มีที่อ่านหนังสือใกล้ฉันที่เงียบและมีที่จอดรถไหม?

"ซ่อนรัก (พิกัด) หอพักเดียวกัน" จะพาทุกคนไปติดตามเรื่องราวของ รินรดา ที่ตัดสินใจหอบกระเป๋าหนีออกจากบ้านเพื่อประชดการคลุมถุงชน เธอเลือกซ่อนตัวในหอพักสภาพซอมซ่อที่พร้อมจะพังแหล่ไม่พังแหล่ แต่ในความโชคร้ายนั้น เธอกลับได้พบกับ ธันวา รุ่นน้องร่วมสถาบันที่เป็นเด็กทุนสู้ชีวิตจากห้องข้างๆ ผู้เข้ามาช่วยซ่อมไฟ ซ่อมใจ และกลายมาเป็น "ครูสอนการใช้ชีวิต" ให้กับเธออย่างไม่ตั้งใจ นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติก-คอมเมดี้ ที่ผสมผสานความอบอุ่นหัวใจและการเติบโตของตัวละคร (Coming of Age) คุณจะได้ยิ้มไปกับความเปิ่นของนางเอกที่ต้องเรียนรู้วิธีต้มมาม่าและการนั่งรถเมล์เป็นครั้งแรก ได้ใจสั่นไปกับลูกตื๊อและวิธีจีบแบบบ้านๆ ของพระเอกสายละมุน และร่วมเอาใจช่วยไปกับบทพิสูจน์ความรักของทั้งคู่ ท่ามกลางอุปสรรคเรื่องความต่างของฐานะและแรงกดดันจากครอบครัว มาร่วมลุ้นกันว่า ห้องพักเก่าๆ ขนาดไม่กี่ตารางเมตรแห่งนี้ จะเปลี่ยนจาก "ที่ซ่อนตัวชั่วคราว" กลายมาเป็น "พิกัดรักถาวร" ของพวกเขาทั้งสองคนได้อย่างไร ขอให้ทุกท่านมีความสุขและเพลิดเพลินไปกับตำนานรักห้องข้างๆ

“คะ...คุณครับ รบกวนช่วยขยับรถออกจากหน้าประตูบ้านผมหน่อยได้ไหม”ชีวิตอันสงบสุขของหนุ่มบัญชีจอมเด๋อชื่อฟางต้องพังทลายลงตั้งแต่วันที่ประตูหน้าตึกแถวถูกรถคันหรูจอดปิดตาย

รถที่เธอนั่งประสบอุบัติเหตุ จนเธอกระเด็นตกน้ำ แต่ก่อนที่จะหมดสติเธอนึกถึงตัวร้ายในนิยายที่ชื่อเหมือนเธอ และทั้งสองยังตกน้ำตายเหมือนกันอีก แต่หลังจากที่เธอฟื้นเธอกลับพบว่าเธอเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้าย

น้องสาวของฉันเป็นออทิสติก หมอเรียกอาการนี้ว่า “ภาวะที่สมองได้รับข้อมูลจากประสาทสัมผัสมากเกินไปอย่างรุนแรง” กฎนั้นง่ายมาก ห้ามมีเสียงดังกะทันหัน ห้ามอย่างเด็ดขาด ดังนั้นทั้งชีวิตของฉันจึงถูกตั้งค่าให้เงียบสนิท ฉันไม่เคยใส่รองเท้าส้นสูง ไม่เคยขึ้นเสียง แม้แต่หัวเราะก็ยังไม่ได้รับอนุญาต ทั้งหมดก็เพื่อไม่ให้เธอเกิดอาการควบคุมตัวเองไม่ได้ พ่อของฉัน วิคเตอร์ ดอนแห่งตระกูลคาสเตลลาโน่ มักจะจับไหล่ฉันไว้ ใบหน้าของเขาฉาบไว้ด้วยคำขอโทษ “เซร่า ลูกเป็นเด็กดีของพ่อ การปกป้องน้องสาวของลูกคือหน้าที่ของพวกเรา ลูกแข็งแรงและสุขภาพดี ลูกเสียสละให้น้องสักหน่อยได้ใช่ไหม” วันนั้น ฉันอยู่บนระเบียงชั้นสอง และเผลอปัดกระถางกุหลาบขาวล้มลงโดยไม่ตั้งใจ เสียงกระถางแตกทำให้น้องสาวของฉันที่กำลังอาบแดดอยู่ในสวนด้านล่างเกิดอาการควบคุมตัวเองไม่ได้ เป็นครั้งแรกที่พ่อจ้องฉันราวกับฉันคือศัตรู เขาตวาดลั่น “แกอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้หรือไง อยากทำให้น้องเป็นบ้าใช่ไหม” น้องสาวของฉันถอยหลังด้วยความหวาดกลัวจนชนเข้ากับโต๊ะกระจก แล้วกรีดร้องเสียงแหลมบาดหู พ่อพุ่งผ่านฉันไป ร่างของเขาแทบกลายเป็นเงาพร่าเลือนจากความโกรธและตื่นตระหนก เขาชนฉันบนบันได ขณะที่ฉันกำลังวิ่งลงไปช่วย ฉันเสียหลัก หน้าอกกระแทกเข้ากับมุมแหลมของเสาราวบันไดเหล็กดัดอย่างจัง ความเจ็บปวดระเบิดขึ้นในอก ฉันอ้าปากจะกรีดร้อง แต่กลับมีเพียงความเงียบที่หลุดออกมา ครอบครัวของฉันกรูกันเข้าไปล้อมน้องสาวที่กำลังกรีดร้อง ไม่มีใครแม้แต่จะเหลือบมองฉัน ปอดของฉันเต็มไปด้วยเลือด ฉันกำลังจมอยู่บนพื้น พวกเขาทุกคนคิดว่าน้องสาวของฉัน คนที่เป็นออทิสติก ต้องการการปลอบโยนจากครอบครัว พวกเขาคิดว่าฉันแค่หกล้ม คิดว่าฉันรอได้ แต่พวกเขาคิดผิด

เป็นเด็กกำพร้าปากกัดตีนถีบมาทั้งชีวิต บังเอิญตกบันไดทะลุมิติมาเป็นสนมในตำหนักเย็น “โอ๊ย” นั่ง ๆ นอน ๆ มีคนรับใช้ แค่ถูกขังอยู่ด้านในลึกสุดของวังหลวง ตำหนักเย็นก็แค่สนามเด็กเล่นที่ถูกล้อมด้วยกำแพง สบายกว่าทำงานงก ๆ คอยรับใช้ลูกท่านหลานเธอทั้งหลาย

ฉันเคยคิดว่า... การสอบไม่ติดโรงเรียนในฝัน คือความผิดหวังที่สุดในชีวิต จนกระทั่งได้ก้าวเข้ามาในโรงเรียนที่เต็มไปด้วยเสียงตะโกน หมัดเลือดร้อน และเด็กนักเลงที่ไม่มีใครอยากเข้าใกล้ ที่นี่ไม่มีใครต้อนรับฉัน ไม่มีใครเชื่อว่าผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งจะอยู่รอดในห้องช่างได้ แต่ยิ่งเวลาผ่านไป... ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความเย็นชา กลับค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นความผูกพัน บางคนเปลี่ยนจากคนแปลกหน้าเป็นเพื่อน บางคนเปลี่ยนจากศัตรูเป็นคนสำคัญ และบางคน...เปลี่ยนจากคนที่ไม่มีวันเอื้อมถึง ให้กลายเป็นทั้งความสุขและความเจ็บปวดของหัวใจ ฉันไม่เคยรู้เลยว่า... โรงเรียนนักเลงที่ฉันไม่อยากเข้าในวันนั้น จะกลายเป็นสถานที่ที่สอนให้ฉันรู้จักคำว่ารัก และการจากลามากกว่าที่ไหน