ภาพทั้งหลายที่ปรากฏในหน้าสุดท้าย—ไม่ว่าจะเป็นการหยุดชะงักของกิจวัตรเก่า หรือช็อตที่ตัวละครยืนอยู่กลางที่ที่เคยคุ้น—กลายเป็นเครื่องเตือนว่าการหวนคืนสู่ที่เดิมมักมาพร้อมกับการตระหนักรู้ เรื่องราวจบแบบปลายเปิดเล็กๆ ที่ทำให้คิดถึง 'The Remains of the Day' ในด้านการส่องดูอดีตด้วยสายตาของผู้ที่ยอมรับความเสียใจและเลือกเดินต่อไป นั่นทำให้ฉันรู้สึกว่าตอนจบเป็นทั้งการปล่อยวางและการเริ่มต้นใหม่ในเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นความงามที่ไม่ต้องการคำอธิบายมากมาย