เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่1 พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-11 19:08:47“พระแม่คะ ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์ วันนี้หนูจะเปิดนิยายเรื่องใหม่ของให้เรื่องนี้แมสด้วยนะคะ….ไม่เอาสิแมสเดี๋ยวพระแม่ไม่เข้าใจ เอาใหม่นะคะ ขอให้นิยายหนูดังได้ตีพิมพ์ยอดขายทะลุล้านเล่นไปเลยค่ะ เอาแบบนั้นดีกว่านะคะพระแม่”
“หนูขออีกข้อนะคะ พระแม่ช่วยส่งผู้ชายหล่อๆ เหมือนพระเอกนิยายของหนู มาเป็นเนื้อคู่ให้หนูสักคนด้วยนะคะ ถ้าได้ตามคำขอ หนูจะใส่ชุดสีชมพูสวยๆ แล้วนำพวงมาลัยสวยๆ มาถวายอีกนะคะพระแม่” “สบายใจจัง งานนี้สายมูก็ต้องมาแล้ว แก้มหอม เอ๊ยปังแน่ๆ รีบกลับบ้านไปเขียนนิยายต่อดีกว่า” แก้มหอมที่รู้สึกสบายใจและได้พลังเพิ่มขึ้นมาเต็มเปี่ยม ตั้งใจรีบกลับบ้านไปเปิดเรื่องใหม่ “….” “หนูคนสวย ช่วยซื้อของยายหน่อยสิ” คุณยายที่นั่งขายของอยู่บนพื้นเรียกแก้มหอม แก้มหอมเห็นแล้วก็รู้สึกสงสารเลยเดินเข้าไปย่อตัวนั่งลง “คุณยายขายอะไรคะ” “ของเก่าทั้งนั้นเลยหนูคนสวย เลือกเอาไปสักชิ้นสิยายขายถูกๆ” แก้มหอม มองดูว่าจะช่วยคุณยายซื้ออะไรดี มีกำไลอันหนึ่งส่องประกายวิบวับเข้าตาเธอ “หนูเลือกกำไลอันนี้ก็ได้ค่ะ สวยดี” “เลือกได้ดีมากเลยหนู ลองใส่ดูสิ” คุณยายยื่นกำไลสีทองให้ แก้มหอมรับกำไลมาดูใกล้ๆ สวยดี เธอลองสวมดูพอดีเลยแฮะ สวยจัง “เหมาะกับหนูมากนะใส่แล้วหนูจะสมหวังทุกอย่างเชื่อยายสิ” คุณยายยิ้มท่าทางใจดี “เหรอคะ ดีจังค่ะ ราคาเท่าไหร่คะคุณยายหนูจะช่วยซื้อค่ะ” แก้มหอมยิ้มให้คุณยาย “สองร้อยก็พอจ้ะ” “นี่ค่ะคุณยาย” เธอยื่นธนบัตรให้คุณยาย “ขอบใจนะหนูโชคดีนะ ขอให้หนูสมหวังทุกอย่างเลย” แก้มหอมยิ้มให้คุณยาย มองกำไลในมือ สวยดีชอบจัง แก้มหอมกลับถึงบ้าน รีบไปนั่งที่ประจำคือโต๊ะเขียนหนังสือ เปิดคอมพิวเตอร์ เอาละนะ พร้อมแล้ว เปิดเรื่องใหม่กัน เริ่มเลย ชื่อเรื่อง สูตรรักครบรส EP1 ... “เอ๊ะ พล็อตเรื่องฉันละ เอ๊ะ เอาไปไว้ที่ไหนเนี่ย ฉันเขียนไว้แล้วนะ ตายจริงอยู่ไหน สะมงสมอง ใครมาหยิบไปรึเปล่า แก้มหอมเอ๊ย!” เธอหาสมุดที่จดพล็อตเรื่องของตัวเองไม่เจอ ได้แต่บ่นอยู่คนเดียว ช่างเหอะ มันอยู่ในหัวฉันหมดแล้ว ฉลาดๆ อย่างฉันด้นสดไปเลย มาเริ่มเลย ครืดดด ครืดดด เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ “เฮ้อ! ใครโทรอีกล่ะ” แก้มหอมรีบหยิบโทรศัพท์มาดู ปิงปิง รีบกดรับสายเพื่อน “ฮัลโหลปิงปิง แกมีอะไรฉันกำลังจะเปิดนิยายเรื่องใหม่” “แก้มหอมเอาจริงๆ แกจะเขียนนิยายอย่างเดียวตลอดเลยเหรอ หางานทำดีไหม แล้วนิยายค่อยเขียนเป็นอาชีพเสริมเอา แกเขียนนิยายมานานมากแล้วนะ ฉันเข้าใจว่าแกรักการเขียน แต่แกจะอยู่หอพักเล็กๆ เพราะประหยัดไปแบบนี้ตลอดเลยงั้นเหรอ” “ปิงปิงเรื่องนี้ต้องปัง แกอยากฟังไหม ฉันจะเล่าพล็อตย่อๆ ให้ฟัง” “หยุดเลยยัยแก้มหอม ฉันไม่อยาก” “เฮ้ย! แกเพื่อนฉันนะ” “แกน่ะ ต้องฟังฉันก่อนแก้มหอม ฉันมีเรื่องอยากมาระบายกับแก ฉันทุกข์ใจอยู่นะโว้ย” “โอเคๆ ว่ามาปิงปิง” “ฉันทะเลาะกับไอ้ม่อนมันจะเลิกกับฉัน มันห้ามฉันใส่กระโปรงสั่น แกว่ามันเอาแต่ใจเกินไปรึเปล่าว่ะ” “เออ อะไรวะแค่ใส่กระโปรงสั้นจะเลิก ไอ้ม่อนมันไม่มีเหตุผลเลย ปิงปิงแกเลิกกับมันเลย” “แต่ฉันไม่อยากเลิกนี่น่า ฉันจะทำยังไงดีแก้มหอม” “งั้นแกก็ใส่กระโปรงยาวไงปิงปิงตามใจม่อนมันหน่อย” “แต่ฉันมีขาที่สวยมากเลยนะ ฉันอยากโชว์ขาสวยๆ ของฉันอ่ะแก้มหอม” “เวรกรรม” เฮ้อ! แก้มหอมถอนหายใจ “แกถอนหายใจฉันได้ยินนะ แกรำคาญฉันเหรอยัยแก้มหอม” “เออรำคาญทั้งแกทั้งไอ้ม่อนเลย เสียเวลาเขียนนิยายของฉันหมด” “นี่แกเห็นนิยายสำคัญว่าฉันแล้วเหรอยัยแก้มหอม” “ปิงปิงแกไปง้อไอ้ม่อนไปเดี๋ยวมันก็หายงอน” “ก็ได้ฉันไม่กวนแกก็ได้ ชิ! ไปเขียนนิยายของแกเถอะ แค่นี้นะ” “เออ! วางสายไปเลย” ปิงปิงวางสายไปแล้ว แก้มหอมได้แต่นั่งทบทวนคำพูดของเพื่อน จริงของปิงปิงมันนะ ฉันเขียนนิยายมาสองปีแล้วมีนิยายเยอะพอสมควร แต่ไม่มีเรื่องไหนที่ประสบความสำเร็จเลย เฮ้อ! ฉันควรกินลูกท้อแล้วสินะ ผลงานฉันคงยังดีไม่พอจริงๆ ฝีมือฉันคงไม่ดี รึไม่ก็ฉันไม่ได้เกิดมาเพื่อเขียนนิยาย เศร้าจัง ก็ฉันชอบนี่น่า ยังไม่อยากเลิกเขียน
บทล่าสุด
พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม บทที่84 พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม
ท่านพยักหน้าแล้วยิ้ม “พระแม่จัดสรร ให้เราได้มาเจอกัน” แก้มหอมยิ้มให้ท่าน เป็นที่เข้าใจซึ่งกันและกัน หนึ่งเดือนหลังงานแต่งของโลมากับแก้มหอม “ที่รักคุณแม่โทรมาชวนไปหาอะไรทานกันครับ” โลมาเดินมากอดภรรยาที่โต๊ะเขียนหนังสือ เกยคางบนไหล่เล็กของเธอ “ได้ค่ะ” “ที่รัก คำนั้นที่รักพิมพ์ผิด” “โอ๊ะ! จริงด้วย ขอบคุณค่ะ” แก้มหอมแก้คำผิดแล้ววางมือ เซฟงานแล้วหันมาจุ๊บแก้มเขา “ไปตอนนี้เลยใช่ไหมคะ แก้มขอไปเปลี่ยนชุดก่อน” “ครับ ที่รักชุดสบายๆ นะคุณแม่ชวนไปร้านโปรดของท่าน” แก้มหอมยิ้ม “ได้ค่ะ” ทั้งคู่ จอดรถเรียบร้อย แล้วก็เดินไปหาคุณแม่ตรงที่ท่านนัดหมายกันไว้ คุณกัญญาโบกมือให้แก้มหอมกับโลมา ทั้งคู่รีบเดินไปหาคุณพ่อคุณแม่ที่ยืนรออยู่ “โลมาหนูแก้มหอม คุณแม่เรานัดมากินก๋วยเตี๋ยวร้านโปรดของเขาน่ะ” คุณชนนทีพูดแล้วก็มองภรรยายิ้มๆ “ใช่จ้ะ ก่อนไปกินก๋วยเตี๋ยว เราไหว้พระแม่กันหน่อยดีกว่านะลูก นี่จ้ะแม่เตรียมพวงมาลัยที่สวยที่สุดมาสำหรับไหว้ขอบคุณพระแม่ให้หนูด้วยแก้มหอม” ท่านยิ้มให้แก้มหอม “ขอบคุณค่ะคุณแม่” แก้มหอมรับพวงมาลัยดอกไม้สีชมพูแสนสวยมาจากคุณแม่ของโลมา “ที่รักชุดคุณสีชมพูเข้ากับพวงมาลั
พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม บทที่83 พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอมตอนพิเศษ (จบ)
@บ้านท่านรัฐมนตรีชนนที “พร้อมไหม” โลมาจับมือเล็กบีบเบาๆ แก้มหอมสูดลมหายใจลึกๆ “พร้อมค่ะ” โลมายิ้มให้เธอ แล้วพากันเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ของคุณพ่อเขา “ลูกชายมากันแล้ว” คุณกัญญาเอ่ยทักและยิ้มให้ทั้งคู่ “สวัสดีครับ / สวัสดีค่ะ” “นั่งก่อนลูก แม่ไปตามคุณให้นะ แป๊บเดียว” คุณกัญญาเดินออกไปจากห้องรับแขก แก้มหอมมองไปรอบๆ ห้องรับแขกของบ้านหลังใหญ่ แล้วยิ้มให้เขา “ยิ้มอะไรครับ” “ก็เพิ่งรู้ว่าแก้มมีแฟนรวยมาก แถมเป็นลูกชายรัฐมนตรี” “ก็คุณไม่เคยถามผมนะที่รัก” “ก็จริงค่ะ แต่แก้มตัดสินคุณที่หน้าตาไปแล้วค่ะ ไม่ได้คิดถึงเรื่องฐานะเลยด้วย” “หล่อมากแหละเนอะ” เขาพูดยิ้มๆ แก้มหอมย่นจมูกใส่เขา คุณพ่อกับคุณแม่เดินเข้ามาพอดี ทั้งคู่สวัสดีท่าน พร้อมกัน “นั่งเถอะลูก ตามสบายนะหนูแก้มหอม เป็นกันเองเหมือนอยู่บ้านตัวเองได้เลยลูก” แก้มหอมยิ้ม “ค่ะ” “หนูเรียกพ่อกับแม่ เหมือนที่โลมาเรียกได้เลยนะลูกนะ” ท่านรัฐมนตรีพูดด้วยความนึกเอ็นดูว่าที่ลูกสะใภ้ที่ดูยังมีความเกร็งอยู่มาก “ค่ะคุณพ่อ คุณแม่” คุณกัญญายิ้มให้ มองคนสวยของลูกชายด้วยสายตาที่อบอุ่น “วันนี้เป็นวันที่หนังสือหนูได้วางขายวันแรกใช่ไหมจ๊ะ”
พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม บทที่82 พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม
แก้มหอมรับช่อดอกไม้มือถือไว้ “สวยจังขอบคุณนะคะ แก้มคิดว่าคุณจะมาไม่ได้ซะแล้ว” “ต้องมาได้สิครับ เมื่อเช้าผมแค่แกล้งคุณเล่น คุณเป็นคนสำคัญของผมนะครับ วันนี้เป็นวันพิเศษของที่รักของผม จะพลาดได้ยังไงละครับ” แก้มหอมยิ้มหวานให้เขา “น่ารักจังเลยนะคะ แก้มเซ็นให้นะคะ แล้วทำไมสี่เล่มคะ” “ด้านนอกเหลืออยู่แค่นี้ ถ้ามีเยอะกว่านี้ก็จะเหมาให้หมดเลยครับ “คุณเซ็นให้คุณแม่ผมหนึ่งเล่มนะครับ ท่านบอกว่าอยากอ่านหนังสือของว่าที่ลูกสะใภ้หน่อย เสร็จงานแล้วขอให้พาไปเจอด้วยได้ไหมครับ” “ได้ค่ะ แล้วที่เหลือของใครบ้างคะ” “ของคุณแยมส้มกับของคุณมัดหมี่ แล้วก็ของสามีคุณหนึ่งเล่มครับ” “พูดอะไรของคุณน่ะ อายคนอื่นเขา” แก้มหอมต่อว่าเขาเสร็จแล้วก็ มองซ้ายมองขวา แล้วก็เจอสายตาหลายคู่ ที่พากันหันมามองเธอกับเขาด้วยความสนใจ และแก้มหอมก็พอจะเข้าใจได้ว่าเพราะอะไร เพราะทุกคน มองหน้าเขาแล้วก็มองที่ปกหนังสือแล้วยิ้ม “ที่รักเซ็นให้สามีคุณรึยัง” “เรียบร้อยค่ะ” แก้มหอมยื่นหนังสือให้เขา โลมาเปิดดู เธอเขียนว่า มอบให้พระเอกตัวจริงของแก้มหอม ลงชื่อนามปากกา แก้มหอม เขายิ้มออกมาเมื่ออ่านครบทุกประโยค “ผมไปยืนรอตรงนั้นนะครับ
พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม บทที่81 พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอมตอนพิเศษ ขอแต่งงาน
หนึ่งเดือนต่อมา “ที่รักวันนี้แก้มเปิดตัวหนังสือนะคะ คุณพอจะว่างไปได้ไหมคะ” “ผมยังไม่แน่ใจเลยที่รัก ว่าจะปลีกตัวไปได้ไหม ขอโทษนะครับ” โลมาจูบผมนุ่ม “อยากให้คุณไปด้วยจัง” แก้มหอมเงยหน้ามองสบตาเขาส่งสายตาออดอ้อน “ผมก็อยากไป ถ้ามีเวลาจะรีบไปเลยดีไหม แต่บอกคุณไว้ก่อนว่าอาจจะไม่ได้ อย่างอนนะครับ” “ค่ะ ไม่งอนหรอกแก้มเข้าใจ” จุ๊บ เธอจุ๊บแก้มเขา แล้วก็จูงมือกันมาที่รถ โลมาขับรถไปส่งแก้มหอมที่สถานที่จัดงาน ที่บริษัทJCจัดขึ้น เพื่อเปิดตัวหนังสือของแก้มหอม แล้วก็เปิดตัวซีรีส์ด้วย แก้มหอมลงจากรถโบกมือบ๊ายบายและยิ้มให้เขา เธอเดินเข้าไปในงาน แอบเศร้านิดหนึ่งเมื่อคิดว่าเขาอาจจะมาไม่ได้ “คุณแก้มหอม เชิญทางนี้ค่ะ” ทีมงานพาเธอไปนั่งรอในห้องพักรวมกับนักเขียนของอีกสี่เรื่อง และไม่นานงานก็เริ่มขึ้น มันยิ่งใหญ่จนแก้มหอมดีใจจนน้ำตาซึม ปลื้มใจจนแทบกลั้นน้ำตาแห้งความสุข ความสำเร็จเอาไว้ไม่อยู่ “คุณนักเขียนฮึบไว้นะคะ เดี๋ยวไม่สวย” ผู้อำนวยการของบริษัทJCโอบไหล่แก้มหอม เอ่ยพูดเบาๆ แล้วก็ยิ้มให้ อย่างเข้าใจถึงความรู้สึกของเธอ “คุณเก่งมากเลยนะคะ” “ขอบคุณผู้อำนวยการด้วยนะคะ ที่ชอบผมงานของฉัน และทำให้
พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม บทที่80 พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม
ก๊อกๆ “ที่รักผมมาแล้ว” แก้มหอมเปิดประตู รับถุงผ้าที่คนตัวโตยื่นมาให้ แล้วก็รีบแต่งตัว เดินออกมา “มาหอมแก้มหน่อยสิ” แก้มหอมเดินเข้าไปใกล้เขา เขย่งเท้าจุ๊บแก้มเขา แล้วก็โดนเขาหอมคืนไปหลายฟอด “ผมไปอาบน้ำก่อน คุณจะกินผมไม้ไหม เมื่อกี้ป้าแมวถาม ป้าแมวจะเอาขึ้นมาให้” “เดี๋ยวแก้มลงไปเอามาเองค่ะ คุณโลมาไปอาบน้ำเถอะค่ะ” แก้มหอมรีบเดินลงไปชั้นล่าง กลับขึ้นมาพร้อมกับจานใส่ขนมแล้วก็ผลไม้ เธอเอาไปวางตรงระเบียง และนั่งเล่นตรงนั้นรอเขา โลมาแต่งตัวเสร็จเดินตามออกมา ดึงคนตัวเล็กให้ลุกจากเก้าอี้ และเขานั่งลงไปแทนแล้วจับเอวลงกดนั่งลงบนตักเขา แก้มหอมจุ๊บปากเขา “เดี๋ยวก่อนกลับเข้าไปในห้องคุณอย่าลืมดึงกระดาษที่เขียนขู่เมียคุณออกด้วยนะคะ เดี๋ยวช่างที่เข้ามาทุบรั่วบ้านจะขำกัน” โลมาหัวเราะ “ไม่ดึงออกให้หรอก คนอื่นจะได้รู้กันให้หมดว่าเมียผมดื้อแค่ไหน” “อื้อ! ไม่แกล้งสิคะ แก้มอายคนอื่น” “งั้นจุ๊บอีก เดี๋ยวดึงออกให้” จุ๊บๆๆ จุ๊บ “พอไหม” คนตัวเล็กกว่าเงยหน้าถามมองเขาตาแป๋ว “เมนหมดผมจองตรงนี้ไว้นะที่รัก ท่านี้เลยคุณขย่ม” “คุณหมอเข้าเรื่องตลอดเลยนะคะ” “อีกกี่วัน” “จะถามทำไมบ่อยๆ ละคะ” “ผ่าไฟแ
พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม บทที่79 พระเอกตัวจริงของคุณนักเขียนแก้มหอม ได้ท็อปซีเคร็ต
แก้มหอมนั่งรอคุณหมอของเธออยู่ที่บ้านของเขา โดยมีเจ้าเหมียวคอยนั่งอยู่ใกล้ๆ ไม่ห่าง และพาพี่น้องของมันมาด้วย ป้าแมวเอาขนมมาเสิร์ฟให้เธอ “คุณหนูให้ป้าตั้งโต๊ะเลยไหมคะ” “รอคุณโลมาก่อนดีกว่าค่ะ” ป้าแมวยิ้มแล้วก็เดินกลับเข้าไปในครัว สักพักเสียงรถของเขาเข้ามาจอดในบ้าน ไม่นานคนตัวโตก็เดินเข้ามา แก้มหอมยิ้มทักทายเขา โลมารีบเดินมานั่งลงใกล้ๆ คนตัวเล็กด้วยใบหน้าที่เกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มดีใจ “หิวไหมคะ” “หิวสิหิวมากเลยด้วย ไปกันเลยไหม” เขาพูดแกล้งเธอเล่นไปอีกความหมาย “คุณหมอแก้มถามคือหมายถึงหิวข้าวค่ะ” “อ้าว! เหรอน่าผิดหวังจัง ใครมันจะไปหิวข้าวอะไรนักหนาล่ะ ก็กินอยู่ทุกวัน” เขาแกล้งพูดโอดโอยไปตามประสา แก้มหอมหัวเราะ โผเข้าไปกอดเขาแน่น “เมนยังไม่หมดเลยค่ะ งอแงไปได้คุณน่ะ” “หึ! มาดีกับผมแบบนี้ แปลว่ากลัวที่ผมขู่เหรอ ไม่ต้องห่วงผมทุบแน่กำแพงน่ะ ผมโทรคุยกับเพื่อนแล้วให้มาจัดการให้ และจัดสวนใหม่ให้ด้วย” แก้มหอมเงยหน้ามองเขา “ไม่ใช่เรื่องนั้นสักหน่อย” โลมามองสบตาเธอเป็นคำถาม “วันนี้แก้มไปเจอคุณหมอพีท กับคุณแยมส้มมาค่ะ คุยเรื่องคุณ สองคนยืนยันเสียงแข็งให้คุณเลยนะคะ จ่ายไปเยอะไหมคะ”
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก53.7K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn75.5K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน124.3K viewsชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน92.2K viewsห้องลับหอนายโลม
Chorchorwa42 viewsวิวาห์หวานรัก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์157 viewsเริงลับร้ายคนในสถานะ
นิยายของดวงอาทิตย์308 viewsรักเกินห้ามใจ นายเพลย์บอย | ปริ้นxหลิน
พิชา - Phicha7.8K views
