วัดชูจิตธรรมาราม อยู่ที่ไหนในประเทศไทย

ย่านชุมชนที่ฉันคุ้นเคยมีวัดหนึ่งที่ชื่อว่า วัดชูจิตธรรมาราม ซึ่งเป็นศูนย์รวมทางจิตใจและวัฒนธรรมของคนท้องถิ่นมานานหลายชั่วอายุคน ความสำคัญของวัดนี้ไม่ได้อยู่แค่ความงดงามของสถาปัตยกรรมหรือพระพุทธรูปเท่านั้น แต่ยังอยู่ที่บทบาททางสังคม ความเชื่อ และการอนุรักษ์ประเพณีท้องถิ่น วัดมักถูกเล่าต่อกันว่าเริ่มจากความตั้งใจของชุมชนและพระสงฆ์ท้องถิ่นที่ต้องการมีสถานที่ปฏิบัติธรรม ทำบุญ และจัดพิธีกรรมทางศาสนา เช่น ทำบุญตักบาตร งานเข้าพรรษา งานทอดผ้าป่า และงานกฐิน ซึ่งกิจกรรมเหล่านี้ช่วยเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างคนในพื้นที่ แถมยังเป็นสถานที่เก็บบันทึกประวัติศาสตร์ครอบครัวและเหตุการณ์สำคัญของชุมชนด้วย อาคารภายในวัด เช่น อุโบสถ วิหาร เจดีย์ และศาลาการเปรียญ มักมีลวดลายและภาพจิตรกรรมที่สะท้อนคติความเชื่อและเรื่องเล่าทางศาสนา ภาพจิตรกรรมฝาผนังในวิหารอาจเล่าเรื่องพุทธประวัติหรือนิทานชาดก ส่วนพระพุทธรูปมีทั้งแบบโบราณและแบบที่สร้างใหม่ตามยุคสมัย ทำให้วัดกลายเป็นพื้นที่ที่เชื่อมอดีตกับปัจจุบันไว้ด้วยกัน ฉันชอบสังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่น เส้นลายปูนปั้นตามขอบหลังคา หรือลวดลายไม้แกะสลักบนหน้าต่าง เหล่านี้ช่วยให้เห็นพัฒนาการด้านศิลปะและฝีมือของชุมชนตลอดช่วงเวลา นอกจากนี้ วัดยังมักเก็บรักษาเอกสารสำคัญ เช่น สมุดทะเบียนครอบครัวหรือบันทึกกิจกรรมชุมชนที่มีคุณค่าสำหรับการศึกษาประวัติท้องถิ่น บทบาทของวัดในชีวิตประจำวันของคนแถวนั้นชัดเจนมากกว่าที่คิด ทั้งการเป็นสถานที่เรียนรู้ธรรมสำหรับเด็กและผู้ใหญ่ เป็นที่ให้คำปรึกษาทางจิตใจเมื่อคนในชุมชนต้องเผชิญปัญหา และทำหน้าที่เป็นศูนย์ช่วยเหลือตอนเกิดภัยพิบัติหรือเหตุฉุกเฉิน งานสังคมสงเคราะห์ เช่น แจกข้าวของ ช่วยหาโรงทาน หรือร่วมมือกับหน่วยงานในชุมชน ทำให้วัดเป็นเสมือนเครือข่ายความปลอดภัยทางสังคมที่สำคัญ ส่วนในมุมมองทางวัฒนธรรม วัดช่วยรักษาขนบธรรมเนียม เช่น ภาษา ประเพณีการละเล่น และอาหารประจำเทศกาล ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ชุมชนยังคงอัตลักษณ์ของตนไว้ได้ การได้เห็นคนหลายรุ่นมาเจอกันที่วัด ทั้งเด็ก เยาวชน คนทำงาน และผู้สูงอายุ ทำให้ฉันรู้สึกว่า วัดชูจิตธรรมารามไม่ใช่แค่สถานที่ทางศาสนาเท่านั้น แต่เป็นหัวใจของชุมชน ที่ทำให้คนยังผูกพันและมีความหมายร่วมกัน

การเดินทางไปวัดชูจิตธรรมารามด้วยรถสาธารณะสามารถทำได้หลากหลายแบบและไม่ซับซ้อน ถ้าจะให้เล่าจากประสบการณ์ของผม วิธีที่สะดวกที่สุดมักเป็นการผสมผสานระหว่างรถไฟฟ้า (ถ้ามีเส้นที่ใกล้) หรือรถเมล์ระยะยาว แล้วต่อด้วยรถสองแถว รถตู้ หรือมอเตอร์ไซค์รับจ้างเป็นเที่ยวสุดท้ายเพื่อเข้าไปยังตัววัด จุดสำคัญคือรู้จุดขึ้นลงหลักที่ใกล้วัดที่สุดแล้วจัดการเวลาต่อรถให้ไม่เร่งรีบ การเตรียมเงินสดใส่ซองหรือแอปจ่ายค่ารถบางประเภทก็ช่วยลดความวุ่นวายได้มาก เส้นทางแบบแรกที่ผมมักใช้คือขึ้นรถไฟฟ้า/รถไฟหลักไปยังสถานีที่ใกล้ที่สุด แล้วต่อด้วยรถเมล์ท้องถิ่นหรือรถสองแถว หลายครั้งจะมีป้ายรถเมล์ใหญ่หรือจุดรถสองแถวที่ผู้คนรู้กันว่าไปยังย่านวัด เมื่อถึงป้ายแล้วให้สังเกตป้ายหน้ารถหรือถามคนขับว่าจะไปผ่านวัดหรือไม่ ถ้ารถเมล์ผ่านมักมีค่าโดยสารไม่สูงนัก ส่วนรถสองแถวอาจต้องจ่ายเพิ่มนิดหน่อยแต่จะสะดวกกว่าเพราะจอดส่งใกล้ทางเข้าวัดมากขึ้น การต่อด้วยมอเตอร์ไซค์รับจ้างเป็นตัวเลือกสุดท้ายสำหรับระยะทางสั้นๆ เมื่อกระเป๋าไม่หนักและต้องการประหยัดเวลา ผู้ที่เดินทางมาจากต่างจังหวัดควรลงที่สถานีขนส่งหรือสถานีรถไฟหลักของเมืองแล้วต่อรถตู้หรือรถเมล์ระหว่างเมืองไปยังชานเมืองใกล้วัด บางครั้งจะมีรถตู้หรือรถสองแถวจากสถานีมาส่งที่ใกล้วัดโดยตรง ถ้าไม่มีตัวเลือกตรงก็สามารถนั่งแท็กซี่หรือจองแกร็บจากสถานีมาที่วัดได้ ค่าใช้จ่ายจะสูงขึ้นแต่นั่งสบายและตรงเวลา อีกตัวเลือกหนึ่งคือใช้รถไฟเชื่อมต่อแล้วต่อรถเมล์ท้องถิ่นสำหรับคนที่ไม่รีบและอยากประหยัด แต่ต้องเผื่อเวลาเผื่อการรอคิวและการต่อรถไว้เยอะหน่อย เคล็ดลับเล็กๆ ที่ผมมักทำก่อนออกเดินทางคือเช็กเวลาทำการของวัดและช่วงเวลาเทศกาล เพราะวันสำคัญอาจมีคนมากและการจราจรติดขัด ทำให้รถสาธารณะอาจเปลี่ยนเส้นทางชั่วคราว การเตรียมพร็อพเล็กๆ เช่นร่มหรือหมวก น้ำดื่ม และรองเท้าที่ถอดง่ายจะช่วยให้สะดวกเวลาทำบุญหรือไหว้พระ นอกจากนี้ถ้าพกแอปจองรถหรือบัตรเติมเงินไว้จะสะดวกในการจ่ายค่ารถเมล์บางสายที่รับเงินสดเท่านั้น สุดท้ายแล้วการไปวัดด้วยรถสาธารณะทำให้ได้สัมผัสบรรยากาศท้องถิ่นระหว่างทางมากขึ้น และผมมักจะรู้สึกอิ่มเอมใจเมื่อถึงวัดได้แบบไม่รีบร้อนและได้ใช้เวลาทำบุญอย่างสงบ

ที่วัดชูจิตธรรมารามมีลานจอดรถที่ค่อนข้างอำนวยความสะดวกสำหรับผู้ที่ขับรถยนต์และขี่มอเตอร์ไซค์ เป็นลานกว้างพอสมควรที่อยู่ใกล้บริเวณศาลาหลักและหน้าพระอุโบสถ ทำให้เดินเข้าวัดไม่ไกล อุปกรณ์พื้นฐานอย่างเส้นแบ่งที่จอดรถและเจ้าหน้าที่อำนวยความสะดวกเวลามีงานใหญ่มีให้เห็นเป็นระยะ โดยทั่วไปจะมีป้ายบอกทางและป้อมยามหรือจุดคอยจัดระเบียบรถในวันสำคัญ ถ้าขับมอเตอร์ไซค์ก็จะหาแผงจอดได้สะดวกรวดเร็ว ส่วนรถยนต์ใหญ่บางคันอาจต้องจอดในพื้นที่ที่จัดไว้ด้านนอกซึ่งใช้เวลาระยะสั้นเดินเข้ามาเล็กน้อย แต่ส่วนใหญ่เป็นการจัดการที่ค่อนข้างราบรื่นและปลอดภัย ด้านสิ่งอำนวยความสะดวกภายในวัดมีความครบครันสำหรับผู้มาเยือนหลากหลายกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นห้องน้ำสาธารณะที่สะอาดระดับมาตรฐานของวัดใหญ่ ศาลาพักผ่อนที่เปิดโล่งให้นั่งพักในช่วงกลางวัน รวมถึงจุดบริการน้ำดื่มหรือตู้กดน้ำในบางจุด ใกล้บริเวณลานกิจกรรมมักมีแผงขายอาหารเล็กๆ หรือร้านค้าชุมชนที่ขายของถวายและของใช้จำเป็นเล็กน้อย กุฏิหรือที่พักสำหรับพระสงฆ์จะอยู่ล้อมรอบบริเวณวัด ส่วนผู้ที่อยากนั่งสมาธิหรือเข้าฟังธรรมจะมีห้องหรือศาลาที่จัดไว้สำหรับการทำกิจกรรมทางศาสนา นอกจากนี้ในช่วงเทศกาลบางครั้งจะมีห้องให้ฝากของชั่วคราวหรือจุดรับของสำหรับงานบุญ เพื่อความสะดวกของผู้ร่วมงาน การเข้าถึงและการอำนวยความสะดวกสำหรับคนที่มีความต้องการพิเศษก็ได้รับการพิจารณาในระดับหนึ่ง ทางเดินหลักและศาลาบางจุดมีทางลาดหรือพื้นเรียบทำให้เข็นรถเข็นได้ในระดับพื้นฐาน แต่บางพื้นที่ภายในวัดที่เป็นพื้นดินหรือบันไดอาจยังไม่สะดวกเท่าที่ควร จึงแนะนำให้วางแผนล่วงหน้าในกรณีที่ต้องการความช่วยเหลือเป็นพิเศษ ทีมอาสาหรือเจ้าหน้าที่ของวัดมักยินดีช่วยเหลือผู้สูงอายุหรือครอบครัวที่มาพร้อมเด็กเล็ก นอกจากนั้นยังมีการจัดพื้นที่จุดให้ข้อมูลเล็กๆ ในวันใหญ่เพื่อให้ผู้มาเยือนได้ทราบกิจกรรมและเส้นทางจอดรถอย่างรวดเร็ว ข้อแนะนำเล็กน้อยที่ฉันมักบอกเพื่อนเมื่อพามาเยือนคือมาถึงแต่เช้าถ้าวางแผนมาในวันที่มีงานบุญ จะช่วยให้หาที่จอดได้ง่ายและหลีกเลี่ยงความแออัดได้ดี ถ้ามีของมีค่าอย่าลืมเก็บไว้ให้มิดชิดเพราะบริเวณลานจอดบางครั้งคนเยอะ หากต้องการความเป็นส่วนตัวสำหรับนั่งสมาธิให้สังเกตตารางกิจกรรมของวัดเพื่อเลือกช่วงเวลาที่สงบ ๆ ส่วนตัวแล้วชอบบรรยากาศที่วัดนี้เพราะความเรียบง่ายและการจัดการที่เป็นมิตร ทำให้รู้สึกสบายใจเวลามาเยี่ยมเยือนและทำบุญเสมอ

เดินเข้าไปในบริเวณวัดชูจิตธรรมารามแล้วความคึกคักของชุมชนจะชัดเจนมาก เทศกาลหลัก ๆ ที่จัดตามปฏิทินพุทธศาสนาซึ่งพบได้บ่อยที่วัดนี้ได้แก่ วันมาฆบูชา วันวิสาขบูชา และวันอาสาฬหบูชา ในวันเหล่านี้วัดจะมีพิธีสำคัญเช่นการทำบุญตักบาตรในตอนเช้า การสวดมนต์ และไฮไลต์ที่หลายคนรอคอยคือการเวียนเทียนยามค่ำคืน ที่ผู้คนถือเทียนและดอกไม้เวียนรอบพระอุโบสถเพื่อแสดงความเคารพและระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งบรรยากาศเต็มไปด้วยความสงบและความร่วมมือของชาวบ้าน กิจกรรมที่ต่อเนื่องตามฤดูกาลอีกอย่างคือช่วงเข้าพรรษาและออกพรรษา ในช่วงเข้าพรรษาวัดจะมีการถวายเทียนพรรษาและฟังเทศน์ธรรม ส่วนช่วงออกพรรษาหรืองานทอดกฐินจะเป็นเวลาที่ชาวบ้านร่วมใจกันถวายผ้ากฐิน ปัจจัยและสิ่งของจำเป็นให้แก่พระภิกษุ บ่อยครั้งจัดเป็นงานใหญ่มีพิธีการแบบเรียบง่ายผสมกับงานบุญประจำปี มีทั้งการออกร้านอาหาร การแสดงศิลปวัฒนธรรมของท้องถิ่น และกิจกรรมสำหรับเด็ก ทำให้บรรยากาศมีสีสันและอบอุ่นไปพร้อมกัน วัดชูจิตธรรมารามยังมักมีงานเทศกาลที่เชื่อมโยงกับประเพณีประจำชาติอย่างวันสงกรานต์และลอยกระทง ในช่วงสงกรานต์จะเห็นการสรงน้ำพระและรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุเพื่อความเป็นสิริมงคล พร้อมกิจกรรมสาธารณประโยชน์และเล่นน้ำแบบเรียบง่าย ส่วนลอยกระทงถ้าวัดอยู่ใกล้แม่น้ำหรือน้ำสาธารณะ จะมีการลอยกระทงพร้อมพิธีทางศาสนา เพื่อขอขมาพระแม่คงคาและขอพรให้ชีวิตสงบขึ้น เหตุการณ์พวกนี้มักจะมีการตกแต่งโคมไฟ การแสดงดนตรีพื้นบ้าน และบูธของชุมชนให้คนมาร่วมงาน นอกจากงานประจำปีแล้ววัดยังเป็นจุดที่จัดพิธีเฉพาะกิจอย่างการบวชลูกหลาน การทำบุญขึ้นบ้านใหม่ และงานศพ โดยพิธีเหล่านี้มักเชื่อมโยงกับการสอนธรรมะและการสร้างความสัมพันธ์ในชุมชน ฉันมักจะประทับใจเมื่อเห็นคนท้องถิ่นรวมตัวกันเพื่อเตรียมงาน ไม่ว่าจะเป็นการจัดเต็นท์ทำอาหาร การเตรียมตักบาตร หรือการฝึกซ้อมการแสดงเล็ก ๆ น้อย ๆ ซึ่งทำให้รู้สึกถึงความอบอุ่นและการสนับสนุนซึ่งกันและกัน ในภาพรวม วัดชูจิตธรรมารามเป็นศูนย์กลางทางศาสนาและวัฒนธรรมของชุมชน ที่ไม่เพียงแต่รักษาประเพณีดั้งเดิม แต่ยังเป็นพื้นที่ให้คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้และมีส่วนร่วมด้วย ความรู้สึกผมต่อบรรยากาศเหล่านี้คงเป็นความอิ่มเอมใจที่อบอวลไปด้วยความเคารพและความเป็นชุมชน

แถวชุมชนชาวจีนในเมืองไทยมักจะเห็นศาลเจ้าและวัดที่อุทิศแก่ 'จี้กง' หลายแห่งกระจายตัวอยู่ตามพื้นที่ที่ชาวจีนอพยพมาตั้งรกราก เช่น ย่านเยาวราชในกรุงเทพฯ หรือตามเมืองท่าหรือชุมชนการค้าต่างๆ ผมมองว่าวัดจี้กงในบริบทของไทยไม่ได้เป็นวัดเดียวแบบวัดพุทธทั่วไป แต่เป็นศูนย์รวมทางศรัทธาที่ถูกจัดตั้งขึ้นโดยสมาคมหรือชุมชนจีนเพื่อสืบต่อความเชื่อและทำงานสาธารณะร่วมกัน จากมุมมองประวัติศาสตร์ จี้กง (หรือชื่อจีนว่า เตียวกง/ตี้กงตามสำเนียง) เป็นพระมหาเถระจากสมัยราชวงศ์ซ่งที่มีบุคลิกแปลกประหลาด แต่มักถูกยกย่องในฐานะผู้มีเมตตาและมีฤทธิ์ในการช่วยคนนอกคอก เรือผู้อพยพชาวจีนที่มาประเทศไทยในช่วงปลายราชวงศ์ชิงจนถึงต้นยุคสมัยใหม่ พาเอาความเชื่อสายนั้นมาด้วย และเมื่อตั้งชุมชนใหม่ พวกเขาก็มักจะจัดตั้งศาลเจ้า วัด หรือมูลนิธิขึ้นเพื่อบูชาและขอพรกัน วัดจี้กงในไทยจึงมีลักษณะผสมผสานระหว่างพุทธศาสนานิกายจีน ประเพณีพื้นบ้าน และลัทธิเต๋า เลยเห็นพิธีกรรมหลากหลายตั้งแต่การเซ่นไหว้ การตั้งโต๊ะเครื่องไหว้ ไปจนถึงพิธีถอนเคราะห์และการให้คำปรึกษาจากผู้ชำนาญการ ตอนที่ฉันเดินผ่านศาลเจ้าจี้กงหลายแห่ง จะเห็นความเป็นชุมชนเด่นชัด ทั้งโครงการกุศล การแจกอาหารเจในเทศกาล โรงทานในช่วงเทศกาลจีน และการร่วมมือกับมูลนิธิท้องถิ่น เรื่องราวของวัดไม่ได้จบแค่ความเชื่อ แต่เชื่อมถึงการช่วยเหลือสังคม ความเป็นเครือญาติของชุมชน และการรักษาวัฒนธรรมจีนให้คงอยู่ในบริบทไทย ๆ ความรู้สึกเวลาที่อยู่ในศาลเจ้าพวกนี้คือได้เห็นการผสมผสานระหว่างความศรัทธาแบบดั้งเดิมกับบทบาทสาธารณประโยชน์ ซึ่งทำให้วัดจี้กงในไทยมีหน้าที่เป็นทั้งที่พึ่งทางใจและศูนย์กลางความช่วยเหลือของคนในชุมชน

เรื่องหมอชีวกในบริบทของไทยมีทั้งประวัติศาสตร์ทางศาสนาและการแพทย์พื้นบ้านปะปนกันไป ดิฉันมักมองว่าหมอชีวกเป็นบุคคลเชิงสัญลักษณ์ที่ถูกยกย่องในวงการแพทย์แผนโบราณมากกว่าที่จะมีสถานที่เกิดหรือที่ทำงานชัดเจนในแผ่นดินไทย ในกรุงเทพฯ แหล่งที่ผมชอบอ้างถึงเมื่อพูดถึงร่องรอยของการแพทย์ดั้งเดิมคือ 'วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม' (วัดโพธิ์) เพราะที่นี่เป็นศูนย์รวมการรักษาและการสอนแพทย์แผนไทยสมัยก่อน หลายครั้งที่มีการเชื่อมโยงภาพรวมของหมอชีวกกับประวัติศาสตร์การแพทย์ในสังคมไทย ทำให้ผู้ที่สนใจด้านการแพทย์โบราณมักแวะมาที่นี่เพื่อศึกษาพื้นฐานและสังเกตเครื่องมือโบราณหรือข้อความที่เกี่ยวกับการรักษาแบบดั้งเดิม นอกจากวัดใหญ่ที่เป็นศูนย์รวมความรู้ด้านการแพทย์แล้ว ยังมีวัดท้องถิ่นและศาลเล็ก ๆ ในหลายจังหวัดที่ชุมชนตั้งขึ้นเพื่อบูชาและขอพรเกี่ยวกับสุขภาพ บางแห่งมีรูปเคารพหรือป้ายอธิบายตำนานหมอชีวกเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมท้องถิ่น ดังนั้นถ้าต้องการตามรอยหมอชีวกในไทย จึงมักเป็นการตามรอยภาพรวมของการแพทย์แผนไทยและความเชื่อของชุมชนมากกว่าการไปยังสถานที่เดียวที่เป็นต้นกำเนิด ซึ่งความหลากหลายนี้เองทำให้การเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์มีเสน่ห์และให้มุมมองที่ลึกซึ้งขึ้นต่อการรักษาแบบไทย

ถ้าอยากไปสัมผัสบรรยากาศที่พุทธทาสภิกขุสร้างไว้ ให้มุ่งตรงไปยัง 'สวนโมกข์' ในอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี — นี่เป็นที่ตั้งของวัดและศูนย์ปฏิบัติธรรมที่เขาก่อตั้งขึ้น ผมเดินทางมาที่นี่เพราะอยากเห็นสถาปัตยกรรมเรียบง่าย สวนป่า และเจดีย์ที่เป็นอนุสรณ์ของท่าน ในพื้นที่มีทั้งห้องสมุดและพิพิธภัณฑ์เล็ก ๆ ที่เก็บงานเขียนกับบันทึกการสอนของพุทธทาส ภายในวัดยังมีการจัดปฏิบัติธรรมเป็นระยะ บางครั้งมีคอร์สเข้มข้นสำหรับชาวต่างชาติด้วย แต่บรรยากาศหลักคือความสงบ เหมาะสำหรับคนที่ต้องการหลีกจากความวุ่นวายของเมือง ใครจะไปก็ควรวางแผนล่วงหน้าเรื่องการเดินทางและที่พัก เพราะพื้นที่รอบวัดค่อนข้างเป็นชนบท แต่การมาที่นี่ให้ความรู้สึกเหมือนได้ชะลอชีวิตลงสักพักหนึ่ง

กลิ่นธูปและภาพผู้คนสวมชุดขาวที่มากราบไหว้ยังติดตาอยู่เสมอเมื่อผมพูดถึงหลวงพ่อเงินยุคต้นจากวัดทุ่งน้อย ต้นตำรับอย่างวัดทุ่งน้อยเองในจังหวัดพิจิตรยังคงเป็นแหล่งสำคัญที่สุดที่คนไปบูชากันมากที่สุดเพราะเป็นที่ตั้งของพระพุทธรูปและรูปหล่อที่เกี่ยวข้องกับยุคต้น นอกจากนั้นในจังหวัดใกล้เคียงมักพบวัดท้องถิ่นที่เก็บรักษาหรือจำลององค์หลวงพ่อเงินยุคแรกไว้ให้ศรัทธาสักการะ โดยเฉพาะในเขตที่มีประวัติการเคลื่อนย้ายชุมชนเก่าแก่ การพบองค์เก่าหรือสำเนารุ่นต้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลก อีกด้านหนึ่งที่ผมเห็นบ่อยคือวัดระดับอำเภอและวัดชุมชนรอบๆ พิจิตร–พิษณุโลก–นครสวรรค์ ที่มีศรัทธาเก็บองค์สำคัญไว้ในวิหารหรือศาลาการเปรียญ บางแห่งเก็บเป็นพระประธานหรือองค์ครูของชุมชน ทำให้การบูชาหลวงพ่อเงินยุคต้นไม่ได้จำกัดอยู่แค่ที่เดียว แต่กระจายเป็นจุดๆ ในภาคเหนือตอนล่างและภาคกลางตอนบนของประเทศ สิ่งที่ทำให้ผมชื่นใจคือการได้เห็นคนรุ่นใหม่มาหาความหมายและความสงบที่รูปหล่อเหล่านี้ให้ แม้จะมีผู้เก็บสะสมไว้ในพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นหรือคอลเล็กชันส่วนตัวบ้าง แต่การได้เห็นองค์สำคัญยังคงตั้งอยู่ในวัดพร้อมให้สักการะ ทำให้ความผูกพันทางจิตใจยังคงต่อเนื่องจนถึงวันนี้

เคยไปเที่ยวที่บางแสนเมื่อปีที่แล้ว ตอนนั้นนั่งรถจากกรุงเทพฯ ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าๆ บางแสนเป็นชายหาดที่อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ มากนัก อยู่ในจังหวัดชลบุรี สิ่งที่ชอบมากคือบรรยากาศที่ไม่ได้วุ่นวายเหมือนพัทยา แม้คนจะเยอะในช่วงวันหยุด แต่ก็ยังรู้สึกผ่อนคลายกว่า หาดทรายขาวยาวเหมาะสำหรับวิเล่นน้ำ มีร้านอาหารทะเลอร่อยๆ หลายร้านแถบริมชายหาด ใครชอบความสงบแนะนำให้ไปวันธรรมดาจะดีกว่า ถ้าใครขับรถไปเองจะสะดวกที่สุด เพราะสามารถแวะเที่ยวที่อื่นๆ ในชลบุรีได้ด้วย เช่น สวนสัตว์เปิดเขาเขียว หรือวัดบางแสนที่อยู่ใกล้ๆ