มีหนังอยู่เรื่องหนึ่งที่เราอยากยกขึ้นมาพูดถึงทุกครั้งเมื่อมีคนถามหาหนังคลายเครียด นั่นคือ 'The Grand Budapest Hotel' ของเวส แอนเดอร์สัน เพราะหนังทำหน้าที่เป็นยาชูกำลังทางสายตาและอารมณ์ได้อย่างเนี้ยบสุดๆ: สีสันจัดจ้าน จังหวะตลกแบบนิ่งเรียบ และตัวละครที่ดูเหมือนจะมาจากนิทานฉบับบิดบวม ทำให้หัวใจที่เครียดๆ ผ่อนคลายลงได้ทันตา
บรรยากาศตลกแปลกๆ ที่ทำให้เราหัวเราะแบบเงียบๆ มาจากหนังอีกเรื่องหนึ่งคือ 'What We Do in the Shadows' เวอร์ชันภาพยนตร์ สไตล์ม็อกคูเมนทารีทำให้มุกฮาเกิดขึ้นจากความธรรมดาที่พลิกเป็นไม่ธรรมดา เหมือนเพื่อนร่วมห้องที่เป็นแวมไพร์แล้วมีปัญหาเรื่องค่าไฟหรือการนัดกินข้าวกับมนุษย์