รีวิวเมนูซิกเนเจอร์ของโออิชิอีทเทอเรียมมีอะไรบ้าง?

บอกเลยว่าตอนแรกคิดว่าเมนูที่คนไทยจะชอบที่สุดคงเป็นซูชิธรรมดา ๆ แต่สิ่งที่ดึงคนไทยกลับมาที่ร้านบ่อยสุดสำหรับฉันคือข้าวแกงกะหรี่หมูทอดของโออิชิอีทเทอเรียม รสชาติเข้มข้นแบบกลมกล่อมแต่ไม่หวานเกินไป แล้วพอมีหมูทอดกรอบ ๆ วางมาบนข้าว มันกลายเป็น Comfort Food ที่เข้าถึงง่ายสำหรับทุกเพศทุกวัย ฉันจำได้ว่าด้วยความรสมือแบบญี่ปุ่นที่ปรับให้เข้ากับคนไทย นอกจากจะถูกใจผู้ใหญ่แล้ว เด็ก ๆ ก็ยืนยันว่านี่คือเมนูโปรดเพราะกินง่ายและให้ความรู้สึกอิ่มคุ้ม ปริมาณพอดี ราคากลาง ๆ ของร้านสายฟาสต์คาเฟ่-ญี่ปุ่นแบบนี้ยังทำให้เมนูนี้กลายเป็นตัวเลือกแรกเมื่อคิดว่าอยากกินอะไรอุ่น ๆ และอิ่มสบาย สิ่งที่ทำให้เมนูนี้ต่างจากร้านอื่นไม่ใช่แค่รสชาติ แต่เป็นการจัดเสิร์ฟและซอสแกงกะหรี่ที่มีเอกลักษณ์ บางครั้งฉันก็สั่งแบบเพิ่มชีสหรือไข่ดาว เหมือนเป็นการปรับแต่งข้ามวัฒนธรรมที่ลงตัว เหมาะสำหรับมื้อกลางวันที่รีบ ๆ หรือนัดเจอเพื่อนที่อยากกินอะไรเรียบง่ายแต่ยังมีรสชาติเป็นเอกลักษณ์ เป็นเมนูที่ฉันมักแนะนำถ้าคนรอบตัวถามว่าควรสั่งอะไรดี

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นเชฟอิ๊กยกจานนั้นขึ้นมา ฉันก็ติดใจรสชาติและการเล่าเรื่องที่มันพาไปได้ไกลกว่าแค่อาหารจานหนึ่ง ในนิยามของแฟนๆ เมนูซิกเนเจอร์ที่ทุกคนพูดถึงคือข้าวอบซอสกระหรี่สูตรพิเศษของเชฟอิ๊ก — ข้าวหอมกรุ่นที่มีเอกลักษณ์จากการผสมเครื่องเทศแบบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้กับเทคนิคการเคี่ยวแบบฝรั่ง แล้วท็อปด้วยชิ้นเนื้อสไลซ์บางที่ผ่านการมีกลิ่นควันเล็กน้อย พอทานรวมกันแล้วจะได้ทั้งความนุ่มของเนื้อ ความเปรี้ยวอมหวานจากซอส และความหอมของข้าวที่ซับซอสเข้าไปจนแทบละลายในปาก ฉันชอบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เชฟอิ๊กใส่ลงไป เช่น การแต่งด้วยใบมะกรูดทอดกรอบหรือการบีบมะนาวแบบไม่ได้มากไป ซึ่งทำให้รสชาติมีมิติเพิ่มขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ การที่เมนูนี้กลายเป็นไอคอนของแฟนๆ ไม่ได้เกิดจากเรื่องราวอาหารอย่างเดียว แต่เกิดจากโมเมนต์ในซีรีส์ที่เชฟอิ๊กทำจานนี้ในเวลาจำกัด ทอดอารมณ์ของตัวละครและแฟนๆ ให้จดจ่อกันจนกลายเป็นมุมน่าจดจำ คลิปสั้นๆ ของฉากที่ไหลไปในโซเชียลและมีคนทำตามสูตรนั้นจนเกิดกระแส มุมมองของฉันมองว่ามันวางทั้งทักษะและความเป็นกันเองไว้ด้วยกัน ขณะที่รสชาติเข้าถึงง่ายสำหรับคนทั่วไป ด้านเทคนิคก็ยากพอให้คนรักทำอาหารรู้สึกท้าทาย เหมือนฉากที่ทำอาหารแล้วทุกอย่างลงตัวใน 'Shokugeki no Soma' — นั้นแหละความรู้สึกของแฟนๆ ต่อเมนูนี้ สิ่งที่ทำให้ฉันยังยืนยันว่าเมนูนี้คือซิกเนเจอร์แท้ๆ คือการที่มันสร้างเรื่องเล่าให้กับแฟนคลับได้ — มีคนเล่าเรื่องการทานครั้งแรกในวันสำคัญ มีคนปรับสูตรให้เข้ากับวัตถุดิบท้องถิ่น มีผลงานแฟนอาร์ตและรีวิวที่พูดถึงกลิ่นรสประหลาดที่ติดปากเป็นเดือนๆ มันไม่ใช่แค่ของอร่อย แต่มันคือประสบการณ์ร่วมที่เชื่อมคนดูเข้าด้วยกันในระดับอารมณ์ ถ้าจะบอกว่าเมนูนี้คือภาพแทนของเชฟอิ๊กก็คงไม่เกินจริง เพราะทุกองค์ประกอบ — รส กลิ่น การนำเสนอ และช่วงเวลาที่ปรากฏต่อสายตาแฟนๆ — ถูกออกแบบให้กลายเป็นเรื่องเล่า ฉันยังจำความรู้สึกได้เมื่อเห็นแฟนๆ หันมาล้อเลียนฉากนั้นด้วยมุกประจำและสูตรที่ดัดแปลงจนกลายเป็นวัฒนธรรมย่อยของกลุ่ม ทำให้รู้สึกว่าเมนูหนึ่งจานจะสามารถเชื่อมโยงคนได้ขนาดนี้จริงๆ

เราเชื่อว่าจุดเด่นของโออิชิอีทเทอเรียมคือการผสมผสานวัตถุดิบนำเข้าและของสดท้องถิ่นอย่างลงตัว บ่อยครั้งที่เมนูที่เป็นซูชิและซาชิมิจะใช้ปลาคุณภาพสูงจากแหล่งนอกประเทศ เช่น แซลมอนจากนอร์เวย์หรือชิลี และปลาทูน่าจากแปซิฟิก เพื่อให้ได้เนื้อปลาที่สัมผัสนุ่มและความหวานธรรมชาติของทะเล นอกจากปลาสดแล้ว สาหร่ายโนริและเครื่องปรุงบางอย่างก็มาจากญี่ปุ่นโดยตรงเพื่อรักษารสอูมามิแบบต้นตำรับ ส่วนข้าวซูชิจะเลือกใช้ข้าวเมล็ดสั้นที่ผ่านการปรุงอย่างพิถีพิถันให้จับตัวดีเมื่อปั้น ในครัวของร้านยังมีการใช้น้ำสต็อกและโชยุคุณภาพสูง ซึ่งเป็นหัวใจของรสที่คุ้นเคยในเมนูญี่ปุ่นหลายอย่าง ของที่เป็นผัก ผลไม้ และสมุนไพรมักได้จากเกษตรกรท้องถิ่น ทำให้ผักสดกรอบและเข้ากับสภาพอากาศไทยได้ดี เวลาอยากกินอะไรสด ๆ อย่างสลัดหรือท้อปปิ้ง ผักจากแหล่งใกล้เคียงมักให้ผลลัพธ์ที่ดี ทั้งหมดนี้ทำให้มื้อที่นี่มีทั้งความเป็นญี่ปุ่นและความสดใหม่แบบไทย ๆ อยู่ด้วยกันอย่างสนุก

กลิ่นกาแฟแรกที่พาเข้ามาในร้านยังติดอยู่ในจมูกฉันทุกครั้งที่คิดถึงเมนูของ 'เถียงนาคาเฟ่' — ที่นี่มีเครื่องดื่มซิกเนเจอร์หลากหลายจนเลือกไม่ถูก แต่บางแก้วก็กลายเป็นประสบการณ์เฉพาะตัวที่ฉันต้องสั่งซ้ำ รายการแรกที่ฉันจะแนะนำคือ 'นาคาดริป' ซึ่งเป็นเอสเพรสโซคั่วเข้มผสมสกัดแบบช้า รสเข้มข้นมีโน้ตช็อกโกแลตดำและกลิ่นเผ็ดอ่อน ๆ ของเครื่องเทศ เข้ากับขนมปังกรอบได้ดีมาก ฉันชอบให้บาริสต้าบดแบบหยาบ ๆ เพื่อให้ได้ชั้นครีมที่หนาและรสขมละมุน ถัดมาคือ 'นาคาโคโคนัทลาเต้' เครื่องดื่มที่ผสมมะพร้าวคาราเมลกับกาแฟลาเต้ จัดเป็นความหวานละมุนที่ไม่เลี่ยน เหมาะกับวันที่อยากได้อะไรหวาน ๆ แต่ยังมีความเป็นกาแฟ อีกแก้วที่เป็นไฮไลต์คือ 'โซดาม่านหมอก' — เป็นโซดาผสมไซรัปสมุนไพรและชาดำเย็น ให้ฟองละเอียดเป็นเหมือนควันลอย เหมาะกับคนที่อยากได้ความสดชื่นแบบไม่ใช่น้ำผลไม้ ถ้ากำลังมองหาอะไรที่ซับซ้อนขึ้น ฉันมักสั่ง 'ยาคุโมะทีลาเต้' ซึ่งเป็นชารสเข้มผสมกับนมครีม เบสชามีความหอมของใบชาเขียวคั่วและกลิ่นเปลือกส้มเล็กน้อย ทำให้รู้สึกเหมือนดื่มเครื่องดื่มที่มีเรื่องเล่าในทุกจิบ — สรุปคือเมนูซิกเนเจอร์ของที่นี่ทำให้ฉันอยากนั่งคุยยาว ๆ กับเพื่อนจนลืมเวลา

ราคาที่ผมเห็นบ่อยที่สุดสำหรับมื้อบุฟเฟต์หรือเซ็ตหลักที่ 'โออิชิอีทเทอเรียม' จะตกประมาณ 499–799 บาทต่อคนในช่วงปกติ ขึ้นอยู่กับว่าเป็นมื้อกลางวันหรือมื้อเย็น วันธรรมดาหรือวันหยุด และช่วงโปรโมชั่นของสาขานั้น ๆ ถ้าเป็นมื้อกลางวันมักจะถูกกว่าเล็กน้อย (บางสาขาโปรโมชัน lunch อยู่ราว 399–599 บาท) ขณะที่มื้อเย็นหรือวันหยุดสุดสัปดาห์ราคาจะกระโดดขึ้นไปอยู่ในช่วง 599–799 บาท เพราะมีไลน์อาหารและเมนูพรีเมียมเพิ่มขึ้น นอกจากนี้ยังมีค่าชาร์จเพิ่มสำหรับเมนูพิเศษอย่างเนื้อวากิวหรือซูชิพรีเมียมบางอย่าง ซึ่งอาจทำให้ค่าใช้จ่ายต่อหัวสูงขึ้นอีกเล็กน้อย โดยรวมแล้ว ถาต้องเตรียมตัวแบบสบายใจ ผมมักเผื่องบไว้ประมาณ 600–700 บาทต่อคนเมื่อไปตอนเย็นแบบรวมของพรีเมียม เพราะตอนนั้นจะได้ลองหลายอย่างโดยไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายแอบแฝง

ร้านนี้มีเมนูซิกเนเจอร์ที่ทำให้แฟนคลับกรี๊ดได้ทุกครั้ง โดยเฉพาะ 'ลาเต้ชีวา' ที่เป็นเหมือนงานศิลป์บนแก้ว ฉันมักสั่งเมนูนี้เป็นอันดับแรกเพราะฟองนมถูกปั้นเป็นลายพืชและสัตว์จิ๋ว สีสันจากผงชาเขียวและโรสแมรี่ทำให้มันดูไม่เหมือนลาเต้ทั่วไป รสชาติเบา ๆ แต่มีมิติ มีความหวานจากซอสคาราเมลอ่อน ๆ ที่ชวนให้ละลายช้า ๆ ในปาก ขนมอีกอย่างที่แฟน ๆ เถิดเทิงคือ 'พาร์เฟต์ชีวา' ซึ่งเป็นชั้น ๆ ของมูสผลไม้ เค้กสปอนจ์ และเจลลี่ที่มีเท็กซ์เจอร์ต่างกัน เมนูนี้เปลี่ยนสูตรตามฤดูกาล ทำให้ทุกการมาเยือนมีความแปลกใหม่เสมอ ฉันชอบส่วนที่เป็นชิ้นกรุบเล็ก ๆ ที่ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังก้าวเข้าไปในสวนจิ๋ว เป็นความละเอียดอ่อนที่ทำให้คนชอบถ่ายรูปแล้วโพสต์จนแท็กร้านยาวเหยียด บรรยากาศและการเสิร์ฟก็ช่วยเสริมรสชาติได้เยอะ บางครั้งพนักงานจะเล่าเรื่องแรงบันดาลใจของแต่ละเมนู ทำให้ฉันรู้สึกเชื่อมโยงมากกว่าการกินอย่างเดียว แถมยังมีเมนูเฉพาะกิจที่ร่วมกับศิลปินท้องถิ่น ทำให้ความเป็นชิกของร้านไม่เคยจืด ฉันมักออกจากร้านด้วยรอยยิ้มและความคิดว่าจะกลับมาลองเมนูใหม่เมื่อใด ดีตรงที่ทุกครั้งได้ความอบอุ่นแบบที่บ้านไม่ได้ให้

เอาจริงๆ ตอนที่รสนิยมชัดเจนและมีความต้องการทันที ฉันมักจะไม่รอโปรถ้าเรื่องนั้นทำให้วันของฉันดีขึ้นมาก ถ้ามองในมุมความสุขแบบย่อยๆ การซื้อ 'โออิชิ อีทเทอเรียม' ตอนราคาปกติแล้วได้กินทันทีมักให้ความคุ้มค่าทางอารมณ์ที่หายากกว่าการรอ ส่วนตัวฉันชอบคำนึงถึงสองปัจจัยหลักคือความกระหาย/ความอยากกับความคุ้มค่า ถ้าความอยากอยู่ในระดับสูงและไม่มีเรื่องการเงินที่ต้องกังวล การซื้อเลยจะทำให้รู้สึกคุ้มกว่า แต่ถ้ามองเป็นงบประมาณระยะยาว ฉันจะตั้งกติกาง่ายๆ ให้ตัวเอง เช่น ถ้าเจอส่วนลด 20% ขึ้นไปหรือแถมอีกชิ้นหนึ่งถึงจะรอ ถ้าไม่มีก็ซื้อปกติแล้วหาทางลดทอนค่าใช้จ่ายที่อื่นแทน — สรุปคือถ้าคุณอยากได้ตอนนี้ก็ซื้อได้ แต่ถ้าไม่รีบ ตั้งเป้าเปอร์เซ็นต์ส่วนลดไว้แล้วรอจะดีกว่า

บอกตรงๆ ผมคิดว่าเมนูที่ทำให้คนทึ่งกับเชฟกอล์ฟคือข้าวหน้าเนื้อวากิวซอสกระเทียมคาราเมลกับไข่เป็ดยางมะตูม — จานนี้รวมทั้งความนุ่มของเนื้อและความหวานเค็มของซอสอย่างลงตัว เวลาที่ได้ชิมครั้งแรก ผมประทับใจการบาลานซ์ของรสที่ไม่หนักไปทางหวานหรือเค็มจนเกินไป แล้วการใส่ไข่ยางมะตูมทำให้ซอสกลมกล่อมขึ้นอีกขั้น มันเป็นเมนูที่เหมาะทั้งคนอยากกินหรูและคนที่ชอบ comfort food ในมื้อเดียวกัน ความละเอียดของการแล่เนื้อกับการคุมไฟทำให้แต่ละคำละลายในปาก พนักงานเสิร์ฟก็มีเทคนิคการราดซอสต่อหน้าเพื่อเพิ่มความตื่นเต้นให้มื้อ นี่เลยเป็นเมนูซิกเนเจอร์ที่ผมมักชวนเพื่อนไปลองย้ำว่าอย่าพลาดเด็ดขาด

กลิ่นหอมของไก่ย่างจากร้าน 'เสือใหญ่' ทำให้เดินเข้าไปใกล้ไม่รู้ตัว เพราะสิ่งที่เค้าเน้นจริงๆ คือไก่ย่างสูตรเด็ดที่หมักจนซึมลึกและย่างจนหนังกรอบเนื้อฉ่ำ จุดเด่นที่ฉันชอบที่สุดคือการหมักที่ให้รสเค็มหวานละมุน มีทั้งรสกระเทียม พริกไทยเล็กๆ และกลิ่นถ่านอ่อนๆ ซึ่งทำให้ไก่แต่ละชิ้นมีชั้นรสที่ซับซ้อนกว่าร้านทั่วไป เสิร์ฟแบบครึ่งตัวหรือทั้งตัวตามต้องการ และยังมีตัวเลือกชิ้นพิเศษอย่างน่องปีกหรือสะโพกสำหรับคนที่อยากกินเฉพาะส่วนเนื้อนุ่มๆ น้ำจิ้มของที่นี่เป็นอีกหนึ่งหัวใจ ทั้งน้ำจิ้มแจ่วรสจัดที่เข้ากับเนื้อย่างและน้ำจิ้มหวานแบบบ้านๆ ที่มักจะดึงความเข้มข้นของเครื่องเทศออกมาได้ดี ข้าวเหนียวหอมมะลิที่นึ่งใหม่ทุกครั้งก็ช่วยยกระดับมื้อให้เต็มอิ่มมากขึ้นกว่าการกินไก่แบบเดี่ยวๆ เมนูซิกเนเจอร์อื่นๆ ของร้านก็ทำออกมาได้โดดเด่นและหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นไก่ทอดกรอบฉ่ำซึ่งเป็นเวอร์ชันทอดของไก่ย่างนำรสหมักมาปรับให้กรอบจนหนังเป็นชั้นกรุบ มีคอหมูย่างที่หมักน้ำมันงาและซอสสูตรเฉพาะจนมีความหอมถั่วเล็กน้อย และตับย่างที่ยังคงความนุ่มไม่แห้งจนเกินไป ทำให้กินคู่กับผักสดและข้าวเหนียวแล้วลงตัวสุดๆ นอกจากนี้ยังมีส้มตำหลากแบบตั้งแต่ส้มตำไทย ส้มตำปู ส้มตำปลาร้า ที่ให้รสเปรี้ยวเค็มเผ็ดแบบครบองค์ประกอบ เหมาะจะสั่งเป็นเซ็ตกับไก่ย่างเพื่อบาลานซ์ความมันของเนื้อ กลุ่มเครื่องเคียงก็มีทั้งผักลวก น้ำพริกหนุ่ม และไส้กรอกอีสานย่างสำหรับคนที่อยากเพิ่มมิติรสชาติให้มื้อนั้นๆ บรรยากาศเวลาทานที่นี่ทำให้มื้อธรรมดากลายเป็นความทรงจำดีๆ ได้ง่ายๆ โต๊ะไม้มุงหลังคาเล็กๆ ช่วยให้กลิ่นย่างกระจายได้เต็มที่ ฉันมักจะสั่งชุดกลางที่มีไก่ย่าง ส้มตำและข้าวเหนียว แล้วสั่งปีกทอดเพิ่มอีกจาน ดื่มด้วยน้ำอัดลมหรือชาเย็นแบบหวานน้อยก็เป็นการผสมผสานที่ลงตัว ราคาจับต้องได้ ทำให้ร้านนี้เหมาะทั้งมื้อครอบครัวและมากินเป็นแก๊งเพื่อน ถ้าวันไหนอยากหาอะไรอร่อยแบบเรียบง่ายแต่มีรายละเอียดในรสชาติ ก็ยังคิดถึงร้านนี้เสมอ เพราะมันให้ทั้งความคุ้นเคยและความพิเศษในเวลาเดียวกัน

ช่วงเวลานี้โปรโมชันของซุปเปอร์มาร์เก็ตมักจะกำหนดราคาถูกสุดได้มากกว่าร้านสะดวกซื้อเสมอ และเมื่อมองหา 'โออิชิ อีทเทอเรียม' ผมมักจะเริ่มจากดูที่ 'โลตัส' กับ 'ท็อปส์' ก่อน ผมเป็นคนชอบไล่โค้ดส่วนลดกับบัตรสมาชิก: โลตัสมักมีคูปองสัปดาห์หรือโปร 1 แถม 1 ในหมวดเครื่องดื่มเป็นระยะ ส่วนท็อปส์จะมีคะแนนสะสมแล้วแลกส่วนลดได้ในตะกร้าสินค้าช่วงเทศกาล ถ้าต้องการของแบบวางขายในซุปเปอร์ฯ ทันทีสองร้านนี้มักแข่งราคากัน และถ้ามีโปรร่วมกับบัตรเครดิตบางธนาคาร ราคาต่อชิ้นอาจถูกลงอย่างเห็นได้ชัด สรุปง่าย ๆ ว่าอยากได้ราคาดีวันนี้ ให้เช็กหน้าร้านของทั้งสองที่แล้วเลือกเอาตามคูปองหรือบัตรที่เรามี — นี่คือทริคที่ผมใช้เสมอเมื่อจะซื้อของกินประจำบ้าน