นักเขียนอธิบายต้นแบบตัวละคร My Sassy อย่างไร

ใครจะไปคิดว่าสาวโสด สวย สุดสตรอง แน่วแน่ว่าจะเกาะคานอย่าง 'ญาริน' จะจับพลัดจับผลูกลายมาเป็นเมียหมอที่ฮอตสุดในโรงพยาบาล เขาทั้งหล่อ ทั้งเท่ ทั้งดูดีมาก ไม่รู้เพราะความบังเอิญหรือมีใครบางคนจงใจเหวี่ยงให้คนทั้งคู่ได้มาลองใช้ชีวิตร่วมกัน แล้วอย่างนี้คนที่ไม่เคยมีแฟนมาทั้งชีวิตอย่างญารินคนสวยจะทำยังไง ถ้าไม่ใช่ทำให้มันวุ่นวายมากกว่าเดิม เอาน่าๆๆๆๆ เดี๋ยวอยู่ๆ กันไปก็รักกันเองนั่นล่ะ!!  

หรงหรงเป็นแม่ทัพหญิงที่เก่งกาจ เธอเสียชีวิตในขณะที่ได้รับภารกิจลับอย่างกระทันหัน และได้ข้ามเวลาไปอยู่ในอีกร่างหนึ่งของยุคโบราณ ในขณะร่างเดิมที่พึ่งจะสิ้นลม ร่างใหม่ก็ได้เข้าไปแทนที่โดยที่เธอเองก็พึ่งจะรู้ตัว หลังจากได้ข้ามภพไปแล้ว

เหมือนเป็นบ่วงของสรวงสวรรค์ที่วางแผนให้ จันทร์ดารา ต้องถูกจับตัวมาเรียกค่าไถ่ และแทนที่จะส่งอัศวินขี่ม้าขาวมาช่วย กลับส่งนายทหารร่างสูงซึ่งใจร้อนและปากเสียแบบสุดๆ มาช่วยเธอ แต่เพราะความปากเสียของเขาบวกกับความเป็นคนไม่ยอมใครของเธอ ทำให้ต้องฟาดฟันกันด้วยริมฝีปาก และปลุกเร้าอารมณ์ด้วยกายา กว่าจะพากันหนีรอดจากโจรเรียกค่าไถ่ เธอก็ต้องเสียทั้งตัวและใจให้กับเขา คนที่สวรรค์ส่งให้มาเป็นคู่กับเธอ คราแรกที่ได้รับคำสั่งให้ไปช่วยลูกสาวท่านนายพล ซึ่งถูกจับตัวไปเรียกค่าไถ่ พันตรีสุริยะ ก็กระฟัดกระเฟียดไม่อยากไป ด้วยเหตุที่ว่าทำไมไม่ให้คู่หมั้นของเธอไปช่วย แต่พอมาเจอหญิงสาวสะพรั่งร่างอรชรอวบอิ่มทั้งบนและล่าง แต่มีฝีปากจัดจ้านไม่สมกับดวงหน้างดงาม เขาจึงต้องสั่งสอนให้เธอรู้สำนึกว่าอย่ามาทำกำแหงกับคนที่มาช่วยเธออย่างเขา เพราะเขาจะไม่แค่ใช้ฝีปากฟาดฟันให้เธอเจ็บปวดเท่านั้น แต่เขาจะมัดกายและใจของเธอให้ติดแน่นกับเขาชั่วกาลนาน

ไม่ว่าจะอยู่ในสถานะใด เรื่องของความรักและความต้องการทางเพศก็ยากที่จะหักห้ามใจ แม้ว่าเขาจะเป็นพ่อและเธอมีศักดิ์เป็นลูก จะพ่อเลี้ยงหรือพ่อเพื่อนก็ไม่ได้บั่นทอนความต้องการเพราะแค่มองตากันไฟสวาทก็ลามเข้าไปถึงใจ

เมื่อทุกคนในครอบครัวถูกขู่เอาชีวิต หญิงสาวจำต้องฝืนความเจ็บสักลวดลายบนเรือนร่างและสวมชุดกี่เพ้าผ้าไหมจีนแสนสวย พาตัวเองไปยืนอยู่หน้าพญามังกรดำ หยางโจวหมิง มาเฟียใหญ่แห่งเกาะฮ่องกง ผู้ชายรูปงามที่มีดวงตาสีสนิมเหล็กวาววับและเย็นชา มีเรียวปากโค้งบางเฉียบสีเข้มที่คล้ายจะคอยเหยียดหยามทุกคนตลอดเวลา ผู้ชายที่มีอำนาจล้นฟ้าและบงการชีวิตของใครก็ตามที่เขาต้องการ โดยเฉพาะ...ชีวิตของเธอ สรัญรัตน์ อัคราบริรักษ์ “คุณมันไม่ใช่คน ร้ายกาจที่สุด” สรัญรัตน์กัดฟันบริภาษเขาออกไป อย่างน้อยก็ขอพูดว่าสักนิดเถอะ ไม่ใช่แต่ยอมให้เขาข่มเหงอยู่ข้างเดียว “ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีคนแบบคุณอยู่บนโลกใบนี้” “ใครที่อยู่ข้างนอก ไปตามนายอรรถวัฒน์กลับมา!” “อย่า!!! ฉัน...จะทำ” พญามังกรดำหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้บุหนังสีน้ำตาลเข้ม เขามองมือสั่นๆ ที่ค่อยๆ เลื่อนไปตามขอบเสื้อ มองผิวกายขาวผ่องเปิดเปลือยออกทีละนิด จนกระทั่งชุดกี่เพ้าเลื่อนลงมาอยู่ใต้อก บราเซียสีขาวสะอาดไร้สายดูเหมือนจะเล็กกว่าสิ่งที่ต้องปิดบังไปมาก เนินอกอิ่มล้นทะลักออกมาเบียดชิดกันอยู่ด้านบน เห็นร่องเนื้อขาวผุดผาดให้ไพล่คิดไปถึงสิ่งที่อยากเข้าไปอยู่ในร่องอก

เขา...พ่อเลี้ยงดรัณ พัชรอมรินทร์ ผู้ชายที่เกิดมาบนกองเงินกองทองแต่มีอดีตสุดแสนจะเจ็บปวด บาดแผลที่ทิ่มแทงหัวใจมาตลอดระยะเวลาหลายปีมันกำลังจะกลัดหนอง ถ้าไม่ทำการรักษาให้หาย เธอ...พลับพลึง โรจนศุภเกียรติ สาวน้อยวัยใสผู้มีโลกส่วนตัวที่แสนจะงดงาม และหลงรักผู้ใหญ่ใจดีคนหนึ่งมาตลอด ‘ความรักคือการให้’ นี่คือนิยามความรักของเธอ เรื่องราวคงไม่วุ่นวายถ้าเธอไม่กลับมารับรู้ว่าเขาเป็น ‘หม้าย’ และเรื่องราวก็คงไม่วุ่นวายกว่า ถ้าเธอกับเขาไม่ต้องเปลี่ยนสถานะจาก ‘น้าเขยกับหลานเมีย’ มาเป็น ‘สามีกับภรรยา’ มันอาจจะเป็นความสมหวังถ้าเธอจะได้แต่งงานกับผู้ใหญ่ใจดีที่หลงรักมาตลอด แทนการแต่งงานกับผู้ใหญ่ใจร้ายที่ไม่รู้สาเหตุว่าอะไรถึงเปลี่ยนให้เขาเป็นคนละคน เถื่อนและไร้เหตุผลสิ้นดี “เมียของฉันต้องเก่งเรื่องบนเตียง ต้องทำกับข้าวอร่อย ต้องทำงานในไร่ได้ไม่ต่างจากคนงาน ที่จริงจะต้องทำงานบ้านเป็นทุกอย่าง ขยัน ไม่นิ่งดูดายปล่อยให้แม่บ้านทำเอง เธอก็ต้องเป็นแบบนั้น” “ก็ได้ พลับทำให้ได้” “เริ่มเลย”