คนไทยนิยมดูหนังฃ แนวไหนในปีนี้มากที่สุด?

ในมุมของคนทำงานที่ชอบออกไปดูหนังเป็นการพักผ่อนสั้น ๆ ฉันสังเกตว่ารูปแบบการบริโภคเปลี่ยนไปแต่พฤติกรรมหลักยังชัดเจน: คนอยากได้ความคุ้มค่าในเวลาว่าง เลยเลือกหนังที่ดูแล้วรู้สึกคุ้มทั้งด้านความบันเทิงและการรีแลกซ์

สิ่งที่เห็นชัดคือ 3 กลุ่มใหญ่ที่ชิงเวลาคนดูไปได้แก่
- หนังบล็อกบัสเตอร์แอ็กชัน/ผจญภัย: คนยังไปดูเพื่อจะได้เห็นฉากยิ่งใหญ่บนจอใหญ่และเสียงครื้นเครง
- หนังคอเมดี้/ครอบครัว: เป็นตัวเลือกยอดนิยมในวันหยุด เพราะดูง่าย พาเด็กหรือผู้ใหญ่ร่วมกันได้
- หนังอิสระ/ดราม่าที่มีคอนเซปต์เฉพาะ: กลุ่มคนที่อยากเสพงานศิลป์หรือพูดคุยหลังดูจะเลือกแนวนี้

ตัวฉันเองมักเลือกหนังตามอารมณ์วันนั้น ถ้าเหนื่อยก็จะไปดูหนังเบาสมอง แต่ถ้าอยากคิดต่อก็มองหาดราม่าที่มีเรื่องราวชวนติดตาม ความหลากหลายบนสตรีมมิ่งกับโรงหนังทำให้ผู้ชมเลือกได้ตามต้องการ และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมทุกแนวยังมีที่ยืนได้ ทั้งนี้ทั้งนั้น เนื้อหาและการเล่าเรื่องที่ดีเป็นตัวตัดสินใจว่าหนังจะถูกพูดถึงนานหรือแค่ข้ามคืนเท่านั้น

บ้านเราชอบพาเด็ก ๆ ไปดูหนังแอนิเมชันหรือภาพยนตร์ครอบครัวมากที่สุดเมื่อมีเวลาว่าง ฉันเป็นคนที่มักเป็นคนตัดสินใจเรื่องกิจกรรมวันหยุดเล็ก ๆ ภายในบ้าน เลยเห็นชัดว่าผู้ปกครองนิยมหนังที่ทั้งสนุกและมีข้อความดี ๆ ให้เด็กได้เรียนรู้ เช่น แอนิเมชันที่มีเพลงเพราะ ๆ และภาพสดใส ซึ่งช่วยให้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่เพลิดเพลินไปด้วยกัน

นอกจากนั้น หนังแนวซูเปอร์ฮีโร่การ์ตูนหรือผจญภัยสำหรับเด็กก็ยังขายได้ดี เพราะพ่อแม่มองว่าเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยและให้ความบันเทิงทันที ความยาวที่พอดีและฉากที่ไม่หวาดเสียวจนเกินไปทำให้โรงหนังในช่วงเช้าวันหยุดเต็มเร็วเสมอ ฉันจบวันด้วยความพอใจเมื่อเห็นทุกคนยิ้มกลับบ้าน และนั่นแหละทำให้แนวครอบครัวยังคงเป็นหนึ่งในแนวที่คนไทยนิยมมากที่สุดในปีนี้

ปีนี้เทรนด์หนังที่คนไทยชอบดูมีความหลากหลายจนรู้สึกสนุกมากขึ้น

ในฐานะคนที่ดูหนังบ่อย ฉันสังเกตว่ากลุ่มคนยังคงโหยหา 'ความบันเทิงแบบกลมกล่อม' — หนังแอ็กชันบล็อกบัสเตอร์ที่ทุ่มทุนสร้างยังคงดึงคนเข้าห้าง เช่น งานภาพใหญ่และฉากต่อสู้ที่ตื่นตา แต่สิ่งที่เปลี่ยนคือคนดูอยากได้ความรู้สึกอื่นควบคู่ไปด้วย ไม่ใช่แค่ระเบิดตูมตามอย่างเดียว ฉันเห็นว่าหนังที่ผสมความตลกหรือความอบอุ่นของครอบครัวเข้าไปด้วย ทำให้ดูง่ายและแชร์กันได้ในกลุ่มเพื่อน เช่น งานที่เน้นตัวละครมีเสน่ห์และโทนอารมณ์หลากหลายนั้นได้รับความนิยมมากขึ้น

ฝั่งหนังดราม่า/งานสร้างชื่อแบบเรียลคามก็ยังมีฐานแฟนเหนียวแน่น ผู้ชมกลุ่มหนึ่งมองหางานที่ให้บทสนทนาและศิลปะการเล่าเรื่อง เช่น หนังที่เล่นกับความทรงจำหรือประเด็นสังคม ทำให้คนออกจากโรงแล้วอยากคุยกันต่อ เรื่องประเภทนี้มักชนะใจนักดูที่ชอบคิด ส่วนหนังสยองขวัญก็ยังมีตลาดสดเสมอ โดยเฉพาะสยองแนวไทยที่ใช้บรรยากาศและวัฒนธรรมท้องถิ่นเล่าเรื่องได้อินกว่าแค่กระโดดหลอน

สรุปคือ ในปีนี้คนไทยไม่ได้ยึดติดกับแนวเดียวอีกแล้ว — ฉันเห็นทั้งคนที่อยากหนีความจริงด้วยแอ็กชันแฟนตาซี คนที่ต้องการความอบอุ่นจากคอเมดี้ครอบครัว และคนที่แสวงหางานศิลป์หนัก ๆ ให้คิดต่อหลังดู ความหลากหลายนี้แหละที่ทำให้การไปดูหนังในโรงยนต์ยังคงมีเสน่ห์อยู่เสมอ