تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่ 1 ฟื้นผิดเรือน 1/3
تاريخ النشر:
2025-12-24 10:12:16ตอนที่ 1 ฟื้นผิดเรือน 1/3
“เลือด! เลือดไหลไม่หยุด!”
เสียงกรีดร้องของสาวใช้ดังลั่นเรือนจันทร์ฉาย ก่อนที่ร่างหนึ่งจะวิ่งพรวดออกมาจากห้องชั้นใน มือทั้งสองเปื้อนเลือดสดจนแดงฉาน ใบหน้าซีดเผือดราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่างไปก่อนผู้เป็นนายเสียแล้ว
“เร็วเข้า! ไปตามหมอหลี่!”
“แต่หมอหลี่เพิ่งกลับไป—”
“ก็ไปตามกลับมาสิ!!”
สาวใช้อีกคนคว้าโคมไฟ วิ่งฝ่าความมืดออกไปอย่างไม่คิดชีวิต
เสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินดังระรัว ข่าวการตกเลือดของอนุสี่แห่งเรือนจันทร์ฉายแพร่ไปทั่วจวนแม่ทัพทันที
ภายในห้องคลอด
กลิ่นคาวเลือดเจือกลิ่นสมุนไพรแรงเสียจนแทบหายใจไม่ออก
ร่างของกู้หวั่นถงนอนนิ่งอยู่กลางฟูก ผิวขาวซีด ริมฝีปากไร้สี เลือดไหลซึมผ่านผ้ารองจนเปียกชุ่มไปหลายผืน
หญิงทำคลอดคุกเข่าอยู่ปลายเตียง มือสั่นจนแทบจับสิ่งใดไม่อยู่
“กดไว้! กดตรงนี้!”
“กดแล้วเจ้าค่ะ แต่มันยังไม่หยุด!”
“น้ำร้อนเล่า!”
“กำลังมาเจ้าค่ะ!”
เสียงวุ่นวายดังขึ้นรอบตัว ทว่าคนบนเตียงกลับไม่ได้ยินสิ่งใดอีกแล้ว
ลมหายใจของนางขาดห้วงลงอย่างเงียบงัน
ปลายนิ้วเย็นเฉียบ
ในเวลาเดียวกันนั้น วิญญาณของกู้หวั่นถงค่อย ๆ ลอยออกจากร่าง นางหันกลับมามองบุตรชายที่เพิ่งคลอดได้เพียงชั่วครู่ ดวงหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยความอาลัย
แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยคำลา เงาร่างสีดำสองสายก็ปรากฏขึ้นข้างกาย
โซ่คล้องวิญญาณสั่นไหว
หญิงสาวถูกนำออกไปจากเรือนโดยไม่มีผู้ใดมองเห็น
และในชั่วขณะที่ร่างนั้นว่างเปล่า วิญญาณอีกดวงหนึ่งกลับถูกดูดเข้ามาแทนที่อย่างผิดที่ผิดทาง
ปลายนิ้วซีดขาวบนเตียงกระตุกขึ้นหนึ่งครั้ง
หัวใจที่หยุดเต้นไปแล้วเริ่มสั่นไหว
ตุบ...
ตุบ...
ตุบ...
ลมหายใจเฮือกหนึ่งถูกสูดเข้าปอดอย่างรุนแรง
ดวงตาของคนที่ควรตายไปแล้วพลันเบิกขึ้น
‘เจ็บ!’
เป็นความเจ็บชนิดที่ทำให้นางอยากตายกลับไปอีกรอบ
ทั่วทั้งร่างราวกับถูกม้าศึกวิ่งเหยียบ ซ้ำยังย้อนกลับมาเหยียบอีกรอบเพราะเกรงว่าจะไม่ทั่วถึง
หน้าท้องปวดบีบรุนแรง กระดูกทุกชิ้นคล้ายถูกถอดออกไปล้างแล้วใส่กลับมาผิดตำแหน่ง
วันทองพยายามสูดลมหายใจ
กลิ่นคาวเลือดกลับพุ่งเข้าเต็มจมูก
‘นี่ข้าฟื้นในโรงเชือดสัตว์หรืออย่างไร’
นางฝืนลืมตาให้กว้างขึ้น
ม่านไหมสีอ่อน เตียงไม้แกะสลัก เครื่องเรือนประณีต และสาวใช้หลายคนที่กำลังวิ่งวุ่นจนแทบชนกันเอง
ไม่ใช่เรือนของหญิงชาวบ้านที่นางตกลงจะรับร่างต่อ
ผิดตั้งแต่เพดานแล้ว
วันทองกะพริบตาช้า ๆ
‘สวรรค์ส่งข้าผิดเรือนหรือ’
ยังไม่ทันคิดต่อ ความร้อนวูบหนึ่งก็ไหลออกจากร่างพร้อมกับความรู้สึกหนาวเย็นที่คืบคลานขึ้นมาตามปลายเท้า
นางเหลือบมองผ้าที่เปียกชุ่มด้วยเลือด
สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก
หากปล่อยไว้อีกไม่นาน นางคงได้กลับไปถามยมบาลด้วยตนเองว่าเหตุใดจึงทำงานผิดพลาดถึงเพียงนี้
วันทองหลับตาลง พยายามรวบรวมสติ
โชคดีที่ร่างจะเปลี่ยน
แต่วิชาอาคมซึ่งฝังอยู่กับดวงจิตยังคงติดตามมา
นางขยับปลายนิ้วลงบนหน้าท้องอย่างยากลำบาก ปรับลมหายใจทีละน้อย ก่อนจะขยับริมฝีปากซีดขาว
“โลหิตหยุด...ลมปราณตั้ง...”
เสียงของนางเบาจนแทบไม่ได้ยิน
“ดุจสายน้ำพบตลิ่ง อย่าหลั่ง อย่าริน จงคืนสู่ทางเดิม”
ความอุ่นวาบขึ้นใต้ฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ แผ่ซ่านเข้าสู่ภายในร่าง
เลือดที่เคยไหลออกมาไม่ขาดสายเริ่มช้าลง
จากไหลเป็นสาย กลายเป็นเพียงหยด
วันทองผ่อนลมหายใจออกช้า ๆ
‘ดี อย่างน้อยคาถาห้ามเลือดยังไม่ลืมข้า’
ทว่าการฝืนใช้มนต์กับร่างซึ่งอ่อนแรงใกล้ตายทำให้เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่แทบหมดสิ้น
นางนอนนิ่ง ฟังเสียงคนรอบข้างอย่างอดทน
“เมื่อครู่...เหมือนนางหายใจหรือไม่”
หญิงทำคลอดหยุดมือ ก้มลงมองใบหน้าของคนบนเตียง
สาวใช้อีกคนรีบเข้ามาใกล้ ก่อนจะร้องออกมาด้วยความตกใจ
“อี้เหนียงสี่ลืมตาแล้ว!”
วันทองเหลือบตามองนาง
‘ไม่เพียงลืมตา ข้ายังได้ยินเจ้าตะโกนจนหูแทบแตกด้วย’
แต่ไม่มีแรงพอจะพูดออกไป
หญิงทำคลอดรีบจับชีพจร
สีหน้าพลันเปลี่ยนจากหวาดกลัวเป็นตกตะลึง
“ชีพจรกลับมาแล้ว!”
“จริงหรือเจ้าคะ”
“เลือดก็กำลังหยุด...”
ผู้คนในห้องมองหน้ากันอย่างไม่อยากเชื่อ
คนหนึ่งถึงกับทรุดตัวลงนั่งกับพื้น
พึมพำคำขอบคุณเทพยดาไม่หยุดปาก
วันทองหลับตาลงอีกครั้งอย่างเหนื่อยอ่อน
‘เทพยดาไม่ได้ช่วย เจ้านายของพวกเจ้าช่วยตัวเองทั้งนั้น’
เฮ้อ!! หวั่นถงถอนหายใจอีกครั้ง
أحدث فصل
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 98 งามกว่า
ตอนที่ 98 งามกว่า จิงเจียวรับกระดาษมาพิจารณา ปลายนิ้วไล่ตามเส้นอักขระโดยมิได้แตะหมึก “ปักได้เจ้าค่ะ ลายใช้ด้ายสีเดียว เพียงต้องรักษาเส้นให้ต่อเนื่อง” เหอฉีจึงยกถุงผ้าเปล่ามาให้ดูขนาด “ท่านอาจารย์ขอดูตัวอย่างก่อนขอรับ เรื่องจำนวนกับค่าจ้างค่อยตกลงภายหลัง” จิงเจียวถามถึงผ้ารองด้านใน หวั่นถงจึงปล่อยให้นางหารือต่อ ก่อนกลับ เหอฉีเข้ามากระซิบว่าท่านอาจารย์อนุญาตให้หวั่นถงเข้าพบสักครู่ จิงเจียวขออยู่ดูเส้นไหมที่ศิษย์นำมาให้เลือก หวั่นถงจึงพาชิงยวนเดินตามไปยังห้องด้านหลัง ชิงยวนหยุดรอหน้าประตูครั้นบานไม้ปิดลง เหอซางก็ลุกจากตั่งทันที “ท่านอาจารย์” หวั่นถงยกมือให้เขานั่ง นำผ้าผืนเล็กบนโต๊ะมาคลี่ “วันนี้ข้าจะสอนบทตั้งต้นของวิชาคุ้มภัย เจ้าต้องฝึกให้มั่นคงก่อน” เหอซางตั้งใจฟัง นางให้เขาผ่อนลมหายใจ วางปลายนิ้วแตะกลางผ้า ค่อยประคองจิตให้นิ่งก่อนเอื้อนคาถาเสียงต่ำ “กายมั่น จิตตั้ง เคราะห์ร้ายอย่าพ้อง ภยันตรายอย่าพาน…” ผ้าใต้ฝ่ามืออุ่นขึ้นแผ่วเบา หวั่นถงหยุดแล้วให้เขาลองทำตาม ครั้งแรกเสียงของเหอซางยังขาดห้วง เขามัวห่วงจำถ้อยคำจนลืมลมหายใจ นางจึง
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 97 เริ่ม
ตอนที่ 97 เริ่ม เช้าวันถัดมา เสิ่นเยี่ยนเหิงเรียกหวั่นถงไปดูห้องเล็กด้านหลังเรือน ฝาไม้กั้นเพิ่มปิดรอยต่อเรียบร้อย พื้นยกสูงปูเสื่อสะอาด หน้าต่างมีบานไม้กันลม “เจ้าพาลูกย้ายเข้ามาเถิด มีเด็กเล็กอยู่ด้วยจะได้พักสะดวกขึ้น” หวั่นถงอุ้มรุ่ยเอ๋อร์เข้าไปลองนั่ง มองรอบห้องอย่างพอใจ “คราวนี้ข้าคงพลิกตัวได้โดยไม่ต้องระวังไปทับผ้าห่มผู้อื่นแล้วเจ้าค่ะ” เสิ่นเยี่ยนเหิงมองนางครู่หนึ่งก่อนสายตาจะเลื่อนไปยังบุตร “ตอนนี้ข้าทำให้เจ้าได้เท่านี้” หวั่นถงเหลือบเห็นรอยถลอกกับคราบฝุ่นไม้บนมือเขา “ท่านกันลมกันฝนให้ลูกได้แล้วเจ้าค่ะ ข้าเฝ้าเตาได้ทว่าสร้างห้องเช่นนี้ไม่เป็น ขอบคุณท่าน” เขานิ่งไปชั่วครู่แล้วเอื้อมมือมาลูบศีรษะบุตรเบา ๆ “ขาดสิ่งใดก็บอกข้า” หวั่นถงรับคำแล้วเรียกชิงยวนมาช่วยย้ายเครื่องนอน แม่นมหลิวจัดที่นอนเด็กให้พ้นลม เสี่ยวจู่หอบผ้าห่มตามเข้ามา พอวางเสร็จก็รีบกลับไปล้างภาชนะที่เตรียมไว้ปรุงชาด หลิ่วซูหยาจัดโต๊ะริมหน้าต่างให้จิงเจียวกับสตรีที่ช่วยบดสี อีกด้านหนึ่งตั้งเตาเคี่ยวใบเล็ก แยกจากที่หุงหาอาหาร “เริ่มทีละน้อยก่อน อย่าให้เสียของ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 96 ผ่าน
ตอนที่ 96 ผ่าน เหอฉีกลับมาพร้อมถาดชาดแล้วกระซิบรายงานเหอซาง จิงเจียววางถ้วยชา มือประสานกันแน่น เหอซางเปิดตลับธรรมดาขึ้นพิจารณาอีกครั้งก่อนพยักหน้า “เนื้อชาดใช้ได้ เก็บตัวอย่างไว้เทียบกับของที่จะส่งมาคราวหน้า” จิงเจียวเงยหน้าทันที คราวหน้า… เช่นนั้นหมายความว่ารับแล้วหรือ เหอซางหันไปกำชับศิษย์อีกสองคำจึงลุกออกไป เหอฉีเชิญพวกนางย้ายมานั่งยังโถงรับรองด้านนอก ไม่นานก็มีหนังสือตกลงกับตั๋วเงินวางลงตรงหน้า “ท่านอาจารย์ให้รับชาดสองร้อยตลับ ตลับละแปดสิบอีแปะ รวมสิบหกตำลึงขอรับ เงินส่วนนี้เป็นมัดจำครึ่งหนึ่ง ที่เหลือจ่ายเมื่อส่งของครบ” จิงเจียวก้มมองตัวเลขแล้วนิ่งไป แปดตำลึง นางอ่านซ้ำอีกครั้งก่อนหันหาหวั่นถง “สองร้อยตลับ ได้สิบหกตำลึงหรือ” เหอฉีพยักหน้า “ขอให้ทำเนื้อชาดเหมือนตลับตัวอย่างส่วนเรื่องพิธีทางสำนักจะจัดการเองขอรับ” หวั่นถงรับหนังสือมาอ่าน ถามเรื่องภาชนะกับการส่งมอบจนเข้าใจแล้วจึงเลื่อนไปให้จิงเจียวดูด้วย “ขอทยอยส่งตามกำหนดนี้นะเจ้าคะ” หวั่นถงชี้ข้อความด้านล่าง เหอฉีพยักหน้ารับ จิงเจียวไล่สายตาตามข้อความ มือที่รับกระด
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 95 ของตัวอย่าง
ตอนที่ 95 ของตัวอย่าง ชิงยวนกลับมาพร้อมตำรับเครื่องหอมเล่มบางกับข่าวจากสำนักเมฆาเร้นลับ “ท่านอาจารย์เหอรับดูของเจ้าค่ะ เมื่อทำเสร็จให้ส่งข่าวไปก่อนหนึ่งวัน” เสี่ยวจู่ล้างภาชนะแล้วคว่ำบนผ้าสะอาด ชิงยวนจดของที่ซื้อก่อนช่วยอ่านตำรับ ยามเสิ่นเยี่ยนเหิงกลับเข้ามา เขาพบมารดากำลังคุยกับจิงเจียวเรื่องกลิ่นดอกไม้ สตรีอีกสองคนช่วยกันบดสีอยู่ข้างโต๊ะ เสียงพูดคุยดังต่อเนื่องจนไม่มีผู้ใดทันสังเกตว่าเขายืนอยู่ “ท่านแม่” หลิ่วซูหยาเงยหน้า รีบเลื่อนถ้วยใบหนึ่งให้ดู “พวกเราจะลองทำส่งสำนักเมฆา หวั่นถงให้คนไปถามไว้แล้ว” เขามองสีจางบนปลายนิ้วมารดาก่อนพยักหน้า “ลำบากท่านแม่แล้วขอรับ” นางยิ้มบาง “นั่งเฉย ๆ ก็ใช่ว่าจะสบายใจ” เสิ่นเยี่ยนเหิงมิได้ห้าม เขาออกไปช่วยช่างไม้ต่อ หวั่นถงนั่งอุ้มรุ่ยเอ๋อร์อยู่ใกล้ผ้ากั้น เห็นทุกคนตั้งใจก็พลอยเบาใจ วันนี้นางจึงได้กอดลูกโดยไม่ต้องคอยฟังเสียงหม้อเดือด ชาดครั้งแรกยังใช้ไม่ได้ เนื้อจับเป็นเม็ด พอเย็นลงก็แข็งจนจิงเจียวขมวดคิ้ว “แต้มลงไปคงเจ็บริมฝีปาก” หวั่นถงมองชาดในถ้วยแล้วพยักหน้า พวกนางลองแก้ทีละน้อย จ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 94 การค้าที่เหมาะสม
ตอนที่ 94 การค้าที่เหมาะสม หวั่นถงกลับเข้าเรือนก็พบจิงเจียวกำลังเลาะด้ายออกจากผ้าผืนเล็ก ข้างกายมีผ้าเช็ดหน้าที่ปักเสร็จแล้ววางอยู่สองผืน นางหยิบผ้าที่เสร็จขึ้นดู กลีบดอกละเอียดจนแทบมองไม่เห็นฝีเข็ม “ทำเพิ่มอีกหน่อย ข้าคิดว่าจะให้คนเอาไปถามร้านค้า” จิงเจียวกล่าวทว่าน้ำเสียงมิได้มั่นใจนัก หลิ่วซูหยาซึ่งนั่งเย็บเสื้ออยู่ใกล้กันเงยหน้าขึ้น “ร้านที่เคยรู้จักคงไม่ยอมรับของจากเรา” หวั่นถงวางผ้าคืน นางเคยเสนอให้ฝากขายผ้าปักทว่าต้องมีผู้ยอมซื้อด้วย “เมื่อก่อนพวกท่านเคยดูแลร้านอาภรณ์ด้วยหรือไม่เจ้าคะ” “ย่อมเคย” หลิ่วซูหยาตอบ “ร้านผ้ากับร้านเครื่องหอมหลายแห่งเป็นสินเดิมของสตรีในตระกูล ยามนี้ถูกยึดไปหมดแล้ว” “ต่อให้เปิดใหม่ ผู้ใดจะกล้าเข้าร้านหากคนในวังรู้ว่ามาอุดหนุนเรา…” สตรีสายรองผู้หนึ่งเอ่ย ไม่มีผู้ใดกล่าวต่อ หวั่นถงเหลือบมองมือเหล่านั้นอย่างเสียดาย นางมีคนเก่งอยู่เต็มเรือน จะให้ช่วยกันนับข้าวสารทุกวันก็คงไม่ทำให้ข้าวเพิ่มขึ้น “หากยังเปิดร้านในนามตระกูลเสิ่นไม่ได้ พวกเราลองทำของส่งให้ผู้อื่นขายก่อนดีหรือไม่เจ้าคะ” จิงเจียวเงยหน้า “ผู้ใ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 93 ถุงหอมหน้าประตู
ตอนที่ 93 ถุงหอมหน้าประตู เช้าวันนั้น หวั่นถงตื่นขึ้นแล้วนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกไม่หลังไม่ปวด แขนไม่ชา ใต้ตัวก็ไม่มีฟางคอยทิ่มยามพลิกกาย ที่แท้นางเพียงขาดที่นอนดี ๆ มิได้ชราลงหลายปีอย่างที่นึกกลัว รุ่ยเอ๋อร์ยังหลับอยู่ข้างกาย นางจึงค่อย ๆ ลุกขึ้นรับถ้วยน้ำจากชิงยวน สายตาหยุดอยู่ที่ถุงผ้าเล็กหลายใบในตะกร้า “เสี่ยวจู่เย็บไว้เจ้าค่ะ บอกว่ามีเศษผ้าเหลือจึงไม่อยากทิ้ง” หวั่นถงหยิบขึ้นดู ฝีเข็มยังคดอยู่บ้างทว่าปากถุงผูกได้แน่นดี นางให้ชิงยวนเอาสมุนไพรหอมแห้งที่เหลือมาแบ่งใส่ถุงก่อนเรียกเสี่ยวจู่เข้ามา สาวใช้มองของในตะกร้าแล้วขยับปลายนิ้วอย่างเขิน ๆ “เย็บไม่งามนักเจ้าค่ะ” “สมุนไพรคงไม่ถือสา ขอเพียงอย่าร่วงออกมาก็พอ” เสี่ยวจู่หลุดยิ้ม นั่งลงช่วยเติมจนได้ถุงหอมหลายใบ หวั่นถงเก็บหนึ่งใบไว้ในมือ ให้ชิงยวนขยับผ้ากั้นมาบังสายตาจากด้านนอก นางหลับตา วางนิ้วแตะปมด้ายแล้วเอื้อนเสียงแผ่ว “ธาตุไม้คงคุณ กลิ่นเกื้อกูลมิรู้คลาย…” ความอุ่นบางเบาซึมผ่านปลายนิ้ว กลิ่นสมุนไพรในถุงค่อย ๆ ชัดขึ้น นางเสริมเพียงฤทธิ์ไล่แมลงให้คงอยู่นานขึ้น ถึงกระน
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 38 เมฆาเร้นลับ
ตอนที่ 38 เมฆาเร้นลับหวั่นถงขยับกายพิงพนักเตียงด้วยท่าทีที่ดูผ่อนคลายลงมากนางปรายตามองตลับชาดที่เหลืออยู่บนโต๊ะก่อนจะสั่งการชิงยวนต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย“เจ้าไปซื้อชาดจากร้านเดิมมาเพิ่ม จากนั้นก็หาตลับใหม่บรรจุลงไป... แล้วนำไปให้เหอซาง”ชิงยวนน้อมรับคำสั่งด้วยความเข้าใจแจ้ง นางรู้ดีว่าชาดเหล่า
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 36 ประทินโฉม
ตอนที่ 36 ประทินโฉมหวั่นถงพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะซื้อของไปด้วยอีกหลายชิ้นจากนั้นนางก็เดินทอดน่องไปตามย่านการค้าที่คลาคล่ำไปด้วยสตรีสูงศักดิ์และหญิงสาวแรกรุ่น นางหยุดแวะที่ร้านประทินโฉมร้านแรกซึ่งเป็นร้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่หัวมุมถนน หลังจากพิจารณาเนื้อชาดในตลับไม้เรียบง่ายอยู่นาน นางก็หันไปสั่งเสี่ยว
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 35 อนุห้า อนุหก
ตอนที่ 35 อนุห้า อนุหก หวั่นถงปรายตามองหญิงสาวทั้งสองที่ยกถาดน้ำชาเข้ามาคารวะหัวใจนางสะดุดเหตุใด…พวกนางจึงดูคล้ายตนเองถึงเพียงนี้อนุห้าชื่อ เชี่ยซูสวมอาภรณ์สีอ่อนเรียบตา ใบหน้าอ่อนหวาน ดวงตาเรียวสงบท่าทางสำรวม นิ่งเงียบให้ความรู้สึกคล้ายสตรีที่ไม่แย่งชิงส่วนอนุหกชื่อ เฉินอวี้หลันร
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 28 เพิ่มพลัง
ตอนที่ 28 เพิ่มพลัง เหอซางแทบจะล้มพับลงกับอาสนะทันทีที่ลับตาคน ท่าทางที่เคยดูสง่างามประดุจเทพเซียนหายวับไปในพริบตา เขารีบคลำคอและบ่าของตัวเองด้วยความหวาดเสียว“ลูกพ่อ! เจ้าเห็นไหม ดาบฟันข้าไม่เข้าจริงๆ!” เขาหันไปบอกเหอฉีด้วยเสียงกระซิบที่สั่นพร่า “นายท่านผู้นั้นเป็นใครกันแน่ ยาที่นาง...
قد تعجبك أيضًا
ชายาอัปลักษณ์ของท่านอ๋องรูปงาม
จันทร์ส่องแสง44.9K وجهات النظرชะตารักนางรอ
เทียนเหอ76.0K وجهات النظرชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.8K وجهات النظرลิขิตกาลบันดาลรัก
ดอกท้อในสายลม37.4K وجهات النظرขย่มรักอาจารย์ฮอตเนิร์ด
ซีไซต์597 وجهات النظرสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน431 وجهات النظرท่านอา...ข้ามีเรื่องร้อนใจ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา386 وجهات النظرเคียงรักใต้เงาพยัคฆ์
Poinsettia69 وجهات النظر
