ห้องสมุดใกล้ฉันมีที่นั่งอ่านหนังสือแบบเงียบหรือไม่?

"ซ่อนรัก (พิกัด) หอพักเดียวกัน" จะพาทุกคนไปติดตามเรื่องราวของ รินรดา ที่ตัดสินใจหอบกระเป๋าหนีออกจากบ้านเพื่อประชดการคลุมถุงชน เธอเลือกซ่อนตัวในหอพักสภาพซอมซ่อที่พร้อมจะพังแหล่ไม่พังแหล่ แต่ในความโชคร้ายนั้น เธอกลับได้พบกับ ธันวา รุ่นน้องร่วมสถาบันที่เป็นเด็กทุนสู้ชีวิตจากห้องข้างๆ ผู้เข้ามาช่วยซ่อมไฟ ซ่อมใจ และกลายมาเป็น "ครูสอนการใช้ชีวิต" ให้กับเธออย่างไม่ตั้งใจ นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติก-คอมเมดี้ ที่ผสมผสานความอบอุ่นหัวใจและการเติบโตของตัวละคร (Coming of Age) คุณจะได้ยิ้มไปกับความเปิ่นของนางเอกที่ต้องเรียนรู้วิธีต้มมาม่าและการนั่งรถเมล์เป็นครั้งแรก ได้ใจสั่นไปกับลูกตื๊อและวิธีจีบแบบบ้านๆ ของพระเอกสายละมุน และร่วมเอาใจช่วยไปกับบทพิสูจน์ความรักของทั้งคู่ ท่ามกลางอุปสรรคเรื่องความต่างของฐานะและแรงกดดันจากครอบครัว มาร่วมลุ้นกันว่า ห้องพักเก่าๆ ขนาดไม่กี่ตารางเมตรแห่งนี้ จะเปลี่ยนจาก "ที่ซ่อนตัวชั่วคราว" กลายมาเป็น "พิกัดรักถาวร" ของพวกเขาทั้งสองคนได้อย่างไร ขอให้ทุกท่านมีความสุขและเพลิดเพลินไปกับตำนานรักห้องข้างๆ

น้องสาวของฉันเป็นออทิสติก หมอเรียกอาการนี้ว่า “ภาวะที่สมองได้รับข้อมูลจากประสาทสัมผัสมากเกินไปอย่างรุนแรง” กฎนั้นง่ายมาก ห้ามมีเสียงดังกะทันหัน ห้ามอย่างเด็ดขาด ดังนั้นทั้งชีวิตของฉันจึงถูกตั้งค่าให้เงียบสนิท ฉันไม่เคยใส่รองเท้าส้นสูง ไม่เคยขึ้นเสียง แม้แต่หัวเราะก็ยังไม่ได้รับอนุญาต ทั้งหมดก็เพื่อไม่ให้เธอเกิดอาการควบคุมตัวเองไม่ได้ พ่อของฉัน วิคเตอร์ ดอนแห่งตระกูลคาสเตลลาโน่ มักจะจับไหล่ฉันไว้ ใบหน้าของเขาฉาบไว้ด้วยคำขอโทษ “เซร่า ลูกเป็นเด็กดีของพ่อ การปกป้องน้องสาวของลูกคือหน้าที่ของพวกเรา ลูกแข็งแรงและสุขภาพดี ลูกเสียสละให้น้องสักหน่อยได้ใช่ไหม” วันนั้น ฉันอยู่บนระเบียงชั้นสอง และเผลอปัดกระถางกุหลาบขาวล้มลงโดยไม่ตั้งใจ เสียงกระถางแตกทำให้น้องสาวของฉันที่กำลังอาบแดดอยู่ในสวนด้านล่างเกิดอาการควบคุมตัวเองไม่ได้ เป็นครั้งแรกที่พ่อจ้องฉันราวกับฉันคือศัตรู เขาตวาดลั่น “แกอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้หรือไง อยากทำให้น้องเป็นบ้าใช่ไหม” น้องสาวของฉันถอยหลังด้วยความหวาดกลัวจนชนเข้ากับโต๊ะกระจก แล้วกรีดร้องเสียงแหลมบาดหู พ่อพุ่งผ่านฉันไป ร่างของเขาแทบกลายเป็นเงาพร่าเลือนจากความโกรธและตื่นตระหนก เขาชนฉันบนบันได ขณะที่ฉันกำลังวิ่งลงไปช่วย ฉันเสียหลัก หน้าอกกระแทกเข้ากับมุมแหลมของเสาราวบันไดเหล็กดัดอย่างจัง ความเจ็บปวดระเบิดขึ้นในอก ฉันอ้าปากจะกรีดร้อง แต่กลับมีเพียงความเงียบที่หลุดออกมา ครอบครัวของฉันกรูกันเข้าไปล้อมน้องสาวที่กำลังกรีดร้อง ไม่มีใครแม้แต่จะเหลือบมองฉัน ปอดของฉันเต็มไปด้วยเลือด ฉันกำลังจมอยู่บนพื้น พวกเขาทุกคนคิดว่าน้องสาวของฉัน คนที่เป็นออทิสติก ต้องการการปลอบโยนจากครอบครัว พวกเขาคิดว่าฉันแค่หกล้ม คิดว่าฉันรอได้ แต่พวกเขาคิดผิด

นิยายเรื่องนี้เกี่ยวกับหอนายโลม พระนางเป็นมาเฟีย จริงอยู่ที่ว่าฉันเป้นคนแบบนี้ ทำไมเธอ

เป็นเด็กกำพร้าปากกัดตีนถีบมาทั้งชีวิต บังเอิญตกบันไดทะลุมิติมาเป็นสนมในตำหนักเย็น “โอ๊ย” นั่ง ๆ นอน ๆ มีคนรับใช้ แค่ถูกขังอยู่ด้านในลึกสุดของวังหลวง ตำหนักเย็นก็แค่สนามเด็กเล่นที่ถูกล้อมด้วยกำแพง สบายกว่าทำงานงก ๆ คอยรับใช้ลูกท่านหลานเธอทั้งหลาย

ทุกเช้าเวลา 7:50 น. เธอจะชงกาแฟแก้วเดิม... และเขาจะออกมาขอกินด้วยทุกครั้งจากระเบียงข้าง ๆ “ภีม” ชายข้างห้องที่ไม่เคยพูดคำหวาน แต่ทุกการกระทำกลับทำให้หัวใจของ “มะปราง” อุ่นขึ้นทุกวัน จนกระทั่ง... “นที” แฟนเก่าที่เคยทำให้เธอเจ็บ กลับมาพร้อมข้อเสนอทางงานที่เธอปฏิเสธไม่ได้ ระหว่างชายที่ “พูดมากไป” กับชายที่ “พูดน้อยแต่ทำให้รู้สึกทุกอย่าง” ใครกันแน่...คือคนที่อยู่ในจังหวะเดียวกับหัวใจเธอ

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่บ้านที่เขาอยู่กลายเป็นตึก ห้องที่เขาเคยอยู่กลายเป็นห้องของคนอื่น มีคนผลัดเปลี่ยนกันมาอยู่เรื่อยๆ เขาพูดก็ไม่มีใครฟัง เขาเล่นด้วยก็ไม่มีใครเล่นกับเขา จนชายคนหนึ่งย้ายเข้ามา