สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด

สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด

last update최신 업데이트 : 2026-06-30
작가:  ชงเมิ่ง참여
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
10
3 평가 순위. 3 리뷰
208챕터
14.4K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เยว่จื่อรุ่ย (岳梓睿) ทุ่มเททั้งชีวิตนางกลับได้รับการทรยศเป็นการตอบแทน... หวนคืนกลับมาครั้งนี้ #สตรีเช่นข้าจะไม่เป็นหมากของผู้ใด เพราะบิดาไม่รัก จึงส่งนางแต่งเข้าจวนอ๋องไร้ความสามารถ เพราะพี่ชายไม่ปกป้อง จึงส่งนางเป็นตัวแทนรับคมดาบ เพราะสามีไม่เห็นค่า จึงส่งนางเป็นบรรณาการแลกอำนาจ ชาติก่อนนางเป็นเพียงหมากของผู้อื่น ชาตินี้หวนคืนกลับหมากบนกระดานนางจะเป็นคนคุมเอง

더 보기

1화

ปฐมบท

夫の初恋の人である野村美希(のむら みき)が、鈴木紗良(すずき さら)に車で轢かれたと嘘をついた。

するとその翌日、夫の鈴木英樹(すずき ひでき)と息子二人は、紗良の弟、中川海斗(なかがわ かいと)を巨大な油釜の上に吊るし上げ、生きたまま揚げてやると脅してきた。

紗良は狂ったように駆け寄ったが、ボディーガードに力強く押さえつけられた。

「間違いを認めるか?」スーツをかっちりと着こなし、傍に立つ英樹は冷たい目をしていて、その声はまるで氷のように冷たかった。「もう美希を傷つけるような真似はしないよな?」

「私は轢いてなんかない!」紗良は泣きながらもがく。「英樹!海斗を放して!海斗はまだ18歳で、大学に受かったばかりなの!」

まだ5歳の鈴木真司(すずき しんじ)も腕を組み、冷たい顔で言った。「証拠はそろってるのに、まだ言い訳するの?」

4歳の浩平(すずき こうへい)も頷き、無邪気で残酷な口調で続ける。「ママ、海斗兄ちゃんのことがそんなに大事なら、美希さんを車で轢いたりしちゃだめだよ。美希さんは、僕たちの大事な宝物なんだから」

紗良の心臓がきゅっと締め付けられた。

美希が宝物……じゃあ、自分は?自分は一体、何だというのだろうか?

紗良は英樹を見つめる。長年の夫婦の情に免じて、海斗を許してくれることを願って。

しかし、英樹の冷ややかに紗良を見つめる眼差しは、まるで他人を見るかのようだった。

紗良はふと笑ったが、その目からは涙がぽろぽろとこぼれ落ちた。

そうだったのか……何年経っても、英樹が愛しているのは美希だけだったなんて。

思い出がナイフのように心を抉る。

紗良、英樹、そして美希。3人は幼なじみだった。

紗良はずっと英樹が好きだったが、英樹の目には美希しか映っていなかった。だから紗良は、黙って二人を応援し、英樹の告白の計画を手伝うことさえした。

しかし、英樹が告白するまさにその前日、美希が乗った飛行機が事故に遭い、美希は帰らぬ人となってしまったのだ。

それからというもの、英樹は毎日酒に溺れ、人が変わったように荒れていった。

紗良はそんな英樹のそばに寄り添いただ見守った。英樹が泥酔して意識をなくせば酔い覚ましの薬を飲まし、血を吐いた夜には、一睡もせずに看病した。

ある晩、ひどく酔った英樹は、紗良の手首を掴み、美希の名前を呟きながら、紗良をベッドに押し倒した。

本当は、英樹を突き放すことだってできた。

でも紗良は英樹を心の底から愛していた。だから、替え玉でもいいとさえ、思ってしまったのだ。

翌朝、目が覚めた英樹はシーツの血の跡を見て、長い間黙り込んだ。そして最後に、ぽつりと一言呟く。「責任は取るよ。結婚しよう」

そうして、二人は結婚したのだった。

結婚してから、紗良は必死で英樹に尽くした。

英樹は胃が悪かったので、毎朝早く起きて胃に優しい食べ物を作ったし、英樹が仕事で忙しい時に書類整理を手伝えるよう、必死で勉強した。夜、英樹が悪夢にうなされている時は、一睡もせずに寄り添った。

すると次第に、英樹の紗良を見る目が変わっていった。

英樹も紗良を好きになり始めたようだった。紗良の好きな味を覚えてくれるようになったし、生理の時には自ら温かい飲み物を用意してくれた。眠っている紗良の額に、そっとキスをすることもあった。

やがて、二人の間には真司と浩平が生まれた。

二人の子供は紗良にべったりだった。英樹もいつも笑顔で彼女を抱きしめ、「お疲れ様、紗良」と言ってくれた。

この5年は、紗良の人生で最も幸せな時間だった。

しかし、幸せな日々はある日を境に終わりを告げる。

死んだはずの美希が、突然英樹の前に姿を現したのだ。

その瞬間、英樹の目にぱっと光が灯ったのを紗良は見逃さなかった。

そして紗良をさらに追い込んだのは、息子である真司と浩平までもが、すぐに美希に懐いてしまったことだった。

「美希さんはママよりずっと優しい!

美希さんは一緒に遊んでくれるけど、ママは僕たちのこと叱ってばっかりだもん!

パパ、美希さんが僕たちのママになってくれたらいいのにね」

子供たちがそう言う度に、英樹はただ淡々と紗良に一瞥をくれ、息子の頭を撫でながら「馬鹿なことを言うな」と諭すのだった。

しかし、決して否定はしなかった。

紗良は、まるで自分だけが部外者になった気がしていた。盗み取ったかのような5年間の幸せが、美希が戻ってきたのをきっかけに崩れ落ちていくのを、ただ見ていることしかできなかった。

そして今、彼らはこんなにも残酷な方法で、自分に濡れ衣を着せようとしてる。

「轢いてない!」現実に引き戻さた紗良は、震える声で叫んだ。「英樹!海斗を離して!」

だが、英樹の視線は冷たい。「往生際が悪いようだな。それなら、愛する者を永遠に失う苦しみでも味わえ」

英樹が手を挙げると、ボディーガードがすぐに縄を切った。

「やめてーっ!」

紗良は、縄が切れて英樹の体が熱い油の中へまっすぐに落ちていくのをただ見つめることしかできなかった。

狂ったように前に飛び出そうとしたが、ボディーガードに強く押さえつけられ、絶望の中で叫ぶことしかできない。「英樹!あなたは海斗を殺した!あなたが殺したのよ!」

胸が張り裂けるような痛みに襲われ、紗良は思わず血を吐いた。それを見た真司は、うんざりしたように口を歪める。「もうやめなよ。あれは海斗兄ちゃんじゃなくて、ただの人形。ママ、そんなに大騒ぎすることないじゃない」

浩平もふんと鼻を鳴らした。「そうだよ、ちょっと脅かしただけ。ママが美希さんを傷つけたりするからだよ」

全身の力が抜けた紗良は、地面にどさりと座り込む。心臓が止まるかと思った。

英樹が紗良を見下ろしながら言う。「この感覚を覚えておけ。美希は一度死んだんだ。二度と失うわけにはいかない」

そして、英樹は一息つくと、口調を和らげた。「お前が何を心配しているかは分かっている。だが、お前と結婚した以上、夫として、父親としての責任は果たすから、離婚はしない。だから、これ以上美希を追い出そうとするのはやめろよな」

紗良は震えながら顔を上げる。

もう離婚の準備は進めているのに……

だって、こんなにも美希贔屓の夫も息子も、もういらないから。

そう口を開こうとした時、英樹のスマホが鳴った。

「美希か?」電話に出た英樹の声が途端に優しくなる。「まだ痛むか?分かった、すぐに行くから」

電話を切ると、英樹は紗良に目もくれず、真司と浩平を連れて足早に去っていった。

工場の中に一瞬にして静寂が訪れる。紗良はぽつんと地べたにしゃがみ込み、涙を落とした。

涙を拭い、立ち上がろうとしたその時、スマホが突然震える。

美希からのメッセージだった。

【紗良。実は、あの人形すり替えておいたの。だから今、油釜で揚がっているのは、あなたの本当の弟さんだよ】

紗良は全身の血が凍りつくのを感じた。

油釜によろめきながら近くと、熱気が顔に吹きつけ、目がひりひりと痛む。

油釜の中で揚げられている海斗の体が、肉は焼けただれ、皮膚は黒焦げになり、手足はありえない方向に曲がっていた。ただその両目だけが、紗良をじっと見つめて、固く見開かれている。

「海斗……海斗!」

紗良が夢中で手を伸ばすと、跳ねた熱い油が手に降りかかり、一瞬で水ぶくれができた。

痛みに震えながらも、必死で海斗の手を掴もうとする。しかし海斗はもう声も出せず、ただ唇をかすかに震わせ、「姉さん」と呼ぼうとしているようだった。

絶対に助けるんだ!

ほんのわずかでも望みがあるなら!

紗良は狂ったように海斗を抱き抱え急いでその場を離れると、すぐに震える手で救急車を呼んだ。

全身が震え、涙で視界がにじむ。それでも海斗を必死に抱きしめ、ふらつきながらタクシーを止めた。

「病院まで!急いで、お願いです!」紗良の声はかすれ、もう頭の中は混乱していた。

運転手は血まみれの紗良の姿にぎょっとしたが、アクセルを思い切り踏み込む。

病院の廊下で、紗良は虫の息の海斗を抱いて救急処置室に駆け込んだが、看護師は困った顔で彼女を見つめた。「奥様、先ほど鈴木社長からご命令がありまして……医師は全員、野村さんの治療にあたれと言われました。なので今、弟さんの手術をできる者は誰もいないんです……」

紗良は全身を震わせ、すぐに英樹に電話をかける。

「英樹!お願い……お願いだから、医者を呼んで海斗を助けて!海斗は油釜に落ちたの!もう死んじゃう!」

しかし、電話の向こうの英樹の声は、氷のように冷たかった。「紗良、あれはただの人形だ。なのに、いつまで騒いでるんだよ?」

電話の奥からは、真司と浩平の不満そうな声も聞こえてくる。

「ママって、いつもこうやって我が儘言うよね。

パパ、もう放っておこうよ。美希さんが待ってる」

すると英樹は一方的に電話を切った。

紗良は床に崩れ落ち、絶望的な気持ちで周りの人に助けを求めたが、誰もが彼女を避けていくのだった。

ようやく協力してくれる医師を見つけた時には、海斗の体はすでに冷たくなっていた。

「海斗……海斗!」

紗良は海斗の黒焦げの亡骸をきつく抱きしめ、泣き叫んだ。しかし腕の中の少年が、もう応えることはなかった。

海斗が死んだ。

それも、自分が最も愛した男のその手によって。

……

3日後、墓地にて。

血の気の失せた顔をした紗良は、海斗の墓石の前に立っていた。

この3日間、紗良はまるで抜け殻のように、死亡届を出した後、海斗を火葬し自分の手でその骨を納めた。

その間、英樹と二人の息子は、一度も姿を見せなかった。

紗良は美希のインスタを開く。最新の投稿は、英樹が美希にうどんを食べさせている写真で、こう添えられていた。【どうしても自分で看病するって聞かなくて。本当に、困っちゃう】

その下には、真司と浩平からのコメントがあった。

【美希さん、早く良くなってね!治ったら、一緒に遊園地に行きたいな!】

【美希さんはママよりずっと優しいから、大好きだよ!】

スマホを閉じた紗良の目から、完全に感情が消え失せる。

紗良は墓地を出ると、まず二つのことをした。

一つ目は法律事務所へ行き、離婚に関する書類を作成。

そして二つ目は警察署へ行き、当直の警察を探した。

「こんにちは。この野村美希っていう人を、殺人罪で告訴したいのですが」

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기

리뷰

Pitpimol Pitanilap
Pitpimol Pitanilap
สนุกมากค่ะ
2026-06-06 02:53:04
1
0
AiGame Aigame
AiGame Aigame
มีทั้งหมดกี่ตอน
2026-03-20 15:06:27
1
0
ชงเมิ่ง
ชงเมิ่ง
ฝากติดตาม เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ด้วยนะคะ......
2026-02-02 00:06:45
8
0
208 챕터
บทนำ ชีวิตใหม่
"เป็นแค่บุตรสาวขุนนางต้องโทษ ยังกล้าวางท่าจองหองใส่ข้า! ใครอยู่ข้างนอก ไปเอาแส้ลงทัณฑ์ประจำตระกูลมา!"น้ำเสียงกร้าวระคายหูดังก้องไปทั่วห้องที่ประดับด้วยผ้าแดงมงคล เยว่จื่อรุ่ย ค่อยๆ ปรือตาขึ้นด้วยสติที่พร่าเลือน กลิ่นกำยานหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งทำให้ทำให้ภาพเหตุการณ์สุดท้ายก่อนสิ้นลมชัดเจนขึ้นมา...ไม่ใช่ว่านางถูกจับใส่กรงหมูถ่วงน้ำกลางเมืองอยู่หรอกหรือ? เยว่จื่อรุ่ยสลัดศีรษะเบาๆ ความเย็นยะเยือกของสายน้ำที่เคยบีบคั้นลมหายใจในยามนี้หายไปจนหมดสิ้น รอบตัวกลับกลายเป็นห้องหอที่ตกแต่งด้วยม่านแดงและอักษรมงคล ราวกับสถานที่นี้คือห้องหอของบ่าวสาว หรือว่านางจะตายไปแล้วและตอนนี้กำลังตกอยู่ในห้วงฝันทว่าสติยังไม่ทันแจ่มชัด ความเจ็บปวดราวกับผิวหนังถูกฉีกกระชากก็แผ่ซ่านไปทั่วแผ่นหลังย้ำเตือนว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นเรื่องจริงดวงตาหงส์มองดูปิ่นมุกบนศีรษะที่ตกกระเด็นหลุดร่วงแตกกระจายบนพื้น ก่อนจะตวัดสายตามองไปยังผู้ที่กล้าลงมือฟาดแส้ใส่หลังนางด้วยแววตาดุดัน คิ้วเรียวพลันขมวดแน่นเมื่อภาพที่ปรากฏคือบุรุษแปลกหน้าในชุดสีแดงเข้มซึ่งถูกตัดเย็บด้วยผ้าไหมเนื้อดี ที่ปลายแขนยังปักลายเมฆามงคลด
last update최신 업데이트 : 2026-01-01
더 보기
บทที่ 1 การเปลี่ยนแปลงของคุณหนูเสิ่น
ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางกลับมาเกิดใหม่ในร่างนี้... ผู้ที่เคยรังแกนางและเจ้าของร่างเดิม ก็จงเตรียมตัวรอไว้ให้ดี ชาติใหม่ชีวิตนี้ นางจะสะสางทวงแค้นคืนทีละคนอย่างสาสมแน่นอน"เสิ่นหลี่รุ่ย! หูหนวกหรือไร! ข้าถามเหตุใดไม่ตอบ เอาแต่พึมพำร่ำไห้อยู่ได้"จิ้งเจิ้นเหยาตวาดลั่นพร้อมเหวี่ยงแส้หมายจะสั่งสอนสตรี 'ผู้อ่อนแอ' ตรงหน้าอีกหน ทว่าครั้งนี้ร่างบางที่เคยคุกเข่าอย่างสิ้นหวังและก้มหน้าอย่างจำยอมมาโดยตลอด กลับขยับกายรวดเร็วดุจสายลม และในจังหวะที่ปลายแส้จวนจะถึงตัวคน หญิงสาวก็พลิกกายหลบด้วยท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะหยัดยืนขึ้นเต็มความสูง แววตาที่เคยหม่นแสง เศร้าระทม แปรเปลี่ยนเป็นโชติช่วงร้อนแรง รอบกายคล้ายมีรังสีที่กดข่ม จนแม้แต่จิ้งเจิ้นเหยาก็เผลอกลั้นลมหายใจ ขยับเท้าผงะถอยหลังหนีไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว"สตรีไร้ค่า! เจ้ากล้าหลบหรือ!" จิ้งเจิ้นเหยาที่ตั้งสติได้ ยกมือขึ้นชี้หน้าด่าทอ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยอบอุ่นอ่อนโยนอยู่เป็นนิจ บัดนี้บิดเบี้ยวจนดูน่าหวาดกลัวชวนขยะแขยงราวกับเป็นคนระคน "ดี! ในเมื่อพูดคุยด้วยเหตุผลไม่รู้เรื่อง ก็อย่าหาว่าข้าไร้เมตตา! ใครอยู่ข้างนอกเข้ามาให้หมด”"พูดคุยด้วยเหตุผลหรือ? กา
last update최신 업데이트 : 2026-01-02
더 보기
บทที่ 2 ยื่นข้อเสนอ
"หึ! ก็แค่พวกขี้ขลาดตาขาว ยังกล้าข่มขู่ข้า... ช่างน่าสมเพชจริงๆ"เยว่จื่อรุ่ยทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้กลม หยิบกาน้ำชาขึ้นรินใส่ถ้วย พลางยกขึ้นดื่มด้วยท่าทีผ่อนคลาย หางตาปลายมองสองชายหญิงที่กำลังขยับตัวลุกจากพื้นด้วยแววตาดูแคลน ก่อนจะกวาดมองไปรอบห้องหอที่คล้ายจะหรูหรา แต่เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนกลับพบว่าเป็นเพียงการตกแต่งอย่างฉาบฉวยขอไปทีเท่านั้น“เสิ่นหลี่รุ่ย! ต่อให้เจ้ามีฝีมือการต่อสู้แล้วอย่างไร ตอนนี้เจ้าแต่งให้ข้าแล้ว ในเมื่อเป็นภรรยาก็ต้องเชื่อฟังสามี ข้าขอสั่งให้เจ้าลงนามประทับตราในหนังสือยินยอมเดี๋ยวนี้”จิ้งเจิ้นเหยาตะโกนลั่น ทว่าร่างกายกลับยังสั่นเทา ยืนหลบอยู่เบื้องหลังหลังจี้ม่านม่านอย่างขลาดเขลา เยว่จื่อรุ่ยมองภาพนั้นด้วยความเวทนาเจ้าของร่างเดิมยิ่งนัก ที่ต้องมาจบชีวิตลงด้วยน้ำมือคนไร้ค่าเช่นนี้ แต่ในเมื่อนางมาอยู่ในร่างนี้แล้ว สิ่งที่อีกฝ่ายติดค้างเจ้าของร่างเดิม นางจะทวงคืนให้ทั้งต้นทั้งดอก!“รุ่ยรุ่ยเจ้าไม่ต้องกังวล แม้ม่านม่านจะเป็นภรรยาเท่าเทียมเช่นเดียวกับเจ้า นางเป็นคนรู้ความย่อมไม่ทำให้เจ้าลำบากแน่นอน”เมื่อเห็นว่าการข่มขู่ บีบบังคับไม่ได้ผลจิ้งเจิ้นเหยาก็เปลี่ยนวิธีม
last update최신 업데이트 : 2026-01-02
더 보기
บทที่ 3 ทำข้อตกลง
“ข้ายังพูดไม่จบ...” เยว่จื่อรุ่ยเอ่ยเสียงเย็น หลังจากเก็บตั๋วเงินไว้ในอกเสื้อเรียบร้อยแล้วก็ค่อยๆ ช้อนตาขึ้นมองไปยังคงทั้งสอง“ข้าต้องการเวลาอีกหกเดือน และในช่วงหกเดือนนี้ ข้ายังต้องการเงินเลี้ยงดูอีกเดือนละหนึ่งร้อยตำลึงทอง” “หกเดือน ยังต้องจ่ายเงินเลี้ยงดูให้เจ้าอีกเดือนละหนึ่งร้อยตำลึงทองคำ เสิ่นหลี่รุ่ยเจ้ามันสตรีโลภมาก” จี้ม่านม่านได้ยินคำของหญิงสาวตรงหน้าก็เบิกตากว้างด้วยความโมโห ชี้หน้าโต้กลับในทันที หากแต่เมื่อเหลือบไปเห็นสายตาสงสัยของจิ้งเจิ้นเหยาก็รีบปรับท่าทีกลับมาเป็นสตรีอ่อนแอ บอบบาง เป็นตายนางก็ต้องคว้าตำแหน่งฮูหยินเท่าเทียมตระกูลจิ้งเอาไว้ให้ได้ เพราะแท้จริงแล้วจี้ม่านม่านเป็นบุตรีที่เกิดจากอนุ แม้ภายนอกผู้คนจะเรียกขานนางว่าคุณหนูรอง แต่ลับสายตาของผู้อื่นนางก็มักถูกจี้หว่านหว่าน พี่สาวคนโตที่เกิดจากฮูหยินใหญ่รังแกและดูแคลนอยู่เสมอ ดังนั้นไม่ว่าครั้งนี้ต้องแลกด้วยอะไร นางก็จะไม่ยอมรับสถานะฮูหยินรอง หรือ อนุเด็ดขาด“รุ่ยรุ่ย ข้ากับเจ้ารู้จักกันมาหลายปี เจ้าเป็นคนเช่นไรข้าย่อมรู้ดี หากวันนี้เจ้าต้องการเงิน ข้ายินดีจ่ายเพิ่มให้เจ้าเดี๋ยวนี้เลย ขอเพียงเจ้ายอม...”เยว่จื่อ
last update최신 업데이트 : 2026-01-26
더 보기
บทที่ 4 ร่างกายที่บอบบาง
หลังจากลงนานในหนังสือข้อตกลงหย่าในอีกหกเดือนเสร็จสิ้นแล้ว เยว่จื่อรุ่ยก็เก็บสัญญาฉบับหนึ่งไว้ในอกเสื้อของตนเอง ในขณะที่อีกฉบับส่งให้สองชายหญิงตรงหน้า“เพื่อไม่ให้เป็นที่ขวางหูขวางตาพวกเจ้าสามีภรรยา ข้าจะย้ายออกไปอยู่ที่เรือนเล็กท้ายจวนอย่างสงบ รอจนครบหกเดือนค่อยมาลงนามหย่าตามสัญญา ระหว่างนี้เจ้าก็ดูแลจวนไปก็แล้วกัน” จี้ม่านม่านได้ยินว่าคนตรงหน้ามอบหมายให้ตนดูแลจวนในใจก็ยินดีจนเก็บรอยยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ ทว่ายังไม่ทันพูดอะไรสักคำชายข้างกายก็โต้แย้งเสียงแข็งขึ้นมา“ไม่ได้!” จิ้งเจิ้นเหยาเอ่ยค้านในทันทีในเมื่อวันนี้เสิ่นหลี่รุ่ยไม่ยอมลงนามในหนังสือยินยอมรับจี้ม่านม่านเป็นฮูหยินเท่าเทียบ ดังนั้นนางก็ยังคงมีสถานะเป็นฮูหยินเอกของเขา หากมีข่าวลือแพร่ออกไปว่าเขาที่เพิ่งแต่งภรรยาเอกก็มอบอำนาจดูแลจวนให้ภรรยารอง ภาพลักษณ์บัณฑิตผู้อ่อนโยนและทรงคุณธรรมมีเมตตาของเขาย่อมต้องมัวหมอง ที่สำคัญราชครูเกาอาจจะขุ่นเคืองที่เขาละเลยน้องสาวของเสิ่นหลี่อี้จนถึงขั้นริบคืนตำแหน่งอาจารย์ในสำนักศึกษาหลวงของเขา“ข้าไม่ได้ไร้คุณธรรมถึงเพียงนั้น ในเมื่อตอนนี้เจ้ายังมีสถานะเป็นฮูหยินเอกของข้า หน้าที่ดูแลจวนก็ยังคงเป็นของ
last update최신 업데이트 : 2026-01-26
더 보기
บทที่ 5 คุณหนูที่เปลี่ยนไป
เยว่จื่อรุ่ยขมวดคิ้วเรียวแน่น ขยับตัวถอดเสื้ออีกครั้งด้วยความยากลำบาก แม้จะมีเหลียนฮวาคอยช่วยเหลือทุกอย่างด้วยความใส่ใจ แต่ทุกครั้งที่ผ้าไหมขยับเขยื้อนเสียดสีกับแผลที่กลางหลัง เยว่จื่อรุ่ยก็จะสัมผัสได้ถึงความปวดแสบที่แล่นพล่านดุจผิวหนังกำลังหลุดลอก“อึก...” นางร้องเสียงสั่นในลำคอ พยายามเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ เหลียนฮวาเห็นคุณหนูของตนทรมานถึงเพียงนี้ก็น้ำตาไหลอาบแก้ม ใช้ผ้าสะอาดชุบน้ำอุ่นซับลงบนรอยแส้ยาวที่กลางแผ่นหลังด้วยมือสั่นสะท้าน“เหตุใดคุณชายจิ้งจึงลงมือกับคุณหนูรุนแรงถึงเพียงนี้เล่าเจ้าคะ” เหลียนฮวาพูดพลางเอาผ้าเปื้อนเลือดชุบน้ำบิดเปลี่ยนผืนใหม่ “ไม่ใช่ว่าเขารับปากคุณชายใหญ่ของเราไว้อย่างหนักแน่นหรอกหรือ ว่าจะดูแลท่านเป็นอย่างดี ทำไมเพียงวันแรกของการแต่งงานก็เป็นเช่นนี้แล้ว”เยว่จื่อรุ่ยได้ยินคำของสาวใช้ตัวน้อยก็ยกริมฝีปากที่แตกเพราะแรงขบกัดคลี่ยิ้มบาง พลางเอ่ยเสียงแผ่วเบา“ก็แค่เสียงเห่าของสุนัข เจ้าอย่าได้ยึดติดเลย รีบใส่ยาแล้วปิดแผลเถิด ดึกมากแล้ว”“เจ้าค่ะ คุณหนูท่านอดทนหน่อยนะเจ้าคะ” ปกติแล้วคุณหนูสามกลัวการบาดเจ็บเป็นที่สุด ดังนั้นหลายปีมานี้แม้แต่ล้มสั
last update최신 업데이트 : 2026-01-28
더 보기
บทที่ 6 ความจริงที่ซ่อนเร้น
“นั่นเพราะข้ามีธุระสำคัญต้องไปจัดการ” เยว่จื่อรุ่ยบอกพลางใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำตาที่พวงแก้มของอีกฝ่าย ชีวิตของนางในชาติก่อนพบเจอผู้มากมาย แต่นี่กลับเป็นครั้งแรกที่นางสัมผัสได้ถึงจิตใจอันบริสุทธิและภักดีต่อผู้เป็นนายอย่างแท้จริง“ระหว่างนี้หากมีใครมาถามถึงข้า ให้บอกไปว่า เสิ่นหลี่รุ่ยผู้นี้อับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้คน จึงขังตัวเองอยู่แต่ในเรือนเล็ก ไม่อนุญาตให้ใครพบ เข้าใจหรือไม่”“แต่คุณหนู... หากพวกเขาสงสัยจนบุกเข้ามาล่ะเจ้าคะ?” เหลียนฮวาถามด้วยน้ำเสียงกังวล“หากถูกจับได้จริงๆ ว่าข้าไม่อยู่ที่เรือน ก็ให้บอกว่าข้าเพิ่งออกไปซื้อของ ถ่วงเวลาให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้” แม้จะไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของคุณตรงหน้า ทว่าด้วยฐานะบ่าวเหลียนฮวาย่อมไม่อาจต่อต้าน ทำได้เพียงพยักหน้ายอมรับ และอวยพรคนจากไปให้ปลอดภัย และสุขสงบ“เหลียนฮวาอย่าได้ลืมคำของข้า สิ่งสำคัญที่สุดคือเจ้าต้องรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี รอข้ากลับมา... เข้าใจไหม”“เจ้าค่ะ บ่าวจะรอคุณหนูกลับมา”เยว่จื่อรุ่ยสั่งความเสร็จก็หยิบตัวเงินสิบตำลึงทองออกมาให้เหลียนฮวา จากนั้นก็หยิบผ้ามาอำพลางใบหน้าครึ่งล่าง ก่อนจะเร้นกายหายไปกับความมืดของรัตติกา
last update최신 업데이트 : 2026-01-29
더 보기
บทที่ 7 สร้างตัวตนที่แข็งแกร่ง
เมื่อคิดถึงอดีตฮ่องเต้ไท่หมิง ปลายพู่กันของเยว่จื่อรุ่ยหยุดอยู่ตรงที่ฮ่องเต่น้อยไท่จงซึ่งตอนนี้เพิ่งมีอายุเพียงเก้าปีเท่านั้น ทว่าแม้ว่าฮ่องเต้ชิงหลงจะมีอายุเพียงเก้าปี แต่แคว้นต้าเป่ยกลับแข็งแกร่งไม่น้อยหน้าแปดแคว้นใหญ่เลยสักนิด ทั้งหมดนี้เพราะใต้การปกครองของฮ่องเต้น้อยไท่จงมีท่านอ๋องเก้าซ่งกู้เว่ยเป็นผู้สำเร็จราชการคอยควบคุมดูแลทุกสิ่งแทนนั่งเองแน่นอนว่าแคว้นต้าเป่ยจะยิ่งใหญ่แค่ไหน มีใครเป็นผู้ปกครอง ล้วนไม่ใช่สิ่งที่เยว่จื่อรุ่ยใส่ใจ ชีวิตใหม่นี้ของนางความปรารถนาเดียวก็คือ...ล้างแค้นให้เจ้าของร่างเดิม และหวนกลับไปทวงแค้นให้ตนเองดังนั้นในตอนนี้หมากตัวแรกที่นางจะเริ่มเดินก็คือ... สร้างความแข็งแกร่งให้ตนเอง ทว่าคุณหนูสามเสิ่นผู้นี้อ่อนแอไร้กำลังไม่พอ ยังขาดพันธมิตรที่เอหนุน ดังนั้นหนทางเดียวที่จะสร้างตัวได้ ก็คือกู้คืนสถานะเดิมให้กับตระกูลเสิ่นปลายพู่กันขีดเส้นวงกลมที่ตระกูลเดิมเจ้าของร่าง ต้นกล้าจะเติบโตเป็นไม้ใหญ่ที่แข็งแกร่งได้ ต้องมีดินที่สมบูรณ์คอยหล่อเลี้ยง ดังนั้นแม้นางจะไม่อยากสนใจคนในครอบครัวเสิ่น แต่ก็ต้องยอมรับว่าการมีอยู่ของพวกเขามีประโยชน์ต่อนางไม่น้อยเสิ่นหลี่คัง บิด
last update최신 업데이트 : 2026-01-31
더 보기
บทที่ 8 มิตรภาพก็เหมือนเงินทอง
"ในเมื่อข้ากล้ามอบให้ท่าน ย่อมยอมรับผลที่จะตามมาได้"ริมฝีปากของชายหนุ่มยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แสดงถึงความพึงพอใจ ดวงตาคมภายใต้หมวกผ้าคลุมหน้าจ้องมองผ่านสบตากับหญิงงาม พลางงยกจอกชาขึ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มกังวาน"ในเมื่อแม่นางมั่นใจถึงเพียงนี้ ข้า... เซียวเหิง ย่อมไม่ทำให้ผิดหวัง ขอใช้ชาจอกนี้แทนสุราให้คำมั่น ต่อจากนี้ข้าจะภักดีและเป็นพันธมิตรที่ซื่อตรงต่อท่านอย่างแน่นอน"เยว่จื่อรุ่ยยกจอกชาตอบรับก่อนจะดื่มลงคอพลางส่งยิ้มละมุน"แด่มิตรภาพของเรา""แด่มิตรภาพของเรา"ชายหนุ่มขานรับก่อนจะเก็บของที่หญิงสาวมอบให้แล้วเดินจากไป ดวงตาหวานมองตามแผ่นหลังนั้นพลางหยันยิ้มในใจ... มิตรภาพก็เหมือนเงินทอง หามาได้ง่ายแต่รักษาไว้ได้ยาก ยิ่งเป็นมิตรภาพที่มีผลประโยชน์เป็นตัวขับเคลื่อน ล้วนเป็นเพียงมิตรภาพจอมปลอมที่พร้อมจะพังทลายลงทุกเมื่อ นางไม่ใช่คนโง่ย่อมไม่หลงเชื่อถือในมิตรภาพคำลวงนี้มือเรียวรินชาลงจอกดื่มอีกครา ทว่าสายตากลับพลั้งเผลอเลื่อนมางไปยังมุมด้านในอันเป็นพื้นที่ต้องห้ามของโรงเตี๊ยม จังหวะนั้นเอง สายลมวูบหนึ่งพัดผ่านประตูข้างเข้ามาเบาๆ ส่งผลให้ม่านโปร่งพลางตาที่ใช้กั้นแบ่งสัดส่วนพริ้วไหว เผยให้เห็
last update최신 업데이트 : 2026-01-31
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status