ร้านออนไลน์ไหนขายฟิกเกอร์อนิเมะเกของสะสมแท้?

เรื่องสั้นสำหรับผู้อ่านเฉพาะกลุ่ม เนื้อหามีทั้งความรักและตัณหาราคะของมนุษย์ เหมาะสำหรับผู้อ่านเฉพาะกลุ่ม

ฉันแต่งงานกับอเล็กซานเดอร์มาได้สามปีแล้ว ใครต่อใครต่างก็หวาดเกรงในความโหดเหี้ยมของเขา แต่สำหรับฉัน เขากลับอ่อนโยนอย่างไม่น่าเชื่อเสมอมา แต่ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป นับตั้งแต่เอเลน่ารับกระสุนแทนเขาในเหตุการณ์ยิงปะทะเมื่อหกเดือนก่อน เขาพูดเสมอว่าเธอเจ็บตัวเพราะช่วยเขาไว้ ดังนั้นฉันจึงต้องคอยยอมตามเธอ ในงานกาล่าอันทรงเกียรติที่สุดของตระกูล สามีของฉัน ท่านเจ้าพ่อมาเฟีย อเล็กซานเดอร์ ปรากฏตัวพร้อมกับเอเลน่า เลขาของเขา ที่ควงแขนเขามาด้วย บนหน้าอกของเธอประดับด้วยเข็มกลัดทับทิมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งนายหญิงแห่งตระกูล “เอเลน่ายอมรับกระสุนแทนฉัน เธอถูกใจเข็มกลัดนั่น ฉันก็เลยให้เธอยืมสักพักหนึ่ง ถึงอย่างไร คุณก็เป็นนายหญิงเพียงคนเดียว วางตัวให้สมเกียรติหน่อยสิ” ฉันไม่ได้เถียงเขา ฉันเพียงถอดแหวนแต่งงานออกและหยิบใบหย่าออกมา “ในเมื่อเธอชอบมันนัก ก็เอาไปเลยสิ รวมทั้งที่นั่งข้าง ๆ คุณด้วย ฉันก็ยกให้เหมือนกัน” อเล็กซานเดอร์เซ็นชื่อโดยไม่ลังเล พร้อมกับรอยยิ้มเย็นชาที่ปรากฏบนใบหน้า “นี่เธอกำลังเล่นลูกไม้อะไรอีกล่ะ? เธอก็แค่เด็กกำพร้าที่พลัดพรากจากครอบครัว คงอยู่รอดในซิซิลีได้ไม่ถึงสามวันหรอก ฉันจะรอวันที่เธอกลับมาอ้อนวอนฉัน” ฉันหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมเข้ารหัสที่ไม่ได้ใช้มาสามปีขึ้นมา อเล็กซานเดอร์ไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้ว ฉันเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลมาเฟียที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป แต่ตระกูลของฉันกับตระกูลของอเล็กซานเดอร์เป็นคู่อริกันมาโดยตลอด เพื่อที่จะได้แต่งงานกับเขา ฉันยอมเปลี่ยนชื่อของตัวเองและถึงขั้นตัดขาดความสัมพันธ์กับพ่อและพี่ชายของฉัน ปลายสายเชื่อมต่อแล้ว ฉันสูดหายใจเข้าลึกและกระซิบ “พ่อคะ หนูเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไป อีกสองสัปดาห์ส่งคนมารับหนูด้วยนะคะ”

“อ๊ะ… อ๊อย… ” อัยยาสะดุ้ง กับความรู้สึกที่ว่ากลีบก้นของหล่อนกำลังโดนมือใหญ่บีบขยำ ทำเอาขนลุกซู่ชูชันไปทั้งร่าง รู้สึกถึงความเสียวปลาบวาบแล่นเข้ามาที่ของรักตรงง่ามขา ก่อนที่ความวาบหวามจะหลั่งไหลเข้ามาปั่นป่วนในช่องท้อง “ลุงขออนุญาตล้างตรงนี้ให้นะจ๊ะ… ของผู้หญิงนี่มันซับซ้อนเสียจริง… เดี๋ยวลุงต้องล้างให้สะอาด” เขากล่าวขณะเทสบู่เหลวใส่มืออีกรอบ… จากนั้นก็หงายฝ่ามือสอดเข้ามาใต้ง่ามขา โอบรับพูสาวที่โค้งนูนลงมาเหมือนหลังเต่าคว่ำประกบกับอุ้งมือพอดิบพอดี “อ๊ะ… ” อัยยาสะดุ้ง เมื่อความเป็นสาวที่ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน กำลังโดนมือของภูผาสัมผัส หล่อนถึงกับหนีบขาด้วยความลืมตัว

[ตระกูลอภิมหาเศรษฐี + บอสจอมเผด็จการ + เนื้อเรื่องพลิกผัน + คุณหนูจริงและปลอม] คู่หมั้นสุดแสนกากนอกใจสาวน้อยจอมซน ซูหรานหันมาหาบาร์โฮสต์และแต่งงานด้วย สามีที่แต่งงานสายฟ้าแลบด้วยหน้าตาหล่อเหลา แต่เขากลับนามสกุลเดียวกับศัตรูคู่แค้นของเธอ คุณชายสามฟู่... ซูหรานคิดว่า มันจะต้องเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน! แต่ทุกครั้งที่คุณชายสามฟู่ปรากฏตัว สามีของเธอก็จะอยู่ที่นั่นด้วย และด้วยเหตุนี้ สามีสายฟ้าแลบก็ได้อธิบายว่า "มันคงเป็นเรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน!" และซูหรานก็เชื่ออย่างสนิทใจ จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอพบว่าคุณชายสามฟู่และสามีสายฟ้าแลบของเธอมีหน้าตาที่หล่อเหลาเหมือนๆกัน ซูหรานกำหมัดแน่นและกัดฟัน และจ้องเขม็งราวกับมีด "มันบังเอิญอย่างนั้นเหรอ??!!" ตามข่าวลือบนโลกอินเทอร์เน็ต คุณชายสามฟู่ผู้กุมอำนาจในตระกูลฟู่ได้ตกหลุมรักผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว คนในตระกูลฟู่ปฏิเสธข่าวลือทันที "ข่าวลือ!! เป็นข่าวลือแน่นอน ทายาทของตระกูลฟู่จะไม่มีวันทำลายการแต่งงานของใครเขาอย่างแน่นอน!" แต่เมื่อหันกลับมา คุณชายสามฟู่ก็ได้พาหญิงสาวที่สะสวยและโดดเด่นคนหนึ่งเดินเข้ามา "ไม่ใช่ข่าวลือ ภรรยาของผมแต่งงานแล้วจริงๆครับ!"

รวมนิยายเรื่องสั้น -แรกรัก -แรกรุ่น -แฟนใหม่อะไรก็ได้ -ลำธารร้อนเร่า -อดีตรักต้องห้าม -ไม่ขอคือดี แค่ขอสักที -เพื่อนรักเพื่อนร้อน -หลงใหลใคร่ราคะ -เพื่อนแนบสนิท

เพื่อตอบแทนน้ำใจของอาจารย์ ฉู่เฉินลงจากเขาเพื่อมาแต่งงานกับประธานบริษัทสาวตามสัญญา แต่กลับพบว่าสาวน้อยเจ็ดคนที่ได้พบในปีนั้นล้วนเติบโตมาเป็นสาวงาม แต่ละคนต่างก็หน้าตาดีไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ตั้งแต่ตอนนั้นเขาก็ยิ้มจนกรามแทบค้างหุบปากไม่ลง ก่อนจะก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตอย่างช้า ๆ อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเป็นนักศึกษาปริญญาเอกจากคณะแพทย์เต่าทะเลแล้วยังมีทักษะการแพทย์ที่โคตรจะเทพด้วยเหรอ? ขอโทษนะผมน่ะเสกคนตายให้ฟื้นได้ อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเชี่ยวชาญในวิชาฝังเข็มจับจุดกับหารอยหยกเดิมพันงั้นเหรอ? ขอโทษนะ แต่นี่มันก็แค่ของเล่นที่ผมเหลือไว้เท่านั้นล่ะ อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเป็นปรมาจารย์โลกยุทธภพ สังหารหนึ่งคนได้ในทุกสิบก้าวงั้นเหรอ? ขอโทษนะ แต่ผมน่ะไร้เทียมทาน ส่วนนั่นก็แล้วแต่คุณเลย! อะไรนะ? คุณบอกว่าคุณเป็นสาวงามล่มเมือง ส่วนเว้าโค้งเป็นสัดเป็นส่วน ร้องรำทำเพลงไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้งั้นเหรอ? แครก ๆ คือว่า เราไปคุยกันในที่ลับตาคนดีไหม?