พาวเวอร์พับเกิลเพลงประกอบเรื่องมีเพลงฮิตอะไรบ้าง

เอาจริงๆแล้วเรื่องราวของ 'The Powerpuff Girls' ทำให้ผมยังตื่นเต้นทุกครั้งเมื่อคิดถึงกระบวนการสร้างสรรค์ที่อยู่เบื้องหลัง ชายผู้สร้างชื่อว่า Craig McCracken เป็นนักศึกษาที่ California Institute of the Arts (CalArts) ซึ่งเขาทำหนังสั้นต้นแบบชื่อ 'Whoopass Stew!' ขึ้นมาเป็นโปรเจกต์หนึ่งในช่วงต้นทศวรรษ 1990 และผลงานสั้นชิ้นนี้คือจุดเริ่มต้นของแนวคิดเด็กสาวน่ารักแต่แฝงพลังซูเปอร์ฮีโร่ไว้ภายใน ชื่อดิบ ๆ อย่าง 'Whoopass Stew!' ถูกปรับให้สุภาพขึ้นเป็น 'The Powerpuff Girls' เมื่อผลงานได้รับความสนใจจากทีมผลิตของ Cartoon Network ผ่านโปรแกรม 'What a Cartoon!' ซึ่งเป็นแพลตฟอร์มสำหรับโชว์ผลงานของนักออกแบบการ์ตูนรุ่นใหม่และนำไปสู่การทำเป็นซีรีส์ต่อในช่วงปลายยุค 90 ความแรงบันดาลใจของ McCracken ไม่ได้มาจากแหล่งเดียว แต่เป็นการผสมผสานที่ชัดเจนของความรักในการ์ตูนยุคคลาสสิก ตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ และภาพลักษณ์ป็อปอาร์ตที่สดใส ตัวอย่างที่พอจะอธิบายได้คือการเอาความเรียบง่ายและการเคลื่อนไหวฉับไวของการ์ตูนอเมริกันยุคก่อน ๆ มาผสมกับโทนการเล่าเรื่องที่รวดเร็วและตลกร้ายในบางจังหวะ ผลลัพธ์คือการ์ตูนที่ดูน่ารักแบบเด็ก ๆ แต่หยิบเอาองค์ประกอบของแอ็กชันและพล็อตซูเปอร์ฮีโร่มาเล่นอย่างเต็มที่ นอกจากนี้องค์ประกอบของเพลงประกอบ สีสันจี๊ด และการออกแบบตัวละครก็ได้แรงบันดาลใจจากกราฟิกป็อปและสื่อภาพประกอบสมัยใหม่ ช่วยให้ตัวซีรีส์โดดเด่นและจดจำได้ง่าย ผมมองว่าความฉลาดของงานชิ้นนี้อยู่ที่การเล่นกับความขัดแย้งระหว่างความไร้เดียงสาและพลังเกินคาดคิด ทำให้สามารถเล่าเรื่องได้หลายชั้น ทั้งมุมมองสำหรับเด็กที่ชอบฮีโร่กับการต่อสู้ และมุมมองสำหรับผู้ใหญ่ที่เห็นความตลกร้ายและการเสียดสีในสังคม ตัวอย่างการใช้มุกหรือสถานการณ์ที่ดูเกินจริงแต่ถูกเล่าด้วยสไตล์การ์ตูนคลาสสิก กลายเป็นเอกลักษณ์ที่คนจำนวนมากจดจำได้ทันที นอกจากนั้นเรื่องราวเบื้องหลังการเปลี่ยนชื่อจาก 'Whoopass Stew!' มาเป็น 'The Powerpuff Girls' ยังสะท้อนถึงการปรับให้เข้ากับช่องทางสื่อที่กว้างขึ้นและการยอมรับในวงกว้างของเครือข่ายโทรทัศน์ด้วย สุดท้ายแล้ว ผมยังรู้สึกว่าความสำเร็จของ 'The Powerpuff Girls' มาจากการที่มันกล้าผสมผสานสิ่งที่ดูขัดแย้งให้เข้ากันได้ลงตัว—ความน่ารักกับความรุนแรงเชิงฮีโร่ เสียงหัวเราะกับการเสียดสีทางสังคม—และนั่นคือเหตุผลที่ผมยังคงชอบผลงานนี้อยู่เสมอ

ธีมเปิดของ 'Powerpuff Girls' เป็นเพลงที่แฟนๆ แนะนำกันบ่อยสุด — ท่อนเปิดกระชับ จำง่าย และมีพลังที่จับอารมณ์ของการ์ตูนได้ทันที ส่วนตัวฉันชอบฟังเวอร์ชันเต็มของธีมเปิดกับอินโทรแบบอินสตรูเมนทัล เพราะมันทำให้รู้สึกเหมือนกำลังเตรียมพร้อมออกไปช่วยเมือง ทั้งจังหวะกลองที่ดุดันและเมโลดี้เรียบง่ายคอยหนุนๆ ให้ตัวละครแต่ละคนโดดเด่นมากขึ้น ในบางเวอร์ชันที่มีการเรียบเรียงใหม่หรือคัฟเวอร์โดยวงอินดี้ จะได้เจอความสดที่ต่างออกไปและรู้สึกซาบซึ้งกับความคิดสร้างสรรค์ของแฟนเพลง ถ้าอยากเริ่มจากเพลงเดียวก่อน ฉันมักจะเปิดธีมเปิดแล้วตามด้วยเพลงจากซาวด์แทร็กของภาพยนตร์ซึ่งขยายสเกลดนตรีให้ใหญ่ขึ้นกว่าในซีรีส์ ทำให้ได้มู้ดที่เป็นฮีโร่แบบเต็มๆ และยังหามิกซ์ที่ชวนยิ้มได้หลายแบบในยูทูบและสตรีมมิงต่างๆ

เพลงเปิดของ 'Powerpuff Girls' ยังติดอยู่ในหัวคนไทยหลายรุ่น เพราะมันสั้น กระชับ และติดหูสุด ๆ เมโลดีที่เริ่มจากคอร์ดสั้น ๆ แล้วพุ่งสู่คอรัสช่วยให้ไม่ว่าใครจะได้ยินเพียงไม่กี่วินาทีก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือเทมของการ์ตูนเรื่องนี้ ฉากเปิดที่มีภาพสามสาวบินผ่านเมืองพร้อมดนตรีจังหวะเร็วทำให้ความทรงจำทั้งภาพและเสียงประสานกันจนยากจะลืม ในตอนที่ฉายทางช่องเด็กยุค 90s และ 2000s เวอร์ชันไทยเองก็มีการดัดแปลงคำร้องหรือท่อนที่คนไทยร้องตามได้ง่าย ทำให้เมโลดี้เดิมยิ่งฝังแน่นขึ้น นอกจากท่อนเปิดแล้ว เสียงสั้น ๆ ในฉากต่อสู้หรือสตริงที่ใช้เป็นสัญลักษณ์เวลาฮีโร่ปรากฏตัวก็ช่วยกระตุ้นความจำได้ดี ตรงนี้มักจะเป็นริฟฟ์กลองกับฮอร์นที่ซ้ำ ๆ กัน พอรวมกับภาพการกระทำของตัวละคร เสียงเหล่านั้นกลายเป็นสัญลักษณ์เดียวกันกับตัวตนของเรื่องไปเลย น่าแปลกที่แม้ว่ารายละเอียดดนตรีจะเรียบง่าย แต่มันกลับมีพลังกระตุ้นความทรงจำอย่างมาก เหลือไว้แค่ท่อนเปิดสั้น ๆ ก็พอจะเรียกเสียงหัวเราะหรือรอยยิ้มจากคนที่เติบโตมากับการ์ตูนเรื่องนี้ได้เสมอ

ตั้งแต่ทำนองเปิดของ 'The Powerpuff Girls' ดังขึ้นครั้งแรก ฉันก็รู้เลยว่านี่แหละคือเพลงที่คนจะจำได้ทันทีเมื่อได้ยินอีกครั้ง เรื่องราวในเพลงธีมต้นฉบับมันสั้น กระชับ และมีเส้นเมโลดี้ที่ฮุคสุดๆ — ท่อน 'Sugar, spice, and everything nice' กับการตบจังหวะแบบง่ายๆ ทำให้มันฝังอยู่ในหัวได้ไม่ยาก นอกจากเนื้อหาที่พูดสั้นๆ แต่ติดหูแล้ว การนำเสนอภาพเปิดที่มีซิลูเอตของสาวๆ และเสียงกลองกับเบสที่เข้ามาแตะจังหวะในช่วงพีค ทำให้ทั้งภาพและเสียงกลายเป็นชุดความทรงจำเดียวกัน ในฐานะแฟนการ์ตูนที่โตมากับช่องการ์ตูนของยุค 90s ฉันยังชอบที่ธีมนี้ทำงานได้ทั้งกับความขบขันและความฮีโร่ มันเปิดช่องด้วยความสดใสแต่ก็ประกาศชัดว่าเราจะได้ดูการต่อสู้ประหลาดๆ กับตัวร้ายสุดครีเอทีฟ เพลงไม่ได้พยายามจะเป็นงานดนตรีหรูหรา เพียงแค่ต้องการฟังก์ชั่น: พาเรากระโดดเข้าไปในโลกของเมืองทาวน์สวิลล์และตัวละครสามคนที่น่ารักแต่ร้ายกาจเล็กน้อย เพลงนี้ทำหน้าที่ได้ดีจนพอมองย้อนกลับไปก็ยังยิ้มได้ทุกครั้งที่ได้ยิน มันคงอยู่ในหมวดเพลงเปิดการ์ตูนที่จำง่ายที่สุดสำหรับฉันไปอีกนาน

เราเชื่อว่าถ้าจะพูดถึงเพลงที่ติดหูที่สุดจาก 'The Powerpuff Girls' คงต้องยกให้เพลงเปิดฉบับดั้งเดิมเป็นอันดับแรกเลย — ท่อนที่ร้องสั้น ๆ และติดจังหวะจนยากจะลืม เช่นท่อนที่เริ่มจำง่ายและมีความเป็นแรปจิ๋ว ๆ ผสมกับซาวด์เอฟเฟกต์ที่ตัดเข้าพอดี ทำให้มันกลายเป็นสัญลักษณ์ของรายการไปแล้ว จังหวะของเพลงเปิดต้นฉบับถูกออกแบบมาให้กระแทกใจตั้งแต่ไม่กี่วินาทีแรก เสียงกลองกับเบสที่กระชับบวกกับเมโลดี้สั้น ๆ ที่วนซ้ำสร้างความจำง่าย และเมื่อจับคู่กับภาพการ์ตูนที่มีพลังสีจัดเต็ม มันก็กลายเป็น earworm ที่ไม่ต้องพยายามก็ร้องตามได้ นอกจากธีมหลักแล้ว ดนตรีประกอบในซีรีส์ยังเล่นบทบาทสำคัญ — มีการใช้ธีมดนตรีสั้น ๆ กับตัวละครต่าง ๆ ที่ทำให้ฉากต่อสู้หรือมุกตลกเด่นขึ้นไปอีก ทำให้ภาพจำทั้งภาพและเสียงรวมกันจนอยู่ในสมองนาน อีกอย่างที่ทำให้เพลงเปิดเก่าโดดเด่นคือการถูกนำกลับมาทำใหม่หรือรีมิกซ์บ่อยครั้ง ทั้งวงป๊อป อินดี้ และแฟนเมด ต่างหยิบท่อนฮุคไปแปลงเป็นเวอร์ชันของตัวเอง ยิ่งได้ยินในบริบทใหม่ ๆ ก็ยิ่งตอกย้ำว่าทำนองมันมีพลังพอที่จะข้ามเวลาได้ สำหรับคนที่เติบโตมากับซีรีส์นี้ เสียงเรียกเข้า ริงโทน หรือคลิปสั้นจากธีมเดิมยังคงทำให้เกิดความอบอุ่นและยิ้มได้ทุกครั้งที่ได้ยิน — นี่แหละเหตุผลหลัก ๆ ที่ทำให้เพลงเปิดฉบับดั้งเดิมติดหูและคงอยู่ในความทรงจำของแฟน ๆ หลายรุ่น

ธีมเปิดของ 'พาเวอพับเกอ' ทำให้ผมยืนดูซ้ำได้ไม่เบื่อเลย เสียงออร์เคสตราที่ยกขึ้นมาในวินาทีแรกมีทั้งความกว้างและความคม มันเหมือนแผนที่อารมณ์ที่บอกเราว่าการผจญภัยครั้งนี้จะเอาจริงเอาจังแค่ไหน ผมชอบจังหวะเครื่องสายที่ค่อยๆ เสริมด้วยเครื่องเป่าจนพุ่งไปสู่คอรัสใหญ่ — ตอนดูครั้งแรกมันฉุดให้ลืมรายละเอียดเล็กๆ ในฉากจนหมด และนั่นคือสัญญาณว่าธีมนี้สำเร็จ จากนั้นที่ทำให้ผมสะดุดตาคือท่อนเปียโนสั้นๆ ที่ถูกใช้ในฉากย้อนความทรงจำ มันไม่หวือหวาแต่จับใจมาก เพราะถูกวางให้ตัดกับซาวด์กว้างๆ ได้อย่างมีชั้นเชิง ทำนองนั้นกลายเป็นเหมือนสัญลักษณ์สำหรับความอ่อนแอของตัวละครหลัก และยิ่งใช้ซ้ำในช่วงท้ายก็ยิ่งทำให้ตอนจบมีน้ำหนักขึ้น สรุปแล้ว ธีมเปิดกับท่อนเปียโนประจำตัวคือสองชิ้นที่ผมคิดว่าโดดเด่นสุด — ทั้งในมิติของการเล่าเรื่องและการทำให้อารมณ์ของซีรีส์ติดตรึงใจผมไปได้นาน

การรีบูตของ 'The Powerpuff Girls' ออกฉายในปี 2016 ซึ่งฉันจำได้ว่าตอนนั้นรู้สึกทั้งตื่นเต้นและระแวดระวังไปพร้อมกัน เพราะมันเป็นการนำของรักยุคเด็กกลับมาปรับให้เข้ากับยุคใหม่ เราเห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจนตั้งแต่หน้าตาของตัวละคร—เส้นเรียบขึ้น จานสีอ่อนลง และงานอนิเมชั่นที่เน้นความนุ่มนวลแทนความคมจัดแบบของเดิม นอกจากรูปลักษณ์แล้ว โทนเรื่องก็เบาลงในหลายส่วน หยิบมุกป๊อปคัลเจอร์และการอ้างอิงสมัยใหม่มามากขึ้น ทำให้คนดูรุ่นใหม่เข้าใจได้ง่าย แต่คนที่เติบโตมากับเวอร์ชัน 1998 อาจรู้สึกว่าความคมของมุกเสียดสีและบรรยากาศดาร์ค-ตลกถูกลดทอนไปบ้าง ในเชิงตัวละครและโครงเรื่อง เราพบความต่างทั้งเล็กและใหญ่: นักพากย์หลักชุดใหม่เข้ามาแทนที่เสียงคลาสสิก ทำให้บุคลิกของสาวๆ มีความทันสมัยกว่าเดิม—บลอสซัมยังคงเป็นผู้นำแต่มีมุกที่เป็นเด็กมากขึ้น, บับเบิลส์ฉลาดแต่แฝงท่าทางซนแบบยุคโซเชียล, บัตเตอร์คัพก็ยังบึ้งตึงแต่บางครั้งเว้าไปในทางกวนกว่าเดิม อีกประเด็นที่ถูกพูดถึงคือการใส่ตัวละครใหม่และการขยายจักรวาลเพื่อให้มีความหลากหลายกับตลาดของเล่นและคอนเทนต์ดิจิทัลมากขึ้น ผลลัพธ์คือการ์ตูนที่ตั้งใจเข้าถึงกลุ่มผู้ชมที่อายุน้อยกว่า แต่ก็แลกมาด้วยความรู้สึกว่าบางตอนขาดความลึกหรือลูกเล่นเชิงเล่าเรื่องแบบต้นฉบับ ในมุมมองส่วนตัว ฉันชอบที่รีบูตพยายามทำให้เด็กยุคใหม่คลุกคลีโลกของสาวพาวเวอร์พัฟฟ์ได้ง่ายขึ้น แต่ก็อดห่วงไม่ได้ว่าความอบอุ่นแบบเก่าและเสียดสีที่คมกริบจะจางหายไปบ้าง ฉันมีความสุขกับบางตอนที่ยังรักษาจังหวะตลกและฉากแอ็คชันได้สนุก แต่ก็รู้สึกเสียดายตอนที่อยากเห็นการกลับมาของโทนมืด ๆ ที่แฝงความหมายสำหรับผู้ใหญ่ การรีบูตฉบับ 2016 จึงเป็นงานที่ทำได้ดีในแง่การปรับตัวให้ร่วมสมัย แต่ในใจลึก ๆ ยังคงคิดถึงเวอร์ชันเดิมที่มีทั้งมุกตลกร้ายและเรื่องราวที่ซ่อนความขื่นขมไว้ในความน่ารัก

อยากเล่าให้ยาวเลยแต่ก่อนอื่นขอเคลียร์เรื่องชื่อให้ตรงกันหน่อยนะ เพราะ 'บังเอิญพบรัก' ถูกใช้เป็นชื่อไทยให้ผลงานหลายชิ้นในวงการบันเทิง ทำให้เพลงประกอบที่คนจำได้มักแตกต่างกันตามเวอร์ชันที่หมายถึง ถ้าคุณหมายถึงภาพยนตร์ตะวันตกที่คนไทยบางครั้งเรียกสั้นๆ ว่า 'บังเอิญพบรัก' เพลงฮิตที่แฟนๆ มักพูดถึงจะเป็นธีมหลักประจำหนังกับเพลงป๊อปร่วมสมัยที่เล่นระหว่างฉากโรแมนติก ส่วนถ้าหมายถึงซีรีส์เกาหลีหรือซีรีส์จีนที่มีชื่อใกล้เคียง รายชื่อเพลงฮิตมักเป็นซิงเกิลจากศิลปินเอเชียที่ทำ OST อย่างโดดเด่น ฉันอยากช่วยละเอียดกว่านี้โดยระบุเวอร์ชันที่คุณหมายถึง — จะได้เล่าเพลงฮิตที่ตรงใจและยกตัวอย่างฉากที่เพลงนั้นทำงานได้ดีที่สุด