ต้นสัตยาบัน สื่อถึงสัญลักษณ์หรือวัฒนธรรมใด

ไป๋เสวี่ยหลาน (ชื่อเล่น: เสวี่ยหลาน) เด็กกำพร้า แม่ถูกฆ่าตาย พ่อหายสาบสูญตั้งแต่เด็กถูกเลี้ยงโดยพ่อค้าเร่ แสร้งเป็นหญิงธรรมดา แต่ภายในร่างมี ตราสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ “งูขาว” ที่สืบทอดมาโดยไม่รู้ เสวี่ยหลานถูกลากเข้าสู่ยุทธภพหลังพ่อค้าผู้เลี้ยงนางมาถูกฆ่า นางถูกไล่ล่า จนเผลอเปิดเผยพลังทำให้ทั้งยุทธภพเริ่มจับตามอง นางเข้าร่วม “สังเวียนประลองโลหิต” ที่เหล่าคนหนุ่มสาวแข่งขันวรยุทธเพื่อเลื่อนขั้น จนได้ฉายา “งูขาวโลหิต”ได้พบพันธมิตรและศัตรู เสวี่ยหลานสืบพบว่าแม่แท้จริงเคยเป็น “จ้าวพิษบุปผา” หนึ่งในหญิงผู้ครองยุทธภพ การตายของแม่เกี่ยวข้องกับการแตกหักของ 12 ตราศักดิ์สิทธิ์ นางต้องเลือกว่า จะฟื้นฟูเกียรติยศของมารดา หรือจะทำลายวัฏจักรแห่งอำนาจ สี่สำนักใหญ่เริ่มรบพุ่งกันเพื่อชิงตรา เสวี่ยหลานถูกผลักให้กลายเป็นผู้นำกองกำลังของผู้ถูกกดขี่ทในที่สุด นางตัดสินใจสร้าง “สำนักไร้ตรา” ที่ไม่ขึ้นต่อใคร ศึกสุดท้ายคือการเผชิญหน้ากับผู้ถือ “ตรามังกรทอง” ที่แท้จริงแล้วเป็นบิดาที่หายสาบสูญ

ภาสกรเขาไม่เคยโดนใครหยามเกียรติในทุกๆ เรื่อง เมื้่อตติยากร นางบำเรอที่เขาเอ็นดูทำให้ขายหน้า เขาไม่คิดจะปล่อยเธอไปให้ใคร เธอต้องเป็นของเขาตลอดไป

‘พันธะ’ จอมปลอมที่เขาและเธอสร้างขึ้น กลับกลายเป็นบ่วงร้อยรัดแห่ง ‘สิเน่หา’ “จูบแรก สั่งสอนที่คุณคิดจะแอบเขี่ยผมลับหลัง” ปัฐวิกรผละมากระซิบชิดปากเล็ก ลมหายใจร้อนถี่รัวต่างก็รินรดกันทำให้รู้ว่าอารมณ์ทั้งสองไม่อยู่ในอาการปกติ “ฉัน...ผิดตรงไหน” คนตัวเล็กยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องทำแบบนี้กับเธอ “ไม่ผิดงั้นเหรอ ดื้อนัก ต้องปราบเสียให้เข็ด” คนได้ยินคิดไปว่าอีกฝ่ายยังดื้อกับเขา ปล่อยให้หญิงสาวมีเวลาพักแค่ชั่วอึดใจชายหนุ่มก็ประทับริมฝีปากลงมาหาเธออีกครั้ง มาธาวียังหายใจไม่พอเลยด้วยซ้ำ === สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ห้ามมิให้คัดลอกเนื้อหา ดัดแปลง แก้ไข ทำซ้ำ หรือเผยแพร่ในสื่อดิจิทัลและรูปแบบอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต

เป็นผู้นำประเพณีในฐานะรัชทายาทเหรอ ? ไม่เอาหรอก อย่างเขาต้องผจญภัยสิถึงจะถูก แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ต้องวางแผนเพื่อที่จะหาทางหลีกหนี ภัยอันตรายให้ได้มากที่สุด แต่ไง๊ต้องมาดูแลเธอที่ความจำเสื่อมด้วยล่ะ

สัญญาแต่งงาน 100 ล้าน พันธสัญญาที่ติดตัวไอรินตั้งแต่วันที่ลืมตาดูโลก เธอรู้จักเขาดีเลยล่ะ แต่สำหรับเขาแล้วเธอเป็นเพียงคู่หมั้นที่ไร้ตัวตน

(แม่ทัพหนุ่มยุคโบราณ x เศรษฐีนีคนงาม โบราณเชื่อมโยงกับปัจจุบัน + กักตุนเสบียง + โครงสร้างพื้นฐาน + ยุคข้าวยากหมากแพง) เย่มู่มู่พบว่าแจกันที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมีอิทธิฤทธิ์สามารถพาทะลุไปยุคโบราณเมื่อสองพันปีก่อนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับแม่ทัพหนุ่มยุคโบราณคนหนึ่ง แม่ทัพเฝ้าพิทักษ์เมืองสำคัญบริเวณชายแดน ตกอยู่ในวงล้อมของทัพใหญ่สามแสนนายของเผ่าหมาน เกิดภัยแล้งรุนแรง แม่น้ำแห้งเหือด ราษฎรสองแสนหิวตายเหลือเพียงแปดหมื่นคน ด้วยความอับจนปัญญา แม่ทัพอธิษฐานขอน้ำและอาหารจากเทพยดา หวังให้ราษฎรมีชีวิตรอดต่อไป เย่มู่มู่โบกมือ ได้เลย! เธอกักตุนเสบียงปริมาณมหาศาล นำมาช่วยเหลือทหารกับราษฎรทั้งหลาย ซาลาเปา หมั่นโถวนึ่ง หมั่วโถวเกลียว ขนมปังไส้เนื้อ...ทุกวันไม่ซ้ำกัน ทำให้คนโบราณทึ่งในอาหารเลิศรสจากยุคปัจจุบันเล็กน้อย ส่งตำราพิชัยสงคราม กักตุนเสบียง เกณฑ์ทหาร สร้างโรงงานคลังสรรพาวุธ...ทำให้คนโบราณต้องตะลึงในการทหารยุคใหม่ เมื่อเธอถูกคนหลอกลวง กิจการครอบครัวที่ได้รับสืบทอดมาถึงคราวล้มละลาย แม่ทัพก็ส่งเงินทอง ตำรา ภาพวาด พู่กัน โบราณวัตถุและเครื่องเคลือบมาให้เป็นการตอบแทนบุญคุณ... เธออาศัยวัตถุโบราณเหล่านี้ฟื้นฟูกิจการครอบครัวจนกลายเป็นเศรษฐีนี ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิต! ขณะที่แม่ทัพอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่เย่มู่มู่นำมาสนับสนุน กำราบหมานอี๋ ฟื้นฟูแผ่นดิน คืนความสงบให้หกแคว้น รวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว! ตกลงกันไว้ว่าจะสร้างวัดให้เธอแล้วให้ลูกหลานกราบไหว้บูชาสืบไป แม่ทัพหนุ่มกลับส่งหนังสือสมรสมาให้ ภูผามหานทีเป็นพยาน ถึงวันใต้หล้าสงบสุข เฝ้ารอการพบกันกับท่านอีกครา หนังสือสมรสทับอยู่บนชุดเจ้าสาว หน็อยแน่ นายแม่ทัพตัวดี เจตนาที่แท้จริงของนายคือแบบนี้เองสินะ!