ฉันจะหาแคปชั่นกวางน้อยสำหรับรูปทุ่งหญ้าได้จากที่ไหน?

ซีรีส์ชุด ดวงใจรักอ๋องร้าย มี 2 เรื่องในชุดค่ะ 1. กระต่ายน้อยดวงใจอ๋องพยัคฆ์ (อ๋องสี่หลี่หลานหมิง+จินซินซิง) ตั้งแต่เกิดกระทั่งจำความได้ จินซิงซิน รับรู้แค่ว่านางเป็นเพียงบุตรสาวกำพร้าของพ่อค้าตระกูลใหญ่ ชั่วชีวิตน้อยๆ มีเพียงท่านยาย พี่สาวต่างมารดาเท่านั้นที่คอยห่วงใย จนกระทั่งได้เจอกับ หลี่หลานหมิง ผู้มีสมญานามว่าอ๋องพยัคฆ์ที่ผู้คนโจษขานกันว่าโหดร้ายยิ่งนัก สังหารผู้คนเป็นผักปลา แสนเย็นชาดั่งน้ำค้างแข็งจนมิอาจมีผู้ใดใต้หล้าหาญกล้าต่อกร ทั้งสองต้องแต่งงานกันตามบัญชาของโอรสสวรรค์ท่ามกลางอุปสรรคมากมาย หลี่หลานหมิงจะทำเช่นใดในเมื่อสตรีที่ร่วมหัวจมท้ายด้วยอย่างชายากระต่ายน้อยกลับเติบโตเพียงแค่ร่างกาย ส่วนสภาพจิตใจนั้นอ่อนด้อยราวกับเด็กน้อยก็ไม่ปาน... 2. ดวงใจรักอ๋องเหยี่ยวทะเลทราย (อ๋องสามหลี่ชงเหอ+ฟางถิงถิง) ‘หลี่ชงเหอ’ ฉายาอ๋องเหยี่ยวทะเลทรายผู้แสนเย็นชากับ ‘ฟางถิงถิง’ คุณหนูกำมะลอในบ้านเศรษฐีที่จับพลัดจับผลูให้หนีตามกันทั้งที่ยังเข้าใจผิด เขาอาศัยที่นางความจำเสื่อมบีบคั้น แม้ใจอยากรักแต่ก็ไม่อยากรัก แม้อยากเกลียดก็ทำใจมิได้ เขาจะทำเช่นไรให้หลุดพ้นจากสถานการณ์เลวร้ายที่ไม่คาดคิด และห้ามใจไม่ให้ตกหลุมลูกกวางน้อยตัวนิ่ม

“ป้ากวา ป้ากวาคะ” ฉันจอดจักยานของตัวเองพร้อมคว้าปิ่นโตหน้ารถมาไว้ในมือจากนั้นก็เดินขึ้นเรือนทรงไทยมาถึงระเบียงที่ถูกออกแบบในยื่นเยื้องออกไปเพื่อรับกับวิวพื้นไร่ชากว่าหลายร้อยไร่ก็ไม่ได้รับเสียงตอบรับเลย “ป้ากวาคะอยู่มั้ยแม่ให้น้อยเอาแกงฟักมาให้ค่ะ” ฉันจึงเดินเข้าไปอีกฟากหนึ่งซึ่งเป็นครัวที่ถูกแบ่งออกจากกันอย่างชัดเจนตรงที่ฉันยืนเป็นครัวแบบฝรั่งว่าในขณะที่วางปิ่นโตเสียงอะไรไม่รู้ดังมาจากห้องอีกฝั่งดังตึ่ง “ปะ ป้ากวาคะ น้อย...” คนที่ยืนปะจันหน้าไม่ใช่ป้ากวาแต่เป็นผู้ชายตัวสูงโปร่งมีรอยสักเด่นออกมาจากเสื้อเชิ้ตดำท่าทางดูง่วงมากถึงมากสูด “พี่เป็นใคร เข้ามาบ้านคนอื่นได้ยังไงกัน ขโมยเหรอ!” “…” เขาไม่ตอบแต่กับกอดอกยืนยิ้มเหมือนคนบ้าวินาทีนั้นฉันคว้าไม้กวาดมากะเป็นอาวุธ “นี่บ้านป้ากวานะ ขโมยอะไรป้ากวาเอาตายเลย” “…” เขาเปลี่ยนนัยน์ตาเป็นเรียบเฉยแต่จ้องฉันไม่วางสายตา “ตกลงเป็นใคร พี่เป็นใคร” “โตขึ้นเยอะเลย” “ต้องเป็นคนบ้าแน่ๆ” “เป็นลูกกวางของเธอไงยัยเด๋อ”

หญิงสาวฟุบตัวลงกับอกแกร่งอย่างเหนื่อยหอบ เพราะงัดกลยุทธ์ออกมาพิชิตใจเขาจนหมดสิ้น “เควี่คะ” เรียกเขาเสียงหอบ “ว่าไงครับฮันนี่” เขาลูบศีรษะเธอแผ่วเบา “ถูกใจกับของขวัญมั้ยคะ” เธอถามเพราะอยากรู้ว่าตัวเองทำได้ดีพอมั้ยสำหรับครั้งแรก “ถ้าบอกว่าไม่ถูกใจจะขอแก้ตัวมั้ยครับ” แล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อถูกค้อนใส่ “ถูกใจที่สุดเลยครับ ให้ผมบ่อย ๆ นะ ผมรับได้ทุกโอกาส ทุกเทศกาลเลยนะครับ นะครับฮันนี่” เขาอ้อนวอนขอ “ค่ะ ถ้าคุณทำตัวน่ารักกับน้ำผึ้งนะคะ” “ผมจะทำตัวน่ารัก และเป็นสามีที่ดีของคุณภรรยานะครับ” “สามีภรรยาอะไรคะ พูดแบบนี้น้ำผึ้งเขินนะ” แล้วขยับตัวจะลงไปนอนบนที่นอน แต่เขารั้งไว้ไม่ยอมปล่อย “นอนกับอกผมนี้แหละ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะหนัก เพราะตัวคุณเบาอย่างกับนุ่น” แล้วกอดเธอกระชับขึ้น “ไม่เอาค่ะ ขอน้ำผึ้งนอนบนเตียงแล้วซบอกคุณดีกว่า อุ่นดี”

ในคืนเดือนดับชายนุ่นมีนามว่าณภัทรเขาเดินออกมานั่งสูบบุหรี่อยู่กระท่อมกลางทุ่งนา ที่นี่โรงเรียนสบายจนเขาอยากจะหอบผ้าหอบผ่อนมานอนเสียที่นี่ เขาไม่ได้อยากอยู่ในพื้นที่ทุรกันดารแบบนี้ แต่ด้วยธุรกิจของเขาที่กำลังก่อสร้าง เขาจึงต้องอยู่ดูงานให้เสร็จทันกำหนด โรงแรมที่นี่มันก็ไม่ได้สะดวกสบายเหมือนจังหวัดใหญ่ๆ เขาจึงต้องมาอาศัยอยู่บ้านของแม่นมผู้หญิงที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็ก มันจึงทำให้เขาได้เจอกับหลานสาวของแม่นมที่แสบยิ่งกว่าแอลกอฮอล์!

อ๋องตูชานเฟิงสบถใส่ข้าว่าเป็นชายาอัปลักษณ์ ขับไล่ข้า ฮองเฮาและองค์ชายน้อยออกจากวังแล้วอยู่เคียงข้างฮ่องเต้ทรราช ข่มเขาโคขืนให้กินหญ้า บังคับจัดแจงทุกอย่าง ข้าชังน้ำหน้าเขานัก

[ลูกอสูรตะกละเทาเที่ย ลูกรักของทุกคน สลับตัว ดาวนำโชคตัวน้อย ตัวเอกมีสกิลโกงในตัวเอง ไม่มีคู่] เหมี่ยวเหมี่ยวเป็นอสูรเทาเที่ยน้อย เนื่องจากกินปลาหลีฮื้อกู้โลกที่สวรรค์เลี้ยงไว้ จึงถูกบีบให้ลงมายังโลกมนุษย์เพื่อกอบกู้โลก กลายมาเป็นคุณหนูหกแห่งจวนมหาเสนาบดี หลวงจีนผู้ทรงศีลเคยบอกว่าคุณหนูหกผู้นี้เป็นดาวอัปมงคล นางจึงใช้ชีวิตในจวนมหาเสนาบดีอย่างแสนรันทด กินไม่อิ่มนอนไม่อุ่น เอะอะก็ถูกทุบตีด่าทอ ในขณะที่พี่สาวร่วมท้องกลับมีดวงชะตาสูงส่งเกินบรรยาย เป็นดวงหงส์แต่กำเนิด เหมี่ยวเหมี่ยวถูกทำโทษให้ยืนตากหิมะทั้งคืนจนสลบอยู่หน้าจวนมหาเสนาบดี ฮูหยินจากจวนโหวยามเดินทางผ่านมา จึงเก็บนางกลับไป และรับไว้เป็นบุตรสาว เหล่าขุนนางและชนชั้นสูงในเมืองหลวงหลังจากรู้ข่าวนี้ ต่างก็ตั้งตารอดูเรื่องอลเวงของจวนโหว เพราะคิดว่าพวกเขาน่าจะถูกดาวอัปมงคลดวงนี้พิฆาตจนตาย แต่พวกเขาก็รอแล้วรอเล่า รอแล้วรออีก รอจนกระทั่งซื่อจื่อผู้สูงส่งสง่างามแห่งจวนโหว อดีตคุณชายอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงฟื้นคืนสติจากการป่วยหนัก กลับมาวางอุบายแยบยลในราชสำนักอีกครั้ง รอจนกระทั่งคุณชายรองแห่งจวนโหว ผู้มีพละกำลังมหาศาลแต่ทรมานเพราะถูกพิษกู่ได้ขับพิษกู่จนหมด จนกลายเป็นเทพสงครามหนุ่มโด่งดังเกรียงไกรแห่งสนามรบ รอจนกระทั่งคุณชายสามแห่งจวนโหว ผู้เคยติดอ่างและหัวช้า กลับมาเฉลียวฉลาด สอบได้ที่หนึ่งสามสนามรวด กลายเป็นจอหงวนที่อายุน้อยที่สุดแห่งอาณาจักรต้าเยี่ยน รุ่งโรจน์ไร้ขอบเขต ตรงกันข้าม จวนมหาเสนาบดีนับวันยิ่งตกต่ำอับโชค ชนชั้นสูงทั่วทั้งเมืองหลวงเต็มไปด้วยคำถาม เดี๋ยวนะ ไหนว่าเป็นดาวอัปมงคลอย่างไรเล่า? มารดาเจ้าเถอะ นี่ดาวนำโชคชัด ๆ!