ฉันอยากรู้ว่า ขมปากเกิดจากอะไร หลังตื่นนอนทุกวัน

เธอสุขจนไม่รู้จะสุขยังไง เสียวจนไม่รู้จะเสียวยังไง สุขแล้วสุขเล่า เสียวแล้วเสียวเล่า สุขเสียวจนแทบจะไร้แรงยืนหยัด ต้องโอบแขนกับรอบลำคอแกร่งเพื่อเป็นหลักยึด “คืนนี้จะตามใจฉันทั้งคืนใช่ไหมยอดรัก” “ค่ะ” คำตอบของเธอทำให้เขาพึงพอใจที่สุด จึงจูบปากที่บวมเจ่อนิดๆ นั้นซ้ำอีกหนักๆ ลวนลามร่างนุ่มนิ่มนั้นอย่างย่ามใจ... กว่าจะได้ถูหลังขัดขี้ไคลให้เขา เธอก็ถูกเขาจับขัดดอกไปก่อนจนแทบจะหมดแรง นับเป็นการอาบน้ำที่นานและเสียวสะท้านที่สุดเท่าที่เคยอาบมา…

‘คาวกลิ่นราตรี’ เธอที่หลงระเริงอยู่ในกลิ่นคาวของราตรีกาล เรียนรู้ที่จะสร้างความสุขให้กับตัวเอง เรียนรู้ที่จะทำให้ตัวเองเป็นที่ต้องการของผู้ชายทุกคน แต่ในที่สุด เธอกลับหลงวนอยู่ในกลิ่นคาวของน้ำกามจนไม่สามารถพาตัวเองออกมาได้ ‘ขาดอะไรก็ขาดได้ แต่ขออย่าให้ขาด ‘เซ็กซ์’ ไม่อย่างนั้นเธอคงจะลงแดงตาย!!’ ‘โลดแล่นไปในห้วงแห่งกลิ่นหอมรัญจวน’

“แผลที่คอที่จริงต้องติดพลาสเตอร์หน่อย” “ไม่ต้องหรอกค่ะ มีนค่อนข้างรีบน่ะค่ะคุณหมอ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว….” “ให้เขารอสักหน่อยคงไม่ถึงกับตายหรอกมั้งครับ!!” พี่หมอกวินทร์ (หมอขิม) ผู้แสนเย็นชา ปากร้าย จอมซึนตัวพ่อ น้องมินตรา สาวสวย CEO บริษัทออกแบบและตกแต่งภายในชื่อดัง สาวมั่นแห่งยุค เมื่อทั้งคู่มาเจอกันในสถานการณ์ที่เขาเป็นแพทย์เจ้าของไข้ และเธอ คือผู้ป่วยตัวแสบที่จ้องจะกินหมอ แต่ๆๆ....เรื่องไม่ได้ง่ายแบบนั้นเมื่อ.... นางเอกของเรา จีบพระเอกอยู่ดีๆก็ถูกแม่เลี้ยงบุกมาตบถึงห้องพักเลยจ้า โอ้แม่!! แรงมากก จากหมอจอมซึน เย็นชา เธอจะละลายหัวใจหมอกวินทร์ได้หรือไม่ ....... อย่าลืมติดตามกันนะคะ รับรองว่า แซ่บ เผ็ด!! มันส์ เลือดพุ่ง ไม่แพ้คู่อื่นเลยจ้าา...... แอบบอกไว้ก่อนว่าพี่หมอมีบุคลิคขัดแย้งราวกับมี 2 คน ในร่างเดียวนะคะเมื่ออยู่กับแฟน พี่หมอจะเปลี่ยนไป

“ปิ่น ตื่นมาเถอะนะ พี่ขอโทษพี่ไม่ได้ตั้งใจ” ปากบอกพลางใช้อีกมือหนึ่งลูบศีรษะของปาลิตาอย่างแผ่วเบาราวกับว่ากลัวจะทำหญิงสาวเจ็บตัวอีกครั้ง เวลาผ่านไปไม่นาน นิ้วเรียวของคนป่วยขยับเล็กน้อยทำให้คนที่นั่งกุมมืออยู่รู้สึกตัวขึ้นมา แพรขนตาสวยขยับราวกับปรับสายตาให้คุ้นชินกับความสว่างที่อยู่รอบตัว “ปิ่น เธอฟื้นแล้ว” เขาอย่างดีใจที่หญิงสาวตื่นขึ้นมา แต่ทว่าดวงใจของเขากลับเหี่ยวเฉาเมื่อเห็นสายตาหวานมองมาที่เขาก่อนที่จะเบนออกไปมองที่นอกหน้าต่างเมื่อกับเขาไม่มีตัวตนอย่างไรอย่างนั้น “ปิ่น พี่ขอโทษ คุยกับพี่หน่อยนะ” คนป่วยที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาเมื่อครู่ ค่อย ๆ ดึงมือของคนเองกลับเขามาและเอามาวางไว้บนหน้าท้องของตนเอง ราวกับว่ากำลังปกป้องสิ่งมีชีวิตน้อย ๆ เอาไว้ ชายหนุ่มมองการกระทำของคนตัวเล็กที่อยู่บนเตียงอย่างรู้สึกผิดที่เขาขังเธอไว้เช่นนั้น อีกทั้งไม่ฟังเหตุผลของเขาอีก “ปิ่นคุยกับพี่หน่อยเถอะ”

เมื่อวิวาห์ในฝันของจันดาลี กลับต้องกลายเป็นวิวาห์เป็นสุด ป่วน เมื่อเจ้าบ่าวที่เข้าหอกับเธอ กลายเป็นแฝดนรกของผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วย! นี่มันอะไรกัน เอาพรหมจรรย์ของแก้มหอมคืนมานะ แง๊ "มันจะเป็นจั่งชี้ (แบบนี้)บ่ได้" "มันเป็นไปแล้ว" "โอ๊ย.มันเป็นไปบ่ได้" "ก็เป็นไปแล้ว" "อ้ายลักษณ์ นี่จะกวนกันให้สูน (โกรธ) ใช่ไหมนะ" จันดาลีเริ่มกรี๊ด เธอหันรีหันขวาง มองหาอะไรที่จะเอาปาไปตรงคนที่นั่งต่อปากต่อคำยียวนกวนกันบนเตียงสักที ปาตรงไหนดี นะ มือน้อยนั่นคว้าหมับเข้าที่แจกันขนาดเล็ก ธงลักษณ์หรี่ตา ก่อนจะส่งเสียงทุ้มปราม "ห้ามนะน้องแก้มหอม ห้ามทำร้ายร่างกายสามี" ฟิ้ววว แจกันถูกขว้างมาทันที เขาเอียงตัวหลบ มันร่วงตกลงบนเตียง เชื่อฟังกันเหลือเกินนะ ธงลักษณ์คำรามฮื่มฮั่มในลำคอแล้วลุกขึ้นยืน เดินอาดๆ เข้าหาแมวน้อยที่เริ่มขู่พ่อ เมื่อในมือหมดอาวุธ ได้แต่ถอยกรูจนหลังชนฝา "ปล่อยแก้มหอมนะ แก้มหอมจะกลับบ้าน"

วันเมษาหน้าโง่ของทุกปี พี่ชายจะร่วมมือกับน้องสาวเล่นแผลง ๆ เพื่อกลั่นแกล้งฉันเสมอ ปีที่แล้วก็เป็นเพราะพวกเขาขังฉันไว้ในห้องเย็น ฉันถึงได้ป่วยเป็นโรคหอบหืดขั้นรุนแรง ปีนี้พี่ชายตั้งใจขอโทษฉัน โดยบอกว่าจะพาไปดำน้ำลึกในถ้ำเพื่อเป็นการชดเชย ฉันลงน้ำด้วยความคาดหวัง แต่เมื่อดำลงไปถึงระดับความลึกยี่สิบเมตร ความรู้สึกตีบตันราวกับขาดอากาศหายใจก็จู่โจมเข้ามาอย่างกะทันหัน วาล์วออกซิเจนของฉันถูกน้องสาวแอบปิดไปเสียแล้ว เสียงหัวเราะเยาะอย่างได้ใจของน้องสาวดังผ่านเครื่องมือสื่อสารใต้น้ำ "พี่คะดูสิ หนูบอกแล้วไงว่าพี่สาวต้องหลงกลแน่!" น้ำเสียงของเผยจิ่นจือมีแต่ความตามใจ "เธอนี่ฉลาดจริง ๆ คิดวิธีแกล้งพี่สาวแบบนี้ออกได้ยังไงกันนะ ยัยตัวแสบ" ฉันกลั้นหายใจจนหน้าเขียว ดิ้นรนอย่างสุดชีวิตเพื่อพยายามเปิดวาล์วสำรอง แต่กลับถูกน้องสาวที่ว่ายเข้ามาใกล้ปัดมือทิ้งไป เธอออดอ้อนผ่านเครื่องสื่อสาร "พี่คะ ดูสิว่าพี่สาวแสดงเก่งขนาดไหน แค่ไม่กี่วินาทีก็ทนไม่ไหวซะแล้ว" เสียงอันเย็นชาของพี่ชายดังก้องอยู่ในหูฟัง "ทนอีกหน่อยสิ ดูสิว่าเธอถูกตามใจจนเคยตัวขนาดไหน แค่นี้ก็ทนไม่ไหวแล้ว" "น่าขายหน้าจริง ๆ เทียบกับเหมยเหมยไม่ได้สักครึ่งด้วยซ้ำ!" ใบหน้าของฉันกลายเป็นสีม่วงคล้ำ ฉันมองเขาด้วยความสิ้นหวัง พี่คะ พี่ลืมไปแล้วเหรอ? เป็นเพราะการเล่นแผลง ๆ ของทั้งสองคนในครั้งก่อน ปอดของฉันถึงได้รับความเสียหายอย่างถาวร ฉันหายใจลำบากขึ้นเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็หน้ามืดจมดิ่งลงสู่ก้นทะเลอันมืดมิด พี่คะ การแกล้งกันครั้งนี้มันไม่ตลกเลยสักนิด ฉันกำลังจะตายจริง ๆ แล้วนะ