คำว่า อภิสิทธิ์ แปลว่า มีตัวอย่างประโยคใดบ้าง?

ตอนที่ฉันกลับคืนสู่ตระกูล 'คอสเตลโล' ในฐานะลูกสาวสายเลือดแท้ๆ ที่หายตัวไปนาน ฉันกลับต้องสวมเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ตกทอดมาจากลูกสาวบุญธรรมของพวกเขา แถมคนขับรถของที่บ้านก็ยังมารับแค่เธอคนเดียวเท่านั้น แต่ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ยังเอาแต่รู้สึกผิดต่อลูกสาวที่พวกเขาฟูมฟักเลี้ยงดูมาตลอดในช่วงที่ฉันไม่อยู่ ดังนั้น ทันทีที่รัฐบาลประกาศเปิดตัว 'ระบบความยุติธรรม' พวกเขาก็รีบจับทุกคนในครอบครัวลงทะเบียนก่อนที่ฉันจะทันกะพริบตาเสียอีก พ่อถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "เมื่อมีระบบนี้คอยควบคุมให้เกิดความเท่าเทียมกันอย่างเด็ดขาด บริทนีย์ก็จะไม่มีวันต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป" แม่กุมมือฉันไว้ พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดที่ไม่เปิดโอกาสให้ฉันโต้แย้งใดๆ "ลูกกลับมาที่บ้านหลังนี้และแย่งชิงทุกอย่างที่เป็นของเธอไป แบบนั้นมันไม่ยุติธรรมกับบริทนีย์เลยนะ" ส่วนพี่ชายก็ไม่คิดแม้แต่จะปิดบังความรังเกียจที่มีต่อฉัน "ฉันยอมรับน้องสาวแค่คนเดียวเท่านั้น เธอน่ะได้อะไรไปมากกว่าที่สมควรจะได้แล้ว อย่ามาทำตัวได้คืบจะเอาศอกให้มันมากนัก" ฉันต้องกินอาหารเหลือทิ้ง... ขณะที่เธอมีเชฟส่วนตัวคอยรังสรรค์เมนูให้ ฉันต้องทนร้อนเหงื่อตกอยู่ในห้องเก็บของแคบๆ... ขณะที่เธอนอนหลับสบายในห้องสวีทสุดหรูที่สั่งทำพิเศษ เห็นแบบนั้น... ฉันก็แทบจะหลุดขำออกมา เพราะทันทีที่ระบบที่ว่านี่เริ่มทำงาน พวกเขานั่นแหละ... ที่จะเป็นฝ่ายพังพินาศเสียเอง

“เธอเป็นผู้หญิงของเขา แล้วเคยเจอเขาหรือเปล่า รู้หรือว่าเขาเป็นคนยังไง” “ทำไมจะไม่รู้ ถึงเขาจะแก่ แต่ฉันชอบเขา คุณใหญ่ใจดี ไม่หยาบคายอย่างนาย จำไว้นะ อย่าบังอาจแตะต้องตัวฉันอีก ไม่งั้นฉันจะฟ้องเขาให้สั่งคนจับนายยิงเป้า” หล่อนประกาศก้อง คนร่างใหญ่ถึงกับยืนจังงัง หากปิ่นลดาตีความไปว่าเขากำลังกลัวโทษที่หล่อนขู่ “อย่าตามมานะ ถ้าไม่อยากตาย” หล่อนถอยอีกสามก้าว ก่อนหันกายวิ่งหนี ร่างน้อยในชุดเสื้อคลุมสีขาวที่เห็นลางๆ ในคืนเดือนมืดจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง คนข้างหลังมองตาม ดวงตาคมหรี่ลง กระตุกยิ้มอย่างจอมวายร้าย อย่างนี้จะพึ่งเทคโนโลยีผลิตเลือดเนื้อเชื้อไขให้โง่ทำไม ก็หล่อนร่ำร้องอยากเป็นผู้หญิงของนายใหญ่ใจจะขาดแล้ว!

เมื่อโอสถทิพย์ปรากฎ แผ่นดินลุกเป็นไฟจากการแย่งชิงที่เกิดขึ้น แต่สิ่งที่พวกเขาตามหาอยู่นั้น อาจไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาคิด มันไม่ใช่พร แต่เป็นคำสาป สิ่งนั้นไม่ใช่เทพ แต่เป็นแวมไพร์ !

"อาทิตย์… ทำเมียฉันท้องสิ เดี๋ยวฉันจะจ่ายให้มากกว่าค่าแรงนายยี่สิบเท่า!" อาทิตย์ ชายหนุ่มจากต่างจังหวัด พ่อลูกสามที่กลายเป็นพ่อหม้าย จำต้องเข้ามาทำงานเป็นคนใช้ให้ซีอีโอมหาเศรษฐีในเมืองใหญ่ เพราะสภาพทางการเงินที่ฝืดเคืองและภาระลูก ๆ ที่รออยู่ต่างจังหวัด แต่ชีวิตในบ้านหลังนี้กลับไม่ง่ายอย่างที่คิด เมื่อคู่สามีภรรยาเจ้าของบ้านทะเลาะกันไม่เว้นแต่ละวัน สาเหตุเพราะตลอดห้าปีที่ผ่านมา ทั้งคู่ไม่เคยมีทายาทอย่างที่ต้องการสักคน เพื่อแลกกับเงินก้อนโตที่จำเป็นต่อครอบครัว อาทิตย์จึงจำใจรับ "ข้อตกลง" ที่ผิดเพี้ยนเกินกว่าจะเป็นเพียงงานของคนรับใช้ ทีละนิด… ชลิตา ผู้เป็นนายหญิง เริ่มรู้สึกอ่อนลง หัวใจหวั่นไหว และกลับติดใจสัมผัสจากคนใช้หนุ่ม จากแค่ข้อตกลงชั่วคราว กลับกลายเป็นความสัมพันธ์ลับที่ยิ่งตัดก็ยิ่งพันกันยุ่งเหยิง ทุกอย่างซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม เมื่อชลิตารู้ความจริงว่า สามีที่เธอทนอยู่ด้วยมาตลอด กลับแอบนอกใจมีผู้หญิงอีกคนอยู่ลับหลัง แต่เรื่องที่ทำให้ทุกคนช็อกยิ่งกว่านั้นก็คือ… อาทิตย์ ไม่ได้เป็นเพียง "คนรับใช้ธรรมดา" อย่างที่ใคร ๆ คิดเลย

ขุนกริชได้ฟังคำถามนั้นก็พอจะรู้ความหมายทันที พระจันทร์คงหมายถึงแม่เพ็ญสินะ ใบหน้าคมที่เคยนิ่งสนิทปรากฏรอยยิ้มบางเบา ร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปใกล้ร่างบอบบางของหญิงสาวตรงหน้าช้าๆ มือกร้านเอื้อมออกไปกุมมือของหญิงสาวเอาไว้โดยที่ไม่ละสายตาไปจากดวงตากลมโตที่มองมาแม้แต่น้อย “สำหรับข้าไม่ว่าจะพระจันทร์ดวงไหนก็ไม่สำคัญเท่าคนที่ยืนชมจันทร์ข้างกันหรอก เจ้าไม่ต้องกังวลกระไรนอกจากเจ้าข้าเองก็ไม่ต้องการใครอื่นอีก” ยาหยีฟังคำตอบนั้นอย่างเหม่อลอย หัวใจเต้นระรัวเมื่อใบหน้าของเขาโน้มเข้ามาใกล้ ขุนกริชไม่ได้บังคับดึงดันแต่เป็นเธอเองที่เลือกจะไม่หนีไปไหน ริมฝีปากที่แตะกันอย่างแผ่วเบาในคราแรกนั้นถอยออกไปเพียงเล็กน้อยก่อนจะกดย้ำลงมาอย่างเอาแต่ใจ ขุนกริชกดจูบลงไปที่ริมฝีปากบางซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาชิมความหอมหวานนั้นอย่างอ้อยอิ่งแต่หิวกระหาย มือหนาโอบรัดรอบเอวบางเอาไว้ก่อนจะดึงรั้งร่างหญิงสาวให้มาแนบชิดกับตนเองจนไม่เหลือที่ว่าง เขากดจูบลงไปที่ริมฝีปากของหญิงสาวอีกครั้งอย่างโหยหา พลางสอดลิ้นเข้าไปกวาดต้อนความหวานหอมอย่างจาบจ้วง ยาหยีเองก็ตอบรับอย่างเต็มที่

แม้สวรรค์ไร้เมตตา เทพเทวามิปราณีแม้ปราศรัย แต่บนโลกนั้นไซร้ทุกคนล้วนมีหัวใจ เกิดเป็นมนุษย์ต้องมีรัก นางพร้อมพรักทั้งกายใจ เพื่อเขา... *** นางมิใช่ปีศาจ แค่มีพลังปราณพิเศษ! นางอยู่ง่ายกินง่าย นอนที่ไหนก็ได้ อาศัยที่ใดก็ได้ ให้อยู่ในฐานะใดข้างกายเขาก็ได้ทั้งนั้น แต่นางต้องเข้าร่ำเรียนฝึกฝนเป็นสตรีชนชั้นสูงด้วยหรือ? ทั้งเรื่องเรียนเรื่องรัก หนักเกินไปแล้ว...