วิธีเก็บรักษาทองหยิบ ทองหยอด ให้คงความกรอบและสดได้กี่วัน?

เมื่อ 'ธารามล' เชฟสาวต้องเข้ามาอยู่ในนิยายผู้มีชะตารันทดในร่างของเด็กหญิง 'ปลากริม' วัยเพียงหกขวบ เธอจะทำอย่างไร รวมถึงเธอยังจะต้องมารับมือกับแม่ตานีช่างจ้อและแม่นางกวักนักชิม มาติดตามเรื่องราวของเด็กหญิงปลากริมไปพร้อม ๆ กันได้เลยค่ะ

เขาคือ ชินอ๋องผู้เลื่องชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม ผู้มีโรคประหลาด ลิ้นรับรสผิดเพี้ยนจนเสวยอาหารไม่ได้ และเคยสั่งประหารแม่ครัวมาแล้วถึงแปดคน ส่วนนางคือ เชฟมิชลินจากโลกปัจจุบัน ที่ดันทะลุมิติมาอยู่ในร่างนางโลมขี้โรค ซึ่งถูกซื้อตัวเข้าวังอ๋องเพื่อเป็นแม่ครัวคนที่เก้า เมื่อชีวิตต้องแขวนอยู่บนปลายคมดาบ สวี่สิ่นเอ๋อร์จึงไม่มีทางเลือก นอกจากงัดศาสตร์การทำอาหารสุดล้ำมาประยุกต์กับวัตถุดิบโบราณ เปลี่ยนซุปไก่ธรรมดาให้กลายเป็นรสชาติที่ทำให้บุรุษผู้ไม่เคยกินอาหารได้มาหลายปีถึงกับชะงัก จากแม่ครัวที่ทุกคนรอวันถูกตัดหัว กลับค่อย ๆ กลายเป็นคนเดียวที่ชินอ๋องยอมเสวยอาหารฝีมือ แต่ยิ่งนางรักษาลิ้นของเขาได้มากเท่าไร หัวใจของท่านอ๋องก็ยิ่งป่วยหนักขึ้นเท่านั้น "อาหารของเจ้า ข้ากินได้ "แล้วอย่างอื่นล่ะเพคะ" "อย่างอื่น ข้าก็อยากกินเช่นกัน" เมื่อเชฟสาวปากแซ่บ ต้องรับมือกับท่านอ๋องผู้เย็นชานอกวัง แต่ขี้อ้อนและขี้หวงเวลาอยู่กับนาง เรื่องราวความรักสุดฟินจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางกลิ่นหอมของอาหารสุดสร้างสรรค์ และแผนร้ายในราชสำนักที่พร้อมจะพรากทั้งชีวิตและหัวใจของทั้งสองไปทุกเมื่อ

อวี๋เจียวหว่าน คุณหนูรองแห่งตระกูลอวี๋ ผู้มีพละกำลังมหาศาลและฝีมือปลายจวักเป็นเลิศ ต้องแต่งเข้าจวนแม่ทัพแทนพี่สาว ทว่าสามีของนางคือ เซี่ยกู่หาน แม่ทัพไร้พ่ายผู้แสนเย็นชาและมีโรคประหลาดคือรังเกียจอาหารทุกชนิดในใต้หล้า ร่างกายของเขาทรุดโทรมคล้ายกิ่งไม้แห้งรอวันหักสะบั้น คืนเข้าห้องหอแทนที่จะร่วมดื่มสุรามงคล หญิงสาวกลับงัดกระทะทองเหลืองคู่กายออกมาตั้งเตาไฟ กลิ่นหอมของสมุนไพรและเสียงเคาะกระทะดังกังวานปลุกประสาทสัมผัสที่หลับใหลของท่านแม่ทัพให้ตื่นขึ้น “ท่านแม่ทัพ หากท่านยังดื้อดึงไม่ยอมกลืนข้าวลงท้อง ข้าจะใช้ตะหลิวใบนี้งัดปากท่านเอง”

ด้วยความชอบในไก่ทอด มีมี่ สาวไทยจึงเดินทางไปรอบโลกเพื่อชิมไก่ทอด และมาหยุดที่เมืองต้าเหลียง ขณะที่นั่งกินไกทอดและดูวิวอยู่บนห้องนั่นเองทุกอย่างก็มืดดับลง “แม่หนูไก่ทอด ตื่นได้แล้ว” “อะไรค่ะ อ่าวตายแล้วหรอเนี่ย ท่านตาข้ายังไม่ได้ไปกินที่เกาหลีกับญี่ปุ่ณเลยน่ะ” “เอาล่ะ ข้าผิดเอง งั้นเอานี่ไประบบไก่ทอดและพลังระดับพื้นฐาน เอาล่ะไปได้ปายยย” “อ้ากกกกกกก” มีมี่โดนถีบลงมา “หืมอะไรกานหนายดูดิ เห้ย!” “อารายกันรึ” “ท่าน! ตาแก่นี้ให้บอลพลังผิดลูกไปเจ้าค่ะ” “ก็อีดอกแล้วนิ” “แต่มันระดับสูงสุดน่ะเจ้าค่ะ” !!!!!!!

(แม่ทัพหนุ่มยุคโบราณ x เศรษฐีนีคนงาม โบราณเชื่อมโยงกับปัจจุบัน + กักตุนเสบียง + โครงสร้างพื้นฐาน + ยุคข้าวยากหมากแพง) เย่มู่มู่พบว่าแจกันที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมีอิทธิฤทธิ์สามารถพาทะลุไปยุคโบราณเมื่อสองพันปีก่อนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับแม่ทัพหนุ่มยุคโบราณคนหนึ่ง แม่ทัพเฝ้าพิทักษ์เมืองสำคัญบริเวณชายแดน ตกอยู่ในวงล้อมของทัพใหญ่สามแสนนายของเผ่าหมาน เกิดภัยแล้งรุนแรง แม่น้ำแห้งเหือด ราษฎรสองแสนหิวตายเหลือเพียงแปดหมื่นคน ด้วยความอับจนปัญญา แม่ทัพอธิษฐานขอน้ำและอาหารจากเทพยดา หวังให้ราษฎรมีชีวิตรอดต่อไป เย่มู่มู่โบกมือ ได้เลย! เธอกักตุนเสบียงปริมาณมหาศาล นำมาช่วยเหลือทหารกับราษฎรทั้งหลาย ซาลาเปา หมั่นโถวนึ่ง หมั่วโถวเกลียว ขนมปังไส้เนื้อ...ทุกวันไม่ซ้ำกัน ทำให้คนโบราณทึ่งในอาหารเลิศรสจากยุคปัจจุบันเล็กน้อย ส่งตำราพิชัยสงคราม กักตุนเสบียง เกณฑ์ทหาร สร้างโรงงานคลังสรรพาวุธ...ทำให้คนโบราณต้องตะลึงในการทหารยุคใหม่ เมื่อเธอถูกคนหลอกลวง กิจการครอบครัวที่ได้รับสืบทอดมาถึงคราวล้มละลาย แม่ทัพก็ส่งเงินทอง ตำรา ภาพวาด พู่กัน โบราณวัตถุและเครื่องเคลือบมาให้เป็นการตอบแทนบุญคุณ... เธออาศัยวัตถุโบราณเหล่านี้ฟื้นฟูกิจการครอบครัวจนกลายเป็นเศรษฐีนี ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิต! ขณะที่แม่ทัพอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่เย่มู่มู่นำมาสนับสนุน กำราบหมานอี๋ ฟื้นฟูแผ่นดิน คืนความสงบให้หกแคว้น รวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว! ตกลงกันไว้ว่าจะสร้างวัดให้เธอแล้วให้ลูกหลานกราบไหว้บูชาสืบไป แม่ทัพหนุ่มกลับส่งหนังสือสมรสมาให้ ภูผามหานทีเป็นพยาน ถึงวันใต้หล้าสงบสุข เฝ้ารอการพบกันกับท่านอีกครา หนังสือสมรสทับอยู่บนชุดเจ้าสาว หน็อยแน่ นายแม่ทัพตัวดี เจตนาที่แท้จริงของนายคือแบบนี้เองสินะ!

เมื่อ "ผู้หญิงปากแจ๋วที่มีแผลใจ" ต้องมาเจอกับ "เชฟหน้านิ่งที่ใช้การกระทำตะโกนคำว่าหวง"ระหว่างร้าน SAY I DO กับ TIME TO BAKE... งานนี้จะอบขนม หรือ อบรักให้ลงล็อก มาร่วมลุ้นกัน!