เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์

ความทรงจำการ์ตูนวัยเด็กพาให้ฉันไล่หาซีรีส์ที่เคยชื่นชอบอย่าง 'The Powerpuff Girls' ในเวอร์ชันดั้งเดิมและรีบูตด้วยความอยากดูทั้งสองแบบ

เมื่อมองจากมุมคนที่ติดตามคอนเทนต์การ์ตูนมานาน ช่องทางที่มักเจอคือแพลตฟอร์มของเจ้าของลิขสิทธิ์กับช่องทีวีท้องถิ่นก่อนเป็นอันดับแรก — หลายครั้ง 'The Powerpuff Girls' จะถูกออกอากาศผ่านช่องการ์ตูนในเคเบิลหรือดาวเทียมที่มีคอนเทนต์ของ Cartoon Network และบางช่วงรายการเก่าหรือรีบูตก็ถูกนำเข้ามาลงบนบริการสตรีมของบริษัทเจ้าของลิขสิทธิ์ด้วย ดังนั้นการเช็กตารางออกอากาศของช่องการ์ตูนและหน้ารายการบนบริการสตรีมของค่ายจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี

ถ้าชอบสะสมแบบถาวร ผู้ให้บริการดาวน์โหลด/ซื้อแบบดิจิทัลอย่าง iTunes (Apple TV) หรือร้านขายหนังดิจิทัลบางรายมักมีซีซั่นเป็นชุดให้ซื้อทีละตอนหรือเป็นเซ็ต อีกทางเลือกที่ใช้งานได้จริงคือค้นหากล่องดีวีดีแบบชุดจนครบซีซั่นในร้านออนไลน์หรือตลาดขายของมือสอง — บางครั้งชุดดีวีดีเก่าๆ จะมีครบทั้งซีซั่นต้นฉบับและรีบูต แต่ต้องสังเกตภาษาพากย์และซับไตเติ้ลให้ดี

ถ้าต้องการดูฟรีและถูกลิขสิทธิ์ ช่องทางอย่างแชนเนล YouTube ของ Cartoon Network ภูมิภาคหรือช่องทางอย่างเป็นทางการของผู้ถือลิขสิทธิ์มักปล่อยคลิปเป็นตอนสั้นหรือคัดเฉพาะตอนที่ได้รับอนุญาตให้เผยแพร่ แต่ถ้าอยากความคมชัดเต็มและครบทุกตอน อาจต้องพึ่งแพลตฟอร์มที่ให้เช่า/ซื้อจริงจังหรือดีวีดีสะสม สรุปคือ 'The Powerpuff Girls' ในไทยมีทางเลือกหลายแบบ—จากทีวี สตรีมมิ่ง ดิจิทัลซื้อขาด ไปจนถึงดีวีดี—ขึ้นกับว่าชอบดูแบบทันทีหรือเก็บไว้ดูยาวๆ และทุกทางเลือกก็มีเสน่ห์ต่างกันไป

ทุกครั้งที่ได้ย้อนดูฉากเปิดของ 'The Powerpuff Girls' ใจยังเต้นไม่หยุด — เหมือนถูกดึงเข้าสู่เมืองทาวน์สวิลล์ทันที ฉันมองว่าพวกเธอไม่ใช่แค่ฮีโร่ลอยอยู่บนฟ้า แต่เป็นตัวแทนของบุคลิกที่ชัดเจนและพลังเฉพาะตัวที่ทำให้เรื่องราวมีชีวิต

Blossom เป็นหัวหน้าที่เยือกเย็นและคิดแบบนักวางแผน คือคนที่ฉันมักเห็นรับบทบัญชาการในวิกฤติ เธอแข็งแกร่งมากทั้งร่างกายและความคิด บางฉากยังแสดงให้เห็นว่ามีพลังจากสายตาและการควบคุมพลังบางอย่างที่ใช้จัดการสถานการณ์ได้อย่างแม่นยำ

Bubbles น่ารักและมีหัวใจยิ่งใหญ่ พลังของเธอรวมถึงความเร็ว ความแข็งแกร่งพื้นฐาน และความสามารถพิเศษในการสื่อสารกับสัตว์หรือสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่มักช่วยพลิกสถานการณ์ให้พวกเราได้เห็นมุมอ่อนโยนของซีรีส์ ในหลายตอนเสียงหรือความรู้สึกของเธอเป็นตัวแปรสำคัญ

Buttercup คือพลังโจมตีแบบดิบๆ ที่ฉันชอบที่สุด เธอเข้าปะทะแบบไม่ยั้ง แรงชนิดที่ทำให้ศัตรูกระเจิงได้ง่าย สไตล์การต่อสู้ของเธอมักเน้นความเร็วและท่ากระแทกแรงๆ

คนรอบข้างก็สำคัญ — ศาสตราจารย์ผู้สร้างพวกเธอให้กำเนิดและวายร้ายที่หลากหลาย เช่นตัวร้ายที่ชาญฉลาดหรือปีศาจที่ลึกลับ ต่างมีบทบาทเสริมให้พลังของทั้งสามโดดเด่นขึ้น ตอนจบของแต่ละตอนมักทิ้งรอยยิ้มหรือฮึดสู้ใหม่ให้ฉันเสมอ

การรีบูตของ 'The Powerpuff Girls' ออกฉายในปี 2016 ซึ่งฉันจำได้ว่าตอนนั้นรู้สึกทั้งตื่นเต้นและระแวดระวังไปพร้อมกัน เพราะมันเป็นการนำของรักยุคเด็กกลับมาปรับให้เข้ากับยุคใหม่ เราเห็นการเปลี่ยนแปลงชัดเจนตั้งแต่หน้าตาของตัวละคร—เส้นเรียบขึ้น จานสีอ่อนลง และงานอนิเมชั่นที่เน้นความนุ่มนวลแทนความคมจัดแบบของเดิม นอกจากรูปลักษณ์แล้ว โทนเรื่องก็เบาลงในหลายส่วน หยิบมุกป๊อปคัลเจอร์และการอ้างอิงสมัยใหม่มามากขึ้น ทำให้คนดูรุ่นใหม่เข้าใจได้ง่าย แต่คนที่เติบโตมากับเวอร์ชัน 1998 อาจรู้สึกว่าความคมของมุกเสียดสีและบรรยากาศดาร์ค-ตลกถูกลดทอนไปบ้าง

ในเชิงตัวละครและโครงเรื่อง เราพบความต่างทั้งเล็กและใหญ่: นักพากย์หลักชุดใหม่เข้ามาแทนที่เสียงคลาสสิก ทำให้บุคลิกของสาวๆ มีความทันสมัยกว่าเดิม—บลอสซัมยังคงเป็นผู้นำแต่มีมุกที่เป็นเด็กมากขึ้น, บับเบิลส์ฉลาดแต่แฝงท่าทางซนแบบยุคโซเชียล, บัตเตอร์คัพก็ยังบึ้งตึงแต่บางครั้งเว้าไปในทางกวนกว่าเดิม อีกประเด็นที่ถูกพูดถึงคือการใส่ตัวละครใหม่และการขยายจักรวาลเพื่อให้มีความหลากหลายกับตลาดของเล่นและคอนเทนต์ดิจิทัลมากขึ้น ผลลัพธ์คือการ์ตูนที่ตั้งใจเข้าถึงกลุ่มผู้ชมที่อายุน้อยกว่า แต่ก็แลกมาด้วยความรู้สึกว่าบางตอนขาดความลึกหรือลูกเล่นเชิงเล่าเรื่องแบบต้นฉบับ

ในมุมมองส่วนตัว ฉันชอบที่รีบูตพยายามทำให้เด็กยุคใหม่คลุกคลีโลกของสาวพาวเวอร์พัฟฟ์ได้ง่ายขึ้น แต่ก็อดห่วงไม่ได้ว่าความอบอุ่นแบบเก่าและเสียดสีที่คมกริบจะจางหายไปบ้าง ฉันมีความสุขกับบางตอนที่ยังรักษาจังหวะตลกและฉากแอ็คชันได้สนุก แต่ก็รู้สึกเสียดายตอนที่อยากเห็นการกลับมาของโทนมืด ๆ ที่แฝงความหมายสำหรับผู้ใหญ่ การรีบูตฉบับ 2016 จึงเป็นงานที่ทำได้ดีในแง่การปรับตัวให้ร่วมสมัย แต่ในใจลึก ๆ ยังคงคิดถึงเวอร์ชันเดิมที่มีทั้งมุกตลกร้ายและเรื่องราวที่ซ่อนความขื่นขมไว้ในความน่ารัก

คิดว่าแฟนๆ ของ 'เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์' มักยกให้ 'The Rowdyruff Boys' เป็นตอนที่ได้รับคำชมมากที่สุด เพราะมันมีองค์ประกอบครบทั้งความเท่ ความตลก และความเข้มข้นที่ทำให้ซีรีส์ทั้งเรื่องดูขยายมิติไปอีกขั้น

ตอนนี้แสดงด้านมืดที่เป็นกระจกเงาของพาวเวอร์พัฟฟ์เกิร์ลส์ได้ชัดเจน ทั้งการออกแบบตัวร้ายที่เป็นคู่ตรงข้ามแบบสามต่อสาม การต่อสู้ที่มีจังหวะคูลๆ และการใส่สถานการณ์ที่ท้าทายบทบาทผู้นำของบลอสซัม ฉากปะทะกันครั้งแรกมีพลังและบิวท์อารมณ์ได้ดี—ไม่ใช่แค่บทบู๊ธรรมดา แต่เป็นการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องที่ทำให้ผู้ชมรู้สึกผูกพันและตื่นเต้นไปพร้อมกัน คนดูรุ่นเก่าเลยมักเอาตอนนี้มาอ้างถึงเวลาพูดถึงความเข้มข้นของเรื่อง

ในมุมของแฟนคัลเจอร์ ตอนนี้กลายเป็นไอคอนที่ถูกอ้างอิงบ่อย ทั้งแฟนอาร์ต คอสเพลย์ และมส์ต่างๆ ที่ใช้รูปแบบของ Rowdyruff Boys เป็นแรงบันดาลใจ นอกจากนั้นยังมีบทสนทนาและมุขในตอนที่ยังคงฮิตอยู่ในชุมชนจนถึงทุกวันนี้ ฉะนั้นถาถามผมว่าเพราะอะไรถึงได้รับคำชมเยอะ คำตอบคือมันทำให้ซีรีส์ที่ดูสดใสมีมิติ และมอบความรู้สึกหลากหลายทั้งฮา หวาด เสียว และอบอุ่นภายในตอนเดียว ซึ่งนั่นแหละคือเสน่ห์ที่แฟนๆ รัก

เสียงพากย์ไทยของ 'พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์' กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำวัยเด็กที่จำได้ชัดเจนสำหรับคนดูเมืองไทยหลายคน โดยเฉพาะฉบับที่ออกอากาศทางเคเบิลทีวีในยุคแรก ๆ ซึ่งน้ำเสียงของตัวละครหลักทั้งบลอสซัม บับเบิ้ลส์ และบัตเตอร์คัพ ถูกปรับให้เข้ากับจังหวะมุขและอารมณ์ของผู้ชมไทยอย่างชัดเจน

การพากย์ไทยมักเน้นโทนสดใสกับบลอสซัม โทนใสซื่อกับบับเบิ้ลส์ และโทนแข็งกร้าวกับบัตเตอร์คัพ ทำให้แต่ละคนมีบุคลิกที่จำง่าย แม้ว่าในหลายกรณีจะไม่มีเครดิตแสดงชื่อผู้พากย์ครบทุกครั้งก็ตาม ฉันจึงมักนึกถึงความต่างของน้ำเสียงมากกว่าจะจดชื่อคนพากย์เป็นหลัก ประกอบกับฉบับรีบูตหรือการออกอากาศซ้ำในช่องอื่น ๆ บางครั้งใช้ทีมพากย์ชุดใหม่ ทำให้ชื่อผู้พากย์ไทยอาจไม่ตายตัวสำหรับคนดูรุ่นต่าง ๆ

ถ้าต้องเทียบกับต้นฉบับ อังกฤษ ตัวอย่างเช่นบลอสซัมพากย์โดย Cathy Cavadini บับเบิ้ลส์โดย Tara Strong และบัตเตอร์คัพโดย E.G. Daily ซึ่งหลายคนในไทยจดจำสำเนียงและบุคลิกนั้นได้ง่ายกว่า แต่สิ่งที่ชัดเจนคือเวอร์ชันไทยพยายามถ่ายทอดอารมณ์และมุขให้โดนใจผู้ชมท้องถิ่น ซึ่งทำให้การ์ตูนเรื่องนี้ยังคงน่ารักและฟังติดหูจนถึงทุกวันนี้

ฉันชอบเล่าเรื่องต้นกำเนิดของ 'พาวเวอร์พัฟเกิร์ล' ให้เพื่อนฟังเพราะมันทั้งแปลก ทั้งน่ารัก และมีที่มาที่ไม่จริงจังเลยทีเดียว

เมนหลักคือครีเอเตอร์ Craig McCracken ที่ทำเป็นหนังสั้นตอนเรียนอยู่ที่ CalArts ชื่อ 'Whoopass Stew!' ซึ่งเป็นเวอร์ชันดิบ ๆ ของไอเดียสามสาวพลังวิเศษ เขาเอาคอนเซปต์ 'sugar, spice, and everything nice' มาผสมกับความตลกแบบซูเปอร์ฮีโร่ แล้วเติมองค์ประกอบที่กลายเป็นเอกลักษณ์ เช่นการวางกราฟิกแข็งแรง สีสะดุดตา และการเล่นกับมิติของภาพที่ดูเหมือนการ์ตูนยุคเก่า

หลังจากนั้นผลงานถูกพัฒนาให้เหมาะกับทีวีโดย Cartoon Network และทีมงานจากค่ายในเครือ เป็นการนำงานสไตล์อินดี้มาแต่งเติมให้เข้ากับรูปแบบรายการเด็กในสมัยนั้น ผลที่ออกมาคือการ์ตูนที่เล่นกับความเป็นฮีโร่และความเป็นเด็กในเวลาเดียวกัน ซึ่งยังคงทำให้ฉันยิ้มได้ทุกครั้งที่เห็นการ์ดตัวละครกับธีมเพลงเปิดที่ติดหู

อย่าเพิ่งคิดว่าพวกเธอมีพลังเหมือนกันหมด — สิ่งที่ทำให้ 'เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์' น่าสนใจคือแต่ละคนมีเอกลักษณ์ที่แทรกอยู่ในพลังพื้นฐานเดียวกัน

ในมุมมองของฉัน Blossom ถูกวางให้เป็นสมองและผู้นำมากกว่าจะเป็นแค่คนยิงลำแสงจากตา เธอมีความสามารถด้านการวางแผน การควบคุมสถานการณ์ และในหลายตอนจะเห็นเธอใช้ทักษะเฉพาะตัวที่ไม่ใช่แค่พละกำลังอย่างเช่นการใช้ความเย็นหรือพลังควบคุมเชิงกลยุทธ์ ซึ่งทำให้การต่อสู้ของเธอมีมิติที่ต่างออกไปจากแค่การชกต่อย

Bubbles น่าจะเป็นตัวอย่างที่ชัดที่สุดของความแตกต่าง: เสียงสูงที่สามารถกลายเป็นอาวุธ (supersonic scream) และความสามารถคุยกับสัตว์หรือเข้าถึงอารมณ์ของสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ทำให้เธอเป็นคนที่แก้ปัญหาแบบไม่ใช้กำลังล้วน ๆ ฉันชอบเวลาที่ฉากโชว์ความอ่อนโยนของเธอแล้วกลับกลายเป็นการใช้พลังที่ไม่ค่อยเห็นในตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ทั่วไป

Buttercup มาพร้อมกับความดุดันและความสามารถในการต่อสู้ระยะประชิดที่เหนือกว่า เธออาจไม่ได้มีทริกมายากลเหมือนบางตัวละคร แต่ทักษะการต่อสู้เชิงร่างกายและความกล้าหาญของเธอทำให้เป็นคนที่มีพลังเฉพาะตัว ส่วนฝั่งวายร้ายอย่าง Mojo Jojo นำเสนอความอันตรายในรูปแบบสติปัญญาและอาวุธเทคโนโลยี ขณะที่ Him เป็นตัวละครที่พลังลึกลับและเปลี่ยนกฎฟิสิกส์ ซึ่งต่างจากพลังตรงไปตรงมาของตัวเอก ทำให้แต่ละศัตรูต้องถูกเผชิญด้วยวิธีที่ต่างกัน

ทั้งหมดนี้ผสมกันเป็นความสนุกของ 'เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์' — ไม่ได้มีแค่บินหรือชก แต่เป็นการใช้บุคลิกและความสามารถเฉพาะทางของแต่ละคนให้เกิดประโยชน์ ฉันมักจะชอบตอนที่ตัวละครต้องปรับแผนกัน เพราะมันเผยให้เห็นว่าพลังพิเศษไม่ได้มีแค่ค่าโจมตี แต่มันเลี้ยงความหลากหลายของเรื่องได้ดี

ชื่อของพาวเวอร์พัฟเกิร์ลทั้งสามฟังแล้วติดหูสุดๆ และถ้าอยากจำง่ายๆ ก็อ่านคู่ชื่อภาษาอังกฤษกับไทยพร้อมกันได้เลย

รายชื่อภาษาอังกฤษ: Blossom, Bubbles, Buttercup
ชื่อภาษาไทยที่มักใช้ในการพากย์หรือทับศัพท์: บลอสซั่ม (Blossom), บับเบิ้ลส์/บับเบิ้ล (Bubbles), บัตเตอร์คัพ (Buttercup)

ความประทับใจส่วนตัวคือการที่แต่ละชื่อสะท้อนคาแรกเตอร์: บลอสซั่มเป็นผู้นำสีชมพูที่เป็นระเบียบ, บับเบิ้ลส์เป็นลูกสาวเสียงหวานสีฟ้า, ส่วนบัตเตอร์คัพคือนักสู้หัวแข็งสีเขียว การเรียกชื่อภาษาไทยมักเป็นทับศัพท์ตรงๆ ทำให้แฟนไทยจดจำได้ไม่ยาก โดยเฉพาะเวลาเห็นโลโก้หรือเพลงเปิดจาก 'The Powerpuff Girls' ฉากที่พวกเธอรวมพลังสู้ศัตรูในซีรีส์ต้นฉบับยังทำให้ชื่อแต่ละคนติดตาอยู่เสมอ

โตขึ้นมากับการ์ตูนซูเปอร์ฮีโร่ขนาดพกพา ทำให้ผมยังจำสามพี่น้องได้ชัดเจนว่ามีใครบ้างและลักษณะเป็นอย่างไร

ชื่อเต็มในเวอร์ชันต้นฉบับคือ Blossom, Bubbles, และ Buttercup ซึ่งในภาษาไทยมักเขียนและออกเสียงเป็น บลอสซั่ม, บับเบิ้ลส์, และ บัตเตอร์คัพ ตามลำดับ — นี่คือสามตัวละครหลักของซีรีส์ 'The Powerpuff Girls' รุ่นดั้งเดิม ปี 1998

บลอสซั่มมักถูกมองว่าเป็นหัวหน้า ฉลาดและมีความเป็นผู้นำสูง; บับเบิ้ลส์หวาน ใสซื่อและชอบสัตว์; ส่วนบัตเตอร์คัพดุดัน แข็งแกร่งและพูดตรงๆ ในเวอร์ชันภาษาอังกฤษตัวละครเหล่านี้พากย์โดย Cathy Cavadini (บลอสซั่ม), Tara Strong (บับเบิ้ลส์) และ Elizabeth Daily (บัตเตอร์คัพ) ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่แฟนๆ จดจำได้ง่าย ถ้ามองย้อนกลับไป นี่คือคาแรกเตอร์ที่แยกโทนเสียงชัดเจนจนการแปลหรือพากย์ไทยต้องเลือกน้ำเสียงให้สอดคล้องกับบุคลิกภาพของแต่ละคน

เราเชื่อว่าถ้าจะพูดถึงเพลงที่ติดหูที่สุดจาก 'The Powerpuff Girls' คงต้องยกให้เพลงเปิดฉบับดั้งเดิมเป็นอันดับแรกเลย — ท่อนที่ร้องสั้น ๆ และติดจังหวะจนยากจะลืม เช่นท่อนที่เริ่มจำง่ายและมีความเป็นแรปจิ๋ว ๆ ผสมกับซาวด์เอฟเฟกต์ที่ตัดเข้าพอดี ทำให้มันกลายเป็นสัญลักษณ์ของรายการไปแล้ว

จังหวะของเพลงเปิดต้นฉบับถูกออกแบบมาให้กระแทกใจตั้งแต่ไม่กี่วินาทีแรก เสียงกลองกับเบสที่กระชับบวกกับเมโลดี้สั้น ๆ ที่วนซ้ำสร้างความจำง่าย และเมื่อจับคู่กับภาพการ์ตูนที่มีพลังสีจัดเต็ม มันก็กลายเป็น earworm ที่ไม่ต้องพยายามก็ร้องตามได้ นอกจากธีมหลักแล้ว ดนตรีประกอบในซีรีส์ยังเล่นบทบาทสำคัญ — มีการใช้ธีมดนตรีสั้น ๆ กับตัวละครต่าง ๆ ที่ทำให้ฉากต่อสู้หรือมุกตลกเด่นขึ้นไปอีก ทำให้ภาพจำทั้งภาพและเสียงรวมกันจนอยู่ในสมองนาน

อีกอย่างที่ทำให้เพลงเปิดเก่าโดดเด่นคือการถูกนำกลับมาทำใหม่หรือรีมิกซ์บ่อยครั้ง ทั้งวงป๊อป อินดี้ และแฟนเมด ต่างหยิบท่อนฮุคไปแปลงเป็นเวอร์ชันของตัวเอง ยิ่งได้ยินในบริบทใหม่ ๆ ก็ยิ่งตอกย้ำว่าทำนองมันมีพลังพอที่จะข้ามเวลาได้ สำหรับคนที่เติบโตมากับซีรีส์นี้ เสียงเรียกเข้า ริงโทน หรือคลิปสั้นจากธีมเดิมยังคงทำให้เกิดความอบอุ่นและยิ้มได้ทุกครั้งที่ได้ยิน — นี่แหละเหตุผลหลัก ๆ ที่ทำให้เพลงเปิดฉบับดั้งเดิมติดหูและคงอยู่ในความทรงจำของแฟน ๆ หลายรุ่น