้ท่านหมอให้ข้าในราคาเท่าใดเจ้าคะ” ทันทีที่ท่านหมอเห็นสมุนไพรในมือของเฉินไป๋อิงดวงตาเบิกโต นั่นมิใช่สมุนไพรที่หาง่ายและเป็นสมุนไพรชั้นดี และส่วนมากสมุนไพรนี้มักจะถูกส่งไปที่วังหลวงมากกว่าที่จะถูกชายตามหมู่บ้านเล็ก ๆ เช่นนี้ ท่านหมอรีบวางมือจากสิ่งที่ทำอยู่เดินเข้ามาหยิบสมุนไพรจากมือของเฉินไป๋อิงทันที“ข้าให้เจ้าได้ 5 ตำลึงเงิน จะเอาหรือไม่ ?หากเจ้า
last updateLast Updated : 2025-08-30
Read more
ตอนที่ 3 หาหนทางร่ำรวย
ตอนที่ 3 หาหนทางร่ำรวยเฉินไป๋อิงหันมองไปด้านหลังเห็นว่าท่านป้ามิได้ตามมารังความ นางจึงพาเฉิงหงเดินมาหยุดที่ร้านหมั่นโถวทำตามที่ตนบอกกับเด็กชายเอาไว้“เถ้าแก่ข้าเอาหมั่นโถว2 ลูก”“ได้เลยรอสักครู่นะ เจ้ามีเงินจ่ายข้าแน่ ๆ ใช่หรือมั้ย? จะเอาใส่ไส้หรือไม่หากเอาไส้ผักราคาจะแพงกว่าธรรมดา ตั้งแต่หิมะตกผักไม่เติบโต อีกทั้งยังขาดตลาด อีกไม่กี่วันผักที่ทำไส้หมั่นโถวจะหมดแล้ว ข้าคงได้ทำแบบไม่มีไส้ไว้ขาย” เฉินไป๋อิงหูผึ่งทันที ความคิดในสมองดังขึ้นเหมือนเสียงระฆัง“ข้าเอาแบบไม่มีไส้ เถ้าแก่หากต่อจากนี้ข้าสามารถหาผักมาส่งท่านได้ท่านจะรับซื้อผักข้าหรือไม่” เถ้าแก่ยื่นหมั่นโถวให้เฉิงหงก่อนจะใช้มือกุมท้องหัวเราะออกมาอย่างขบขัน“ฮ่า ฮ่า เจ้านะหรือจะหาผักมาให้ข้าได้ ลำพังตัวเจ้ากับบุตรชายแค่หาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องยังยากเลยด้วยซ้ำ หมั่นโถว 2 อีแปะ” เฉินไป๋อิงกอดอกพูดด้วยน้ำเสียงเข้มขรึมจริงจัง“หากวันพรุ่งนี้ข้าหาผักให้ท่านได้ ท่านต้องรับปากจะซื้อผักของข้า”“เอาสิ ๆ หากเจ้าหามาได้ข้าจะรับซื้อผักที่ข้าต้องการมาทำไส้หมั่นโถงเอง” เถ้าแก่ยังคงยิ้มไม่หุบไม่เชื่อคำพูดของเฉินไป๋อิง“เอานี่ 2 อีแปะ ท่านอย่าลืมคำพ
last updateLast Updated : 2025-08-30
Read more
ตอนที่ 4 ผู้ตรวจการคนใหม่
ตอนที่ 4 ผู้ตรวจการคนใหม่ฟิ้ว ๆ ลมเย็นพัดผ่านร่างบาง นางเดินมาที่ริมสายธารเพื่อตักน้ำให้วัวครั้นนั้นแสงบนท้องฟ้าเหลืองอร่าม เฉินไป๋อิงวางกระถังน้ำลงไว้ที่พื้นสายตาเงยมองไปบนท้องฟ้าหลับตาสุดลมหายใจรับอากาศบริสุทธิ์เต็มปอดอย่างชื่นใจ“ท่านแม่ขอรับ ท่านแม่” เสียงเล็ก ๆ ของเด็กชายดังขึ้นนางก้มหน้าลงลืมตาจ้องมองไปที่เด็กชายที่เดินตามหลังนางมาติด ๆ“เฉิงหงมีอันใด”“ดูสิขอรับ แมลงปอบินเต็มท้องฟ้าเลย ข้าชอบขอรับงดงามและอิสระ”“นั่นสินะ งดงามจริง ๆ ยามนี้เจ้าเองก็งดงามและอิสระเหมือนแมลงพวกนั้น จริงสิตั้งแต่ข้าเลี้ยงเจ้ามา ข้าไม่เคยถามเจ้าเลย เฉิงหงของข้าเติบโตอยากเป็นอะไรหรือ? อยากเป็นบัณฑิตหรือไม่? เจ้าอยากเติบโตเป็นขุนนางหรือรับราชการมั้ย”“ไม่ขอรับ ข้าต้องการอยู่กับท่านแม่เลี้ยงไก่เลี้ยงวัว ปลูกผักเพียงเท่านี้ข้าก็มีความสุขแล้วขอรับมิต้องการสิ่งใดเพิ่มเติม” เฉิงหงยิ้มระเรื่อให้มารดาพร้อมเดินนำหน้ากลับเรือนเมื่อดวงอาทิตย์เคลื่อนต่ำลง1 เดือนต่อมาเฉิงไป๋อิงเริ่มหาตลาดลงขายผักให้มากกว่าเดิม เพราะตอนนี้ผักที่นางปลูกโตพร้อมที่จะเก็บขาย เถ้าแก่ร้านหมั่นโถวจึงบอกให้นางนำผักไปนั่งขายในตลาด ไม่แน่
last updateLast Updated : 2025-08-30
Read more
ตอนที่ 5 มาต่อว่าถึงเรือน
ตอนที่ 5 มาต่อว่าถึงเรือนเจี่ยนอันหนิงกับลี่หลินพากันเดินกึ่งวิ่งเพราะยามนี้ท้องฟ้าเริ่มจะมืดแล้ว เรือนของเฉินไป๋อิงอยู่หลังหมู่บ้านหากกลับค่ำกว่านี้อาจจะลำบากและหวาดกลัวอีกด้วย เมื่อมาถึงเจี่ยนอันหนิงใบหน้าบึ้งตึงเกรี้ยวโกรธ กวาดสายตาจ้องมองไปรอบๆ เรือนของเฉินไป๋อิงยิ่งไม่พอใจไปมากกว่าเดิม นางทำได้ขนาดนี้ได้อย่างไรไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยง หรือแม้แต่แปลงผักหรือว่านางมีคนเลี้ยงดู“หน็อยวันนี้ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าผู้ใดกันที่แน่ที่เลี้ยงดูนางข้าไม่เชื่อหรอกว่านางหาของพวกนี้มาด้วยความมุมานะของนางเอง”“ท่านแม่ในเรือนของนางเงียบไร้เสียงผู้คนข้าว่านางไม่ได้อยู่ด้านในแน่ ๆ เอ๊ะนั่นใช่นางหรือไม่เจ้าคะ" ลี่หลินชี้นิ้วไปที่แปลงผัก เห็นเฉินไป๋อิงกำลังรดน้ำผักกับบุตรชายของนาง สองแม่ลูกรีบเดินไปหานางที่แปลงผักทันที“ท่านแม่ นั่นมิใช่หญิงชราที่ต่อว่าท่านแม่เมื่อคราวก่อนหรือขอรับ” เฉิงหงได้ยินเสียงฝีเท้าเงยหน้าขึ้นมองเห็นสตรีสองนางกำลังเดินตรงมาหาตนและมารดา ไป๋อิงวางถังน้ำถอนหายใจเฮือกใหญ่คิดว่าตนเองจะพ้นจากคนพวกนี้ทำไมยังมาระรานนางอีก“พวกท่านมาทำอันใดที่นี่ ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่าข้าตัดขาดไม่มีญาติผู้
last updateLast Updated : 2025-08-30
Read more
ตอน 6 ลี่หลินฟ้องท่านผู้ตรวจการ
ตอน 6 ลี่หลินฟ้องท่านผู้ตรวจการหลงหยวนเจี๋ยเดินทางมาที่หมู่บ้านเสวียนหนี่ ในแคว้นหยางอัน มาพร้อมบ่าวรับใช้และขุนนาง เขาคือผู้ตรวจการคนใหม่ของที่นี่ เป็นบุตรชายของขุนนางชั้นสูงมีชีวิตที่สุขสบายไม่ต้องเดินทางมาห่างไกลจากเมืองหลวงรับราชการในวังหลวงยังได้ ทว่าการที่เขามาที่นี่เพราะมีเหตุผลบางอย่าง ที่ยังค้างคาใจของเขาไม่จางหายมานับ 9 ปี“ที่นี่อากาศดีจริง ๆ ขอรับคุณชาย ข้าคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่ตามท่านมา" บ่าวรับใช้ที่คอยติดตามคุ้มกันคุณชายของตนตั้งแต่วัยเยาว์จนยามนี้เติบโตเป็นบุรุษรูปงามเต็มวัย“ห้าวอู่ข้าบอกเจ้าแล้วใช่หรือไม่ว่าอย่าเรียกข้าเช่นนี้ ยามนี้ข้าคือผู้ตรวจการต้องเรียกข้าว่าผู้ตรวจการให้ชินเสีย ที่นี่อากาศดีกว่าทุกหมู่บ้านที่ข้าเดินทางมาอยู่อย่างที่เจ้ากล่าวมาจริง ๆ ”“ข้าน้อยไม่เข้าใจท่านผู้ตรวจการเลยการที่ท่านเดินทางไปประจำการอยู่หลายหมู่บ้านในแคว้นนี้เพื่อสิ่งใดกันขอรับ แทนที่จะเลือกรับราชการเป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่ตามนายท่านป่านนี้ชีิวิตของท่านคงสุขสบายกว่านี้”“เพราะใจของข้ามีสิ่งหนึ่งที่ยังค้างคาอยู่ ความรู้สึกผิดละอายใจของข้า ทำให้ข้าเดินทางไปทุกหมู่บ้านเพื่อสะสางความค้างคาใจ
last updateLast Updated : 2025-09-04
Read more
ตอนที่ 7 ในที่สุดข้าก็พบเจ้า
ตอนที่ 7 ในที่สุดข้าก็พบเจ้าหลงหยวนเจี๋ยเดินออกมาสอบถามชาวบ้านถึงสตรีที่มีนามว่าเฉินไป๋อิง จนได้รู้ที่อยู่ของนางทว่าทุกคนกลับดูไม่อยากจะเอ่ยถึงนางเท่าไหร่ บ้างก็ทำสีหน้าท่าทางเหมือนรังเกียจนางอีกด้วย เขาจึงสอบถามเพิ่มเติม เฉินไป๋อิงสตรีนางนี้ตั้งครรภ์ไร้สามี ถูกท่านป้าของนางขับไล่ออกจากเรือนกล่าวหาว่านางแอบคบชู้กับสามีของผู้อื่น เขาเดินทางไปที่เรือนของนางตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้าน อยากรู้อยากเห็นใบหน้าของสตรีนางนี้เต็มทนเมื่อมาถึงเรือนของนางเขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ เรือนไม้หลังน้อยตกแต่งเรือนแปลกประหลาดของใช้มากมายแทบไม่เคยเห็นและคุ้นตา บริเวณรอบเรือนมีทั้งแปลงผักและคอกสัตว์ ความคิดในใจเริ่มตีกันอย่างสับสน นางใช่สตรีชั่วช้าโหดร้ายอย่างชาวบ้านกล่าวจริง ๆ นะหรือครานั้นเองเขาเหลือบสายตาไปเห็นเด็กชายตัวน้อยใบหน้าอ้วนกลมคล้ายซาลาเปาผิวพรรณต่างจากบุตรของชาวบ้านทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เฉิงหงก็เหลือบมาเห็นผู้มาเยือนเช่นกันรีบออกมาต้อนรับเพราะยามนี้ท่านแม่ไม่ได้อยู่ในเรือนกำลังไปตักน้ำในที่ลำธารมาให้วัว"ท่านอา ท่านอามาหาผู้ใดหรือขอรับ หรือว่ามาหาท่านแม่ของข้าเพื่อซื้อผักท่านมาถูกที่แล้ว ทว่ายามนี้ท่าน
last updateLast Updated : 2025-09-04
Read more
ตอนที่ 8 หลงรักท่านเข้าแล้ว
ตอนที่ 8 หลงรักท่านเข้าแล้ว“แม่นางวางใจเถอะต่อจากนี้ข้าจะไม่ให้ทั้งสองมารบกวนท่านอีก วันนี้ข้ามีเรื่องรบกวนท่านเพียงเท่านี้ เฉิงหงอากลับจวนก่อนไว้วันหน้าจะมาหาอีกครั้งพร้อมขนมติดไม้ติดมือ หวังว่าเจ้าจะต้อนรับอานะ”“ได้เลยขอรับ ขอบคุณท่านอาหยวนเจี๋ยที่เข้าใจข้ากับท่านแม่และมอบความยุติธรรมให้เราสองแม่ลูก หากมีท่านอารับตำแหน่งอยู่ที่นี่นาน ๆ ข้าคงอุ่นใจไม่น้อย” เด็กชายยิ้มระเรื่อกล่าวลาทั้งสองคน หยวนเจี๋ยไม่ได้รีบร้อนเข้าหาไป๋อิงทันที เขาอยากตรวจสอบให้แน่ชัดเสียก่อนว่าเรื่องราวของนางเป็นมาเช่นไร ระหว่างทางกลับจวนเขาเงียบขรึมครุ่นคิดเงียบ ๆ ทำให้ห้าวอู่สงสัยเพราะท่าทีที่ไม่เคยเห็นมาก่อน“คุณชายข้าขอถามได้หรือไม่ขอรับ เหตุใดท่านถึงเชื่อคำพูดของเด็กชายนั่น และไม่เอาความแม่นางไป๋อิง ไหนท่านบอกว่าจะหาความเป็นธรรมให้แม่นางลี่หลิน”“ห้าวอู่ข้าพบแล้วเรื่องที่ค้างคาใจของข้ามาเนินนาน ข้าใช้เวลามา 9 ปีเพื่อตามหานาง ยามนี้ข้าพบนางแล้ว เฉินไป๋อิงสตรีที่ข้าเคยล่วงเกินนางเมื่อคราที่ข้าออกเยือนเรือนใต้เท้าสหายสนิทของท่านพ่อ เมื่อ 9 ปีก่อน ใช่นางจริง ๆ ในที่สุดสวรรค์ก็สงสารข้าและเข้าข้างข้าทำให้ข้ามาพบน
last updateLast Updated : 2025-09-04
Read more
ตอนที่ 9 อาหารเย็นแสนอร่อย
ตอนที่ 9 อาหารเย็นแสนอร่อย“อย่ามาล้อเล่นกับข้าเถอะเจ้าค่ะ มาทางไหนจงกลับไปทางนั้น อย่าให้ข้าต้องขับไล่อย่างไร้มารยาท” ไป๋อิงไม่ยอมใจอ่อน ใบหน้าเริ่มบึ้งตึง ห้าวอู่กับเฉิงหงเห็นท่าไม่ดียืมมองทั้งสองอยู่ห่าง ๆ จนเฉิงหงรีบเข้ามาจับมือมารดาของตน“ท่านแม่ ท่านสอนข้าเสมอให้ข้ามีมารยาทยามนี้ท่านผู้ตรวจการมีน้ำใจนำของมากมายมาให้เพราะเอ็นดูข้า ครานี้ท่านแม่ใจเย็นก่อนนะขอรับ ท่านผู้ตรวจการเสมือนผู้มาเยือนเราเป็นเจ้าของเรือนต้องต้อนรับเป็นอย่างดี ท่านอาหยวนเจี๋ยตอนนี้ดวงอาทิตย์ตกดินแล้ว อยู่กินข้าวเย็นกับพวกเราก่อนนะขอรับท่านแม่ของข้าทำอาหารอร่อยมาก ๆ ครั้งนี้ข้าช่วยพูดให้ท่านแม่ใจอ่อน คราหน้าท่านอาผู้ตรวจการต้องทำตามที่ท่านแม่ต้องการนะขอรับ” เฉิงหงช่างเจรจาทำให้ไป๋อิงสงบสติอารมณ์ แม้นางไม่ชอบขี้หน้าแต่การขับไล่ก็ไม่เป็นเรื่องดีเช่นอย่างที่เฉิงหงกล่าว นางจะทำตนไม่มีมารยาทต่อหน้าบุตรชายไม่ได้“เอาเช่นเฉิงหงกล่าวก็แล้วกัน แต่ทว่าคราวหน้าหากไม่มีธุระอันใดท่านอย่ามาที่นี่ตามอำเภอใจนะเจ้าคะ ข้าไม่เคยคิดจะเปิดใจให้ผู้ใดลำพังอยู่กับเฉิงหงชีวิตของข้าก็ถูกชาวบ้านดูแคลนมามากพอแล้ว หากท่านเห็นใจโปรดอย่ามา
last updateLast Updated : 2025-09-04
Read more
ตอนที่ 10 ปากไม่ตรงกับใจ
ตอนที่ 10 ปากไม่ตรงกับใจ“หนักแย่เลยใช่มั้ย ให้ข้าช่วยนะ”“ท่านอา เจอกันแต่เช้าเลยนะขอรับข้ากับท่านแม่กำลังไปขายผักที่ตลาด” เฉิงหงโบกมือให้ดีใจอย่างลืมตัว ทว่าไป๋อิงกลับบึ้งตึงมากกว่าเดิม เมื่อวานนางออกมาขายผักมีสตรีนางหนึ่งเข้ามาถามนางเพราะเห็นว่าเมื่อวันก่อนผู้ตรวจการนำของมากมายไปหานางที่เรือน จึงอยากรู้เรื่องความสัมพันธ์“ของแค่นี้ข้าไม่หนักเลยสักนิดข้าบอกท่านแล้วมิใช่หรือว่าอย่ามาวุ่นวายกับเราสองแม่ลูกอีก” หยวนเจี๋ยยื่นมือไปยกตะกร้าเพื่อช่วยนางถือแต่ทว่าไป๋อิงดึงกลับมาคืนไม่อย่างสุงสิงกับเขาให้เกิดปัญหา“ข้ามิได้วุ่นวายเพียงแค่ผู้ตรวจการผู้นี้มีน้ำใจอยากช่วยเหลือชาวบ้านมันแปลกด้วยหรือ เอามาเถอะให้ข้าช่วยเถอะนะ เฉิงหงอาได้ยินเจ้ากล่าวเมื่อคราวก่อนว่าท่านแม่ของเจ้าบ่นปวดหลังปวดเอว มีอาช่วยเช่นนี้เจ้าว่าเป็นเรื่องดีหรือไม่”“ดีเลยขอรับ ท่านแม่ท่านอาช่วยเหลือนับว่าเป็นเรื่องที่ดีท่านแม่จะได้ไม่หนักเมื่อยามกลับยกตะกร้าเปล่าไปวันนี้ท่านจะได้ไม่ปวดหลังให้ท่านอาช่วยเหลือเถอะนะขอรับ” ไป๋อิงถอนหายใจเฮือกใหญ่ยกตะกร้าผักให้หยวนเจี๋ยโดยปริยาย ก่อนจะบ่นพึมพำ“เข้าข้างกันเข้าไป ข้าเป็นมารดาของเจ
last updateLast Updated : 2025-09-04
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status