นักวิจารณ์มองว่าหนัง ตลก ฝรั่งเรื่องไหนได้รับคำชมมากสุด?

มองเผินๆ หนังคอมเมดี้ที่ถูกวิจารณ์ต่ำมักมีเสน่ห์แบบกลุ่มคนดูลับๆ ที่ทำให้บรรยากาศในโรงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะจนกลบคะแนนรีวิวได้หมดเลย 'Paul Blart: Mall Cop' เป็นตัวอย่างสุดคลาสสิกที่ทำให้ฉันยิ้มได้ทุกครั้งเมื่อจำฉากไคลแม็กซ์ที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไถเซกเวย์ไล่ตามพวกหัวขโมยในห้าง แม้ว่านักวิจารณ์จะถล่มเรื่องความซ้ำซากและมุกที่ง่ายเกินไป แต่คนดูทั่วไปกลับชอบเพราะมันเป็นความตลกแบบใสๆ ไม่มีพิษมีภัย ดูได้กับครอบครัว ตลกแบบสากลที่ไม่ต้องคิดมาก ประสบการณ์ส่วนตัวคือการดูเรื่องนี้กับกลุ่มเพื่อนวัยทำงานที่อยากคลายเครียดหลังเลิกงาน เราหัวเราะกับท่าทางและมุกกายกรรมมากกว่าการวิเคราะห์บทภาพยนตร์ การที่หนังใส่ใจจังหวะตลกแบบชัดเจน—ฉากเซกเวย์ไล่ล่าที่อึ้งแต่ฮา—กลายเป็นสิ่งที่คนจดจำได้ ถึงแม้จะมีข้อบกพร่องทางศิลปะ แต่สุดท้ายมันทำหน้าที่ได้ตรงจุด คือทำให้คนหัวเราะ และนั่นแหละคือเหตุผลว่าทำไมหนังแบบนี้ถึงยังมีคนดูอยู่ดี

ตลอดปี 2022 มีหนังหลายเรื่องที่ได้รับคำชม แต่ถ้าต้องเลือกเรื่องที่ถูกพูดถึงและยกย่องอย่างล้นหลามจากนักวิจารณ์ทั่วโลก เวลานี้ฉันยกให้ 'Everything Everywhere All at Once' เป็นแชมป์ใจกลางฉากภาพยนตร์นั่นแหละ ฉันรู้สึกเหมือนถูกดึงเข้าไปในพลังสร้างสรรค์ที่บ้าคลั่งแต่อบอุ่นของหนังเรื่องนี้ ทั้งโครงเรื่องที่เล่นกับแนวคิดมัลติฟรังเมนต์ การตัดต่อที่ไม่กลัวจะกระโดดข้ามมิติ และการแสดงที่ทำให้หัวใจฉันสั่นโดยเฉพาะ Michelle Yeoh ที่ทำให้ทุกฉากมีน้ำหนัก แม้จะเป็นหนังที่เต็มไปด้วยมุกตลกและภาพแฟนตาซี แต่มันก็ยังคงแก่นความเป็นมนุษย์ไว้ได้อย่างแน่นหนา นักวิจารณ์ต่างชื่นชมวิธีเล่าเรื่องที่กล้าทดลองและยังเชื่อมเข้ากับอารมณ์ได้ตรง ตอนที่หนังชนะรางวัลใหญ่ ๆ และกวาดคำชมในเทศกาลต่าง ๆ ฉันไม่ได้แปลกใจเลย เพราะมันเป็นงานที่รวมทั้งเทคนิคการสร้างภาพ เสียง และบทที่กล้าทำลายกฎเดิม ๆ แต่ยังคงให้ความหมายที่จับต้องได้ หนังเรื่องนี้ไม่ได้เป็นแค่ความบันเทิงชั่วคราว มันเป็นคำประกาศว่าภาพยนตร์พยายามจะบอกอะไรกับเรามากกว่าแค่พล็อต และนั่นแหละทำให้เสียงวิจารณ์ต่างฝ่ายต่างยกนิ้วให้จนกลายเป็นหนึ่งในหนังที่ถูกพูดถึงมากที่สุดของปี

หัวเราะจนท้องแข็งได้เลยกับหนังตลกที่ทำให้ทุกคนในห้องเงยหน้ามามองกันพร้อมรอยยิ้ม 'Airplane!' คือชื่อที่วิ่งเข้ามาในหัวเป็นอันดับแรกเสมอ ฉันนั่งดูครั้งแรกกับกลุ่มเพื่อนที่ชอบมุกตลกแหกกรอบ ทุกคนหัวเราะจนลืมหายใจจากความเร็วในการยิงมุกและการเล่นคำที่ไม่มีหยุดหย่อน ฉากที่กัปตันกับนักบินโต้ตอบกันด้วยมุกซ้อนมุกยังติดอยู่ในหัว เพราะมันเล่นกับความคาดหวังแบบตรงไปตรงมาแล้วกลับพลิกเป็นเรื่องไร้สาระสุดกวน ทำให้มุกยังสดใหม่แม้ดูซ้ำหลายครั้ง มุมหนึ่งที่ทำให้ฉันหลงรักคือความกล้าที่จะไปสุดขั้วของการ์ตูนสด บางฉากเหมือนดึงมาจากสตีจโชว์ที่ไร้กรอบ ผู้กำกับไม่กลัวจะทำให้คนดูรู้สึกว่า “นี่มันจริงหรือมุก” จังหวะตัดต่อก็ฉลาด ช่วยย้ำมุกให้ถึงใจมากขึ้น และนักแสดงทุกคนทุ่มเต็มที่กับความเหนือจริงนั้น พลังของ 'Airplane!' อยู่ที่การรวมมุกหลายระดับ ทั้งคำพูดที่เป็นปกติและกายแสดงที่เกินจริงจนเกิดฮาบ้าบิ่น สุดท้ายแล้วถ้าต้องแนะนำให้เพื่อนที่อยากหัวเราะแบบไม่ต้องคิดเยอะ นี่คือหนังที่ส่งมอบเสียงหัวเราะแบบรวดเร็วและหนักแน่น ดูแล้วได้ทั้งมุกโง่ๆ แบบตั้งใจและมุกตลกร้ายที่แสบสันต์ มันเหมาะสำหรับคืนที่อยากลืมเรื่องเครียดและปล่อยให้ความบ้าครอบงำบรรยากาศสักคืนหนึ่ง

ไม่มีข้อโต้แย้งเลยว่า 'ฉลาดเกมส์โกง' เป็นผลงานที่ได้รับคำชมจากนักวิจารณ์มากที่สุดเท่าที่ค่ายนี้เคยมีมาถึงระดับสากล ผมจดจำความตื่นเต้นของการดูครั้งแรกได้ชัดเจน—ทั้งการเล่าเรื่องที่คมและจังหวะตัดต่อที่ทำให้เรื่องตึงเครียดตั้งแต่ฉากเปิดถึงฉากปิด นักวิจารณ์ชื่นชมการวางโครงเรื่องที่ฉลาดและการแสดงที่เป็นธรรมชาติของนักแสดง ทำให้หนังไม่ใช่แค่ความบันเทิง แต่กลายเป็นบทวิพากษ์ระบบการศึกษาและจริยธรรมในสังคม ผมคิดว่าจุดเด่นที่ทำให้หนังเรื่องนี้ถูกยกย่องคือความละเอียดในการสร้างตัวละครและการใช้โลกการสอบเป็นสนามแข่งขันที่ทำให้ผู้ชมทั้งในประเทศและต่างประเทศเข้าใจบริบทได้ทันที หนังเรื่องนี้ยังเปิดทางให้คนไทยได้รับการยอมรับในเทศกาลต่างประเทศมากขึ้น และนั่นเป็นเหตุผลที่ผมมองว่ามันเป็นตัวแทนยุคใหม่ของวงการหนังไทยในเชิงงานวิจารณ์อย่างแท้จริง

คำตอบของผมคงต้องยกให้ Meryl Streep เป็นตัวเลือกแรกที่หลายคนจะนึกถึงเมื่อถามว่าใครได้รับคำชมมากที่สุดในวงการภาพยนตร์ฝรั่ง อาชีพของเธอไม่ได้เกิดจากโชคช่วย — จำนวนการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ที่เยอะจนแทบจะเป็นสถิติและรางวัลชนะเลิศหลายครั้งเป็นหลักฐานชัดเจนว่าเธอถูกยกย่องเพราะความสามารถหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นบทที่ต้องแสดงอารมณ์ลึกซึ้งอย่างใน 'Sophie's Choice' หรือการเปลี่ยนโทนเสียงกับบุคลิกใน 'The Iron Lady' ความละเอียดในการสร้างตัวละครของเธอทำให้คนดูเชื่อได้ในทุกบทบาท มุมมองส่วนตัวคือความชื่นชมไม่ได้มาจากคะแนนรางวัลเพียงอย่างเดียว แต่จากการที่เธอรับบทที่ท้าทายซ้ำแล้วซ้ำเล่าและยังทำให้แต่ละตัวละครมีชีวิตขึ้นมาได้ ต่างจากนักแสดงบางคนที่เล่นสไตล์เดียวกันบ่อยๆ นี่แหละที่ทำให้ผมคิดว่า Meryl Streep ได้รับคำชมมากที่สุดในแง่ของการยอมรับจากทั้งวงการและคนดูทั่วไป — เป็นการยกย่องทั้งฝีมือและความกล้าในการเลือกรับบท และนั่นก็ยังเป็นแรงบันดาลใจให้คนดูรุ่นต่อๆ ไปด้วย

หัวเราะจนท้องแข็งกับหนังเรื่องเดียวที่ยังคาใจตลอดคือ 'Airplane!' และนั่นแหละที่ทำให้ความหมายของคำว่า slapstick เป็นเรื่องจริงสำหรับฉัน ความตลกของหนังเรื่องนี้ไม่ได้มาจากมุกเดียว แต่มาจากการเล่นจังหวะที่เร็วแบบไม่ปราณี ทั้งมุกซ้อนมุก การเล่นคำซ้ำๆ และการทำให้สถานการณ์วิกฤตกลายเป็นเรื่องไร้สาระอย่างตั้งใจ ฉากที่นักบินพูดกับผู้โดยสารด้วยภาษาทางการแล้วตามด้วยมุกงี่เง่าเฉย ๆ นี่ทำให้หัวเราะจนต้องหยุดหายใจหลายครั้ง ความรู้สึกเหมือนกำลังดูการ์ตูนสดบนจอใหญ่ แล้วคนในหนังรู้ว่าพวกเขากำลังก่อความบ้าบอและไม่สนว่าจะทำให้ใครอึ้งก็ดูเจ๋งไปอีกแบบ ประสบการณ์ส่วนตัวเล็กๆ คือเคยดูเรื่องนี้กลางคืนกับเพื่อนที่ไม่ชอบหนังตลกแบบบ้าคลั่ง แต่พอฉากหนึ่งที่มุกกระโดดไปมาระหว่างนักบินและหมอออกมา เพื่อนหัวเราะจนล้มเก้าอี้ไปเลย นั่นยิ่งยืนยันว่าหนังตลกที่ดีไม่จำเป็นต้องซับซ้อน แค่กล้าทำให้ทุกอย่างล้มเหลวพร้อมกันก็พอแล้ว และเมื่อความเพี้ยนถูกผลิตซ้ํา มันจะกลายเป็นงานศิลปะของการทำให้คนดูโล่งอกสุดท้าย

การให้คะแนนหนังตลกฝรั่งยุคใหม่ไม่ได้เกิดขึ้นจากแค่หัวเราะหรือไม่หัวเราะเท่านั้น เพราะนักวิจารณ์มองกันเป็นระบบ ทั้งความตลกตามจังหวะและโครงสร้างเรื่อง รวมถึงบริบทสังคมที่หนังพยายามจะสื่อ ผมมักเห็นรีวิวที่แบ่งมุมประเมินออกเป็นหลายแกน เช่น ไหวพริบของบท การจัดวางมุก การแสดงของตัวละครหลัก น้ำเสียงโดยรวมของหนัง และว่าตลกนั้นสอดคล้องกับธีมหรือจงใจขัดแย้งกับมันหรือไม่ นอกจากนี้ยังต้องดูว่า ‘มุก’ ถูกใช้เพื่อผลักดันเรื่องหรือเป็นเพียงเครื่องมือเรียกเสียงหัวเราะชั่วคราวเท่านั้น โดยส่วนตัวแล้วผมให้ความสำคัญกับการที่หนังตลกสามารถบาลานซ์ระหว่างความขำและความจริงจังได้ดี ตัวอย่างเช่นเรื่อง 'The Big Sick' จะได้คะแนนสูงจากผมเพราะบทไม่เพียงแต่ตลก แต่นำเสนอความสัมพันธ์และวัฒนธรรมอย่างจริงใจ ทำให้มุกกลายเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างตัวละคร ขณะที่หนังสไตล์ประชดอย่าง 'The Death of Stalin' ถูกวิจารณ์ในแง่ของความกล้าทางการเมืองและการคุมโทนซึ่งถ้าทำได้ดีจะยกระดับหนังไปไกลกว่าความตลกธรรมดา แต่ถ้าคุมโทนผิดจังหวะ ผลลัพธ์อาจกลายเป็นความไม่สมเหตุสมผลแทนความเฉียบคม อีกปัจจัยที่นักวิจารณ์สมัยใหม่ให้ความสนใจคือบริบทของการฉายและความคาดหวังของผู้ชม รีวิวสตรีมมิงกับรีวิวโรงหนังมักให้มุมมองต่างกัน เช่น หนังบางเรื่องออกแบบมาสำหรับจอใหญ่และจังหวะตลกจะสูญเสียพลังเมื่อดูจากบ้าน ขณะที่บางเรื่องกลับได้ประโยชน์จากการซ้ำดูบนแพลตฟอร์ม นอกจากนี้ความไวต่อประเด็นเชิงสังคมทำให้นักวิจารณ์ต้องตัดสินใจว่าความตลกสอดคล้องกับมาตรฐานศีลธรรมสาธารณะหรือเป็นความเสี่ยงเชิงศิลป์ สุดท้ายแล้วผมชอบรีวิวที่อธิบายว่ามุกไหนทำงานได้ ทำไมถึงได้ และเมื่อมันล้มเหลวเพราะอะไรก็สำคัญไม่แพ้กัน — เพราะการทำให้ผู้อ่านเข้าใจวิธีคิดเบื้องหลังคะแนน ทำให้การอ่านรีวิวมีคุณค่ามากกว่าตัวเลขคะแนนเฉยๆ

ดิฉันชอบสังเกตว่าผลงานบางชิ้นบนแพลตฟอร์มทำให้นักแสดงคนหนึ่งโดดเด่นจนกลายเป็นประเด็นพูดถึงมากที่สุด — ในมุมของผู้วิจารณ์และเวทีประกาศรางวัล ชื่อที่มักถูกหยิบยกคือ Laura Dern จากเรื่อง 'Marriage Story'. บทบาทสั้นแต่น่าจดจำของเธอในหนังเรื่องนั้นถูกมองว่าเป็นจุดเปลี่ยน:การปล่อยพลังทางอารมณ์ในฉากเดียวที่เธอมีต่อคดีหย่าร้าง ผมเห็นว่าเหตุผลที่เธอได้รับคำชมไม่ได้มาจากความยาวของบท แต่คือความชัดเจนและการเลือกโทนเสียงที่ทำให้ตัวละครมีน้ำหนัก นักวิจารณ์ยกย่องวิธีการสื่อสารความเศร้า ความโกรธ และความหวังในเวลาเดียวกัน ซึ่งแสดงถึงชั้นเชิงการแสดงที่หายาก นอกจากรางวัลแล้วสิ่งที่ทำให้ Dern โดดเด่นในบริบทของหนังฝรั่งบน Netflix คือการที่ผลงานถูกมองเป็นตัวแทนความสามารถในการผลิตหนังแบบออริจินัลที่จริงจัง ดังนั้นถาจะตอบว่าใครได้รับคำชมมากที่สุดในแง่ของการยอมรับจากวงการและเวทีรางวัล ผมมองว่าเธอเป็นหนึ่งในชื่อที่โดดออกมาอย่างชัดเจน เสร็จแล้วก็ยังรู้สึกว่าบทบาทเล็ก ๆ แต่หนักแน่นแบบนี้คือสิ่งที่ทำให้คนจดจำยาวนาน

สมัยที่ฉันเริ่มดูหนังฝรั่งตลกโรแมนติกในวันหยุดสุดสัปดาห์ มักนึกถึงความอบอุ่นที่หนังพาเข้ามา มากไปกว่าพล็อตมันคือโทนและตัวละครที่ทำให้คนไทยรักกันจริงจัง อย่างที่เห็นบ่อยที่สุดคนไทยมักยกให้ 'Notting Hill' เป็นหนึ่งในเรื่องโปรด เพราะมันผสมความเป็นเทพนิยายกับมุขตลกแบบอังกฤษที่ไม่กดดัน คนส่วนใหญ่ชอบฉากที่ทำให้หัวใจอ่อนลง—การยอมเปิดเผยความเปราะบางของตัวละครกับบทพูดที่เข้าใจง่าย เพลงประกอบที่ติดหู และเคมีระหว่างพระนางที่คนไทยมักพูดถึงและเลียนแบบในโซเชียลมีเดีย ผู้ใหญ่ใจกลางบ้านมักจะเล่าเรื่องนี้ให้เด็กๆ ฟังหรือเปิดซับไทยให้ดูซ้ำรอบแล้วรอบเล่า ทำให้ภาพจำมันฝังลึก อีกเรื่องที่มักถูกพูดถึงคือ 'Love Actually' ซึ่งเป็นหนังที่คนไทยชอบดูช่วงเทศกาล—เพราะมันมีหลายเรื่องย่อยในเรื่องเดียว เลยมีฉากชวนยิ้มให้เลือกเก็บเป็นโมเมนต์โปรดของแต่ละคน นอกจากนั้นยังมีคนรุ่นเก่าที่หลงเสน่ห์ 'When Harry Met Sally' เพราะมุขตลกที่ตรงไปตรงมาและบทสนทนาที่ทำให้เราหัวเราะกับความเป็นมนุษย์ของความรักมากกว่าการตามหารักนิรันดร์แบบเพ้อฝัน เหตุผลที่หนังเหล่านี้โดนใจคนไทยมากกว่าส่วนใหญ่ไม่ใช่แค่บทหรือความตลก แต่เป็นความรู้สึกใกล้ชิด — ตัวละครเป็นคนธรรมดาที่เจอเหตุการณ์ที่เราเคยเห็นในชีวิตจริง บรรยากาศมีทั้งความโรแมนติกและการล้อเล่นซึ่งทำให้ครอบครัวหรือกลุ่มเพื่อนสามารถดูด้วยกันได้โดยไม่อึดอัด และเมื่อมีนักแสดงชื่อดังดึงดูดความสนใจ มันยิ่งกลายเป็นบทสนทนากลางบ้าน เรื่องพวกนี้กลายเป็นมุกที่คนไทยหยิบมาพูดถึงต่อ เช่นการเลียนแบบซีนหรือการหยิบประโยคเด็ดมาทำมุกในแชท สุดท้ายแล้วสำหรับฉันหนังโรแมนติกคอมเมดี้ที่คนไทยชอบมากที่สุดคือหนังที่ให้ทั้งเสียงหัวเราะและความสบายใจจนอยากกลับมาดูซ้ำเป็นครั้งที่ร้อย ความทรงจำเล็กๆ เหล่านั้นแหละที่ทำให้หนังเรื่องหนึ่งติดอันดับในใจผู้คน

เราเชื่อว่าชื่อที่โดดเด่นที่สุดเมื่อพูดถึงนักแสดงที่รับบทสไนเปอร์และได้รับคำชมจากนักวิจารณ์อย่างกว้างขวางคือ Bradley Cooper ใน 'American Sniper' ซึ่งพลังการแสดงของเขาถูกยกให้เป็นหัวใจของภาพยนตร์ การแสดงของ Cooper มีหลายมิติ ทั้งการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ เสียง และอารมณ์ที่ทำให้ตัวละคร Chris Kyle มีความเป็นมนุษย์มากกว่าการเป็นฮีโร่เพียงด้านเดียว นักวิจารณ์ชื่นชมความสามารถของเขาในการถ่ายทอดความขมขื่น ความสับสน และความแน่วแน่ในเวลาเดียวกัน นอกจากนี้การกำกับของ Clint Eastwood ช่วยขับเน้นช็อตที่ต้องการความละเอียดอ่อนทางอารมณ์ ทำให้ฉากสไนเปอร์ไม่ใช่แค่ฉากยิงเป้า แต่เป็นการสำรวจจิตใจ ถึงแม้ว่าภาพยนตร์จะถูกตั้งคำถามในเรื่องมุมมองทางการเมือง แต่เกียรติคุณด้านการแสดงของ Cooper ยังคงได้รับการยอมรับจากเวทีรางวัลใหญ่ รวมถึงการถูกเสนอชื่อเข้าชิงออสการ์ในสาขานักแสดงนำชาย ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันว่าการแสดงของเขาทำให้คนดูและนักวิจารณ์ต้องพูดถึงงานชิ้นนี้นานหลังปิดโรง