ซีรี่ย์หญิงรักหญิงไทยเรื่องไหนสร้างความสนใจมากที่สุด?

ท่อนฮุกของเพลงเปิด 'Bloom Into You' ยังคงวนอยู่ในหัวฉันเหมือนภาพยนตร์สั้นที่เล่นซ้ำโดยไม่ต้องตั้งใจ เมื่อครั้งแรกที่ได้ดู ฉากนิ่งๆ ระหว่างตัวละครสองคนถูกตัดด้วยเมโลดี้เรียบง่ายที่ไม่หวือหวาแต่ตรงชนิดที่ทำให้คำพูดหายไป เหลือเพียงจังหวะและน้ำเสียงที่บอกทุกอย่างแทนการบอกเล่า เสียงเปียโนกับคอร์ดสายเครื่องสังเคราะห์เล็กๆ ในบางช่วงให้ความรู้สึกเปราะบาง แต่ก็อบอุ่นและใกล้ชิด ทำให้ฉากจ้องตากลายเป็นบทสนทนาที่ยาวนานกว่าคำพูด เมโลดี้ซ้ำๆ ที่ไม่ซับซ้อนช่วยให้คนดูร้องตามได้ง่าย จังหวะที่ค่อยๆ เพิ่มพลังก่อนขึ้นฮุกทำให้ฉากสำคัญๆ ของเรื่องมีน้ำหนักขึ้นทันที ฉันมักจะพบว่าตัวเองหยุดเพื่อฟังท่อนที่คุ้นเคย กลับไปนึกถึงมุมกล้อง แววตา และนิ้วที่แทบจะสัมผัสกัน นั่นคือพลังของเพลงประกอบที่ดี: มันเชื่อมความทรงจำและอารมณ์เข้าด้วยกัน อีกเพลงจากซีรีส์เก่าอย่าง 'Aoi Hana' ให้สีอีกแบบหนึ่ง—เป็นโทนวินเทจ มีเสียงกีตาร์อะคูสติกเล็กๆ และการประสานเสียงที่ชวนให้นึกถึงฤดูฝนตอนเช้า เพลงนี้ไม่แข็งแรงเท่าเพลงเปิดของเรื่องแรก แต่มีความคงทนทางอารมณ์ แทรกซึมเข้ามาในฉากเดินกลับบ้าน ท้องถนนเปียก แสงสว่างผ่านต้นไม้ และบทสนทนาที่ไม่ได้เอ่ยคำว่า 'รัก' ตรงๆ ฉันชอบแนวคิดที่ว่าเพลงเหล่านี้ไม่ได้ต้องบอกทุกอย่างให้ผู้ชมเข้าใจ แต่ทำหน้าที่เป็นตัวกรองอารมณ์ บางครั้งก็เป็นที่พักให้ฉากที่หนักหน่วง หรือเป็นรอยยิ้มเล็กๆ ในตอนจบที่เงียบสงบ ท้ายที่สุด เพลงประกอบจากซีรีส์หญิงรักหญิงที่ติดหูฉันมากที่สุดไม่จำเป็นต้องเป็นเพลงที่ดังที่สุด แต่มักเป็นเพลงที่จับจังหวะความเปลี่ยนแปลงของตัวละครได้พอดี มันอยู่ในหัวไม่ใช่เพราะท่อนที่เลียนแบบกันได้ง่ายเพียงอย่างเดียว แต่เพราะมันทำให้ฉากหนึ่งๆ กลายเป็นความทรงจำที่มีเสียงประกอบอยู่ด้วยเสมอ

ไม่พบซีรี่ย์หญิงรักหญิงที่ดัดแปลงมาจากนิยายไทยบนแพลตฟอร์ม Netflix ในความทรงจำของฉัน ตอนนี้ที่เห็นชัดคือสตรีมต่าง ๆ มักจะเลือกนำผลงานนิยายชายรักชายจากวงการไทยมาทำเป็นซีรีส์มากกว่า เช่นงานจากกลุ่มนักเขียนนิยายออนไลน์ที่มีฐานแฟนเหนียวแน่น ฉันเลยมักจะสังเกตว่าความนิยมและระบบตลาดมีส่วนผลักดันให้ค่ายต่าง ๆ เลือกลงทุนกับแนวที่ขายง่ายกว่า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าไม่มีผลงานหญิงรักหญิงจากไทยเลย—แต่อยู่ในรูปแบบอื่นมากกว่า เช่นภาพยนตร์อิสระหรือเว็บซีรีส์ที่ลงบนแพลตฟอร์มของค่ายไทยและ YouTube มากกว่า Netflix เมื่อมองเชิงลึก การดัดแปลงนิยายเป็นซีรีส์ต้องอาศัยฐานแฟนเดิมที่ใหญ่พอ ต้นฉบับที่มีโครงเรื่องชัด และผู้ผลิตที่มองเห็นศักยภาพเชิงพาณิชย์ สำหรับงานหญิงรักหญิงในไทย หลายเรื่องมีแนวทางค่อนข้างอินดี้ เล่าแบบส่วนตัวหรือมาในรูปแบบนิยายออนไลน์ที่แฟนคลับกลุ่มเล็ก ๆ ชอบอ่าน ทำให้การลงทุนระดับสตรีมเมเจอร์อย่าง Netflix ยังไม่ค่อยเกิดขึ้นบ่อยนัก ฉันจึงมองว่าถ้าคุณอยากเห็นงานประเภทนี้บน Netflix อาจต้องรอจนกระทั่งมีนิยายเรื่องใดเรื่องหนึ่งโด่งดังขึ้นมากพอหรือมีโปรดิวเซอร์ที่กล้าเสี่ยงนำไปพัฒนาเป็นซีรีส์ ถ้าเป้าหมายของคุณคือการหางานหญิงรักหญิงจากไทยมาเสพในตอนนี้ ฉันมักจะแนะนำให้มองหาภาพยนตร์ไทยคลาสสิกหรือเว็บดราม่าที่เล่าเนื้อหาแบบนี้ เพราะหลายชิ้นสะท้อนมุมชีวิตและบรรยากาศที่แท้จริงของวงการมากกว่า บทพูดคม ๆ และการตีความความสัมพันธ์แบบละเอียดเป็นเสน่ห์ของงานประเภทนี้ ถึงจะไม่ได้อยู่บน Netflix ก็ตาม ผลงานแบบนั้นให้ความรู้สึกใกล้ชิดและมักจะจับจิตคนดูที่ชอบเรื่องราวผู้หญิงรักผู้หญิงมากกว่าการตามกระแส ฉันเองยังคงเฝ้ารอวันที่ Netflix จะสั่งให้ดัดแปลงนิยายไทยแนวนี้ขึ้นมาเป็นซีรีส์ เพราะถ้าวันนั้นมาถึง มันคงเป็นก้าวสำคัญสำหรับวงการบันเทิงไทยแน่นอน

รายการหนึ่งที่โดดเด่นมากบน Netflix คือ 'Orange Is the New Black' ซึ่งผมมองว่าเป็นซีรีส์หญิงรักหญิงที่ได้รับคำวิจารณ์ดีที่สุดในแง่ของอิทธิพลทางวัฒนธรรมและการยอมรับจากนักวิจารณ์ในช่วงที่ออกอากาศแรก ๆ. นี่ไม่ใช่แค่เรื่องรักระหว่างหญิงกับหญิงเพียงอย่างเดียว แต่เป็นงานที่ขยายขอบเขตการเล่าเรื่องของผู้หญิงหลากหลายตัวตนในระบบราชการและสังคม ทำให้สื่อหลักเริ่มพูดถึงการแสดงความหลากหลายทางเพศอย่างจริงจัง. ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหลักอย่าง Piper กับ Alex ถูกจับตามองมากเพราะมีมิติ ทั้งความรัก ความขัดแย้ง และผลกระทบจากชีวิตในคุก ที่นักวิจารณ์ชมว่ามีความซับซ้อนและไม่ลดทอนความเป็นมนุษย์ของตัวละคร ในมุมการยอมรับของวงการ บทบาทบางตัวได้รับรางวัลและการเสนอชื่อเข้าชิงจากเวทีใหญ่ ๆ ซึ่งสะท้อนถึงคุณภาพการแสดงและการเขียนบท โดยเฉพาะการให้พื้นที่กับนักแสดงหญิงหลากเชื้อชาติและพื้นเพ ช่วยผลักดันให้ประเด็นเกี่ยวกับเพศสภาพและสิทธิขั้นพื้นฐานถูกหยิบยกขึ้นมาถกเถียงในวงกว้าง ผมยังคิดว่าโครงเรื่องแบบอัลเทอร์เนทีฟ—ไม่ใช่แค่โฟกัสความรักระหว่างหญิงเท่านั้น แต่ยังพาไปสำรวจชีวิต ประวัติ และปัญหาสังคมของตัวละคร—เป็นเหตุผลที่นักวิจารณ์มักยกย่องในเชิงศิลปะและสังคม อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ต้องระวังคือเสียงชื่นชมมักเด่นชัดในช่วงต้นของซีรีส์ และบางช่วงตอนหลัง ๆ ได้รับความเห็นที่หลากหลายมากขึ้น แต่ถาวรว่าถ้าวัดจากผลกระทบเชิงสาธารณะ การโน้มน้าวผู้ชมวงกว้าง และรางวัลที่ได้รับ 'Orange Is the New Black' ยังคงเป็นหนึ่งในผลงานที่ถูกยกให้เป็นมาตรฐานของซีรีส์หญิงรักหญิงบนแพลตฟอร์มสตรีมมิ่ง ในมุมส่วนตัว ผมรู้สึกว่ามันเป็นงานที่เปิดประตูให้เรื่องเล่าแบบนี้มีพื้นที่บนหน้าจอขนาดใหญ่ และถึงจะมีข้อบกพร่อง แต่คุณค่าทางสังคมของมันยังคงชัดเจน

เริ่มจากเรื่องที่ทำให้ฉันตื่นเต้นที่สุดเมื่อดูจบคือ 'A Sign of Affection' — มุมมองที่อบอุ่นและการสื่อสารผ่านภาษามือทำให้ความสัมพันธ์ของตัวละครดูเป็นธรรมชาติและมีน้ำหนัก ฉากที่ตัวละครหลักพยายามสื่อความหมายด้วยนิ้วมือบนแป้นพิมพ์กลางสถานีรถไฟเป็นฉากหนึ่งที่ติดตา เพราะมันไม่ได้เป็นแค่การสารภาพรักแบบโรแมนติกปกติ แต่มันแสดงให้เห็นถึงความพยายามและการยอมรับในช่องว่างของกันและกัน ฉันชอบวิธีที่เรื่องไม่รีบเร่งให้ความสัมพันธ์เป็นเรื่องยิ่งใหญ่ทันที แต่ค่อยๆ ฉายแสงจากรายละเอียดเล็กๆ อย่างการสัมผัสมือ การมองตา และการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน โทนของเรื่องเหมาะกับคนที่อยากได้ทั้งความละมุนและการรับรู้ทางอารมณ์ ไม่ว่าคุณจะชอบสไลซ์ออฟไลฟ์หรือดราม่าเบาๆ เรื่องนี้บาลานซ์สองสิ่งได้ดีและทำให้รู้สึกเต็มอิ่มหลังดูจบ

ตั้งแต่เริ่มดูซีรี่ส์แนวหญิงรักหญิง ฉันมักจะแนะนำ 'Bloom Into You' เป็นตัวเลือกแรกเสมอเพราะมันให้ความรู้สึกเข้าถึงง่ายแต่ลึกซึ้ง ในมุมของฉันเรื่องนี้ไม่ได้พยายามจะรีบสรุปว่าตัวละครต้องรู้สึกอย่างไรทันที แต่ใช้เวลาให้ตัวละครค้นหาตัวเองอย่างอ่อนโยน ฉากที่ไม่ต้องพยายามอธิบายด้วยคำพูดมากมาย กลับสื่อความสัมพันธ์ได้ชัดเจน—ทั้งท่าทางเล็กๆ และช่วงเงียบๆ ที่ทำให้เข้าใจว่าทำไมคนสองคนถึงเริ่มผูกพันกัน งานภาพกับมู้ดโทนของ 'Bloom Into You' ก็เป็นเหตุผลสำคัญที่ฉันชอบ หากอยากให้ผู้เริ่มต้นได้เห็นว่ายูริไม่ได้มีแค่ความหวานหรือดราม่าหนักๆ แต่มีความซับซ้อนของอารมณ์และการเติบโต เรื่องนี้สอนให้รู้จักความเคารพในพื้นที่ส่วนตัวและการยืนยันความรู้สึกของตัวเองโดยไม่กดดันอีกฝ่าย การเล่าเรื่องที่ไม่หวือหวาทำให้ผู้ชมใหม่เข้าถึงได้ง่าย และยังมีฉากที่สวยงามจนอยากกลับไปดูซ้ำ แนะนำให้ดูแบบให้เวลาแก่ตัวเอง พักคิดระหว่างตอน หลีกเลี่ยงการคาดหวังฉากโรแมนติกแบบสำเร็จรูป แล้วปล่อยให้ความสัมพันธ์ค่อยๆ เติบโตต่อหน้าต่อตา นั่นแหละคือเสน่ห์ของเรื่องนี้ ที่ทำให้ฉันยังอยากกลับไปดูทุกครั้งที่อยากนั่งจมอยู่กับบรรยากาศอ่อนโยนแบบจริงใจ

สายดราม่า-คอมเมดี้ที่เน้นความสัมพันธ์แบบผู้หญิงรักผู้หญิงมีให้เลือกค่อนข้างหลากหลายบน Netflix ไทย แล้วผมมักเลือกดูเรื่องที่บาลานซ์อารมณ์กับมุขตลกได้ดี เราเริ่มด้วย 'Feel Good' ที่เล่าเรื่องความรักและการเยียวยาตัวเองในมุมมืดบ้าง ตลกบ้าง ตัวละครมีชั้นเชิงและบทสนทนาที่ฉลาด บางซีนทำให้ขำจนต้องหยุดดูแต่บางซีนก็แทงใจเราอยู่เหมือนกัน ถัดมา 'Orange Is the New Black' เป็นซีรีส์ที่แม้จะมีองค์ประกอบหลากหลาย แต่ความสัมพันธ์หญิง-หญิงเป็นแกนสำคัญของเรื่องและได้สำรวจมิติหลายด้านของตัวละคร ทำให้รู้สึกว่าความรักไม่ได้เป็นเรื่องโรแมนติกอย่างเดียว แต่เกี่ยวกับพลัง การต่อสู้ และการยอมรับตัวเองด้วย สุดท้ายถ้าอยากได้ความแฟนตาซีเชิงไซไฟแทรกด้วยความสัมพันธ์แบบคนรักหญิง 'Sense8' มีช่วงเวลาที่สื่อความสัมผัสระหว่างตัวละครหญิงได้งดงาม แม้มันไม่ใช่ซีรีส์โรแมนซ์ล้วนๆ แต่บทและซีนบางตอนทำให้ความสัมพันธ์นั้นมีพลังและน่าจดจำ เรียงลำดับความรู้สึกได้ดีและไม่จำเจ

บอกตามตรง เหมือนกับคนที่ชอบอยู่หน้าจอและคอยกรี๊ดในใจทุกฉากเล็กฉากน้อย ฉันมองว่าเรื่องที่มีฉากจูบโรแมนติกที่สุดต้องยกให้ 'Sakura Trick' เป็นอันดับต้นๆ เพราะความกล้าในการนำเสนอฉากจูบที่ใส่ลงไปเป็นส่วนหนึ่งของจังหวะเล่าเรื่อง จูบของตัวละครไม่ได้เป็นแค่ซีนเดียวที่หวือหวาแล้วจบ แต่กลายเป็นภาษากายที่สื่อถึงความใกล้ชิดและความเป็นคู่รักอย่างชัดเจน แม้ภาพจะออกแนวคัตและสวยหวานตามสไตล์โมเอะ เพลงประกอบและการตัดต่อช่วยให้ฉากดูฟุ้งและมีบรรยากาศ จูบหลายซีนใน 'Sakura Trick' นั้นเหมือนคำสารภาพที่ไม่ต้องใช้คำพูด ส่งพลังความละมุนจนมีคนหัวใจพองได้ง่ายๆ อีกมุมหนึ่งที่ไม่อาจมองข้ามคือ 'Citrus' ซึ่งให้ความรู้สึกร้อนแรงและซับซ้อนมากกว่า จูบในเรื่องนี้มักมาพร้อมกับความขัดแย้ง ความไม่แน่นอน และแรงดึงดูดที่ชัดเจน ทำให้ฉากจูบเปลี่ยนอารมณ์คนดูได้ทันทีจากความหวงเป็นความอ่อนโยนหรือจากความสับสนเป็นการยอมรับบางอย่าง แม้หลายคนจะรู้สึกว่าแนวทางของเรื่องค่อนข้างดราม่าและมีองค์ประกอบที่ขัดแย้งกับค่านิยมบางอย่าง แต่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าซีนจูบหลายฉากมีพลังและความเข้มข้นด้านอารมณ์ที่ทำให้ลืมไม่ลง ในทางกลับกัน 'Bloom Into You' หรือ 'Yagate Kimi ni Naru' มอบความละเอียดอ่อนและความหมายให้กับจูบมากกว่าเป็นเหตุการณ์เชิงกายภาพ ฉากจูบของเรื่องนี้ถูกวางไว้เป็นจุดเปลี่ยนของความสัมพันธ์ ระหว่างความสับสน ความอยากเข้าใจตัวเอง และการยอมรับอีกฝ่าย เพลงประกอบเบาๆ เสียงพากย์ที่กลั่นกรองอารมณ์ และจังหวะการเล่าเรื่องที่ค่อยเป็นค่อยไป ทำให้ฉากจูบกลายเป็นประสบการณ์ทางอารมณ์ที่ลึกซึ้งมากกว่าจะเป็นแค่ฉากโรแมนติก นอกจากนี้ 'Kase-san' ก็เป็นตัวอย่างที่ทำให้ฉากจูบดูอบอุ่นและไร้พิษภัยมาก เป็นแนวหวานใสที่เหมือนอ่านจดหมายรักกลางสวนดอกไม้ เหมาะสำหรับคนที่อยากเห็นสัมพันธ์ที่เติบโตแบบนุ่มนวล สุดท้ายถ้าต้องสรุปด้วยใจจริงว่าซีรีส์ไหนทำฉากจูบได้ทรงพลังที่สุด คำตอบขึ้นกับรสชาติที่ชอบ: ถ้าต้องการความหวานเต็มพิกัดและไม่คิดมาก เลือก 'Sakura Trick' ถ้าชอบดราม่าและความเข้มข้นเชิงอารมณ์ให้ไปที่ 'Citrus' ส่วนถ้าอยากได้ความละมุนลึกซึ้งที่แตะใจฉันที่สุดคือ 'Bloom Into You' — ฉากจูบของเรื่องนั้นยังคงทำให้ฉันหยุดนิ่งและยิ้มออกมาทุกครั้งที่นึกถึง

ฉากจ้องตากันและความเงียบที่เต็มไปด้วยความหมายใน 'Bloom Into You' ทำให้ความสัมพันธ์ของยูกับโตกะรู้สึกจริงจังและค่อยเป็นค่อยไปมากกว่าการระเบิดอารมณ์แบบทันที การสื่อสารระหว่างสองคนนั้นไม่ได้มีแค่คำพูด แต่เป็นการแลกเปลี่ยนแววตามุ่งมั่น การยืนใกล้ การยอมรับความไม่แน่ใจของอีกฝ่าย ซึ่งฉันชอบเพราะมันไม่พยายามบีบให้ความรักต้องเร่งรีบ น้องยูที่ค้นหาตัวเองกับโตกะที่สงบนิ่งแต่ชัดเจน สร้างเคมีแบบตึงเครียดแต่อบอุ่น ทำให้ฉากเล็กๆ อย่างการจ้องตากันในห้องสมุดหรือในงานวัฒนธรรมนั้นหนักแน่นกว่าจูบครั้งเดียว การเล่าเรื่องที่ใส่รายละเอียดทางอารมณ์เล็กน้อยเข้าไป ทำให้ผมรู้สึกเชื่อมโยงกับทั้งคู่มากกว่าแค่ชอบกันตรงๆ — มันเป็นการเติบโตที่มองเห็นได้ และนั่นคือเหตุผลที่ฉากเคมีของเรื่องยังคงติดตาอยู่เสมอ

เพลงประกอบของ 'Revolutionary Girl Utena' ให้ความรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในโลกเทพนิยายที่มีความลึกลับและชวนตั้งคำถามเกี่ยวกับเพศและความสัมพันธ์ ฉันชอบบรรยากาศของชิ้นดนตรีที่ใช้คอรัสและธีมซ้ำ ๆ มันทำให้ฉากที่สองสาวมีความหมายเพิ่มขึ้นหลายเท่า เพราะดนตรีไม่ใช่แค่แบ็คกราวด์ แต่เป็นตัวเล่าเรื่องอีกเสียงหนึ่ง เมื่อฟังพร้อมคำแปลไทยที่แฟน ๆ ทำไว้ จะเห็นมิติของคำพูดและสัญลักษณ์ในเพลงชัดขึ้น บางท่อนพาไปคิดถึงการท้าทายบทบาทแบบดั้งเดิม ขณะที่บางชิ้นก็หวานแบบขม ๆ ถ้าอยากเริ่ม ให้ลองฟังแทร็กบรรยากาศที่ใช้ในฉากสำคัญ ๆ ก่อน แล้วตามด้วยเพลงที่มีเนื้อร้องเพื่ออ่านคำแปลไทยควบคู่ไปด้วย เพราะจะช่วยให้เข้าใจการสมมติและการใส่ความหมายของผู้สร้าง เสียงประสานและโทนดนตรีแบบโรงละครในบางเพลงเป็นส่วนที่แปลยากแต่ก็สวยมาก เมโลดี้เหล่านี้ตรึงใจและเหมาะแก่การฟังตอนค่ำ ๆ กับชาอุ่น ๆ

เอาจริงๆเรื่องซับไทยบน Netflix มันไม่ตายตัวและมีหลายปัจจัยที่ต้องคำนึงถึง แต่จากประสบการณ์การมองหาซีรี่ย์หญิงรักหญิงแล้ว ฉันมักจะสังเกตได้สองเทรนด์ใหญ่ ๆ ที่ช่วยให้คาดเดาได้ว่าซับไทยจะครบหรือไม่ ประการแรก ซีรีส์ที่เป็น 'Netflix Original' หรือซีรีส์ที่ Netflix ถือสิทธิ์ฉายในภูมิภาคมักมีซับภาษาไทยครบทุกตอนมากที่สุด เพราะระบบของ Netflix มักจะเตรียมแทร็กคำบรรยายหลายภาษาให้พร้อมเลย ตัวอย่างที่คนมักพูดถึงเมื่อเจอซีรีส์หญิงรักหญิงบนแพลตฟอร์มคือ 'Citrus' หรือบางครั้งจะเจอชื่ออย่าง 'Adachi and Shimamura' ในบางพื้นที่ ซึ่งถ้าเป็นเวอร์ชันที่ Netflix ซื้อสิทธิ์ฉายในภูมิภาคไทย โอกาสมีซับไทยครบก็มากตามไปด้วย ประการที่สองคือซีรีส์เก่าหรือลิขสิทธิ์กระจัดกระจายจากหลายสตูดิโอ อาจมีหรือไม่มีซับไทยขึ้นอยู่กับสัญญา ณ เวลานั้น บางเรื่องอาจมีซับไทยแค่บางตอนหรือมีเฉพาะในบางประเทศ ฉันมักจะเช็กดูที่หน้ารายละเอียดของแต่ละเรื่องบนแอปหรือหน้าเว็บ Netflix ดูหัวข้อ 'เสียง/คำบรรยาย' ว่ามี 'ไทย' ติดอยู่ทั้งซีซั่นไหม ถ้าเห็นแท็ก 'Netflix' ข้างชื่อเรื่อง โอกาสที่ซับไทยครบก็สูงขึ้น แต่ยังไงก็ต้องระวังเรื่องภูมิภาคและการเปลี่ยนแปลงลิขสิทธิ์ที่เกิดขึ้นได้บ่อย ๆ ถ้าจะให้คำแนะนำแบบสรุปจากมุมมองคนดูทั่วไป: ให้ใส่ใจที่ว่าจะเป็นเวอร์ชันที่ Netflix ถือสิทธิ์หรือไม่ และสังเกตเมนูคำบรรยายก่อนกดเล่น ฉันเองมักเลือกดูเรื่องที่มีแท็ก 'Netflix' ประกอบ เพราะสบายใจเรื่องซับ แต่ก็ยังคอยเปลี่ยนใจบ่อยเพราะบางงานจากสตูดิโอเล็ก ๆ ก็มีการอัปโหลดซับไทยแล้วคุณภาพดีเหมือนกัน สุดท้ายแล้วการได้ดูตัวละครสองคนเริ่มเข้าใจกันด้วยคำบรรยายที่ชัดเจนก็เป็นความสุขง่าย ๆ แบบหนึ่งของการเป็นแฟนซีรีส์แนวนี้