สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด

สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-06-30
Oleh:  ชงเมิ่งTamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
3 Peringkat. 3 Ulasan-ulasan
208Bab
14.8KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เยว่จื่อรุ่ย (岳梓睿) ทุ่มเททั้งชีวิตนางกลับได้รับการทรยศเป็นการตอบแทน... หวนคืนกลับมาครั้งนี้ #สตรีเช่นข้าจะไม่เป็นหมากของผู้ใด เพราะบิดาไม่รัก จึงส่งนางแต่งเข้าจวนอ๋องไร้ความสามารถ เพราะพี่ชายไม่ปกป้อง จึงส่งนางเป็นตัวแทนรับคมดาบ เพราะสามีไม่เห็นค่า จึงส่งนางเป็นบรรณาการแลกอำนาจ ชาติก่อนนางเป็นเพียงหมากของผู้อื่น ชาตินี้หวนคืนกลับหมากบนกระดานนางจะเป็นคนคุมเอง

Lihat lebih banyak

Bab 1

ปฐมบท

Durante nuestros siete años de relación, Jordan Harding me prohibió usar su computadora.

Pero, por una vez, durante un viaje de negocios, olvidó apagarla.

Mientras ordenaba su estudio, vi de reojo la pantalla encendida.

"Jordan, ¿de verdad estás planeando una boda con Molly en Slandsdeca?

"Sí, el matrimonio no será oficial, pero ¿no te preocupa que Eve se vuelva loca cuando se entere?

"Faltan tres días para tu boda con ella aquí.

"¡Entra en razón!"

Tom Bloomfield, el mejor amigo de Jordan, lo confrontó por WhatsApp.

Me aferré al escritorio para sostenerme y, por un instante, pensé que estaba soñando.

Molly Powell fue la novia de Jordan cuando él tenía dieciocho años.

Terminaron poco después por la distancia.

Ya habían pasado ocho años desde entonces.

No tenía sentido que Jordan fuera a celebrar una boda con ella cuando la nuestra estaba a la vuelta de la esquina.

Las venas del dorso de mis manos se marcaron mientras apretaba el borde del escritorio. Mantuve la mirada fija en la pantalla de la computadora, ansiosa por ver la respuesta de Jordan.

No tardó en responder.

"Sí, lo haré. Nunca había estado tan seguro."

"Es una promesa que Molly y yo hicimos cuando teníamos dieciocho años. Es lo único que me ha pedido y tengo que cumplirla.

"En cuanto a Eve..."

Tardó lo que me pareció una eternidad en continuar.

"De todas formas, no se enterará. Solo fingiré que nada de esto pasó."

Miré aquellas palabras sin poder creerlo. Pasó un momento antes de que una sonrisa amarga apareciera en mi rostro.

Lástima.

Yo ya lo sabía.

Acerqué una silla, me senté y, con la mano temblorosa sobre el mouse, fui desplazándome hasta encontrar la conversación de Jordan con Molly.

En los siete años que llevaba con Jordan, nunca supe nada de esto.

Jordan y Molly habían hablado todos los días, sin excepción.

Cuando Molly compartía una foto del gatito que se había encontrado ese día, Jordan respondía: "Es tan lindo como tú".

Si Molly se quejaba del estrés del trabajo y de lo insoportable que era su jefe, Jordan le contestaba con toda seriedad:

"Sentirte estresada significa que estás progresando. No le des tantas vueltas. Estoy aquí contigo."

Una vez, Molly le envió un meme sobre su miedo a la oscuridad durante un apagón en su vecindario. Sin pensarlo dos veces, Jordan respondió:

"Voy para allá."

Ese mismo día, yo estaba retorciéndome de dolor en la cama por los cólicos menstruales.

Jordan salió corriendo sin detenerse siquiera un segundo para traerme unos analgésicos.

Seguí desplazándome por fragmentos de sus conversaciones cotidianas y, detrás de las palabras de Jordan, fui percibiendo la dedicación y el cuidado que tenía con ella.

Pero lo más difícil de asimilar era lo que había ocurrido durante ese último mes.

Jordan y Molly estaban planeando su boda.

Él le preguntó:

"¿Cuál sería el lugar ideal para tu boda? ¿Te gustaría casarte en una montaña nevada o en un jardín al aire libre? Podemos hacer ambas cosas si quieres."

Jordan la bombardeó con fotografías de vestidos de novia de todos los estilos posibles.

"¿Cuál te gusta más? ¿Buscas algo minimalista, de satén o con adornos? Dejé libre toda la tarde. Pasaré por ti a las tres para la prueba."

Se involucró de lleno en cada aspecto de su boda, desde el lugar hasta la elección entre cintas y confeti.

Jordan apenas tenía tiempo para respirar.

En cuanto a nuestra boda, no le importaba si se celebraba en casa o en la ciudad.

Quería que me acompañara a comprar el vestido, pero aseguró que estaba demasiado ocupado y me dijo que escogiera el que quisiera.

Jordan solo echó un vistazo rápido a la lista de invitados que preparé y dio su aprobación. Su respuesta siempre era la misma:

"Tú decide. Lo que elijas me parece bien."

De verdad pensé que Jordan no era de los que se preocupaban por los detalles.

Pero hoy, al encontrar sus conversaciones con Molly, comprendí que estaba equivocada.

Jordan preparó tres presentaciones de PowerPoint diferentes, cada una de veinte diapositivas, para ayudar a Molly a decidir entre un velo y una tiara.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Pitpimol Pitanilap
Pitpimol Pitanilap
สนุกมากค่ะ
2026-06-06 02:53:04
1
0
AiGame Aigame
AiGame Aigame
มีทั้งหมดกี่ตอน
2026-03-20 15:06:27
1
0
ชงเมิ่ง
ชงเมิ่ง
ฝากติดตาม เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ด้วยนะคะ......
2026-02-02 00:06:45
8
0
208 Bab
บทนำ ชีวิตใหม่
"เป็นแค่บุตรสาวขุนนางต้องโทษ ยังกล้าวางท่าจองหองใส่ข้า! ใครอยู่ข้างนอก ไปเอาแส้ลงทัณฑ์ประจำตระกูลมา!"น้ำเสียงกร้าวระคายหูดังก้องไปทั่วห้องที่ประดับด้วยผ้าแดงมงคล เยว่จื่อรุ่ย ค่อยๆ ปรือตาขึ้นด้วยสติที่พร่าเลือน กลิ่นกำยานหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งทำให้ทำให้ภาพเหตุการณ์สุดท้ายก่อนสิ้นลมชัดเจนขึ้นมา...ไม่ใช่ว่านางถูกจับใส่กรงหมูถ่วงน้ำกลางเมืองอยู่หรอกหรือ? เยว่จื่อรุ่ยสลัดศีรษะเบาๆ ความเย็นยะเยือกของสายน้ำที่เคยบีบคั้นลมหายใจในยามนี้หายไปจนหมดสิ้น รอบตัวกลับกลายเป็นห้องหอที่ตกแต่งด้วยม่านแดงและอักษรมงคล ราวกับสถานที่นี้คือห้องหอของบ่าวสาว หรือว่านางจะตายไปแล้วและตอนนี้กำลังตกอยู่ในห้วงฝันทว่าสติยังไม่ทันแจ่มชัด ความเจ็บปวดราวกับผิวหนังถูกฉีกกระชากก็แผ่ซ่านไปทั่วแผ่นหลังย้ำเตือนว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นเรื่องจริงดวงตาหงส์มองดูปิ่นมุกบนศีรษะที่ตกกระเด็นหลุดร่วงแตกกระจายบนพื้น ก่อนจะตวัดสายตามองไปยังผู้ที่กล้าลงมือฟาดแส้ใส่หลังนางด้วยแววตาดุดัน คิ้วเรียวพลันขมวดแน่นเมื่อภาพที่ปรากฏคือบุรุษแปลกหน้าในชุดสีแดงเข้มซึ่งถูกตัดเย็บด้วยผ้าไหมเนื้อดี ที่ปลายแขนยังปักลายเมฆามงคลด
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-01
Baca selengkapnya
บทที่ 1 การเปลี่ยนแปลงของคุณหนูเสิ่น
ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางกลับมาเกิดใหม่ในร่างนี้... ผู้ที่เคยรังแกนางและเจ้าของร่างเดิม ก็จงเตรียมตัวรอไว้ให้ดี ชาติใหม่ชีวิตนี้ นางจะสะสางทวงแค้นคืนทีละคนอย่างสาสมแน่นอน"เสิ่นหลี่รุ่ย! หูหนวกหรือไร! ข้าถามเหตุใดไม่ตอบ เอาแต่พึมพำร่ำไห้อยู่ได้"จิ้งเจิ้นเหยาตวาดลั่นพร้อมเหวี่ยงแส้หมายจะสั่งสอนสตรี 'ผู้อ่อนแอ' ตรงหน้าอีกหน ทว่าครั้งนี้ร่างบางที่เคยคุกเข่าอย่างสิ้นหวังและก้มหน้าอย่างจำยอมมาโดยตลอด กลับขยับกายรวดเร็วดุจสายลม และในจังหวะที่ปลายแส้จวนจะถึงตัวคน หญิงสาวก็พลิกกายหลบด้วยท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะหยัดยืนขึ้นเต็มความสูง แววตาที่เคยหม่นแสง เศร้าระทม แปรเปลี่ยนเป็นโชติช่วงร้อนแรง รอบกายคล้ายมีรังสีที่กดข่ม จนแม้แต่จิ้งเจิ้นเหยาก็เผลอกลั้นลมหายใจ ขยับเท้าผงะถอยหลังหนีไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว"สตรีไร้ค่า! เจ้ากล้าหลบหรือ!" จิ้งเจิ้นเหยาที่ตั้งสติได้ ยกมือขึ้นชี้หน้าด่าทอ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยอบอุ่นอ่อนโยนอยู่เป็นนิจ บัดนี้บิดเบี้ยวจนดูน่าหวาดกลัวชวนขยะแขยงราวกับเป็นคนระคน "ดี! ในเมื่อพูดคุยด้วยเหตุผลไม่รู้เรื่อง ก็อย่าหาว่าข้าไร้เมตตา! ใครอยู่ข้างนอกเข้ามาให้หมด”"พูดคุยด้วยเหตุผลหรือ? กา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-02
Baca selengkapnya
บทที่ 2 ยื่นข้อเสนอ
"หึ! ก็แค่พวกขี้ขลาดตาขาว ยังกล้าข่มขู่ข้า... ช่างน่าสมเพชจริงๆ"เยว่จื่อรุ่ยทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้กลม หยิบกาน้ำชาขึ้นรินใส่ถ้วย พลางยกขึ้นดื่มด้วยท่าทีผ่อนคลาย หางตาปลายมองสองชายหญิงที่กำลังขยับตัวลุกจากพื้นด้วยแววตาดูแคลน ก่อนจะกวาดมองไปรอบห้องหอที่คล้ายจะหรูหรา แต่เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนกลับพบว่าเป็นเพียงการตกแต่งอย่างฉาบฉวยขอไปทีเท่านั้น“เสิ่นหลี่รุ่ย! ต่อให้เจ้ามีฝีมือการต่อสู้แล้วอย่างไร ตอนนี้เจ้าแต่งให้ข้าแล้ว ในเมื่อเป็นภรรยาก็ต้องเชื่อฟังสามี ข้าขอสั่งให้เจ้าลงนามประทับตราในหนังสือยินยอมเดี๋ยวนี้”จิ้งเจิ้นเหยาตะโกนลั่น ทว่าร่างกายกลับยังสั่นเทา ยืนหลบอยู่เบื้องหลังหลังจี้ม่านม่านอย่างขลาดเขลา เยว่จื่อรุ่ยมองภาพนั้นด้วยความเวทนาเจ้าของร่างเดิมยิ่งนัก ที่ต้องมาจบชีวิตลงด้วยน้ำมือคนไร้ค่าเช่นนี้ แต่ในเมื่อนางมาอยู่ในร่างนี้แล้ว สิ่งที่อีกฝ่ายติดค้างเจ้าของร่างเดิม นางจะทวงคืนให้ทั้งต้นทั้งดอก!“รุ่ยรุ่ยเจ้าไม่ต้องกังวล แม้ม่านม่านจะเป็นภรรยาเท่าเทียมเช่นเดียวกับเจ้า นางเป็นคนรู้ความย่อมไม่ทำให้เจ้าลำบากแน่นอน”เมื่อเห็นว่าการข่มขู่ บีบบังคับไม่ได้ผลจิ้งเจิ้นเหยาก็เปลี่ยนวิธีม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-02
Baca selengkapnya
บทที่ 3 ทำข้อตกลง
“ข้ายังพูดไม่จบ...” เยว่จื่อรุ่ยเอ่ยเสียงเย็น หลังจากเก็บตั๋วเงินไว้ในอกเสื้อเรียบร้อยแล้วก็ค่อยๆ ช้อนตาขึ้นมองไปยังคงทั้งสอง“ข้าต้องการเวลาอีกหกเดือน และในช่วงหกเดือนนี้ ข้ายังต้องการเงินเลี้ยงดูอีกเดือนละหนึ่งร้อยตำลึงทอง” “หกเดือน ยังต้องจ่ายเงินเลี้ยงดูให้เจ้าอีกเดือนละหนึ่งร้อยตำลึงทองคำ เสิ่นหลี่รุ่ยเจ้ามันสตรีโลภมาก” จี้ม่านม่านได้ยินคำของหญิงสาวตรงหน้าก็เบิกตากว้างด้วยความโมโห ชี้หน้าโต้กลับในทันที หากแต่เมื่อเหลือบไปเห็นสายตาสงสัยของจิ้งเจิ้นเหยาก็รีบปรับท่าทีกลับมาเป็นสตรีอ่อนแอ บอบบาง เป็นตายนางก็ต้องคว้าตำแหน่งฮูหยินเท่าเทียมตระกูลจิ้งเอาไว้ให้ได้ เพราะแท้จริงแล้วจี้ม่านม่านเป็นบุตรีที่เกิดจากอนุ แม้ภายนอกผู้คนจะเรียกขานนางว่าคุณหนูรอง แต่ลับสายตาของผู้อื่นนางก็มักถูกจี้หว่านหว่าน พี่สาวคนโตที่เกิดจากฮูหยินใหญ่รังแกและดูแคลนอยู่เสมอ ดังนั้นไม่ว่าครั้งนี้ต้องแลกด้วยอะไร นางก็จะไม่ยอมรับสถานะฮูหยินรอง หรือ อนุเด็ดขาด“รุ่ยรุ่ย ข้ากับเจ้ารู้จักกันมาหลายปี เจ้าเป็นคนเช่นไรข้าย่อมรู้ดี หากวันนี้เจ้าต้องการเงิน ข้ายินดีจ่ายเพิ่มให้เจ้าเดี๋ยวนี้เลย ขอเพียงเจ้ายอม...”เยว่จื่อ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-26
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ร่างกายที่บอบบาง
หลังจากลงนานในหนังสือข้อตกลงหย่าในอีกหกเดือนเสร็จสิ้นแล้ว เยว่จื่อรุ่ยก็เก็บสัญญาฉบับหนึ่งไว้ในอกเสื้อของตนเอง ในขณะที่อีกฉบับส่งให้สองชายหญิงตรงหน้า“เพื่อไม่ให้เป็นที่ขวางหูขวางตาพวกเจ้าสามีภรรยา ข้าจะย้ายออกไปอยู่ที่เรือนเล็กท้ายจวนอย่างสงบ รอจนครบหกเดือนค่อยมาลงนามหย่าตามสัญญา ระหว่างนี้เจ้าก็ดูแลจวนไปก็แล้วกัน” จี้ม่านม่านได้ยินว่าคนตรงหน้ามอบหมายให้ตนดูแลจวนในใจก็ยินดีจนเก็บรอยยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ ทว่ายังไม่ทันพูดอะไรสักคำชายข้างกายก็โต้แย้งเสียงแข็งขึ้นมา“ไม่ได้!” จิ้งเจิ้นเหยาเอ่ยค้านในทันทีในเมื่อวันนี้เสิ่นหลี่รุ่ยไม่ยอมลงนามในหนังสือยินยอมรับจี้ม่านม่านเป็นฮูหยินเท่าเทียบ ดังนั้นนางก็ยังคงมีสถานะเป็นฮูหยินเอกของเขา หากมีข่าวลือแพร่ออกไปว่าเขาที่เพิ่งแต่งภรรยาเอกก็มอบอำนาจดูแลจวนให้ภรรยารอง ภาพลักษณ์บัณฑิตผู้อ่อนโยนและทรงคุณธรรมมีเมตตาของเขาย่อมต้องมัวหมอง ที่สำคัญราชครูเกาอาจจะขุ่นเคืองที่เขาละเลยน้องสาวของเสิ่นหลี่อี้จนถึงขั้นริบคืนตำแหน่งอาจารย์ในสำนักศึกษาหลวงของเขา“ข้าไม่ได้ไร้คุณธรรมถึงเพียงนั้น ในเมื่อตอนนี้เจ้ายังมีสถานะเป็นฮูหยินเอกของข้า หน้าที่ดูแลจวนก็ยังคงเป็นของ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-26
Baca selengkapnya
บทที่ 5 คุณหนูที่เปลี่ยนไป
เยว่จื่อรุ่ยขมวดคิ้วเรียวแน่น ขยับตัวถอดเสื้ออีกครั้งด้วยความยากลำบาก แม้จะมีเหลียนฮวาคอยช่วยเหลือทุกอย่างด้วยความใส่ใจ แต่ทุกครั้งที่ผ้าไหมขยับเขยื้อนเสียดสีกับแผลที่กลางหลัง เยว่จื่อรุ่ยก็จะสัมผัสได้ถึงความปวดแสบที่แล่นพล่านดุจผิวหนังกำลังหลุดลอก“อึก...” นางร้องเสียงสั่นในลำคอ พยายามเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ เหลียนฮวาเห็นคุณหนูของตนทรมานถึงเพียงนี้ก็น้ำตาไหลอาบแก้ม ใช้ผ้าสะอาดชุบน้ำอุ่นซับลงบนรอยแส้ยาวที่กลางแผ่นหลังด้วยมือสั่นสะท้าน“เหตุใดคุณชายจิ้งจึงลงมือกับคุณหนูรุนแรงถึงเพียงนี้เล่าเจ้าคะ” เหลียนฮวาพูดพลางเอาผ้าเปื้อนเลือดชุบน้ำบิดเปลี่ยนผืนใหม่ “ไม่ใช่ว่าเขารับปากคุณชายใหญ่ของเราไว้อย่างหนักแน่นหรอกหรือ ว่าจะดูแลท่านเป็นอย่างดี ทำไมเพียงวันแรกของการแต่งงานก็เป็นเช่นนี้แล้ว”เยว่จื่อรุ่ยได้ยินคำของสาวใช้ตัวน้อยก็ยกริมฝีปากที่แตกเพราะแรงขบกัดคลี่ยิ้มบาง พลางเอ่ยเสียงแผ่วเบา“ก็แค่เสียงเห่าของสุนัข เจ้าอย่าได้ยึดติดเลย รีบใส่ยาแล้วปิดแผลเถิด ดึกมากแล้ว”“เจ้าค่ะ คุณหนูท่านอดทนหน่อยนะเจ้าคะ” ปกติแล้วคุณหนูสามกลัวการบาดเจ็บเป็นที่สุด ดังนั้นหลายปีมานี้แม้แต่ล้มสั
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-28
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ความจริงที่ซ่อนเร้น
“นั่นเพราะข้ามีธุระสำคัญต้องไปจัดการ” เยว่จื่อรุ่ยบอกพลางใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำตาที่พวงแก้มของอีกฝ่าย ชีวิตของนางในชาติก่อนพบเจอผู้มากมาย แต่นี่กลับเป็นครั้งแรกที่นางสัมผัสได้ถึงจิตใจอันบริสุทธิและภักดีต่อผู้เป็นนายอย่างแท้จริง“ระหว่างนี้หากมีใครมาถามถึงข้า ให้บอกไปว่า เสิ่นหลี่รุ่ยผู้นี้อับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้คน จึงขังตัวเองอยู่แต่ในเรือนเล็ก ไม่อนุญาตให้ใครพบ เข้าใจหรือไม่”“แต่คุณหนู... หากพวกเขาสงสัยจนบุกเข้ามาล่ะเจ้าคะ?” เหลียนฮวาถามด้วยน้ำเสียงกังวล“หากถูกจับได้จริงๆ ว่าข้าไม่อยู่ที่เรือน ก็ให้บอกว่าข้าเพิ่งออกไปซื้อของ ถ่วงเวลาให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้” แม้จะไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของคุณตรงหน้า ทว่าด้วยฐานะบ่าวเหลียนฮวาย่อมไม่อาจต่อต้าน ทำได้เพียงพยักหน้ายอมรับ และอวยพรคนจากไปให้ปลอดภัย และสุขสงบ“เหลียนฮวาอย่าได้ลืมคำของข้า สิ่งสำคัญที่สุดคือเจ้าต้องรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี รอข้ากลับมา... เข้าใจไหม”“เจ้าค่ะ บ่าวจะรอคุณหนูกลับมา”เยว่จื่อรุ่ยสั่งความเสร็จก็หยิบตัวเงินสิบตำลึงทองออกมาให้เหลียนฮวา จากนั้นก็หยิบผ้ามาอำพลางใบหน้าครึ่งล่าง ก่อนจะเร้นกายหายไปกับความมืดของรัตติกา
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-29
Baca selengkapnya
บทที่ 7 สร้างตัวตนที่แข็งแกร่ง
เมื่อคิดถึงอดีตฮ่องเต้ไท่หมิง ปลายพู่กันของเยว่จื่อรุ่ยหยุดอยู่ตรงที่ฮ่องเต่น้อยไท่จงซึ่งตอนนี้เพิ่งมีอายุเพียงเก้าปีเท่านั้น ทว่าแม้ว่าฮ่องเต้ชิงหลงจะมีอายุเพียงเก้าปี แต่แคว้นต้าเป่ยกลับแข็งแกร่งไม่น้อยหน้าแปดแคว้นใหญ่เลยสักนิด ทั้งหมดนี้เพราะใต้การปกครองของฮ่องเต้น้อยไท่จงมีท่านอ๋องเก้าซ่งกู้เว่ยเป็นผู้สำเร็จราชการคอยควบคุมดูแลทุกสิ่งแทนนั่งเองแน่นอนว่าแคว้นต้าเป่ยจะยิ่งใหญ่แค่ไหน มีใครเป็นผู้ปกครอง ล้วนไม่ใช่สิ่งที่เยว่จื่อรุ่ยใส่ใจ ชีวิตใหม่นี้ของนางความปรารถนาเดียวก็คือ...ล้างแค้นให้เจ้าของร่างเดิม และหวนกลับไปทวงแค้นให้ตนเองดังนั้นในตอนนี้หมากตัวแรกที่นางจะเริ่มเดินก็คือ... สร้างความแข็งแกร่งให้ตนเอง ทว่าคุณหนูสามเสิ่นผู้นี้อ่อนแอไร้กำลังไม่พอ ยังขาดพันธมิตรที่เอหนุน ดังนั้นหนทางเดียวที่จะสร้างตัวได้ ก็คือกู้คืนสถานะเดิมให้กับตระกูลเสิ่นปลายพู่กันขีดเส้นวงกลมที่ตระกูลเดิมเจ้าของร่าง ต้นกล้าจะเติบโตเป็นไม้ใหญ่ที่แข็งแกร่งได้ ต้องมีดินที่สมบูรณ์คอยหล่อเลี้ยง ดังนั้นแม้นางจะไม่อยากสนใจคนในครอบครัวเสิ่น แต่ก็ต้องยอมรับว่าการมีอยู่ของพวกเขามีประโยชน์ต่อนางไม่น้อยเสิ่นหลี่คัง บิด
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-31
Baca selengkapnya
บทที่ 8 มิตรภาพก็เหมือนเงินทอง
"ในเมื่อข้ากล้ามอบให้ท่าน ย่อมยอมรับผลที่จะตามมาได้"ริมฝีปากของชายหนุ่มยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แสดงถึงความพึงพอใจ ดวงตาคมภายใต้หมวกผ้าคลุมหน้าจ้องมองผ่านสบตากับหญิงงาม พลางงยกจอกชาขึ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มกังวาน"ในเมื่อแม่นางมั่นใจถึงเพียงนี้ ข้า... เซียวเหิง ย่อมไม่ทำให้ผิดหวัง ขอใช้ชาจอกนี้แทนสุราให้คำมั่น ต่อจากนี้ข้าจะภักดีและเป็นพันธมิตรที่ซื่อตรงต่อท่านอย่างแน่นอน"เยว่จื่อรุ่ยยกจอกชาตอบรับก่อนจะดื่มลงคอพลางส่งยิ้มละมุน"แด่มิตรภาพของเรา""แด่มิตรภาพของเรา"ชายหนุ่มขานรับก่อนจะเก็บของที่หญิงสาวมอบให้แล้วเดินจากไป ดวงตาหวานมองตามแผ่นหลังนั้นพลางหยันยิ้มในใจ... มิตรภาพก็เหมือนเงินทอง หามาได้ง่ายแต่รักษาไว้ได้ยาก ยิ่งเป็นมิตรภาพที่มีผลประโยชน์เป็นตัวขับเคลื่อน ล้วนเป็นเพียงมิตรภาพจอมปลอมที่พร้อมจะพังทลายลงทุกเมื่อ นางไม่ใช่คนโง่ย่อมไม่หลงเชื่อถือในมิตรภาพคำลวงนี้มือเรียวรินชาลงจอกดื่มอีกครา ทว่าสายตากลับพลั้งเผลอเลื่อนมางไปยังมุมด้านในอันเป็นพื้นที่ต้องห้ามของโรงเตี๊ยม จังหวะนั้นเอง สายลมวูบหนึ่งพัดผ่านประตูข้างเข้ามาเบาๆ ส่งผลให้ม่านโปร่งพลางตาที่ใช้กั้นแบ่งสัดส่วนพริ้วไหว เผยให้เห็
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-31
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status