MasukShare
ตอนที่ 1 ฟื้นผิดเรือน 1/3
Tanggal publikasi:
2025-12-24 10:12:16ตอนที่ 1 ฟื้นผิดเรือน 1/3
“เลือด! เลือดไหลไม่หยุด!”
เสียงกรีดร้องของสาวใช้ดังลั่นเรือนจันทร์ฉาย ก่อนที่ร่างหนึ่งจะวิ่งพรวดออกมาจากห้องชั้นใน มือทั้งสองเปื้อนเลือดสดจนแดงฉาน ใบหน้าซีดเผือดราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่างไปก่อนผู้เป็นนายเสียแล้ว
“เร็วเข้า! ไปตามหมอหลี่!”
“แต่หมอหลี่เพิ่งกลับไป—”
“ก็ไปตามกลับมาสิ!!”
สาวใช้อีกคนคว้าโคมไฟ วิ่งฝ่าความมืดออกไปอย่างไม่คิดชีวิต
เสียงฝีเท้ากระทบพื้นหินดังระรัว ข่าวการตกเลือดของอนุสี่แห่งเรือนจันทร์ฉายแพร่ไปทั่วจวนแม่ทัพทันที
ภายในห้องคลอด
กลิ่นคาวเลือดเจือกลิ่นสมุนไพรแรงเสียจนแทบหายใจไม่ออก
ร่างของกู้หวั่นถงนอนนิ่งอยู่กลางฟูก ผิวขาวซีด ริมฝีปากไร้สี เลือดไหลซึมผ่านผ้ารองจนเปียกชุ่มไปหลายผืน
หญิงทำคลอดคุกเข่าอยู่ปลายเตียง มือสั่นจนแทบจับสิ่งใดไม่อยู่
“กดไว้! กดตรงนี้!”
“กดแล้วเจ้าค่ะ แต่มันยังไม่หยุด!”
“น้ำร้อนเล่า!”
“กำลังมาเจ้าค่ะ!”
เสียงวุ่นวายดังขึ้นรอบตัว ทว่าคนบนเตียงกลับไม่ได้ยินสิ่งใดอีกแล้ว
ลมหายใจของนางขาดห้วงลงอย่างเงียบงัน
ปลายนิ้วเย็นเฉียบ
ในเวลาเดียวกันนั้น วิญญาณของกู้หวั่นถงค่อย ๆ ลอยออกจากร่าง นางหันกลับมามองบุตรชายที่เพิ่งคลอดได้เพียงชั่วครู่ ดวงหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยความอาลัย
แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยคำลา เงาร่างสีดำสองสายก็ปรากฏขึ้นข้างกาย
โซ่คล้องวิญญาณสั่นไหว
หญิงสาวถูกนำออกไปจากเรือนโดยไม่มีผู้ใดมองเห็น
และในชั่วขณะที่ร่างนั้นว่างเปล่า วิญญาณอีกดวงหนึ่งกลับถูกดูดเข้ามาแทนที่อย่างผิดที่ผิดทาง
ปลายนิ้วซีดขาวบนเตียงกระตุกขึ้นหนึ่งครั้ง
หัวใจที่หยุดเต้นไปแล้วเริ่มสั่นไหว
ตุบ...
ตุบ...
ตุบ...
ลมหายใจเฮือกหนึ่งถูกสูดเข้าปอดอย่างรุนแรง
ดวงตาของคนที่ควรตายไปแล้วพลันเบิกขึ้น
‘เจ็บ!’
เป็นความเจ็บชนิดที่ทำให้นางอยากตายกลับไปอีกรอบ
ทั่วทั้งร่างราวกับถูกม้าศึกวิ่งเหยียบ ซ้ำยังย้อนกลับมาเหยียบอีกรอบเพราะเกรงว่าจะไม่ทั่วถึง
หน้าท้องปวดบีบรุนแรง กระดูกทุกชิ้นคล้ายถูกถอดออกไปล้างแล้วใส่กลับมาผิดตำแหน่ง
วันทองพยายามสูดลมหายใจ
กลิ่นคาวเลือดกลับพุ่งเข้าเต็มจมูก
‘นี่ข้าฟื้นในโรงเชือดสัตว์หรืออย่างไร’
นางฝืนลืมตาให้กว้างขึ้น
ม่านไหมสีอ่อน เตียงไม้แกะสลัก เครื่องเรือนประณีต และสาวใช้หลายคนที่กำลังวิ่งวุ่นจนแทบชนกันเอง
ไม่ใช่เรือนของหญิงชาวบ้านที่นางตกลงจะรับร่างต่อ
ผิดตั้งแต่เพดานแล้ว
วันทองกะพริบตาช้า ๆ
‘สวรรค์ส่งข้าผิดเรือนหรือ’
ยังไม่ทันคิดต่อ ความร้อนวูบหนึ่งก็ไหลออกจากร่างพร้อมกับความรู้สึกหนาวเย็นที่คืบคลานขึ้นมาตามปลายเท้า
นางเหลือบมองผ้าที่เปียกชุ่มด้วยเลือด
สถานการณ์ไม่สู้ดีนัก
หากปล่อยไว้อีกไม่นาน นางคงได้กลับไปถามยมบาลด้วยตนเองว่าเหตุใดจึงทำงานผิดพลาดถึงเพียงนี้
วันทองหลับตาลง พยายามรวบรวมสติ
โชคดีที่ร่างจะเปลี่ยน
แต่วิชาอาคมซึ่งฝังอยู่กับดวงจิตยังคงติดตามมา
นางขยับปลายนิ้วลงบนหน้าท้องอย่างยากลำบาก ปรับลมหายใจทีละน้อย ก่อนจะขยับริมฝีปากซีดขาว
“โลหิตหยุด...ลมปราณตั้ง...”
เสียงของนางเบาจนแทบไม่ได้ยิน
“ดุจสายน้ำพบตลิ่ง อย่าหลั่ง อย่าริน จงคืนสู่ทางเดิม”
ความอุ่นวาบขึ้นใต้ฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ แผ่ซ่านเข้าสู่ภายในร่าง
เลือดที่เคยไหลออกมาไม่ขาดสายเริ่มช้าลง
จากไหลเป็นสาย กลายเป็นเพียงหยด
วันทองผ่อนลมหายใจออกช้า ๆ
‘ดี อย่างน้อยคาถาห้ามเลือดยังไม่ลืมข้า’
ทว่าการฝืนใช้มนต์กับร่างซึ่งอ่อนแรงใกล้ตายทำให้เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่แทบหมดสิ้น
นางนอนนิ่ง ฟังเสียงคนรอบข้างอย่างอดทน
“เมื่อครู่...เหมือนนางหายใจหรือไม่”
หญิงทำคลอดหยุดมือ ก้มลงมองใบหน้าของคนบนเตียง
สาวใช้อีกคนรีบเข้ามาใกล้ ก่อนจะร้องออกมาด้วยความตกใจ
“อี้เหนียงสี่ลืมตาแล้ว!”
วันทองเหลือบตามองนาง
‘ไม่เพียงลืมตา ข้ายังได้ยินเจ้าตะโกนจนหูแทบแตกด้วย’
แต่ไม่มีแรงพอจะพูดออกไป
หญิงทำคลอดรีบจับชีพจร
สีหน้าพลันเปลี่ยนจากหวาดกลัวเป็นตกตะลึง
“ชีพจรกลับมาแล้ว!”
“จริงหรือเจ้าคะ”
“เลือดก็กำลังหยุด...”
ผู้คนในห้องมองหน้ากันอย่างไม่อยากเชื่อ
คนหนึ่งถึงกับทรุดตัวลงนั่งกับพื้น
พึมพำคำขอบคุณเทพยดาไม่หยุดปาก
วันทองหลับตาลงอีกครั้งอย่างเหนื่อยอ่อน
‘เทพยดาไม่ได้ช่วย เจ้านายของพวกเจ้าช่วยตัวเองทั้งนั้น’
เฮ้อ!! หวั่นถงถอนหายใจอีกครั้ง
Bab terbaru
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 109 ลึกลับ
ตอนที่ 109 ลึกลับหวั่นถงลอบสำรวจเหล่าศิษย์ผ่านช่องว่างของม่านแพร นางพึงพอใจอย่างยิ่งที่เห็นกระแสจิตและลมปราณของแต่ละคนมีความมั่นคงและบริสุทธิ์ ชายหนุ่มและหญิงสาวเหล่านี้มิใช่เพียงนักพรตที่สวดมนต์ไปวัน ๆ แต่กำลังจะกลายเป็น "แขนขา" ที่ภักดีและทรงพลังที่สุดของนางในช่วงหลายสัปดาห์ที่เสิ่นเยี่ยนเหิงไม่อยู่ หวั่นถงลอบเดินทางมายังสำนักเมฆาเร้นลับด้วยตนเองหลายครั้ง นางมิได้เพียงตรวจดูความเรียบร้อยของกิจการ แต่นางมาเพื่อ “ถ่ายทอดวิชาใหม่” ให้แก่เหอซางและเหล่าศิษย์อย่างจริงจัง“วิชาที่ข้าจะสอนพวกเจ้าในวันนี้ เรียกว่า ‘ค่ายกลเมฆาพรางวิญญาณ’ และ ‘อาคมคุ้มจิต’”หวั่นถงเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ ก่อนจะเริ่มอธิบายเคล็ดวิชา “วิชานี้มิได้มีไว้เพื่อเข่นฆ่าหรือรังแกผู้ใด แต่มีไว้เพื่อรวมพลังจิตของพวกเจ้าหลายสิบคนเข้าด้วยกัน สร้างเป็นม่านพลังป้องกันภัยที่ศัตรูไม่อาจมองทะลุ และป้องกันไม่ให้ผู้ใดใช้อาคมมืดมาแทรกแซงหรือสืบหาความลับของพวกเราได้”นางค่อย ๆ เปล่งถ้อยคำบริกรรมคาถาโบราณทีละวรรคอย่างใจเย็น ชี้แนะจังหวะการเดินลมปราณและการเชื่อมโยงจิตสู่ผืนยันต์เหอซางและเหล่าศิษย์ต่างตั้งใจจดจำทุกคำสอนประหนึ่งไข่ม
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 107 หวั่นไหว
ตอนที่ 107 หวั่นไหว“หวั่นถง…” เขาเรียกชื่อนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าเองก็เพิ่งคลอดบุตร ร่างกายบอบช้ำมามาก ทั้งยังต้องให้นมรุ่ยเหิน… เลิกทำชาดพวกนี้เสียเถิดนะ หรือหากพวกเจ้ายังอยากทำเพื่อมิให้เหงา ข้าก็จะหาเงินมาซื้อที่ดิน ขยายเรือนให้กว้างขวางและจ้างสาวใช้กับคนงานจากข้างนอกเข้ามาช่วยทำงานพวกนี้แทนทั้งหมด เจ้าและทุกคนจะได้ไม่ต้องมานั่งดมควันเตาและเหน็ดเหนื่อยอีกต่อไป”ถ้อยคำเหล่านั้นมิได้เป็นเพียงคำสัญญาเลื่อนลอย แต่มันออกมาจากหัวใจของบุรุษที่สำนึกในหน้าที่ผู้พิทักษ์ครอบครัวอย่างแท้จริงหวั่นถงยืนนิ่งงัน หัวใจของนางกระตุกวูบ ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งพลันแล่นพล่านขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอชาติก่อน… นางเคยเป็นหญิงงามที่บุรุษแย่งชิง แต่ความรักที่พวกเขามอบให้กลับเป็นดั่งไฟที่แผดเผา เป็นกรงขังที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลงในรูปโฉมและการครอบครอง ไม่มีใครเคยมองเห็นความเหน็ดเหนื่อย ไม่มีใครเคยถามว่านางลำบากเพียงใดและสุดท้ายพวกเขาก็ผลักนางไปสู่ลานประหารอย่างไร้ความปรานีแต่บุรุษตรงหน้านี้… เสิ่นเยี่ยนเหิงที่นางเคยคิดว่าเขาเป็นเพียงแม่ทัพดิบเถื่อนและเย็นชา บุรุษที่นางเคยคิดจะใช้เป็นเพียงเกราะกำบังชั่วครา
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่
ตอนที่ 106 ฟ้าสงบก่อนพายุใหญ่ ตลอดหลายเดือนที่ผันผ่าน ชีวิตในเรือนไม้ชานเมืองของตระกูลเสิ่นดำเนินไปอย่างราบรื่นและมั่นคงยิ่งกว่าที่ผู้ใดจะคาดคิดสำนักคุ้มภัยตระกูลเสิ่นของเสิ่นเยี่ยนเหิงมีชื่อเสียงขจรขจายไปไกล พ่อค้าวาณิชจากทั่วทุกสารทิศต่างแย่งชิงกันว่าจ้างขบวนคุ้มกันของอดีตแม่ทัพ เพราะรู้ดีว่าไม่มีโจรป่าหน้าไหนกล้าแตะต้องขบวนสินค้าที่มีคนของเสิ่นเยี่ยนเหิงคุ้มครอง เบี้ยหวัดและค่าตอบแทนหลั่งไหลเข้ามาหล่อเลี้ยงครอบครัวอย่างไม่ขาดสาย เหล่าองครักษ์เก่าและบุรุษในตระกูลมีงานทำและมีศักดิ์ศรีกลับคืนมา ภายในเรือนก็อบอุ่นด้วยเสียงหัวเราะของเสิ่นอวี้เหยาที่ช่วยซ่งเสวี่ยเย็บปักถุงยันต์ ฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินมีสุขภาพจิตแจ่มใส ไร้ซึ่งความอดอยากยากแค้นดั่งช่วงแรกที่เพิ่งย้ายมาในขณะเดียวกัน ที่สำนักเมฆาเร้นลับบนเนินเขาบูรพา รากฐานขุมกำลังเงียบของหวั่นถงกลับยิ่งแผ่ขยายออกไปอย่างน่าสะพรึงกลัวเหอซางทำหน้าที่เป็นหน้าฉากได้อย่างไร้ที่ติ ยามนี้ศิษย์ที่ผ่านการคัดเลือกและก้าวเข้าสู่การกล่าวคำสัตย์สาบานต่อยันต์วิญญาณของหวั่นถงมีจำนวนเพิ่มขึ้นถึงหลายสิบคน ทุกคนล้วนเป็นผู้มีจิตใจมั่นคง กตัญญ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไป
ตอนที่ 105 จับตาดูต่อไปองค์รัชทายาททรงผ่อนลมหายพระทัยยาว ทรงวางจอกชาลงบนโต๊ะไม้จันทน์เสียงดัง ‘กึก’ ก่อนจะเอนพระวรกายพิงพนักตั่งมุกอีกครา“เสด็จพ่อทรงจับตาดูข้าอยู่ทุกฝีก้าว…”พระองค์ตรัสด้วยน้ำเสียงที่ลดความเกรี้ยวกราดลง เหลือเพียงความสุขุมลุ่มลึกอันน่าสะพรึงกลัว “พระองค์ให้ความเมตตาแก่เสิ่นเยี่ยนเหิง ก็เพื่อคานอำนาจและทดสอบข้า ข้าไม่ควรบุ่มบ่ามกระทำการใดให้เสียแผนการใหญ่ ตอนนี้พวกเราต้องอยู่นิ่ง ๆ อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวเด็ดขาด หากข้าลงมือยามนี้ เสด็จพ่อย่อมมีข้ออ้างเอ่ยปากปกป้องมันและคนที่จะตกเป็นเป้าสายตาในข้อหาโหดเหี้ยมไร้เมตตา ย่อมเป็นตัวข้าเอง”พระหัตถ์ขาวผ่องลูบไล้แหวนหยกมันแพะบนนิ้วโป้งอย่างเชื่องช้า“รอไปก่อน…”ริมพระโอษฐ์บางเฉียบกระตุกยิ้มหยัน เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นพระทัยในกลการเมือง“รอให้เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นฝ่ายขยับก่อน คนอย่างมันเป็นแม่ทัพถืออำนาจมาทั้งชีวิต มีหรือจะยอมก้มหน้าก้มตาแบกไม้คุ้มเกวียนไปจนแก่ตายในกระท่อมซอมซ่อนั่นได้ วันใดที่มันเริ่มทนความต่ำต้อยไม่ไหว วันใดที่มันเริ่มติดต่อรวบรวมกำลังทหารเก่า หรือคิดจะหาทางหวนคืนสู่ราชสำนัก… เมื่อนั้นแหละ คือวันที่ความ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อ
ตอนที่ 104 ไม่ได้ติดต่อกลิ่นกำยานไม้กฤษณาเนื้อดีคละเคล้ากลิ่นน้ำอบหอมฟุ้ง ลอยอวลอยู่ทั่วโถงพระโอรสแห่งตำหนักบูรพา แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องผ่านระแนงไม้แกะสลักลายหงส์ทะยานฟ้า สะท้อนลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงาวาววับดุจผิวกระจก เสาไม้จันทน์ต้นมหึมาสลักเสลาด้วยลวดลายปิดทองคำเปลวเปล่งประกายอร่ามตา บ่งบอกถึงอำนาจอันล้นพ้นของผู้เป็นเจ้าของตำหนักบนตั่งมุกตัวกว้าง องค์รัชทายาท ประทับเอนพระวรกายในฉลองพระองค์ผ้าไหมสีครามปักดิ้นทองคำลวดลายสี่กรงเล็บ พระพักตร์หล่อเหลาหมดจด ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดประดุจหยกสลัก ดวงเนตรเรียวยาวทอดมองจอกชาในหัตถ์ด้วยความเรียบเฉย ทว่าประกายตาคู่นั้นกลับลึกล้ำ เย็นเยียบ และไร้ก้นบึ้งดั่งบ่อน้ำลึกในฤดูหนาวบุรุษหนุ่มในชุดองครักษ์เสื้อแพรสีเข้มคุกเข่าหมอบนิ่งอยู่เบื้องล่าง รอคอยจังหวะที่ผู้เป็นนายจะเอ่ยปาก“เสิ่นเยี่ยนเหิงเป็นอย่างไรบ้าง”สุรเสียงทุ้มหวานทว่าไร้ความอบอุ่นเอ่ยขึ้นช้า ๆ พระดรรชนีเรียวยาวเคาะขอบจอกหยกเป็นจังหวะเนิบนาบ“ทูลองค์รัชทายาท…” องครักษ์รายงานด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “มิได้มีความเคลื่อนไหวติดต่อกับขุนนางเก่าตามที่คาดการณ์ไว้พ่ะย่ะค่ะ บัดนี้เขาพาครอบครัวไปพักอาศั
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใย
ตอนที่ 103 ตัดขาดสายใยฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจยาว แววตานิ่งสงบดั่งผู้ผ่านโลกมามาก “คนเราหากใจมิได้อยู่ด้วยกันแล้ว รั้งไว้ก็รังแต่จะสร้างความขุ่นเคือง ในเมื่อจิงเจียวและหรูเล่อเลือกเส้นทางที่ตนเห็นว่างดงาม ก็ปล่อยพวกนางไปเถิด”เสิ่นฮูหยินพยักหน้ารับอย่างหนักแน่น นางหันไปกล่าวกับพ่อบ้านตระกูลหลิน “แจ้งนายท่านหลินไปเถิด เมื่อเยี่ยนเหิงกลับมา ข้าจะเป็นผู้บอกให้เขาเขียนหนังสือหย่าให้ตามธรรมเนียม และนับแต่นี้ไป เสิ่นหรูเล่อจะมิใช่คนของตระกูลเสิ่นอีกต่อไป”จิงเจียวสะอื้นไห้ นางก้มกราบลาฮูหยินผู้เฒ่าและเสิ่นฮูหยินเป็นครั้งสุดท้าย แม้ในใจจะอาลัยรักในตัวสามี แต่ความทะเยอทะยานและอนาคตของบุตรสาวก็บีบให้นางเลือกหันหลังให้เรือนไม้แห่งนี้หรูเล่อเดินตามมารดาขึ้นรถม้าไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองน้องสาวอย่างอวี้เหยาหรือรุ่ยเหินที่อยู่ในห้องด้านใน รถม้าของตระกูลหลินเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งไว้เพียงฝุ่นดินจาง ๆ และความเงียบงันในลานเรือนซ่งเสวี่ยโอบกอดอวี้เหยาไว้แนบอก น้ำตาเอ่อคลอเบ้า นางก้มลงกระซิบถามบุตรสาวเบา ๆ “เหยาเอ๋อร์… เจ้าเล่า นึกอยากมีชีวิตที่สุขสบายในตระกูลใหญ่เหมือนพี่สาวเจ้าหรือไม่”อวี้เหยาส่ายหน
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 27 แสดงงิ้ว
ตอนที่ 27 แสดงงิ้วภายในห้องโถงเก่าของสำนักพรตที่อบอวลไปด้วยกลิ่นธูปและแสงเทียนสลัว เหอซาง นั่งขัดสมาธิอยู่บนอาสนะ ดวงตาหลับพริ้มทันใดนั้น กระแสลมที่นิ่งสนิทกลับวูบไหวผ่านใบหู ความเย็นยะเยือกแล่นวูบขึ้นมาจนขนลุกซู่ ทว่ากลับไม่มีเสียงฝีเท้าหรือเงาใดๆ ปรากฏให้เห็น“นั่งนิ่งไว้... อย่าขยับดวงตา”เสีย
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 24 พรายเงา
ตอนที่ 24 พรายเงา ภายในเรือนจันทร์ฉายที่เงียบสงัด มีเพียงเสียงน้ำชาที่ถูกรินลงถ้วยสลับกับเสียงกระซิบรายงานของ ชิงยวน ที่บัดนี้กลายเป็นมือขวาผู้ภักดีที่สุดของหวั่นถงไปเสียแล้ว“เหอซางและลูกชายกำลังตื่นตระหนกเจ้าค่ะ พวกเขาเห็นอานุภาพยันต์ของท่านด้วยตาตนเองจนเริ่มกลัวว่าท่านจะไม่กลับไปหา ส่วนเงินที่ไ
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 15 ร่วมโต๊ะ
ตอนที่ 15 ร่วมโต๊ะทว่าสำหรับนาง…เพียงสองครั้งของการปรนนิบัติ ก็กลับตั้งครรภ์ได้อย่างง่ายดายหากเอ่ยกันตามตรง วาสนานั้นย่อมไม่น้อยเลยทีเดียวแต่ครานี้เล่า…เมื่อเขากลับมาอีกครั้งนางจะยังมีโอกาสได้เข้าใกล้เขาเช่นเดิมหรือไม่หวั่นถงคิดไตร่ตรองอยู่ในใจอย่างรอบคอบนางเพิ่งคลอดบุตร ร่างกายยังไม่ฟื้นคืน
ชะตาใหม่ของวันทองในจวนแม่ทัพ ตอนที่ 14 ต้อนรับ
ตอนที่ 14 ต้อนรับเสียงรองเท้ากระทบพื้นค่อย ๆ ห่างหายไปตามระเบียงยาวบรรยากาศในห้องยังอบอวลด้วยกลิ่นกำยานเจือความร้อนรุ่มฝู่ผิงยังแต่งกายไม่เรียบร้อย เสื้อคลุมบางบนไหล่เลื่อนหลุดเล็กน้อยนางรีบยกชายแขนขึ้นประคองก่อนจะก้าวออกมาหาชิงยวนริมฝีปากของนางคลี่ยิ้มงดงาม“ทำให้น้องสาวต้องรอ… ข้ารู้สึกผิดยิ่
Anda juga akan menyukai
ทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน129.4K Dibacaอ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู1.0M Dibacaทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น35.1K Dibacaทะลุมิติมาเป็นภรรยาตัวน้อยของสามีพิการ
หิมะที่ปลิดปลิว97.6K Dibacaผ่าดวงใจแม่ทัพทมิฬ
malinee64 Dibacaหวนคืนครานี้ ข้าจะไม่เป็นไทเฮา
พิชชาพร89 Dibacaชาติสองนี้ขอเป็นแม่ที่ดี ไม่ขอเป็นภรรยาที่ใครรัก
moonlight -mini451 Dibacaด้ายแดงของข้ามีเพียงท่าน
จินอวี้หมิ่น (อรวรา)250 Dibaca
