ศวะเถื่อนคลั่งรัก (Engineer'N Bad Relationship) SET : KING WARRIORS ตัวละครหลักคือใคร

ลองนึกภาพฉากเปิดที่กลิ่นเหล็กและเขม่าควันคลุ้งไปทั่วค่ายทหาร ในโลกของ 'ศวะเถื่อนคลั่งรัก' ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเซ็ต 'KING WARRIORS' เรื่องราวหลักขับเคลื่อนโดยความขัดแย้งระหว่างเทคโนโลยีกับอุดมการณ์ความเป็นนักรบแบบดั้งเดิม ตัวเอกซึ่งเป็นวิศวกรฝีมือเยี่ยมถูกปะทะกับโลกที่เขาไม่ค่อยเข้าใจ: สงครามการเมือง การห้ำหั่นระหว่างตระกูลนักรบ และความลับเกี่ยวกับอาวุธที่เขาเองเป็นผู้สร้าง ความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างตัวเขากับหัวหน้ากลุ่มนักรบเป็นแกนกลางของเรื่อง — จากการเกลียดชัง ความไม่ไว้ใจ ค่อยๆ พัฒนาไปสู่ความผูกพันที่แตกสลายและบ้างก็กลายเป็นความรักที่เจ็บปวด เพราะทุกครั้งที่เทคโนโลยีถูกนำไปใช้ทำลายล้าง หัวใจของเขาก็สั่นไหวกับผลลัพธ์ที่ตามมา บทหลักเริ่มจากเหตุการณ์เฉพาะที่ดึงตัวเอกเข้ามาเกี่ยวพันกับกลุ่ม 'KING WARRIORS' — เขาถูกว่าจ้างให้ซ่อมแซมหรือออกแบบอาวุธระดับแนวหน้า แต่กลับพบว่าเบื้องหลังการจ้างงานคือแผนการทางการเมือง การแย่งอำนาจ และการแก้แค้นส่วนตัว ตัวเอกต้องเลือกในจุดที่ยากที่สุด: ทำให้อาวุธสมบูรณ์เพื่อให้เพื่อนร่วมรบมีโอกาสชนะ หรือทำลายผลงานของตัวเองเพื่อป้องกันไม่ให้มันกลายเป็นเครื่องมือฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ระหว่างทางมีภารกิจสำคัญหลายฉากที่ฉันชอบ เช่น ช่วงการล้อมปราสาทกลางคืน ที่ตัวเอกต้องปรับแต่งป้อมกลไกให้ทำงานภายใต้แรงกดดันสูง เป็นฉากที่แสดงให้เห็นทั้งทักษะความคิดสร้างสรรค์และความรับผิดชอบทางจริยธรรมของเขา การพัฒนาความสัมพันธ์เป็นหัวใจอีกรูปแบบหนึ่งของพล็อตหลัก ฝ่ายนักรบที่ดุดันและมุ่งมั่นมีเบื้องหลังเป็นความสูญเสียและบาดแผลในใจ เมื่อความใกล้ชิดจากการต่อสู้ร่วมกันเพิ่มขึ้น ความตึงเครียดทางอารมณ์ก็พอกพูนตาม ทั้งการทรยศจากคนใกล้ชิด การค้นพบความจริงเกี่ยวกับต้นตอสงคราม และการเปิดเผยความลับว่าบางอาวุธถูกออกแบบมาให้ผูกมัดคนเป็นทาสทางจิตใจ จุดไคลแมกซ์ของเรื่องเป็นการปะทะกันครั้งใหญ่ที่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ด้วยดาบและปืน แต่เป็นการต่อสู้ทางแนวคิด: จะให้คนมีอำนาจพัฒนาเทคโนโลยีแบบไร้ขอบเขต หรือจะยับยั้งเพื่อรักษาความเป็นมนุษย์ ฉากสุดท้ายไม่ลงเอยด้วยชัยชนะแบบสมบูรณ์ฝ่ายเดียว แต่เป็นการเกิดใหม่ของกลุ่มเล็กๆ ที่เลือกเริ่มต้นสร้างสังคมใหม่อย่างระมัดระวัง สิ่งที่ฉันชอบเป็นพิเศษคือการผสมผสานโทนดิบเถื่อนกับความละเอียดอ่อนทางอารมณ์ ทำให้ตัวละครมีมิติ เช่น เพื่อนร่วมทีมที่เคยเป็นโจรแต่มีปณิธานสูง หรือนักวิจัยคู่ปรับที่มีมุมมองทางปรัชญาแตกต่างกัน ซึ่งช่วยให้พล็อตหลักไม่กลายเป็นแค่มาตรฐานสงคราม แต่กลายเป็นเรื่องของการเลือก ความรับผิดชอบ และผลลัพธ์ระยะยาวของการประดิษฐ์ทางวิทยาศาสตร์ โดยรวมแล้ว 'ศวะเถื่อนคลั่งรัก' ในชุด 'KING WARRIORS' คือเรื่องราวที่ทำให้ฉันตื่นเต้นทั้งฉากสตันท์แบบเก่าและการตั้งคำถามเชิงจริยธรรมของเทคโนโลยี อีกทั้งยังทิ้งท้ายให้คิดถึงว่าความรักและการเสียสละอาจเป็นเครื่องมือเดียวที่เยียวยาบาดแผลจากสงครามได้จริงๆ

ลองนึกภาพโลกที่ความดิบเถื่อนของยุทธภูมิชนกันกับความอ่อนโยนของคนทำงานด้านช่าง แล้วความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้กลับค่อยๆ ก่อตัวขึ้น นั่นแหละคือความรู้สึกแรกเมื่อได้อ่าน 'ศวะเถื่อนคลั่งรัก' หรือในชื่อภาษาอังกฤษ 'Engineer'n Bad Relationship' ภาคเซ็ต 'KING WARRIORS' ให้โทนเรื่องที่ผสมความแกร่งของนักรบเข้ากับความเรียบง่ายของการประดิษฐ์และการแก้ปัญหา ซึ่งเป็นสูตรที่ไม่ค่อยเห็นบ่อยนัก ทำให้มันน่าสนใจตั้งแต่หน้าปกจนถึงบทสุดท้าย ฉันชอบวิธีที่เรื่องไม่เลือกจะทำให้ความรักเป็นเรื่องนุ่มนวลอย่างเดียว แต่ยังคงความขมและอารมณ์ปะทะไว้ ทำให้ฉากโรแมนซ์มีน้ำหนักและไม่กลายเป็นมุมน่ารักเพียงอย่างเดียว โทนและจังหวะของเรื่องบาลานซ์ระหว่างแอ็กชันกับจังหวะความสัมพันธ์ได้ค่อนข้างดี ฉากสู้หรือฉากอันตรายจะมาช่วยขัดเกลาให้ความสัมพันธ์ไม่หวานเลี่ยนจนเลอะเทอะ การวางบล็อกการเปิดเผยความลับหรือปมในอดีตของตัวละครทำได้พอเหมาะ พอทำให้ผู้อ่านสงสัยและกดดันไปพร้อมกัน แต่ก็มีบางตอนที่ความเร็วในการเล่าเรื่องกระโดดเร็วไปหน่อย ทำให้รายละเอียดการพัฒนาตัวละครบางชิ้นดูเหมือนโดนข้ามไป ฉันจึงรู้สึกว่าถ้าผู้แต่งขยับเวลาเล่าให้ละเอียดขึ้นในบางฉาก จะยิ่งทำให้การเปลี่ยนแปลงของความสัมพันธ์มีผลทางอารมณ์มากขึ้น ด้านตัวละครถูกเขียนออกมาให้มีมิติ ไม่ได้เป็นแค่คนแข็งแรงกับคนใจดี คู่หลักมีทั้งด้านที่ชวนหงุดหงิดและด้านที่น่ารัก แถมตัวประกอบยังมีบทบาทสนับสนุนที่ช่วยขยายโลกในเรื่อง ผู้ที่ชอบสไตล์ตัวละครที่ไม่เพอร์เฟ็กต์แต่มีเหตุผลข้างในจะอินกับเรื่องนี้มาก นอกจากนี้องค์ประกอบด้านเทคนิคการประดิษฐ์หรือการใช้อุปกรณ์ต่างๆ ถูกใส่เข้ามาอย่างมีรสนิยม ทำให้ฉากเชิงวิชาชีพของตัวละครดูสมจริงขึ้น เหมือนการอ่านงานที่รวมความเป็น 'ช่าง' เข้ากับความเป็น 'นักรบ' ได้อย่างลงตัว ผมชอบฉากที่ตัวละครใช้ไหวพริบและความรู้มากกว่ากำลังล้วนๆ เพราะมันทำให้การแก้ปัญหาดูน่าติดตามกว่าการชนะด้วยพละกำลังอย่างเดียว ถ้าต้องพูดถึงข้อจำกัด เรื่องอาจมีความเรียบง่ายในบางตอนจนคนที่ชอบพล็อตซับซ้อนหรือเงื่อนงำลึกๆ อาจรู้สึกว่าขาดอะไรบางอย่างไป ส่วนงานภาพถ้าเทียบกับซีรีส์ดังๆ อาจไม่หวือหวาสุดขั้วแต่คงเสน่ห์แบบเฉพาะตัวที่เข้ากับโทนเรื่อง ผู้ที่ชอบงานแนวผสมผสานแอ็กชันกับโรแมนซ์ มีฉากลุยและฉากอ่อนหวานสลับกัน จะพบว่า 'ศวะเถื่อนคลั่งรัก' เป็นงานที่อ่านเพลินและให้ความอบอุ่นแบบแปลกใหม่ สุดท้ายแล้วฉันรู้สึกว่ามันเป็นหนังสือที่อ่านแล้วอยากแนะนำให้คนที่ชอบความสัมพันธ์ที่มีทั้งฟันและใจได้ลองดู ไม่ได้หวือหวาแบบสุดโต่งแต่มีเสน่ห์พิเศษที่ทำให้ใจคอยตามอ่านจนจบ

ท้ายที่สุดฉากปิดของ 'ศวะเถื่อนคลั่งรัก' ในเซ็ต 'KING WARRIORS' ให้ความรู้สึกเหมือนการปลดปล่อยทั้งความรักและหน้าที่ออกมาพร้อมกัน ฉากสุดท้ายวางลงบนฉากพระราชวังที่ถูกซ่อมแซมใหม่หลังสงคราม การเผชิญหน้าระหว่างช่างวิศวกรกับราชันไม่ได้จบด้วยการประหัตประหาร แต่เป็นการแลกเปลี่ยนความจริงใจและการยอมรับความเปลี่ยนแปลงของกันและกัน ฉากที่ช่างค่อยๆถอดหน้ากากป้องกันสารเคมีออกแล้วยื่นมือให้ราชันเป็นเนื้อหาที่ชวนให้ยิ้มอย่างแผ่วเบาและซาบซึ้ง ส่วนตัวฉันชอบการเลือกใช้สัญลักษณ์ในตอนจบมาก เช่น เครื่องจักรเก่าที่ถูกสกัดให้กลายเป็นสวนเล็กๆ แทนที่จะรื้อถอนทั้งหมด มันพูดถึงการนำอดีตมาปรับใช้แทนการทำลายทิ้ง และมันสะท้อนถึงพัฒนาการของความสัมพันธ์ระหว่างสองคน: จากการที่ต่างฝ่ายต่างยึดมั่นบทบาทของตัวเอง กลายเป็นการร่วมกันสร้างพื้นที่ใหม่ที่ทั้งรักและการงานอยู่ได้ ฉากจบยังทิ้งความหวังไว้ด้วยการให้ตัวละครหลักตัดสินใจร่วมกันว่าจะปกครองราชอาณาจักรอย่างไรโดยไม่ทิ้งชุมชนช่าง แม้จะมีรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ยังคลุมเครือ แต่ความลงตัวของบทส่งท้ายทำให้ฉันรู้สึกว่าเรื่องราวจบแบบสมบูรณ์และอบอุ่นอย่างพอเหมาะ

แอบตื่นเต้นทุกครั้งที่มีคนถามเรื่องแหล่งอ่านฟรีของนิยายเรื่องโปรดเพราะมันชวนให้คิดถึงวิธีที่ผู้แต่งเปิดพื้นที่ให้คนอ่านทดลองก่อนซื้อ ฉันเองมักเริ่มจากตรวจดูช่องทางของสำนักพิมพ์หรือเพจของชุด 'KING WARRIORS' เป็นอันดับแรก เพราะบางครั้งสำนักพิมพ์จะปล่อยตอนแรกหรือช่วงตัวอย่างให้โหลดฟรีบนเว็บไซต์หลักหรือเพจเฟซบุ๊ก ซึ่งเป็นวิธีถูกลิขสิทธิ์และได้เนื้อหาชัวร์โดยไม่เสี่ยง ต่อให้ไม่ได้อ่านจบทั้งเรื่อง ก็ได้รู้โทนเรื่องและการเล่า เหมือนตอนที่ฉันเคยลองอ่านตัวอย่างของ 'บันทึกนักวิวาห์' ก่อนตัดสินใจซื้อเล่มจริง ถ้าเจอตอนตัวอย่างแล้วถูกใจ นั่นคือสัญญาณว่าการสนับสนุนผู้แต่งด้วยการซื้อหรือยืมเล่มจะคุ้มค่าในระยะยาว เลือกอ่านตัวอย่างให้พอรู้จักโลกของเรื่องแล้วค่อยตัดสินใจไปต่อ — แบบที่ฉันมักทำกับนิยายชุดที่ชอบสุดๆ

ยิ่งอ่านยิ่งหลงเสน่ห์ความเถื่อนแต่เต็มไปด้วยความหวงแหนใน 'ศวะเถื่อนคลั่งรัก (Engineer'n Bad Relationship) SET : KING WARRIORS' ทำให้คิดถึงผลงานอื่นๆ ที่ถ่ายทอดคาแรกเตอร์ชายแกร่งแบบหมาป่า แต่แฝงความเปราะบางไว้ข้างใน งานแนวนี้มักมีพื้นฐานเป็นตัวเอกที่ดูแข็งแกร่ง ดิบ เถื่อน แต่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อคนที่รัก จึงอยากแนะนำเรื่องที่มีโทนและองค์ประกอบคล้ายกัน ทั้งจากซีรีส์และนิยายที่จับอารมณ์เข้มข้น เหนียวแน่น และมักใส่ฉากหวงแหนหนักๆ เป็นจุดขาย อีกหนึ่งผลงานที่นึกถึงทันทีคือ 'KinnPorsche' ซึ่งแม้จะมีพื้นหลังเป็นโลกมาเฟีย แต่ความสัมพันธ์ที่ทั้งโหดและโรแมนติกระหว่างตัวละครหลักให้ความรู้สึกใกล้เคียงกับการคลั่งรักแบบเถื่อน—คนหนึ่งมีอำนาจและนิสัยโหด แต่สิ่งที่เห็นชัดคือความหวงแหนและการปกป้อง อีกทั้งยังมีฉากแอ็กชันและความขัดแย้งภายนอกคอยขับเน้นความสัมพันธ์ให้ดูดุดันขึ้น ส่วนใครที่ชอบบรรยากรมนิสิตหรือระบบอาวุโสแบบแรง ๆ 'SOTUS' ก็เป็นตัวเลือกที่ดี เพราะแม้โทนจะต่าง แต่ธีมของความเข้มข้นทางอารมณ์ การยึดถือศักดิ์ศรี และการเปลี่ยนจากความขัดแย้งเป็นความรักนั้นเตะใจไม่แพ้กัน สำหรับคนที่อยากอ่านแนวที่ให้ความรู้สึกหวานปนดาร์กมากขึ้น 'TharnType' สะท้อนการเปลี่ยนสถานะจากศัตรูเป็นคนรักอย่างเข้มข้น มีฉากอารมณ์สูงและการดึงดูดที่บางครั้งโหดร้ายแต่จริงใจ อีกแนวที่ควรลองคือ 'Love By Chance' หรือผลงานที่เน้นการค้นพบตัวตนและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ซึ่งจะให้ความรู้สึกอบอุ่นกว่าบางเรื่องแต่ก็ยังมีช่วงมืดที่ทำให้ความรักมีน้ำหนักขึ้น หากต้องการนิยายที่โฟกัสกับผู้ชายทำงานจริงจังเหมือนวิศวกร ลองหานิยายโรแมนซ์ที่ตั้งฉากในที่ทำงานหรืออุตสาหกรรมเทคนิค บ่อยครั้งจะนำเสนอความสัมพันธ์แบบชัดเจน หวงแหน และมีเคมีทางเพศที่รุนแรงพอ ๆ กับความรับผิดชอบในหน้าที่ ท้ายที่สุดแล้ว การเลือกผลงานที่คล้ายกันขึ้นอยู่กับว่าคุณชอบโทนไหนมากกว่า—โหดดิบแบบมาเฟีย แอ็กชันดุดัน หรือดาร์กโรแมนซ์ที่เปราะบางและซับซ้อน ถ้าต้องเลือกเล่นสักเรื่องเพื่อเติมความอยากอ่านของแฟนสายเถื่อน ฉันมักกลับไปหา 'KinnPorsche' และ 'TharnType' เป็นชุดแรก เพราะทั้งสองเรื่องมีความเข้มข้นของอารมณ์และความหวงแหนที่ทำให้หัวใจเต้นแบบเดียวกับตอนอ่าน 'ศวะเถื่อนคลั่งรัก' รู้สึกว่าสองเรื่องนี้จะเติมเต็มความต้องการได้ดีและให้ความรู้สึกฟินแบบหนัก ๆ อย่างที่ชอบ

คนที่แฟนๆ เรียกว่า 'SET' เป็นเสาหลักของเรื่องนี้โดยแท้ — ตัวละครที่เป็นวิศวกรหนุ่มหน้าตายแต่เก็บอารมณ์ได้ไม่ดีเมื่อเรื่องความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง เขาไม่ได้เป็นแค่นายวิศวะธรรมดา แต่ถูกเขียนให้มีด้านที่เถื่อนและตรงไปตรงมาจนทำให้ความสัมพันธ์พลิกผันบ่อยครั้ง พฤติกรรมแบบปกป้องแรง ๆ กับคนที่เขาห่วงใย ทำให้บทบาทของเขาเป็นทั้งคนที่เรารังเกียจและอยากหอมแก้มพร้อมกัน ฉากที่เขาปะทะกับคู่รักในห้องแล็บเป็นหนึ่งในฉากที่แฟนคลับพูดถึงมากที่สุด เพราะแสดงทั้งพลังการกระทำและความอ่อนแอที่ซ่อนอยู่ ในฐานะแฟนการ์ตูนที่ชอบดูตัวละครแนวทนทานแต่เปราะบาง ผมเห็นว่า 'SET' มีมิติคล้ายตัวละครที่เข้มแข็งแต่หลงรักหนักเหมือนกับบางฉากใน 'Attack on Titan' — คือแสดงความเข้มแข็งโดยไม่ปิดบังความเปราะบาง ซึ่งทำให้การติดตามความสัมพันธ์ของเขามีเสน่ห์ไม่น้อย

พอได้เปิดหน้าแรกของ 'วิศวะเถื่อนคลั่งรัก' ผมยังหัวเราะกับความไม่แคร์ของตัวละครหลักได้เลย ฉันรู้สึกว่าจังหวะการเล่าเรื่องของมันกลมกล่อม ระหว่างมุขฮากับมุมใสๆ ของความรักที่ตัดกันอย่างลงตัว บทสนทนาไม่ได้หวือหวาแบบนิยายไฮฟ์ไรท์ แต่กลับทำให้ฉันยิ้มได้บ่อย ๆ เพราะความเป็นธรรมชาติของการโต้ตอบ ระหว่างฉากเรียน/ทำงานที่มีรายละเอียดเทคนิคบ้างเล็กน้อยกับมุมน่ารัก ๆ ของคู่พระนาง ทำให้ความสัมพันธ์ดูมีน้ำหนักมากพอ ไม่ลอย มุมมองเชิงวิธีเขียนน่าจะดึงคนที่ชอบงานโรแมนติกคอเมดี้ได้ดี ถ้าเคยชอบความฉลาดแบบ 'Kaguya-sama' ในการใช้มุกจิตวิทยาเบา ๆ หรือชื่นชอบบรรยากาศความใสของ 'Kimi ni Todoke' ส่วนคนที่ชอบฉากแอ็กชันหรือลึกซึ้งจนร้องไห้ เอาไว้เป็นทางเลือกแอบนอกเวลา แต่โดยรวมแล้วฉันมองว่าเรื่องนี้เหมาะจะอ่านยามว่าง ให้รอยยิ้มและพลังดี ๆ กลับบ้าน ไม่ใช่แค่เรื่องรักโรแมนติกธรรมดา มันมีเสน่ห์ในความไม่ลงรอยที่กลายเป็นความเข้าใจได้อย่างน่ารัก

โลกของ 'ล้ำเส้นวิศวะร้าย' ในชุด 'KING WARRIORS' ทำให้ฉันหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะตั้งแต่หน้าแรก — ตัวเอกที่ดูเยือกเย็นอย่างคิง อัศวิน กลับมีความขัดแย้งภายในที่ละเอียดอ่อนและทำให้ฉากเผชิญหน้าทุกครั้งมีความหนักแน่นกว่าแอ็กชันล้วนๆ การนำเสนอคิงเป็นคนที่มีทั้งความเด็ดขาดและความเปราะบาง ทำให้บทบาทของเขาเย้ายวนใจ เพราะฉากหนึ่งที่เขาตัดสินใจทิ้งแผนฉวยโอกาส เพื่อช่วยเพื่อนร่วมทีม แสดงให้เห็นมิติของผู้นำที่ไม่ใช่แค่วิธีรบ แต่เป็นเรื่องคุณค่าที่ยึดถือ นอกจากคิงแล้ว รีญา นักยุทธศาสตร์หญิงที่ชาญฉลาด เลือกใช้คำพูดเป็นอาวุธ เหตุการณ์ที่เธอคำนวณความเสี่ยงและยอมเสี่ยงตัวเองเพื่อพลิกสนามรบคือโมเมนต์ที่ยังคงติดตา อีกคนที่ฉันชอบคือซาโตะ ช่างกลมโหฬารที่เติมความอบอุ่นให้ทีมในตอนที่ทุกอย่างเกือบสลาย เขามีฉากเล็กๆ ที่ซ่อมของเล่นให้เด็กในค่ายพัก ซึ่งเป็นการเตือนใจว่าภายใต้เกราะเหล็กยังมีหัวใจคนธรรมดา ฉากเหล่านี้ทำให้ฉากแอ็กชันมีน้ำหนักขึ้น และทำให้เรื่องราวของชุดนี้สมบูรณ์กว่าการสู้กันเพียงอย่างเดียว — นี่คือเหตุผลที่ฉันยังวนกลับมาอ่านซ้ำอยู่บ่อยๆ

ชื่อเรื่องนี้เรียกความสนใจได้ทันทีด้วยคอนเซ็ปต์ 'BAD ENGINEER วิศวะ(เลว)หวงรัก' และสำหรับผมแล้วจุดศูนย์กลางของเรื่องคือผู้ชายคนหนึ่งที่ถูกนิยามว่าเป็น 'วิศวะ(เลว)' — ตัวละครหลักที่คาแรกเตอร์ชัดเจนทั้งในด้านท่าทางและการกระทำ ภาพลักษณ์ของตัวละครหลักเป็นคนที่เข้มแข็ง ปากร้าย แต่แอบอ่อนโยนในวิธีของเขา ความเป็นวิศวกรทำให้เขาดูเป็นคนมีเหตุผล มีเป้าหมาย แต่ความหวงแหนที่แสดงออกมาทำให้บทบาทของเขาไม่ใช่คนแบน ๆ แต่เต็มไปด้วยความขัดแย้งภายใน เขาไม่ได้ถูกออกแบบมาให้เป็นคนดีสมบูรณ์แบบ แต่เป็นคนที่รักมากจนบางครั้งพฤติกรรมดูครอบครอง ซึ่งนั่นเองที่เป็นแกนหลักของความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง ผมชอบการเล่าเรื่องที่ทำให้ตัวละครหลักมีมุมที่เราเข้าใจได้ แม้ไม่เห็นด้วยกับทุกการตัดสินใจของเขา เหมือนตอนที่ดู 'Kimi no Na wa' แล้วเข้าใจแรงขับเคลื่อนของตัวละครสองฝ่าย แม้บริบทจะแตกต่างกัน ความเข้มข้นทางอารมณ์และความกระทบกระเทือนในความสัมพันธ์ก็ให้ความรู้สึกคล้ายกัน นี่แหละที่ทำให้ตัวละครหลักใน 'BAD ENGINEER วิศวะ(เลว)หวงรัก' น่าสนใจและยังคงติดตาอยู่ในหัวผมหลังจากอ่านจบ