บันทึกการอ่านนิทานที่ดีต้องมีองค์ประกอบอะไรบ้าง

นิยายรัก หวานละมุน ของคุณอา และ หลานสาว ความรักของน้องพรีน ที่มอง อาแพค มานาน รักครั้งแรก ของพรีน คือ อาแพค แต่ว่า รักแรกของเธอมองเธอเป็นเพียงหลานสาว เพราะอาแพค มีแฟน ที่เหมาะสม และคู่ควรกัน การรอคอย การแอบรัก และเฝ้ามอง มานานแสนนาน น้องพรีนจะ อยู่ห่างๆ มองอาแพคไกลๆ จนกว่า อาแพค จะหันมา แล้วเจอพรีน อยู่ตรงนี้

เมื่อความซวยของฝาแฝด 'จ้าน' กับ 'จ๋าย' นักศึกษาปีสาม คณะวิศวะฯ ผลการเรียนตกฮวบ ได้เกรด D วิชาภาษาอังกฤษ จนแม่บังคับให้ไปติวกับ 'ณิชา' ยัยเจ๊ปากจัด พี่สาวข้างบ้านในวัยเด็กที่พวกเขาไม่ชอบขี้หน้า แต่ไม่คิดเลยว่าพอกลับมาเจอกันอีกที เธอเปลี่ยนไปมาก เธอไม่ใช่เด็กสาวตัวอ้วนฉุหุ่นกะละมังความจุร้อยลิตรอย่างเมื่อก่อนแล้ว แถมยังน่ารักจนสองหนุ่มหลงหัวปักหัวปำ แย่งกันจีบ หาวิธีเข้าหาด้วยข้ออ้างต่างๆ นานา มาลุ้นกันค่ะว่า คุณติวเตอร์สาวจะรอดจากเงื้อมมือของสองหนุ่มฝาแฝดตัวแสบไปได้ไหม และเจ้าแฝดจะได้จัดเธออย่างที่วางแผนกันไว้หรือเปล่า คำเตือน : นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาแบบ 3p (ชายสองหญิงหนึ่ง) โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านอย่างสูง

สองเด็กสาววัยกำลังอยากรู้อยากลอง ที่ต้อง มาใกล้ชิดกับติวเตอร์หนุ่มสุดหล่อ (และสุดหื่นด้วย) การเรียนวิชาหลักจึงกลายเป็นเรื่องรอง เพราะสองสาวเว้าวอน อยากจะให้เขา ติววิชาเสริมซะงั้น ความจริงแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกนัก สำหรับ ติวเตอร์รูปหล่อ

บทเรียนรัก ของเธอ ที่มีเพื่อนชายในสมัยเรียน และเขาที่เป็น เจ้านาย ที่อยู่เคียงข้างมาหลายปี ความสัมพันธ์ ที่พิมพ์พิมล คิดว่า มันคือ ความรัก แท้ที่จริงแล้ว มันคือความประทับใจเท่านั้น ความรักที่แท้จริง อยู่ข้างตัวของเธอ ตลอดมา

มายติวเตอร์ สถาบันกวดวิชาที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง อนาวินเดินเข้าไปสมัครเรียนตามคำแนะนำของอาจารย์ภาควิชาภาษาอังกฤษ วันแรกของการไปเรียนอนาวินได้ทำกระเป๋าสตางค์ร่วงและมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเก็บได้ เธอวิ่งตามเขาไปเพื่อจะกระเป๋าสตางค์คืนให้กับเขา จนทั้งสองได้ทำความรู้จักกัน หลายวันต่อมาอนาวินก็เริ่มสนิทกับเด็กสาวที่เก็บกระเป๋าสตางค์คืนให้กับเขา เธอมีชื่อว่า พลอยใส เป็นเด็กต่างจังหวัดที่กระเสือกกระสนเข้ามาเรียนต่อในโรงเรียนที่มีชื่อเสียง เธอเสียเวลาไปหนึ่งกับการอ่านหนังสือสอบเพื่อที่จะเข้ามาเรียนในโรงเรียนแห่งนี้ แต่ปรากฏว่าเธอก็เรียนตามเพื่อนไม่ทันอยู่ดี อนาวินที่พอจะเก่งชีววิทยาและคณิตศาตร์จึงอาสาติวให้กับเธอหลังเลิกเรียน ต่อมาอนาวินได้รู้จักกับมารดาของเธอ ซึ่งก็คือชลดา ชลดาได้ชักชวนให้อนาวินมาติวให้พลอยใสที่บ้าน โดยเธอเสนองานเป็นค่าจ้างตอบแทน แต่อนาวินขอไม่รับ และเขายินดีติวให้พลอยใสฟรี ๆ

ภาพฉายมาที่เมืองใหญ่ที่มีตึกระฟ้าจำนวนมากตั้งเบียดเสียดกันอย่างหนาแน่น แสงนีออนบาดตา เสียงแตรดังระงม กลิ่นดินปืนคละคลุ้งในอากาศเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศ เห็นเงาสะท้อนของตนเองในกระจก เป็นหญิงสาวในชุดดำขลับ เรือนผมสั้นกุด ดวงตาเย็นชาเฉียบคม ในมือถือปืนเก็บเสียงกระบอกยาว นักฆ่ามือหนึ่งโค้ดเนมไคเมร่า ก่อนที่ภาพจะฉายมาอีกที่หนึ่ง เรือนไม้โบราณที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยาจางๆ สัมผัสอ่อนโยนของฝ่ามืออบอุ่นที่ลูบศีรษะ รอยยิ้มของสตรีงดงามผู้หนึ่งที่เรียกว่าท่านแม่ แต่แล้วรอยยิ้มนั้นก็เริ่มซีดจางลง กลายเป็นเสียงไอและใบหน้าที่ซูบตอบ ความทรงจำถัดมาคือความหิวโหยที่กัดกินลำไส้ ไอเย็นของพื้นไม้ที่นอนทับ เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของเหล่าพี่น้องและบ่าวไพร่ที่ตราหน้าว่าปัญญาอ่อน ทุกภาพล้วนพร่าเลือนและชุ่มโชกไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความน้อยเนื้อต่ำใจ “ความตายไม่ใช่จุดสิ้นสุดหรอกเหรอ?” ภาพความทรงจำทั้งสองสายวิ่งเข้ามาปะทะกันอย่างรุนแรง เสียงระเบิดที่ปลิดชีวิตในโลกอนาคตดังประสานกับเสียงฟ้าร้องคำรามในอีกภพหนึ่ง แสงไฟจากปากกระบอกปืนสาดส่องทับซ้อนกับแสงตะเกียงน้ำมันที่ริบหรี่ ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศหักหลังในชาติก่อน ผสมปนเปกับความรวดร้าวจากการถูกทอดทิ้งในชาตินี้