ในทางตรงกันข้าม 'The Grand Budapest Hotel' เลือกใช้การเปลี่ยนเครื่องดนตรีและสไตล์การบันทึกเสียงตามยุคสมัยเพื่อบอกเวลาอย่างชัดเจน เสียงแตรแบบเก่า เสียงไวโอลินแผ่ว ๆ หรือแทร็กที่มีคุณภาพเสียงเหมือนแผ่นเก่า ช่วยวางฉากให้อยู่ในภาวะของอดีตเฉพาะ หากสังเกตดี ๆ จะเห็นว่าธีมเพลงเดียวกันอาจถูกเรียบเรียงใหม่ให้เข้ากับยุค ทำให้คนฟังเข้าใจว่าเวลาเปลี่ยนไปแล้วอย่างละเอียดอ่อน