LOGINนอนหลับอยู่ดี ๆ ลืมตาอีกทีทะลุมิติมาอยู่ในร่างของแม่หม้ายลูกติดในยุคโบราณซ่ะได้ ในเมื่อสวรรค์ต้องการให้เป็นอย่างนี้ นางจะเป็นมารดาที่ดีและเลี้ยงดูบุตรชายแสนน่ารักผู้นี้ให้เติบโตเอง
View Moreตอนที่ 16 ข้ารักท่านรุ่งเช้าวันต่อมาจิงหยูลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจเมื่อเสียงดังเอะอะโวยวายดังกึกก้องในจวน นางรีบสวมเสื้อคุมเดินออกมาดูนอกห้อง ใบหน้าพลันเปลี่ยนสีเมื่อเห็นทหารมากมายจับกุมทุกคนในจวนรวมถึงท่านแม่ของนางยามนี้“เกิดอะไรขึ้นทำไมทหารถึงเต็มจวนเช่นนี้ ท่านอ๋องท่านอ๋องอยู่ที่ใด”“อย่าได้โวยวายและยอมตามพวกเรามาแต่โดยดี ตอนนี้พวกเจ้าคือกบฏจะถูกประหารทันทีเมื่อพาตัวไปถึงคุกหลวง พวกเจ้าค้นให้ทั่วทั้งจวนอย่าให้มีผู้ใดหลงเหลือและหลบหนีไปได้ นี่คือคำสั่งของฮ่องเต้” เสมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน สมองของจิงหยูขาวโพลนขาไม่มีเรี่ยวแรงทรุดลงกับพื้นร่ำไห้อย่างขาดสติ“ไม่จริงข้าไม่เชื่อ ข้าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น ข้าไม่ได้ทำ” นางกรีดร้องออกมาด้วยความเสียใจเพราะนางไม่คิดว่าท่านอ๋องจะก่อกบฏเรื่องนี้นางไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ แต่ทว่าทหารไม่ได้ฟังคำพูดของนางแม้แต่น้อยจับกุมทุกคนไปยังคุกหลวง ทุบตีนางกับมารดาตลอดทาง เมื่อสองเท้าเดินมาถึงหน้าวังหลวงนางแทบช็อกเมื่อเห็นหัวของอ๋องฉีถูกเสียบประจานอยู่หน้าวังเพื่อข่มขวัญไม่ให้คนที่คิดก่อกบฏกล้าที่จะลงมือ หากผู้ใดต่อต้านราชวงศ์และคิดจะยึดครองบัลลังก์ต้องเป็นเช่
ตอนที่ 15 จับกบฏเฟยหงยังไม่ได้กลับเรือนนางยังคงยืนคอยจิงหยูอยู่หน้าเรือน ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงเท้านางวิ่งออกมา เฟยหงกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะเดินออกมาปะทะหน้ากับจิงหยู“อะไรกัน!! ทำไมถึงได้รีบร้อนวิ่งออกมาจากเรือนของแม่ทัพเช่นนี้ หรือว่าท่านแม่ทัพไม่ให้ความช่วยเหลือ ข้าบอกเจ้าแล้วหากอยากได้ความช่วยเหลือให้ไปหาเหล่าขุนนางที่มีหน้าที่รับฟังความเดือดร้อนของเจ้ามิใช่แม่ทัพ”“หยุดเสียที ท่านพี่ทำอย่างนี้กับท่านแม่ได้อย่างไร ท่านแม่ของข้าไปทำอันใดให้หากท่านต้องการแก้แค้นที่ข้าแย่งอ๋องฉีมา ท่านก็มาลงที่ข้าสิ”“จิงหยูเจ้าคิดมากเกินไปแล้ว ข้านะหรือจะโกรธแค้นที่เจ้าแย่งอ๋องฉีไปจากข้า เปล่าเลยข้าดีใจเสียอีกที่เจ้าแต่งไปเป็นพระชายาอ๋องฉีแทนข้า เพราะตอนนี้ข้าได้พบกับคนรักที่ดีความรักที่ดี ส่วนเรื่องของท่านแม่เจ้าข้าไม่ได้ทำอันใดเลย แต่เป็นนางต่างหากที่ทำตัวเอง นางใช้ความรักความไว้ใจที่ท่านพ่อมีให้หักหลังทำร้ายท่านพ่อ แถมยังสวมเขาให้ท่านพ่อพาบุตรไร้สกุลเข้าเรือนและแอบอ้างว่าเป็นบุตรสาวตระกูลหลิวอีก ช่างน่าสมเพชจริง ๆ โชคดีที่ท่านพ่อของข้าตาสว่างและรู้ทันนางเสียก่อน คราแรกข้าก็นึกโกรธเคืองเจ้าที่กล้า
ตอนที่ 14 ไม่มีอารมณ์ฝั่งด้านจิงหยูนางอาบน้ำแต่งกายกำลังเดินทางออกไปหาแม่ทัพเก่อหลางที่เรือนของเขา มีทางการมาขวางทางนางเอาไว้ก่อนเพื่อแจ้งเรื่องที่ท่านแม่ของนางกำลังได้รับโทษอยู่ตอนนี้“ทูลพระชายากระหม่อมนำสารมาจากกรมยุติธรรมเพื่อแจ้งให้พระชายาได้รับทราบพ่ะย่ะค่ะ” จิงหยูคิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัย เมื่อนางเปิดอ่านสารที่นำมาให้ร่างกายของนางสั่นเทา โยนสารนั้นทิ้งทันที“ไม่จริง ข้าไม่เชื่อจะเป็นอย่างนี้ได้ยังไง ข้าคือบุตรสาวคนรองของตระกูลหลิวมิใช่บุตรของชาวบ้านชั่วไป เรื่องนี้ข้าว่าต้องมีอะไรผิดแปลกไปแน่ ๆ หรือว่าจะเป็นเพราะท่านพี่เฟยหงที่แค้นข้า เรื่องที่ข้าแย่งท่านอ๋องฉี ข้าจะต้องไม่ให้ท่านแม่ของข้าถูกลงโทษ ข้าจะไปหาท่านแม่ทัพเพื่อขอความช่วยเหลือ หากท่านอ๋องรู้เรื่องนี้เข้าคงคิดว่าข้าเป็นเพียงคนธรรมดาต้องหย่ากับข้าและทิ้งข้าแน่ ๆ ” จิงหยูคิดในใจก่อนที่จะสั่งให้สารถีรีบพาตนเองไปที่เรือนของท่านแม่ทัพโดยเร็วที่สุดไม่นานก็มาถึงเรือนแม่ทัพจูเก่อหลางนางรีบขอพบเขาทันที โดยมีทหารของเขาพาเข้าไปด้านใน“ท่านแม่ทัพยามนี้พระชายาท่านอ๋องฉีหย่งอี้ขอพบขอรับ” เสียงทหารดังมาจากด้านนอก ตอนนี้เก่อหลา
ตอนที่ 13 หึงหวงเรือนแม่ทัพจูเก่อหลาง“ท่านแม่ทัพคุณหนูตระกูลหลิวมาขอเข้าพบขอรับ” เพียงได้ยินว่าเฟยหงมาหาเขารีบว่างสิ่งที่ทำอยู่ทันที“ให้นางเข้ามา”“ข้ามารบกวนเวลาของท่านหรือไม่ ?”“ไม่สักนิดข้ากำลังคิดถึงเจ้าอยู่พอดี เสมือนสวรรค์รู้ความรู้สึกของข้า”“ข้ามาหาท่านเพราะมีเรื่องจะแจ้งต่างหาก วันนี้ข้าเจอกับท่านอ๋องฉี ท่านเตรียมการรับมือจากอ๋องฉีกับองค์ชายต้าหลงหรือยังเจ้าคะ อีกเพียงไม่กี่วันแล้วที่ทางนั้นจะลงมือแถมอ๋องฉียังบอกกับข้าอีกว่าอีกไม่นานชีวิตของเขาจะเปลี่ยนไปและขอให้ข้ากลับไปเป็นพระชายา” ไม่ทันที่เฟยหงจะเอ่ยจบเลือดในร่างกายของเก่อหลางพลุ่งพล่านเมื่อได้ยินว่าอ๋องฉีจะมาพาตัวเฟยหงกลับ เขาคว้าตัวนางมาแนบชิดกอดแนบแน่นจนนางได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นแรงตึกตัก“ไม่มีทางที่ข้าจะปล่อยให้เจ้าไปกับอ๋องฉี คราก่อนข้ายอมเพราะเจ้าต้องการเช่นนั้นแต่ยามนี้ข้าจะฟังหัวใจตนเองต่อให้ข้าต้องยกทัพทำสงครามกับอ๋องฉีเพื่อแย่งชิงเจ้าข้าก็ยอม” เฟงหงยิ้มระรื่นดีใจที่เก่อหลางรักนางมากเพียงนี้ มือเรียวสองข้างยกขึ้นแตะเข้าที่ใบหน้าของเก่อหลางเงยหน้าจ้องมองด้วยสายตาอิ่มเอมไปด้วยความสุข“ผู้ใดบอกท่านว่าข้าจะกล


















reviews