สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด

สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด

last update最終更新日 : 2026-03-12
作家:  ชงเมิ่งたった今更新されました
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 評価. 1 レビュー
37チャプター
1.4Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

นางเอกเก่ง

ฉลาด

พระชายา

เกิดใหม่

เยว่จื่อรุ่ย (岳梓睿) ทุ่มเททั้งชีวิตนางกลับได้รับการทรยศเป็นการตอบแทน... หวนคืนกลับมาครั้งนี้ #สตรีเช่นข้าจะไม่เป็นหมากของผู้ใด เพราะบิดาไม่รัก จึงส่งนางแต่งเข้าจวนอ๋องไร้ความสามารถ เพราะพี่ชายไม่ปกป้อง จึงส่งนางเป็นตัวแทนรับคมดาบ เพราะสามีไม่เห็นค่า จึงส่งนางเป็นบรรณาการแลกอำนาจ ชาติก่อนนางเป็นเพียงหมากของผู้อื่น ชาตินี้หวนคืนกลับหมากบนกระดานนางจะเป็นคนคุมเอง

もっと見る

第1話

บทนำ ชีวิตใหม่

"เป็นแค่บุตรสาวขุนนางต้องโทษ ยังกล้าวางท่าจองหองใส่ข้า! ใครอยู่ข้างนอก ไปเอาแส้ลงทัณฑ์ประจำตระกูลมา!"

น้ำเสียงกร้าวระคายหูดังก้องไปทั่วห้องที่ประดับด้วยผ้าแดงมงคล  เยว่จื่อรุ่ย ค่อยๆ ปรือตาขึ้นด้วยสติที่พร่าเลือน กลิ่นกำยานหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งทำให้ทำให้ภาพเหตุการณ์สุดท้ายก่อนสิ้นลมชัดเจนขึ้นมา...

ไม่ใช่ว่านางถูกจับใส่กรงหมูถ่วงน้ำกลางเมืองอยู่หรอกหรือ?

เยว่จื่อรุ่ยสลัดศีรษะเบาๆ ความเย็นยะเยือกของสายน้ำที่เคยบีบคั้นลมหายใจในยามนี้หายไปจนหมดสิ้น รอบตัวกลับกลายเป็นห้องหอที่ตกแต่งด้วยม่านแดงและอักษรมงคล ราวกับสถานที่นี้คือห้องหอของบ่าวสาว หรือว่านางจะตายไปแล้วและตอนนี้กำลังตกอยู่ในห้วงฝัน

ทว่าสติยังไม่ทันแจ่มชัด ความเจ็บปวดราวกับผิวหนังถูกฉีกกระชากก็แผ่ซ่านไปทั่วแผ่นหลังย้ำเตือนว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นเรื่องจริง

ดวงตาหงส์มองดูปิ่นมุกบนศีรษะที่ตกกระเด็นหลุดร่วงแตกกระจายบนพื้น ก่อนจะตวัดสายตามองไปยังผู้ที่กล้าลงมือฟาดแส้ใส่หลังนางด้วยแววตาดุดัน คิ้วเรียวพลันขมวดแน่นเมื่อภาพที่ปรากฏคือบุรุษแปลกหน้าในชุดสีแดงเข้มซึ่งถูกตัดเย็บด้วยผ้าไหมเนื้อดี ที่ปลายแขนยังปักลายเมฆามงคลด้วยดิ้นทอง ให้ความสูงส่งสง่างาม ตรงข้ามกับกิริยาต่ำช้าของชายที่สวมใส่ คิ้วเรียวขมวดแน่นมากขึ้นพลางนึกในใจ... ชายผู้นี้คือใครกัน!

"เสิ่นหลี่รุ่ย! จ้องหน้าข้าเช่นนี้ ยังไม่ยินยอมลงนามอีกใช่หรือไม่!"

สิ้นคำแส้ในมือหนาก็สะบัดฟาดลงบนแผ่นหลังบอบบางอีกครั้ง เยว่จื่อรุ่ยขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน ไม่ใช่เพราะความเจ็บปวด แต่นางกำลังสับสนกับนามที่เขาเรียกขานตน  เสิ่นหลี่รุ่ย คือใครกัน พลันภาพที่นางไม่เคยพบพานก็หลั่งไหลเข้ามาในห้วงความทรงจำราวกับน้ำป่าที่ไหลหลากในยามวัสสานฤดู

ที่แท้... 'เสิ่นหลี่รุ่ย' ที่อีกฝ่ายเรียกขานก็คือคุณหนูสามตระกูลเสิ่นผู้มีชะตากรรมแสนอาภัพ เพราะบิดาและพี่ชายคนรองถูกใส่ความข้อหารับสินบน ทำให้คนทั้งตระกูลถูกเนรเทศสู่ชายแดนใต้ เพื่อไม่ให้ผู้เป็นน้องสาวต้องลำบากพี่ชายคนโตของเสิ่นหลี่รุ่ย ถึงกับยอมละทิ้งศักดิ์ศรีคุกเข่าขอร้องอดีตราชครูเกาถึงสามวันสามคืน และใช้คุณงามความดีของตนทั้งหมด อ้อนวอนราชครูเกาขอตำแหน่งอาจารย์แห่งสำนักศึกษาหลวงให้สหายสนิทอย่าง จิ้งเจิ้นเหยา เพื่อแลกกับการที่อีกฝ่ายจะรับน้องสาวเขาแต่งเข้าเป็นฮูหยินเอก

ทว่าในวันที่ครอบครัวตระกูลเสิ่นต้องเดินเท้าออกจากประตูเมืองด้วยความอดสูเสิ่นหลี่รุ่ยที่สวมชุดมงคลสีแดงชาด ปักลายโบตั๋นอันประณีตเข้าสู่พิธีแต่งงาน กลับถูกสามีใจทรามจิ้งเจิ้นเหยารับ จี้ม่านม่าน อดีตคู่หมั้นของพี่ชายนางเข้ามาเป็น 'อนุ' ในวันเดียวกัน หลังเสร็จสิ้นพิธียังบังคับให้ร่างเดิมลงชื่อประทับตรายินยอมยกให้จี้ม่านม่านเป็น 'ภรรยาเท่าเทียม'

"เสิ่นหลี่รุ่ย! ข้าให้โอกาสเจ้าครั้งสุดท้าย ประทับลายนิ้วมือลงในหนังสือยินยอมเสีย! เขียนลงไปว่าเจ้ามีน้ำใจกว้างขวาง สงสารที่ม่านม่าน ไร้ที่พึ่งพิง จึงขอให้ข้ารับนางมาเป็นภรรยาเท่าเทียม เพื่อช่วยดูแลอดีตคู่หมั้นของพี่ชายเจ้า!"

เสียงตวาดของจิ้งเจิ้นเหยาเรียกสติของเยว่จื่อรุ่ยให้กลับมายังปัจจุบัน นางเหลือบมองไปชายหนุ่มตรงหน้าแล้วแค่นยิ้มเย็นชา...

ช่างเป็นบุรุษหน้าหนา ไร้อายนัก! เพราะกลัวว่าหากข่าวเรื่องเขารับเมียน้อยในวันแต่งงานหลุดรอดออกไป ชื่อเสียงบัณฑิตผู้มีคุณธรรมของเขาจะมัวหมอง และกลัวว่านางจะไปร้องเรียนต่อทางการจนเขาเสียตำแหน่งที่เพิ่งได้มา จึงบังคับให้นางลงนามเป็นหลักฐานว่า 'ยินยอมเอง' เพื่อใช้เป็นเกราะคุ้มกันตนเองในภายหลัง

ดวงตากลมเหลือบมองไปทางสตรีในชุดสีชมพูหรูหรา ใบหน้าอ่อนหวาน ท่วงท่าอ่อนช้อยบอบบาง ชวนให้ผู้พบเห็นอยากทะนุถนอมปกป้อง ทว่าแววตากลับฉายความริษยาอย่างปิดไม่มิด

ช่างเป็นสตรีแพศยาจริงๆ ไม่เพียงหักหลังพี่ชายเจ้าของร่างเดิมในยามตกยาก ยังแต่งเข้าจวนตระกูลจิ้ง แย่งชิงสามี ยึดครองสถานะ กดข่มทรมานเจ้าของร่างเดิมอย่างไร้ไมตรีอีกด้วย

คิดมาถึงตรงนี้ในใจของเยว่จื่อรุ่ยรู้สึกปวดหนึบ ชัดเจนถึงความรู้สึกคับแค้นใจของเสิ่นหลี่รุ่ยผู้เป็นเจ้าของร่างเดิม

ชีวิตนี้ของข้าเจ็บปวดเกินทน ฝากท่านช่วยทวงคืนความเป็นธรรมให้แก่ข้าด้วย’ เสียงแผ่วเบาจากก้นบึ้งของดวงจิตเดิมสะท้อนขึ้นมา เยว่จื่อรุ่ยรับรู้ได้ในทันทีว่าคือข้อความที่เจ้าของร่างเดิมต้องการบอกกล่าวกับนาง จึงตอบรับในใจอย่างหนักแน่น...

“เจ้าไม่ต้องกังวล ความคับแค้นใจที่เจ้าได้รับ ข้าจะทวงคืนให้เป็นทบทวี”!

หลังตอบรับคำของเจ้าของร่างเดิม ในอกของเยว่จื่อรุ่ยก็รู้สึกปลอดโปร่ง ชัดเจนว่าอีกฝ่ายปล่อยวางและจากไปแล้ว ดวงตาของเยว่จื่อรุ่ยฉายแววอ่อนโยนชั่วครู่ ก่อนจะค่อยๆ ช้อนขึ้นจดจ้องสองชายหญิงตรงหน้า... ดูเหมือนว่าหลังจากที่นางสิ้นใจตายภายใต้แม่น้ำอันเย็นยะเยือกแล้ว สวรรค์จะสงสารชะตากรรมของนาง จึงให้โอกาส 'ยืมร่างคืนวิญญาณ'  เกิดใหม่เป็นเสิ่นหลี่รุ่ย ที่ตายไปเพราะความคับแค้นใจ

ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางกลับมาเกิดใหม่ในร่างนี้... ผู้ที่เคยรังแกนางและเจ้าของร่างเดิม ก็จงเตรียมตัวรอไว้ให้ดี ชาติใหม่ชีวิตนี้ นางจะสะสางทวงแค้นคืนทีละคนอย่างสาสมแน่นอน

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

ชงเมิ่ง
ชงเมิ่ง
ฝากติดตาม เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ด้วยนะคะ......
2026-02-02 00:06:45
2
0
37 チャプター
บทนำ ชีวิตใหม่
"เป็นแค่บุตรสาวขุนนางต้องโทษ ยังกล้าวางท่าจองหองใส่ข้า! ใครอยู่ข้างนอก ไปเอาแส้ลงทัณฑ์ประจำตระกูลมา!"น้ำเสียงกร้าวระคายหูดังก้องไปทั่วห้องที่ประดับด้วยผ้าแดงมงคล เยว่จื่อรุ่ย ค่อยๆ ปรือตาขึ้นด้วยสติที่พร่าเลือน กลิ่นกำยานหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งทำให้ทำให้ภาพเหตุการณ์สุดท้ายก่อนสิ้นลมชัดเจนขึ้นมา...ไม่ใช่ว่านางถูกจับใส่กรงหมูถ่วงน้ำกลางเมืองอยู่หรอกหรือ? เยว่จื่อรุ่ยสลัดศีรษะเบาๆ ความเย็นยะเยือกของสายน้ำที่เคยบีบคั้นลมหายใจในยามนี้หายไปจนหมดสิ้น รอบตัวกลับกลายเป็นห้องหอที่ตกแต่งด้วยม่านแดงและอักษรมงคล ราวกับสถานที่นี้คือห้องหอของบ่าวสาว หรือว่านางจะตายไปแล้วและตอนนี้กำลังตกอยู่ในห้วงฝันทว่าสติยังไม่ทันแจ่มชัด ความเจ็บปวดราวกับผิวหนังถูกฉีกกระชากก็แผ่ซ่านไปทั่วแผ่นหลังย้ำเตือนว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นเรื่องจริงดวงตาหงส์มองดูปิ่นมุกบนศีรษะที่ตกกระเด็นหลุดร่วงแตกกระจายบนพื้น ก่อนจะตวัดสายตามองไปยังผู้ที่กล้าลงมือฟาดแส้ใส่หลังนางด้วยแววตาดุดัน คิ้วเรียวพลันขมวดแน่นเมื่อภาพที่ปรากฏคือบุรุษแปลกหน้าในชุดสีแดงเข้มซึ่งถูกตัดเย็บด้วยผ้าไหมเนื้อดี ที่ปลายแขนยังปักลายเมฆามงคลด
last update最終更新日 : 2026-01-01
続きを読む
บทที่ 1 การเปลี่ยนแปลงของคุณหนูเสิ่น
ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสนางกลับมาเกิดใหม่ในร่างนี้... ผู้ที่เคยรังแกนางและเจ้าของร่างเดิม ก็จงเตรียมตัวรอไว้ให้ดี ชาติใหม่ชีวิตนี้ นางจะสะสางทวงแค้นคืนทีละคนอย่างสาสมแน่นอน"เสิ่นหลี่รุ่ย! หูหนวกหรือไร! ข้าถามเหตุใดไม่ตอบ เอาแต่พึมพำร่ำไห้อยู่ได้"จิ้งเจิ้นเหยาตวาดลั่นพร้อมเหวี่ยงแส้หมายจะสั่งสอนสตรี 'ผู้อ่อนแอ' ตรงหน้าอีกหน ทว่าครั้งนี้ร่างบางที่เคยคุกเข่าอย่างสิ้นหวังและก้มหน้าอย่างจำยอมมาโดยตลอด กลับขยับกายรวดเร็วดุจสายลม และในจังหวะที่ปลายแส้จวนจะถึงตัวคน หญิงสาวก็พลิกกายหลบด้วยท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะหยัดยืนขึ้นเต็มความสูง แววตาที่เคยหม่นแสง เศร้าระทม แปรเปลี่ยนเป็นโชติช่วงร้อนแรง รอบกายคล้ายมีรังสีที่กดข่ม จนแม้แต่จิ้งเจิ้นเหยาก็เผลอกลั้นลมหายใจ ขยับเท้าผงะถอยหลังหนีไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว"สตรีไร้ค่า! เจ้ากล้าหลบหรือ!" จิ้งเจิ้นเหยาที่ตั้งสติได้ ยกมือขึ้นชี้หน้าด่าทอ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยอบอุ่นอ่อนโยนอยู่เป็นนิจ บัดนี้บิดเบี้ยวจนดูน่าหวาดกลัวชวนขยะแขยงราวกับเป็นคนระคน "ดี! ในเมื่อพูดคุยด้วยเหตุผลไม่รู้เรื่อง ก็อย่าหาว่าข้าไร้เมตตา! ใครอยู่ข้างนอกเข้ามาให้หมด”"พูดคุยด้วยเหตุผลหรือ? กา
last update最終更新日 : 2026-01-02
続きを読む
บทที่ 2 ยื่นข้อเสนอ
"หึ! ก็แค่พวกขี้ขลาดตาขาว ยังกล้าข่มขู่ข้า... ช่างน่าสมเพชจริงๆ"เยว่จื่อรุ่ยทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้กลม หยิบกาน้ำชาขึ้นรินใส่ถ้วย พลางยกขึ้นดื่มด้วยท่าทีผ่อนคลาย หางตาปลายมองสองชายหญิงที่กำลังขยับตัวลุกจากพื้นด้วยแววตาดูแคลน ก่อนจะกวาดมองไปรอบห้องหอที่คล้ายจะหรูหรา แต่เมื่อพิจารณาอย่างถี่ถ้วนกลับพบว่าเป็นเพียงการตกแต่งอย่างฉาบฉวยขอไปทีเท่านั้น“เสิ่นหลี่รุ่ย! ต่อให้เจ้ามีฝีมือการต่อสู้แล้วอย่างไร ตอนนี้เจ้าแต่งให้ข้าแล้ว ในเมื่อเป็นภรรยาก็ต้องเชื่อฟังสามี ข้าขอสั่งให้เจ้าลงนามประทับตราในหนังสือยินยอมเดี๋ยวนี้”จิ้งเจิ้นเหยาตะโกนลั่น ทว่าร่างกายกลับยังสั่นเทา ยืนหลบอยู่เบื้องหลังหลังจี้ม่านม่านอย่างขลาดเขลา เยว่จื่อรุ่ยมองภาพนั้นด้วยความเวทนาเจ้าของร่างเดิมยิ่งนัก ที่ต้องมาจบชีวิตลงด้วยน้ำมือคนไร้ค่าเช่นนี้ แต่ในเมื่อนางมาอยู่ในร่างนี้แล้ว สิ่งที่อีกฝ่ายติดค้างเจ้าของร่างเดิม นางจะทวงคืนให้ทั้งต้นทั้งดอก!“รุ่ยรุ่ยเจ้าไม่ต้องกังวล แม้ม่านม่านจะเป็นภรรยาเท่าเทียมเช่นเดียวกับเจ้า นางเป็นคนรู้ความย่อมไม่ทำให้เจ้าลำบากแน่นอน”เมื่อเห็นว่าการข่มขู่ บีบบังคับไม่ได้ผลจิ้งเจิ้นเหยาก็เปลี่ยนวิธีม
last update最終更新日 : 2026-01-02
続きを読む
บทที่ 3 ทำข้อตกลง
“ข้ายังพูดไม่จบ...” เยว่จื่อรุ่ยเอ่ยเสียงเย็น หลังจากเก็บตั๋วเงินไว้ในอกเสื้อเรียบร้อยแล้วก็ค่อยๆ ช้อนตาขึ้นมองไปยังคงทั้งสอง“ข้าต้องการเวลาอีกหกเดือน และในช่วงหกเดือนนี้ ข้ายังต้องการเงินเลี้ยงดูอีกเดือนละหนึ่งร้อยตำลึงทอง” “หกเดือน ยังต้องจ่ายเงินเลี้ยงดูให้เจ้าอีกเดือนละหนึ่งร้อยตำลึงทองคำ เสิ่นหลี่รุ่ยเจ้ามันสตรีโลภมาก” จี้ม่านม่านได้ยินคำของหญิงสาวตรงหน้าก็เบิกตากว้างด้วยความโมโห ชี้หน้าโต้กลับในทันที หากแต่เมื่อเหลือบไปเห็นสายตาสงสัยของจิ้งเจิ้นเหยาก็รีบปรับท่าทีกลับมาเป็นสตรีอ่อนแอ บอบบาง เป็นตายนางก็ต้องคว้าตำแหน่งฮูหยินเท่าเทียมตระกูลจิ้งเอาไว้ให้ได้ เพราะแท้จริงแล้วจี้ม่านม่านเป็นบุตรีที่เกิดจากอนุ แม้ภายนอกผู้คนจะเรียกขานนางว่าคุณหนูรอง แต่ลับสายตาของผู้อื่นนางก็มักถูกจี้หว่านหว่าน พี่สาวคนโตที่เกิดจากฮูหยินใหญ่รังแกและดูแคลนอยู่เสมอ ดังนั้นไม่ว่าครั้งนี้ต้องแลกด้วยอะไร นางก็จะไม่ยอมรับสถานะฮูหยินรอง หรือ อนุเด็ดขาด“รุ่ยรุ่ย ข้ากับเจ้ารู้จักกันมาหลายปี เจ้าเป็นคนเช่นไรข้าย่อมรู้ดี หากวันนี้เจ้าต้องการเงิน ข้ายินดีจ่ายเพิ่มให้เจ้าเดี๋ยวนี้เลย ขอเพียงเจ้ายอม...”เยว่จื่อ
last update最終更新日 : 2026-01-26
続きを読む
บทที่ 4 ร่างกายที่บอบบาง
หลังจากลงนานในหนังสือข้อตกลงหย่าในอีกหกเดือนเสร็จสิ้นแล้ว เยว่จื่อรุ่ยก็เก็บสัญญาฉบับหนึ่งไว้ในอกเสื้อของตนเอง ในขณะที่อีกฉบับส่งให้สองชายหญิงตรงหน้า“เพื่อไม่ให้เป็นที่ขวางหูขวางตาพวกเจ้าสามีภรรยา ข้าจะย้ายออกไปอยู่ที่เรือนเล็กท้ายจวนอย่างสงบ รอจนครบหกเดือนค่อยมาลงนามหย่าตามสัญญา ระหว่างนี้เจ้าก็ดูแลจวนไปก็แล้วกัน” จี้ม่านม่านได้ยินว่าคนตรงหน้ามอบหมายให้ตนดูแลจวนในใจก็ยินดีจนเก็บรอยยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ ทว่ายังไม่ทันพูดอะไรสักคำชายข้างกายก็โต้แย้งเสียงแข็งขึ้นมา“ไม่ได้!” จิ้งเจิ้นเหยาเอ่ยค้านในทันทีในเมื่อวันนี้เสิ่นหลี่รุ่ยไม่ยอมลงนามในหนังสือยินยอมรับจี้ม่านม่านเป็นฮูหยินเท่าเทียบ ดังนั้นนางก็ยังคงมีสถานะเป็นฮูหยินเอกของเขา หากมีข่าวลือแพร่ออกไปว่าเขาที่เพิ่งแต่งภรรยาเอกก็มอบอำนาจดูแลจวนให้ภรรยารอง ภาพลักษณ์บัณฑิตผู้อ่อนโยนและทรงคุณธรรมมีเมตตาของเขาย่อมต้องมัวหมอง ที่สำคัญราชครูเกาอาจจะขุ่นเคืองที่เขาละเลยน้องสาวของเสิ่นหลี่อี้จนถึงขั้นริบคืนตำแหน่งอาจารย์ในสำนักศึกษาหลวงของเขา“ข้าไม่ได้ไร้คุณธรรมถึงเพียงนั้น ในเมื่อตอนนี้เจ้ายังมีสถานะเป็นฮูหยินเอกของข้า หน้าที่ดูแลจวนก็ยังคงเป็นของ
last update最終更新日 : 2026-01-26
続きを読む
บทที่ 5 คุณหนูที่เปลี่ยนไป
เยว่จื่อรุ่ยขมวดคิ้วเรียวแน่น ขยับตัวถอดเสื้ออีกครั้งด้วยความยากลำบาก แม้จะมีเหลียนฮวาคอยช่วยเหลือทุกอย่างด้วยความใส่ใจ แต่ทุกครั้งที่ผ้าไหมขยับเขยื้อนเสียดสีกับแผลที่กลางหลัง เยว่จื่อรุ่ยก็จะสัมผัสได้ถึงความปวดแสบที่แล่นพล่านดุจผิวหนังกำลังหลุดลอก“อึก...” นางร้องเสียงสั่นในลำคอ พยายามเม้มริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นความเจ็บปวดเอาไว้ เหลียนฮวาเห็นคุณหนูของตนทรมานถึงเพียงนี้ก็น้ำตาไหลอาบแก้ม ใช้ผ้าสะอาดชุบน้ำอุ่นซับลงบนรอยแส้ยาวที่กลางแผ่นหลังด้วยมือสั่นสะท้าน“เหตุใดคุณชายจิ้งจึงลงมือกับคุณหนูรุนแรงถึงเพียงนี้เล่าเจ้าคะ” เหลียนฮวาพูดพลางเอาผ้าเปื้อนเลือดชุบน้ำบิดเปลี่ยนผืนใหม่ “ไม่ใช่ว่าเขารับปากคุณชายใหญ่ของเราไว้อย่างหนักแน่นหรอกหรือ ว่าจะดูแลท่านเป็นอย่างดี ทำไมเพียงวันแรกของการแต่งงานก็เป็นเช่นนี้แล้ว”เยว่จื่อรุ่ยได้ยินคำของสาวใช้ตัวน้อยก็ยกริมฝีปากที่แตกเพราะแรงขบกัดคลี่ยิ้มบาง พลางเอ่ยเสียงแผ่วเบา“ก็แค่เสียงเห่าของสุนัข เจ้าอย่าได้ยึดติดเลย รีบใส่ยาแล้วปิดแผลเถิด ดึกมากแล้ว”“เจ้าค่ะ คุณหนูท่านอดทนหน่อยนะเจ้าคะ” ปกติแล้วคุณหนูสามกลัวการบาดเจ็บเป็นที่สุด ดังนั้นหลายปีมานี้แม้แต่ล้มสั
last update最終更新日 : 2026-01-28
続きを読む
บทที่ 6 ความจริงที่ซ่อนเร้น
“นั่นเพราะข้ามีธุระสำคัญต้องไปจัดการ” เยว่จื่อรุ่ยบอกพลางใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำตาที่พวงแก้มของอีกฝ่าย ชีวิตของนางในชาติก่อนพบเจอผู้มากมาย แต่นี่กลับเป็นครั้งแรกที่นางสัมผัสได้ถึงจิตใจอันบริสุทธิและภักดีต่อผู้เป็นนายอย่างแท้จริง“ระหว่างนี้หากมีใครมาถามถึงข้า ให้บอกไปว่า เสิ่นหลี่รุ่ยผู้นี้อับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้คน จึงขังตัวเองอยู่แต่ในเรือนเล็ก ไม่อนุญาตให้ใครพบ เข้าใจหรือไม่”“แต่คุณหนู... หากพวกเขาสงสัยจนบุกเข้ามาล่ะเจ้าคะ?” เหลียนฮวาถามด้วยน้ำเสียงกังวล“หากถูกจับได้จริงๆ ว่าข้าไม่อยู่ที่เรือน ก็ให้บอกว่าข้าเพิ่งออกไปซื้อของ ถ่วงเวลาให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้” แม้จะไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจของคุณตรงหน้า ทว่าด้วยฐานะบ่าวเหลียนฮวาย่อมไม่อาจต่อต้าน ทำได้เพียงพยักหน้ายอมรับ และอวยพรคนจากไปให้ปลอดภัย และสุขสงบ“เหลียนฮวาอย่าได้ลืมคำของข้า สิ่งสำคัญที่สุดคือเจ้าต้องรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี รอข้ากลับมา... เข้าใจไหม”“เจ้าค่ะ บ่าวจะรอคุณหนูกลับมา”เยว่จื่อรุ่ยสั่งความเสร็จก็หยิบตัวเงินสิบตำลึงทองออกมาให้เหลียนฮวา จากนั้นก็หยิบผ้ามาอำพลางใบหน้าครึ่งล่าง ก่อนจะเร้นกายหายไปกับความมืดของรัตติกา
last update最終更新日 : 2026-01-29
続きを読む
บทที่ 7 สร้างตัวตนที่แข็งแกร่ง
เมื่อคิดถึงอดีตฮ่องเต้ไท่หมิง ปลายพู่กันของเยว่จื่อรุ่ยหยุดอยู่ตรงที่ฮ่องเต่น้อยไท่จงซึ่งตอนนี้เพิ่งมีอายุเพียงเก้าปีเท่านั้น ทว่าแม้ว่าฮ่องเต้ชิงหลงจะมีอายุเพียงเก้าปี แต่แคว้นต้าเป่ยกลับแข็งแกร่งไม่น้อยหน้าแปดแคว้นใหญ่เลยสักนิด ทั้งหมดนี้เพราะใต้การปกครองของฮ่องเต้น้อยไท่จงมีท่านอ๋องเก้าซ่งกู้เว่ยเป็นผู้สำเร็จราชการคอยควบคุมดูแลทุกสิ่งแทนนั่งเองแน่นอนว่าแคว้นต้าเป่ยจะยิ่งใหญ่แค่ไหน มีใครเป็นผู้ปกครอง ล้วนไม่ใช่สิ่งที่เยว่จื่อรุ่ยใส่ใจ ชีวิตใหม่นี้ของนางความปรารถนาเดียวก็คือ...ล้างแค้นให้เจ้าของร่างเดิม และหวนกลับไปทวงแค้นให้ตนเองดังนั้นในตอนนี้หมากตัวแรกที่นางจะเริ่มเดินก็คือ... สร้างความแข็งแกร่งให้ตนเอง ทว่าคุณหนูสามเสิ่นผู้นี้อ่อนแอไร้กำลังไม่พอ ยังขาดพันธมิตรที่เอหนุน ดังนั้นหนทางเดียวที่จะสร้างตัวได้ ก็คือกู้คืนสถานะเดิมให้กับตระกูลเสิ่นปลายพู่กันขีดเส้นวงกลมที่ตระกูลเดิมเจ้าของร่าง ต้นกล้าจะเติบโตเป็นไม้ใหญ่ที่แข็งแกร่งได้ ต้องมีดินที่สมบูรณ์คอยหล่อเลี้ยง ดังนั้นแม้นางจะไม่อยากสนใจคนในครอบครัวเสิ่น แต่ก็ต้องยอมรับว่าการมีอยู่ของพวกเขามีประโยชน์ต่อนางไม่น้อยเสิ่นหลี่คัง บิ
last update最終更新日 : 2026-01-31
続きを読む
บทที่ 8 มิตรภาพก็เหมือนเงินทอง
"ในเมื่อข้ากล้ามอบให้ท่าน ย่อมยอมรับผลที่จะตามมาได้"ริมฝีปากของชายหนุ่มยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่แสดงถึงความพึงพอใจ ดวงตาคมภายใต้หมวกผ้าคลุมหน้าจ้องมองผ่านสบตากับหญิงงาม พลางงยกจอกชาขึ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มกังวาน"ในเมื่อแม่นางมั่นใจถึงเพียงนี้ ข้า... เหวินเซียว ย่อมไม่ทำให้ผิดหวัง ขอใช้ชาจอกนี้แทนสุราให้คำมั่น หนึ่งปีต่อจากนี้ข้าจะภักดีและเป็นพันธมิตรที่ซื่อตรงต่อท่านอย่างแน่นอน"เยว่จื่อรุ่ยยกจอกชาตอบรับก่อนจะดื่มลงคอพลางส่งยิ้มละมุน"แด่มิตรภาพของเรา""แด่มิตรภาพของเรา"ชายหนุ่มขานรับก่อนจะเก็บของที่หญิงสาวมอบให้แล้วเดินจากไป ดวงตาหวานมองตามแผ่นหลังนั้นพลางหยันยิ้มในใจ... มิตรภาพก็เหมือนเงินทอง หามาได้ง่ายแต่รักษาไว้ได้ยาก ยิ่งเป็นมิตรภาพที่มีผลประโยชน์เป็นตัวขับเคลื่อน ล้วนเป็นเพียงมิตรภาพจอมปลอมที่พร้อมจะพังทลายลงทุกเมื่อ นางไม่ใช่คนโง่ย่อมไม่หลงเชื่อถือในมิตรภาพคำลวงนี้มือเรียวรินชาลงจอกดื่มอีกครา ทว่าสายตากลับพลั้งเผลอเลื่อนมางไปยังมุมด้านในอันเป็นพื้นที่ต้องห้ามของโรงเตี๊ยม จังหวะนั้นเอง สายลมวูบหนึ่งพัดผ่านประตูข้างเข้ามาเบาๆ ส่งผลให้ม่านโปร่งพลางตาที่ใช้กั้นแบ่งสัดส่วนพริ้วไหว
last update最終更新日 : 2026-01-31
続きを読む
บทที่ 9  คุณหนูตัวปลอม
“อีกหกเดือนก็... ไม่ใช่แล้ว”ดวงตาหงส์เบิกกว้างด้วยความตระหนก เรื่องข้อตกลงระหว่างหย่านางกับจิ้งเจิ้งเหยาเขาก็รู้หรือ? ผู้สำเร็จราชการแห่งแผ่นดินต้าเป่ยผู้นี้จะว่างมากเกินไปหรือไม่ แม้แต่เรื่องในห้องหอของผู้อื่นก็สืบด้วย!“ล้วนรู้กันหมด”ราวกับเขาอ่านใจนางออก ซ่งกู้เว่ยเอ่ยตอบอย่างราบเรียบ ขณะที่มือหนายังคงใช้ตะเกียบคีบเนื้อเป็ดย่างน้ำผึ้งวางลงในชามของนางด้วยท่าทีเป็นธรรมชาติ“ไม่มี... กระดูก”มาถึงตอนนี้หัวใจของเยว่จื่อรุ่ยก็พลันสั่นระรัวด้วยความหวาดระแวงเป็นทบทวี คนตรงหน้าไม่เพียงรู้เรื่องสถานะและข้อตกลงการหย่าระหว่างนางกับจิ้งเจิ้งเหยา แม้กระทั่งความชอบส่วนตัวในการกินเป็ดย่างน้ำผึ้งที่นางต้องสั่งให้พ่อครัวเลาะกระดูกออกทุกครั้งด้วยความไม่ชอบให้มือเปื้อน เขาก็ยังรู้จนสิ้น! ที่แท้เขาเป็นคนกว้างขวางที่รู้ทุกเรื่องใต้หล้า หรือเจาะจง 'จ้องจับผิด' เพียงเรื่องของนางกันแน่บรรยากาศบนโต๊ะอาหารพลันตกอยู่ในความเงียบจนได้ยินเสียงถ่านในเตาอุ่นด้านข้างปะทุเบาๆบรรยากาศบนโต๊ะอาหารพลันตกอยู่ในความเงียบงันจนได้ยินเพียงเสียงถ่านในเตาอุ่นปะทุเบาๆ เยว่จื่อรุ่ยมองดูเป็ดย่างน้ำผึ้งส่งกลิ่นหอมกรุ่นตรงหน้า
last update最終更新日 : 2026-01-31
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status